เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

ตอนที่หนึ่งร้อยหกสิบ To aru majutsu

คนสมัยใหม่น่าจะพอรู้จักอเลสเตอร์ โครวลีย์จากเรื่องของศาสตร์เวทย์ยุคใหม่

หรืออย่างน้อยก็เคยไดยินชื่อผ่านๆจากไลท์โนเวลเรื่องTo aru majutsu no index ทางใดทางหนึ่ง

ว่าคือบอสห้อยหัวในหลอดทดลองของนครการศึกษาAcademy City ที่เป็นแหล่งรวมของนักเรียนพลังจิตจำนวนมหาศาล

ผมคงทำไม่ได้ขนาดนั้นในการที่จะให้มีคนมีพลังจิตหลายแสนคนขนาดนั้น

ผมเลยคิดว่าฮอกวอร์ตยังไม่สามารถได้สร้างได้ในวันเดียว

แต่อย่างน้อยผมต้องสร้างฮอกวอร์ตขึ้นมาให้ได้ในดินแดนแห่งนี้

และสอนเรื่องของวิชา

การป้องกันตัวจากศาสตร์มืด

Defense against the dark art

ให้เป็นวิชาพื้นฐานแก่ลูกศิษย์ทั่วไป

ไม่ให้ลูกศิษย์รุ่นหลังๆเอาวิชาสุดยอดด้านเนโครแมนเชอร์อย่างการปลุกผีขึ้นมาคุยได้ทั้งครอบครัวไปทำเพียงแค่“นอนกับผี” อีกต่อไป

ยิ่งมาเจอเหตุการณ์ในโลกนี้เองผมยิ่งชื่นชม อเลสเตอร์ โครวลีย์และบรรดาผู้ก่อตั้งฮอกวอร์ตมากว่าเป็นผู้ที่มีวิสัยทัศน์และเก่งกาจมากจริงๆ

ในการสร้างองค์กรขึ้นมาจากโลกที่ยุ่งเหยิงเต็มไปด้วยคนอย่างอาจารย์คงหรือบาบูบาบอนได้นี่

ผมแค่ย้อนกลับมาด้านพื้นฐานว่า

จิตที่แข็งแรงอยู่ในร่างกายที่แข็งแรง

สร้างร่างกายที่แข็งแกร่งเอาไว้ก่อนจะได้สามารถร่ายคาถาที่ต้องใช้เวลานานๆได้

และผมเรียกว่าพยายามจะลัดขั้นตอนที่บรรดาพระอาจารย์ชื่อดังได้เรียนรู้ในบั้นปลายชีวิต

พระอาจารย์ชื่อดังนั้นเติบโตมาแบบไม่ต่างกับพระเอกโชวเน็นแนวนักเลงเท่าไร

พวกเขาคือนักเลงชื่อดังแถวบ้านในวัยเด็กตีรันฟันแทงมาจนชื่อกระฉ่อน

ก่อนจะเจออาจารย์ที่ดี เข้าหาทางธรรมและฝึกพลังจิตทางธรรมในช่วงที่เป็นพระแล้ว

ผมแค่ลัดขั้นตอนให้พวกลูกน้องของผมเหล่านี้นั้น

ข้ามขั้นตอนมาเน้นการฝึกจิตแบบบรรดาพวกพระอาจารย์เหล่านั้นเลย

การสอนของผมจะเน้นการฝึกร่างกายให้แข็งแรงกับการควบคุมจิตสมาธิเป็นหลัก

“การนอนกับผี”

เอาไว้ท้ายๆในตารางการสอน

อเลสเตอร์โครวลี่ย์ตามที่บันทึกไว้เขาไม่ได้ดูถูกศาสนาพุทธแต่อย่างใด

แต่เขาเน้นความสำคัญเรื่อง Will จากศาสนาพุทธด้วยแนวคิดว่า

“ความคิด”

คือต้นกำเนิดสิ่งทั้งหมด

เขาพยายามฝึกตนเองให้คิดย้อนหลัง

นั่นอาจจะเป็นสาเหตุที่เรื่อง To aru แสดงว่าเขาห้อยหัวในหลอดทดลองก็ว่าได้

ว่าหากเราควบคุมความคิดของเราได้เราก้ควบคุมได้ทุกอย่าง

ผมจ้องน้ำกาไม่ต่ำกว่าห้านาทีถึงทำให้มันมีการเดือดขึ้นเล็กน้อย

ผมถอนหายใจที่คำกล่าวของพวกพระอาจารย์บอกว่าเอาไฟแช็คไปจุดจะง่ายกว่าไหม?

หากต้องการจุดไฟน่ะจะใช้พลังจิตไปทำไม?

คำตอบคือความเท่ล้วนๆ

ว่าการจุดไฟด้วยพลังจิตหรือต้มน้ำด้วยพลังจิตทำได้ยากมาก

แต่การนอนกับผีทำได้ในพริบตาทำให้ไม่แปลกที่โลกนี้คนจะใช้เวทย์ไปเพื่อกามราคะมากกว่าเสกลูกไฟพุ่งใส่กัน

ทันใดนั้นผมก็คิดอะไรอย่างหนึ่งขึ้นมาได้

“ลูกพี่น้ำร้อนล้นแล้ว”

ไอ้ห้อยไอ้โหนร้องเตือนผมจากการที่ผมจ้องจนน้ำเดือดล้นมาจากหม้อต้มน้ำ

ผมเป่าลมคาถาไปทีจนไฟมอดดับ

หัวใจเต้นตึกตักเล็กน้อยที่เสียสมาธิไปกับเรื่องอื่นในเวลาที่ใช้เวทย์

ผมควรจะฝึกให้มากกว่านี้

เราถึงได้ต้องมาฝึกวิชากันเป็นกลุ่มนี่ล่ะ

มีอะไรถึงคอยช่วยเหลือกันได้มากกว่าฝึกคนเดียว

อคาเดมี่ซิตี้หรือฮอกวอร์ตถึงได้มีความก้าวหน้ามากกว่าองค์กรอื่นๆ

“ข้าคิดอะไรได้น่ะ”

ผมกล่าวต่อไอ้ห้อยไอ้โหนที่มองอย่างสงสัย

ผมคิดออกแล้วว่าผมขาดอะไรไป

ไม้กายสิทธิ์!!!