สืบเนื่องจากตอนที่แล้ว กอล์ฟให้คิม เอามือถือของเล็กมาคืนให้เธอแต่ทว่าคิมกดออดกี่ครั้ง..เล็กก็ไม่มีทีท่าว่าจะเปิดประตูให้ ทำให้คิมร้อนใจจนต้องลงลิฟท์ตรงไปยังชั้นใต้ดิน เพื่อเอากุญแจสำรองของห้องมาเปิด เพราะเขากลัวว่าเล็กจะเผลอทำอะไรไม่ดีเข้า เเต่เเล้วทันทีที่เปิดประตูเข้ามา เขาก็พบว่าเล็กยังคงนั่งหันหลังอยู่บนเตียงและไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเธอทั้งนั้น คิมรู้สึกโล่งใจขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด ก่อนจะใช้หลังมือไปที่ประตูเพื่อบอกให้เล็กรู้ว่าเขาเข้ามาในห้องแล้ว..
"ขอโทษที่เสียมารยาทครับนายหญิง คือผมกดออดอยู่นานแต่ก็ไม่มีใครมาเปิดประตูให้ ผมก็เลยถือวิสาสะไขกุญแจเข้ามา เพราะกลัวว่านายหญิงจะเป็อันตรายและผมก็……"
"เลิกพูดคำว่านายหญิงสักทีพี่คิม หนูจะอ้วก!!อีกอย่างเล็กไม่ใช่นายหญิงของพี่!!เพราะเล็กไม่เคยรักเ้านายของพี่เลย พี่ก็น่าจะรู้ดีไม่ใช่หรอ ว่าที่เล็กต้องมาอดทนฝืนอยู่ตรงนี้เพราะอะไร ฮือฮือ..เล็กเป็ผู้หญิงนะพี่ พี่กับเ้านายของพี่ไม่คิดจะสงสารเล็กบ้างเลยหรอ เล็กรู้ว่าพี่ก็ไม่ได้อยากทำแบบนี้หรอก แต่ที่พี่ทำไปก็เผื่ออยากจะเอาใจเ้านายของพี่ ขอร้องนะพี่คิม อย่าทำให้เล็กสมเพชตัวเองไปมากกว่านี้เลย"
"อย่าเรียกผมว่าพี่เลยครับ ถ้าคุณกอล์ฟมาได้ยินเข้า มันจะดูไม่ดี ผมแค่รับคำสั่งคุณกอล์ฟ ให้เอามือถือของนายหญิงมาคืนให้นะครับ"
"ทำไมเ้านายพี่ ถึงยอมคืนมือถือให้เล็กง่ายๆล่ะ เขาไม่สงสัยอะไรในตัวเล็กแล้วหรอ แล้วนี้เขาหายไปไหนซะล่ะ"
"คุณกอล์ฟออกไปพบเพื่อนข้างนอกครับ อีกหน่อยก็คงจะกลับมาได้หญิงไม่ต้องห่วงนะครับ นี่ครับมือถือของนายหญิง"
"ก็บอกให้เลิกเรียกว่านายหญิงสักที!!!"
"ครับ คุณหนู"
"พอ!!จะไปไหนก็ไป!!"
"งั้นผมวางมือถือไว้ตรงนี้นะครับ ขอโทษอีกครั้งนะครับที่เสียมารยาทกับคุณหนูน่ะครับ ถ้าขาดเหลืออะไร โทรศัพท์โรงเเรมอยู่บนหัวเตียงนะครับ ติดต่อฝ่ายประชาสัมพันธ์ได้ตลอดเวลาครับ"
"ออกไป!!" เล็กใช้ความอดทนทั้งหมดที่มี จนเธออดทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว เธอะเิอารมณ์ใส่หน้าคิมจนเขาใและรีบออกจากห้องไป ในขณะที่คิมออกไป เล็กก็รีบวิ่งเข้าไปกดดูมือถือตัวเอง ปรากฏว่าในมือถือนั้นไม่มีซิมการ์ดอยู่ ทำให้มือถือนั้นไม่สามารถโทรออกโทรเข้าได้เช่นเดิม ความโมโหของเล็กนั้นทำให้เธอขาดสติและเผลอขว้างโทรศัพท์ของตัวเองใส่ประตูไป โดยลืมยังคิดว่ามือถือเครื่องนั้น เธอได้สลับกับเกมใช้ ซึ่งมือถือที่เธอเพิ่งจะปาให้แตกละเอียดไปนั้นเป็มือถือของเกม แต่มาคิดได้ตอนนี้มันก็สายไปแล้วเพราะมือถือก็ได้พังไปเรียบร้อยแล้ว เล็กทรุดตัวลงกับพื้นห้องและร้องไห้ออกมาด้วยความเสียใจ ครั้นเมื่อเธอดึงสติกลับมาได้ทุกอย่างก็พังไม่เป็ท่าไปซะแล้ว
"เกม...ฮือฮือ เล็กขอโทษ เล็กไม่อยากให้เื่ทั้งหมดต้องลงเอยแบบนี้เลย เล็กขอโทษ ฮือฮือ!!" ในขณะที่เล็กนั่งร้องไห้เสียใจอยู่คนเดียวภายในห้องเงียบๆ อีกฝ่ายก็กำลังขับรถออกไปหาที่ดื่มเพื่อให้คลายความโมโหที่ไม่สามารถระบายออกกับใครได้ กอล์ฟตรงไปยังร้านเหล้าแห่งหนึ่งที่เขามักจะไปประจำ กอล์ฟสั่งเหล้ามา 1 ขวดเพียวและจัดการกระดกจนหมดขวด เขาวางเงินลงที่โต๊ะและเดินออกจากร้านไป ซึ่งเ้าของร้านก็เห็นภาพว่ากอล์ฟน่าจะขับรถไม่ไหว เขาจึงได้ติดต่อไปยังโรงแรมเพื่อส่งคนมารับกอล์ฟกลับนั้นเองและคนที่มารับก็ไม่ใช่ใคร คิมเปิดประตูรถแล้วพยุงกอล์ฟไปขึ้นรถ เพื่อนำกลับมาพักที่โรงแรม ในตอนนั้นสภาพที่เห็นคือ กอล์ฟเมาแล้วอ้วกเลอะทั้งตัวพร้อมกับละเมอพูดจาอะไรออกมามากมายจนจับประเด็นอะไรไม่ได้ เล็กเองก็รู้สึกสงสารเพราะในบางมุม เขาก็ดูอ่อนแอเอามากๆเหมือนกัน
"ไปเมามาจากไหนคะเนี่ย เวลาที่เขามาดิวงาน เขามักจะมาแบบนี้ตลอดเลยหรอคะพี่คิม?" คิมที่เห็นว่าเล็กกำลังจะเดินเข้าไปใกล้ เขาก็รีบถอยตัวออกห่าง ทำให้เล็กรู้ได้ทันทีว่าตอนนี้ เธอไม่สามารถยืนใกล้ใครได้อีกเลย เล็กตัดสินใจถอยหลังออกไปเพราะรู้ว่าถึงเธอจะเดินเข้าไปใกล้เขาอีกก้าวเดียว เขาก็จะต้องถอยหลังออกห่างเธออยู่ดี
"ก็คงไปเมาอยู่ที่ร้านประจำนั่นแหละครับ เเต่ครั้งนี้ดื่มหนักมากเลยนะครับเนี่ย น่าจะเครียดเื่คุณหนูน่ะครับ" รู้สึกอยากจะล้วงคออ้วกทุกครั้งเวลาที่มีคนเรียกเธอว่านายหญิงหรือคุณหนู คิมนำผ้าเย็นที่ซื้อมายื่นให้กับเล็กอย่างงงๆ
"อะ..อะไรหรอคะ?"
"ผมรู้ครับ ว่าคุณหนูไม่ได้รักเ้านายของผม แต่ครั้งนี้ผมขอนะครับ ช่วยเช็ดหน้าเช็ดตาให้นายผมที ผมว่าเ้านายของผมก็คงอยากให้คุณหนูเป็คนทำนะครับ"
"............."
"ถ้าเกิดว่าทำไม่ได้ในหน้าที่ของคนรัก ก็ทำในฐานะที่เป็คนรู้จักกันจะได้ไหมครับ?"
"พี่คิม!!"
"จริงๆแล้วคุณกอล์ฟเขาไม่ใช่คนโหดร้ายอะไรหรอกนะครับ แต่ที่เขาแข็งก้าวได้ถึงขนาดนี้ก็เพราะว่า แม่ของเขาเสียไปั้แ่ยังเด็กและพ่อของเขาก็ไม่ค่อยมีเวลาให้ ทั้งชีวิตเขาก็อยู่คนเดียวมาโดยตลอด ก็เลยทำให้เขากลายเป็คนเ็าแบบนี้ล่ะครับ"
"อยู่คนเดียวงั้นหรอคะ..เเต่ที่เล็กรู้มาคือ กอล์ฟพักอยู่บ้านหลังเดียวกับพ่อเขาไม่ใช่หรอคะ?"
"อยู่ก็เหมือนไม่ได้อยู่นั่นแหละครับ คุณหนูก็เห็นว่าเสี่ยก้องเขาไม่เคยอยู่บ้านเลยแม้แต่วันเดียว นานๆจะกลับมาที แบบนั้นเขาไม่สามารถให้ความรักความอบอุ่นกับคุณกอล์ฟได้มากพอหรอกครับและสาเหตุที่ทำให้คุณกอล์ฟหวงคุณหนูมากขนาดนี้ก็เพราะว่า คุณกอล์ฟรักคุณหนูมากจนไม่อาจยอมปล่อยให้คุณหนูไปเป็ของใครได้อีก ก็อย่างที่ผมบอกนั่นแหละครับ คุณกอล์ฟตามหาทสิ่งที่เค้า้าอยู่ด้วยมาทั้งชีวิต พอมาเจอสิ่งที่ถูกใจเขาก็เลยไม่อยากปล่อยให้ตกไปเป็ของใครนะครับ คุณหนูช่วยเข้าใจข้อนี้ด้วยจะได้ไหมครับ"
"เล็กเข้าใจค่ะ เพราะเล็กก็ถูกตีกรอบให้อยู่คนเดียวมาตลอด จนกระทั่ง...เล็กมาเจอสิ่งที่ถูกใจแล้วมันคือสิ่งที่เล็กเลือกแล้ว เล็กเองก็อยากที่จะปกป้องกันไว้ให้ได้นานที่สุกเหมือนกันค่ะ เื่นี้พี่คิมก็เข้าใจเลยใช่ไหมคะ" คิมพยักหน้าตอบรับคำที่เล็กพูด ก่อนจะยื่นผ้าเย็นใส่มือให้เล็กช่วยเช็ดหน้าเช็ดตาให้กอล์ฟแทนเขา ส่วนเล็กเองก็ไม่ได้ปฏิเสธที่จะทำให้ เพราะเธอคิดว่าการกระทำครั้งนี้คือการกระทำที่มาจากคนที่รู้จักกันเท่านั้น เธอทำให้เพราะเธอคิดว่ากอล์ฟคือเพื่อนคนนึงเท่านั้น
"ทำไม ทำไมพ่อต้องบังคับผม ทำไมพ่อถึงไม่อยู่กับผมเหมือนพ่อคนอื่นบ้างผมเหงา ผมโดดเดี่ยว ผมไม่เหลือใครแล้ว" เสียงพูดพร่ามของกอล์ฟมันทำให้เล็กถึงกับสะอึก คำพูดพวกนั้นมันทำให้เล็กย้อนนึกถึงการกระทำของแม่บัวกับเธอ อีกทั้งเธอกับกอล์ฟก็มีการใช้ชีวิตในลักษณะที่เหมือนกันมาก ตัวเธอถูกแม่ตีกรอบให้ทำในสิ่งที่แม่้าโดยที่ไม่สนใจความรู้สึก ส่วนกอล์ฟก็ถูกพ่อผลักให้อยู่คนเดียวในมุมมืดๆโดยที่ไม่สนใจเลยว่าเขาจะทำอะไร กับใคร ที่ไหน จนบางทีเล็กก็อดคิดไม่ได้ว่า ที่กอล์ฟทำตัวโหดร้าย เกี้ยวกราดและหยิ่งทนงไม่กลัวใครขนาดนี้ เป็เพียงเพราะว่าเขาอยากจะสร้างตัวตนให้พ่อของเขาเห็นว่าเขายืนอยู่ตรงนี้ ตรงที่พ่อมองไม่เห็นความรู้สึกเขานั่นเอง มุมอ่อนแอของกอล์ฟ จะทำให้เล็กหวั่นไหว จนเผลอใจมาชอบเขาได้หรือไม่ ติดตามต่อได้ใน EP หน้านะคะ