สวรรค์ชั้นต่ำ มหาลัยชั้นเลว 18+ (Low Heaven, Dirty Campus)

กลางดึก

หอหญิงเงียบสนิท

ลินกำลังจะล้มตัวลงนอน

ในหัวเต็มไปด้วยเสียงขัดจังหวะ ทั้งลมหายใจหนัก ๆ จากความทรงจำ และภาพหน้าเขียวคล้ำของคุณพงษ์ที่เธอเพิ่งนั่งทับเมื่อวาน

แต่ยังไม่ทันหลับ

โทรศัพท์ของเธอสั่น

เบอร์ที่ไม่รู้จัก

ไม่มีชื่อ

ไม่มีภาพโปรไฟล์

เธอลังเล…แล้วกดรับ

เสียงผู้หญิงปลายสายพูดแค่ประโยคเดียว

“พรุ่งนี้ บ่ายสอง ห้องสัมมนา B7 ตึกอธิการ”

“ขอให้เธอมาก่อนที่จะถูกลากมานะ”

—

ห้องสัมมนา B7 ไม่ได้เปิดใช้งานมานาน

ลินเดินเข้ามาคนเดียว ไม่มีใครรอ ไม่มีไฟ ไม่มีเสียง

แต่บนโต๊ะไม้ด้านหน้า มีไฟสปอตไลท์ดวงเดียว

และมีใครบางคนนั่งอยู่ตรงนั้น…เงียบ ๆ

เธอ…คือ “อาจารย์เบญจา”

สูทสีเข้ม กระโปรงยาว ผมเกล้าเรียบ

แววตาเหมือนคนเคยผ่านอะไรมาเกินกว่าที่คนอายุเธอควรจะรู้

—

“ลิน…”

เสียงของเธอนุ่ม…แต่หนักแน่น

“เธอกำลังไปเร็วเกินกว่าที่ระบบจะตามทัน”

“แล้วไงคะ?”

ลินตอบเสียงนิ่ง แต่ในใจเต้นแรง

เธอไม่เคยเจออาจารย์คนนี้ตัวเป็๲ ๆ แม้แต่ครั้งเดียว

“เธอรู้มั้ย ระบบนี้…ไม่ได้มีไว้ ‘บังคับ’ ผู้หญิง”

“มันมีไว้ ‘คัดเลือก’ ว่าใคร…คือผู้หญิงที่อยู่เหนือทุกอย่างได้จริง ๆ”

—

ลินยืนนิ่ง

อาจารย์เบญจาเดินอ้อมโต๊ะมาหา

แล้วหยิบกล่องเหล็กเล็ก ๆ ยื่นให้

“นี่คือบันทึกของฉัน…เมื่อสิบหกปีก่อน”

“ตอนฉันยังชื่อแค่ ‘เบญ’ นักศึกษาทุนที่โดนหลอกเหมือนเธอ”

“ฉันรอดมาได้…เพราะเลือกจะ ‘เดินต่อ’ แทนที่จะหนี”

—

ลินรับกล่องไว้เงียบ ๆ

อาจารย์เบญจาหยุดยืนตรงหน้าเธอ

แล้วพูดช้า ๆ ชัด ๆ

“ตอนนี้…เธอกำลังจะมีสิทธิ์เลือก”

“จะหยุดอยู่ตรงนี้ — หรือจะขึ้นไปสูงที่สุดในระบบ…”

“สูงจนไม่ต้องโดนใครสั่งอีกเลย”

—

เงียบ

ลินหลับตา

มือนิ่งสนิทแนบข้างลำตัว

ในหัวมีทั้งเสียงหายใจ เสียงเตียง เสียงกล้อง เสียงคราง เสียงที่เธอเองเป็๞คนสร้าง

แต่วันนี้…ทุกเสียงเงียบไปหมด

เธอไม่พูดอะไร

ไม่พยักหน้า

ไม่ปฏิเสธ

เธอ…เดินออกจากห้อง โดยไม่ตอบอะไรแม้แต่คำเดียว

—

หลังประตูปิด

อาจารย์เบญจายิ้มน้อย ๆ

หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาใครบางคน

“เธอพร้อมแล้ว”

“ส่งเทปสุดท้ายไปให้เธอสิ…คลิปที่เธอ ‘ร้องขอเอง’ ครั้งแรกน่ะ”

—

คืนนั้น

ในห้องของลิน

มีกล่องวางอยู่บนโต๊ะ

ภายในไม่ใช่แค่บันทึกของอาจารย์เบญจา

แต่มีแฟลชไดรฟ์หนึ่งตัว

ลินเสียบมันเข้าคอม

ภาพแรกที่ขึ้นมา…คือเธอเอง

กำลังนั่งเปลือยอยู่หน้ากล้อง

พูดกับตัวเอง…ว่า “หนูอยากโดนแบบวันนั้นอีก…”

เธอดู…แล้วกดข้ามไปเรื่อย ๆ

แต่ไม่มีคลิปไหนที่เธอปิดทิ้ง

เธอ…ดูทั้งหมดจนจบ

และเมื่อคลิปสุดท้ายจบลง

เธอหันหน้ามามองกล้องในห้องตัวเอง

ยิ้มครั้งแรก…ในรอบหลายสัปดาห์