"เ้าขอทานน้อย เ้าขอทานนนน้อยยยย !!!"
อาเหอเรียกมันด้วยเสียงดังทำให้มันหลุดจากภวังค์ของความคิด
"เห้ยย...WTF!!!...เ้าเป็ผู้ใด"
"เออ...ขออภัยแม่นาง...เอ้ยคุณชายเป็ใครมาจากไหนหรือขอรับ"
มันอุทานอย่างใและเสียง ดังและกล่าวถามออกมาเป็สำเนียงโลกเก่า เพราะ สิ่งที่มันจำภาพได้กับสิ่งที่เห็นตรงหน้ามันกลับตาลปัตรไปหมด เพราะ สิ่งที่มันจำได้ เพื่อนรักของมันเป็ผู้ชายหน้าสวย ผอมบาง เนื้อตัวขาว ถึงหน้าอกมันจะบึกบึนนุ่มนิ่ม (เองไปััอกมันหราาาาา ) ไปบ้าง แต่มันก็ยังเป็ผู้ชายตามความทรงจำของร่างเก่า แต่นี้ใช่อาเหอที่มันรู้จักและเป็เพื่อนรักของมันจริงๆเหรอ
"Who are You ?
.
.
.
อาเหอ (เพื่อนรักบัก KANJi)"เ้าขอทานนนนนน...เอิ้ก..น้อย เ้าบ่นพึมพำ พร้ำเพ้ออะรายยย...เอิ้ก.ของจ้าวววววกัน"
พออาเหอก็พยายามเดินมาให้ถึงบริเวณกองไฟที่พระเอกมันนั่งอยู่ แต่ด้วยสภาพการของคนเมาอย่างอาเหอ จึงเดินหน้า 2 ถอยหลัง 3 เดินสะเปะสะปะ แอ่นหน้าแอ่นหลัง จวนจะล้มหัวคะมำอยู่ลอมล่อ
"อุ๊บบบ...ฮ่า ฮ่า ฮาาาาา...เอิ้ก !!!"
พอบัก KANJi เห็นมันก็ขำออกมายกใหญ่ แล้วนึกถึงนกสายย่อ จากโลกที่มันจากมา ซึ่งจะต่างจากอาเหอก็ตรงที่ดูนกเดินแล้วนั่งขำ แต่กับอาเหอคนนี้นั้นช่างงดงามและหน้ามองเป็อย่างมากกระมั้ง
"เอ้าๆนี้ เ้าอาเหอขอทานขี้เมา อย่างเ้า เดินให้มันดีๆหน่อย เดี๋ยวก็ล้มลงหัวฝาดพื้นบ้าน ข้าแตกกันพอดี เ้าจะมีปัญญาชดใช่ไหม ? มานี้เดี๋ยวข้าไปประคองเ้าเองเ้าขอทานขึ้เมา" (นั้นหัวคนไม่ใช้ลูกตุ้มเหล็ก บักหำใหญ่นิ)
มันก็รีบเตือนอาเหอเพื่อนรักของมันอย่างเร่งรีบให้ระวังสะดุดขาของมันเองแล้วล้มลง แต่แซวมันด้วยความติดตลก พอพูดเสร็จมันก็พยายาม ยันตัวเองเพื่อจะลุกขึ้น ไปประคองอาเหอ เพื่อนของมัน แต่มันจะไม่เมา มันเมามากกว่านางอีกด้วยซ้ำกระมั้ง จึงเดินด้วย เดินหน้า 2 ถอยหลัง 3 เดินสะเปะสะปะ พอๆกับอาเหอเพื่อนของมันเลย
นกสายย่อ(ถึงเมื่อไรโทรบอกขอน้อยด้วยแล้วกันนะจะได้มาแต่งต่อ 555+ แซวเล่น)
"อาเหอเ้าขอทานขี้เมา...เอิ้ก นี้เ้าดื่มเหล้าไปกี่ไหกันละ อย่าบอกว่าเ้าดื่มมันทั้งหมดเลยใช่หรือไม่ !!! เ้าขอทานตระ...เอิ้ก...กละ !!!"
พอมันย่างสามขุมด้วยสเตปคนเมามาถึงอาเหอเพื่อนของมัน เขาก็ทำการบ่นมันทันทีด้วยรอยยิ้ม แล้วเขาจึงรีบเข้าไปประคองอาเหอเพื่อนของมัน ที่กำลังจะล้มลงหัวกระแทกพื้น เพราะ ทั้งพิษสุรา และ พิษทุกข์ระทม ทำให้ เป็ผลมให้ความเมามายในฤทธิ์สุราทวีคูณ เป็ 10 เท่า
"กลิ่นอะไร หอมจริงเชียว...หืมแล้วทำไม...เอิ้ก...วันนี้หน้าเ้าถึงทั้งขวาอมชมพู ทั้งงดงาม และ ้า เ้ามวยผมเหมือนจอมยุทธแบบนั้นละ...เอิ้ก"
พอมันเข้ามาประคองอาเหอใกล้ๆมันก็ต้องตกตะลุง ถรุย ตะลึง เพราะปกติ เพื่อนของมันคนนี้มักจะหน้าเปรอะโคลน ดำ กระด่าง อยู่ตลอดเวลา ที่อยู่กับมัน แต่มาในครานี้กับมิเป็อย่างทุกครั้งถึงแม้ทุกๆครั้งที่อยู่กับอาเหอ มันจะรู้สึกแปลก แต่มันก็รุ้ว่าในยุทธภพแห่งนี้บุรุษหน้าสวยมีทุกแห่งหน แต่เพราะครั้งนี้คนที่อยู่ในร่างของแกจุนคือบัก KANJi เทพแห่ง AV มีหรือมันจะดูไม่ออก แต่ถึงกระนั้นมันก็ต้องแกล้ง ตอแxล ว่ามันมิรู้ เพราะถึงมันจะแน่ใจว่าอาเหอ เป็สตรี 70 เปอร์เซ็นต์ แต่มันไม่กล้าคอนเฟริมมากนัก แต่มันก็ต้องตะลึงกับความงดงามของนางอย่างมิอาจห้ามได้
"มาาาานี้...เอิ้ก...เ้าขอทานขี้เมา"
มันกล่าวเสร็จ จึงเข้าไปจับแขนซ้ายของอาเหอ เพื่อนขอทานผู้งดงามขึ้นมาพาดโอบไปที่ไหล่ของมันที่ด้านซ้าย แล้วมันจึงใช้มือขวาของมันโอบจับไปที่บริเวณสะโพกของ อาเหอ ไว้ให้แน่น ในลักษณะนี้เพื่อมิให้มันและอาเหอล้มหัวคะมำ
"เ้าาาาา...เปนนนควายย เอ้ยคายยยย มา..ประคอง..เอิ้ก ข้าาาาา...ทามมมม...มายยยย ข้ายางงงง..เอิ๊ก..ม่าย..มาววววว"
"ขอทานน...เอิ๊ก...ตระกละเช่นเ้า นะะ หรออออที่..เอิ้ก..กล้ากล่าววว ว่าม่ายยยยเมาา...เอิ๊ก ขนาดเพื่อนนนร้าากกกก...เอิ้ก...อย่างข้า เ้ายังจามมมม มิ...เอิ้ก...ได้ !!! ข้าก็...เอิ้ก...ขอทานน้อยสกปรก..เพื่อนร้ากกกกของงงเ้า...เอิ้ก...งายยยย"
.
.
.
208
