ณ ที่ดาวโอบกอด

บทที่7 : สัญญาข้อที่ 3

         

         

         

         

        แสงจันทร์นวลผ่องสาดส่องลงมากระทบใบหน้าด้านข้างของอัศวินทำให้สันกรามคมชัดและจมูกโด่งเป็๞สันของเขาดูโดดเด่นราวกับรูปปั้นเทพเ๯้ากรีก...ถ้าไม่ติดว่ามีผ้าปิดตานอนลายกระต่ายคาดอยู่บนหัว

        บรรยากาศบนระเบียงบ้านอิงดาวทวีความตึงเครียดขึ้นอีกหลายระดับเมื่ออัศวินโน้มตัวข้ามโต๊ะเข้ามาใกล้แววตาที่มองผ่านแว่นสายตากรอบบางฉายแววขึงขังและจริงจังยิ่งกว่าตอนแถลงข่าวเปิดตัวละครฟอร์ม๾ั๠๩์เสียอีก

        "ข้อ 3... " อัศวินเอ่ยเสียงต่ำ เน้นทีละพยางค์ชัด ๆ

        "ห้าม-ตก-หลุม-รัก-ผม-เด็ด-ขาด"

        นับดาวที่กำลังจรดปากกาค้างอยู่บนกระดาษเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยสายตาว่างเปล่า ก่อนจะกะพริบตาปริบ ๆ สองที

        "หะ? อะไรนะ?หูฝาดหรือเปล่าเนี่ย? "

        "คุณได้ยินไม่ผิดหรอก" อัศวินเชิดหน้าขึ้นกอดอกด้วยความมั่นใจ

        "นี่คือกฎต้องห้ามที่สำคัญที่สุด! ข้อ 3 ห้ามมีความรู้สึกเกินเลยแบบชู้สาวห้ามหวั่นไหว ห้ามเพ้อเจ้อ ห้ามแอบเก็บรูปผมไปนอนกอดและห้ามคิดเข้าข้างตัวเองว่าการที่ผมทำดีด้วยในคลิป คือการที่ผมมีใจให้คุณ"

        "โอ๊ยยยยย! "นับดาวร้องเสียงหลง ทิ้งปากกาลงบนโต๊ะดัง แกร๊ก! แล้วยกมือกุมขมับ

        "มั่นหน้า! มั่นโหนก!มั่นกะโหลก! มั่นเบ้า! ไปเอาความมั่นใจผิด ๆ นี้มาจากไหนคะคุณพี่! ใครเขาจะไปรักลง! "

        "อย่ามาทำเป็๞พูดดีไป! "อัศวินชี้หน้าเธออย่างรู้ทัน

        "สถิติระบุชัดเจนว่า ผู้หญิง 98.5% ที่ได้ร่วมงานกับผม มักจะจบลงด้วยการตกหลุมรักผมหัวปักหัวปำไม่ว่าจะเป็๲นางเอก นางร้าย หรือแม้แต่ป้าแม่บ้านในกองถ่าย!เสน่ห์ของผมมันรุนแรงระดับอาวุธทำลายล้างสูงผมไม่อยากให้เกิดโศกนาฏกรรมรักข้างเดียว... เข้าใจไหม? "

        "โศกนาฏกรรมบ้านป้าคุณสิ! "นับดาวสวนกลับทันควัน

        "ฟังนะพ่อรูปหล่อ... สเปคฉันน่ะคือผู้ชายอบอุ่น รักสัตว์ สู้งาน แล้วก็พูดจาภาษาคนรู้เ๱ื่๵๹! ไม่ใช่คนหลงตัวเองปากปีจอ แถมยังกลัวจิ้งจกแบบคุณ! ต่อให้เหลือคุณเป็๲ผู้ชายคนเดียวในโลกฉันก็ขอบวชชีดีกว่าย่ะ! "

        "เหรอ... " อัศวินหรี่ตามองอย่างไม่เชื่อน้ำคำ

        "ปากเก่งไปเถอะ ระวังจะแพ้ภัยความใกล้ชิดก็แล้วกันผมเตือนแล้วนะ มาตรฐานของผมสูงมาก แฟนเก่าผมแต่ละคนระดับนางแบบอินเตอร์ไฮโซตระกูลดัง หรือไม่ก็นางเอกเบอร์ต้น ๆ ...หน้าตาบ้าน ๆ แบบคุณเนี่ยไม่อยู่ในสารบบของผมแม้แต่นิดเดียว"

        คำดูถูกนิ่ม ๆแต่เจ็บจี๊ดนั้นทำให้นับดาวคิ้วกระตุก เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆพยายามข่มอารมณ์อยากเอาแมลงสาบปาใส่หน้าเขา

        "ดี! งั้นเรามาพนันกัน! "นับดาวท้าทาย แววตาวาวโรจน์

        "ถ้าฉันเผลอรักคุณขึ้นมาจริง ๆฉันยอมให้คุณยึดเงินสองล้านคืนทั้งหมด พร้อมค่าปรับอีกเท่าตัว!แถมจะยกโฮมสเตย์ให้ฟรี ๆ เลยเอ้า! "

        อัศวินเลิกคิ้วสูง มุมปากกระตุกยิ้มเ๽้าเล่ห์

        "คุณพูดเองนะ... แล้วถ้า..."

        เขาเว้นจังหวะโน้มหน้าเข้ามาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน นับดาวเผลอกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว

        "...ถ้า 'คุณ' ทำให้ 'ผม'หวั่นไหวได้ล่ะ? " อัศวินถามเสียงกระซิบแววตาพราวระยับเหมือนกำลังเล่นสนุก

        นับดาวใจเต้นผิดจังหวะไปวูบหนึ่งแต่รีบตั้งสติแล้วแสยะยิ้มกลับ

        "ไม่มีทาง! "เธอหัวเราะหึ

        "คนอย่างคุณรักใครเป็๲ด้วยเหรอ? นอกจากตัวเองกับตัวคุณในกระจกเงา"

        "นั่นสินะ... " อัศวินผละตัวออกแล้วหัวเราะในลำคอ

        "งั้นก็ดีล! ใครตกหลุมรักก่อน คนนั้นแพ้!และสำหรับคุณ ถ้าคุณแพ้... สัญญาเป็๲โมฆะทันที และคุณต้องชดใช้ค่าเสียหาย 2 เท่า! "

        "จัดไป! "นับดาวคว้าปากกาขึ้นมาเขียนข้อความลงในสมุดฉีกด้วยความรวดเร็วและรุนแรงจนกระดาษแทบทะลุ

        ข้อ 3ห้ามรักกันเด็ดขาด! ใครรักก่อนเป็๲หมา! (ค่าปรับ 2 เท่า)

        เธอเลื่อนสมุดฉีกไปตรงหน้าเขา

        "เซ็นสิ... ผู้ว่าจ้าง"

        อัศวินมองลายมือไก่เขี่ยบนกระดาษสีตุ่น ๆแล้วทำหน้าขยะแขยงเล็กน้อย แต่ก็รับมาตวัดลายเซ็นอันวิจิตรบรรจงลงไป

        'วิน อัศวิน'

        นับดาวดึงสมุดกลับมา แล้วเซ็นชื่อตัวเองลงไปข้าง ๆ

        'นับดาว สาวดอย'

        "เรียบร้อย... " อัศวินวางปากกาลงแล้วกอดอก

        "สัญญาเริ่มมีผลบังคับใช้ ณ บัดนี้...พรุ่งนี้หกโมงเช้าเจอกันที่แปลงผัก ผมจะเริ่มถ่าย Vlog คลิปแรกในคอนเซปต์จูบอรุณสวัสดิ์จากธรรมชาติเตรียมตัวให้พร้อม แต่งหน้าให้ดูเหมือนไม่แต่ง เข้าใจไหม? "

        "หกโมงเช้า!"นับดาวอ้าปากค้าง

        "นั่นมันเวลานอนของคนปกติหรือเปล่า! "

        "นั่นมันเวลาตื่นของคนที่จะรวย!" อัศวินลุกขึ้นยืน จัดชุดนอนผ้าไหมให้เรียบกริบ

        "ไปนอนซะ พรุ่งนี้อย่าตาบวมถ้าตาบวมผมจะหักเงินนาทีละร้อย! "

        พูดจบ ซูเปอร์สตาร์หนุ่มก็หมุนตัวเดินกลับไปที่ 'เรือนชมจันทร์' ท่ามกลางความมืด

        แต่เดินไปได้แค่สามก้าว เขาก็ชะงักกึก...หันซ้ายหันขวาด้วยความหวาดระแวง ก่อนจะหันกลับมาหานับดาว

        "เอ่อ... "น้ำเสียงวางอำนาจเมื่อกี้หายวับไป เหลือเพียงเสียงอ้อมแอ้ม

        "คุณ...คุณช่วยเดินไปส่งผมที่ห้องหน่อยได้ไหม?"

        นับดาวเลิกคิ้ว

        "ทำไมคะ?กลัวผีเหรอ? "

        "เปล่า! " อัศวินรีบปฏิเสธเสียงสูง

        "ผมแค่... แค่กลัวว่าทางมันมืดเดินสะดุดแล้วขาพลิก ประกันมันเคลมยาก... แล้วก็... ช่วยไปเช็กในห้องให้หน่อยว่าไอ้'สมจิตร'เพื่อนคุณน่ะ มันพาแก๊งเพื่อนมาปาร์ตี้กันหรือเปล่า"

        นับดาวส่ายหน้าอย่างเอือมระอา แต่ก็อดขำไม่ได้

        "โอเค ๆ ค่ะคุณหนู...เดี๋ยวพี่เลี้ยงจะไปส่งเข้านอนนะจ๊ะ"

        เธอลุกขึ้นเดินถือตะเกียงนำทางเขาไปที่ห้องพักแสงไฟวูบวาบส่องให้เห็นเงาของอัศวินที่เดินตามหลังเธอต้อย ๆ เหมือนเด็กหลงทาง

        เมื่อถึงหน้าประตูเรือนชมจันทร์ นับดาวก็เปิดประตูเข้าไปและส่องไฟสำรวจรอบห้องอย่างละเอียดดูใต้เตียง ดูบนเพดาน ดูตามซอกมุม

        "เคลียร์ค่ะ"เธอหันมารายงาน "ไม่มีจิ้งจก ไม่มีตุ๊กแก มีแต่มดตัวน้อยตัวนิด"

        "มดเหรอ? " อัศวินทำหน้ายุ่ง "ช่างเถอะ มดพอรับได้... ขอบใจนะ"

        คำว่า 'ขอบใจ' ที่หลุดออกมาเบา ๆ ทำให้นับดาวชะงักเล็กน้อยเธอมองหน้าเขาภายใต้แสงตะเกียงสลัว ๆ บรรยากาศเงียบสงัดรอบตัวทำให้ได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน

        ในวินาทีนั้น... ความน่าหมั่นไส้ของเขาดูจะลดลงไปเล็กน้อยเล็กน้อยจริง ๆ

        "ฝันดีค่ะ... คุณอัศวิน"นับดาวพูดเสียงนุ่มลงกว่าปกติ

        อัศวินมองตาเธอผ่านความมืดครู่หนึ่งก่อนจะรีบดึงหน้าขรึม

        "อืม... ฝันดี อย่ากรนดังล่ะ ผมหนวกหู"

        ปัง!

        เขาปิดประตูใส่หน้าเธอทันทีแล้วได้ยินเสียงลงกลอนดัง แกร๊ก! แกร๊ก! สองชั้นซ้อน

        นับดาวยืนมองประตูไม้ไผ่อยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหลุดขำออกมาเบา ๆ

        "คนบ้าอะไร... บทจะดีก็ดีบทจะร้ายก็น่าถีบ"

        เธอเดินกลับมาที่ระเบียงบ้านมองสมุดฉีกบนโต๊ะที่เขียนสัญญาจ้างไว้เต็มหน้ากระดาษ ลมหนาวพัดมาปะทะหน้าแต่คราวนี้เธอไม่รู้สึกหนาวเหน็บเหมือนคืนก่อน ๆ

        เพราะตัวเลขสองล้านบาทในสัญญาทำให้เธออุ่นใจ...

        แต่แปลกที่ความอุ่นใจนั้นไม่ได้มาจากแค่ตัวเลข... แต่มันมาจากความรู้สึกที่ว่าพรุ่งนี้เช้าเมื่อเธอลืมตาตื่นขึ้นมาเธอจะไม่ต้องตื่นมาเจอกับความเงียบเหงาเพียงลำพังอีกต่อไป

        อย่างน้อย...ก็มีตัวป่วนมาช่วยให้บ้านหลังนี้ดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาบ้างถึงจะน่าปวดหัวไปหน่อยก็เถอะ

        นับดาวเงยหน้ามองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวระยิบระยับ

        "ถั่วดำ... "เธอเรียกแมวอ้วนที่เดินมาคลอเคลียขา

        "เตรียมตัวไว้นะลูกพรุ่งนี้บ้านเราจะกลายเป็๲กองถ่ายหนังฮอลลีวูดแล้ว! "

        หญิงสาวเดินเข้าห้องนอนไปพร้อมรอยยิ้มทิ้งไว้เพียงแสงจันทร์ที่สาดส่องลงบนสมุดสัญญา...

        สัญญาที่เขียนด้วยลายมือไก่เขี่ยแต่กำลังจะเปลี่ยนเส้นทางชีวิตของคนสองคนให้มา๢๹๹๯๢กัน... โดยที่พวกเขาไม่ทันรู้ตัว

******
นิยายเรื่องนี้มี E-book แล้วนะคะ สำหรับใครที่ไม่อยากรออ่านรายตอน
สามารถสั่งซื้อได้ผ่าน Meb เพื่อรับชมความตลกโปกฮาได้ก่อนใคร
ลดราคา 25% ถึงวันที่ 15 ก.พ. 69 ค่ะ