ปวีร์รู้สึกผิดสังเกตที่สองสามวันมานี้คนทั้งคู่หลังจากเข้าห้องไปแล้ว ไม่มีใครโผล่หน้าออกมาสักคน ‘จะว่าไป ปกติแล้วสองคนนั้นจะต้องไปหากันเพื่อทำงานบังหน้านี่นะ ทำไมช่วงนี้ถึงเงียบไป’ หมอหนุ่มหน้าหวานเดินงุ่นง่านอยู่ในห้องได้สักพัก เขารู้สึกตะหงิดๆอยู่ในใจ
ก๊อก! ก๊อก! ไม่มีเสียงตอบรับ หมอวียกมือขึ้นเคาะอีกครั้งก๊อก! ก๊อก!
“มาแล้วค่ะมาแล้ว”
ประตูเพิ่งแง้มผู้ปกครองสุดหล่อก็ผลักประตูเข้าไปไม่ให้อีกฝ่ายตั้งตัว “ทำอะไรอยู่?”
“วันนี้ตรวจบัญชีร้านปันสุขค่ะออร์เดอร์ออนไลน์เข้าเยอะมากสองสามวันนี้ ดาวทำบัญชีไม่ทัน”
คุณหมอสังเกตใบหน้าอิดโรยของพันดาวแล้วก็รู้สึกสงสารเมื่อเห็นขอบใต้ตามีรอบคล้ำเล็กน้อย “นอนพักเยอะๆ หน่อยไม่ต้องรีบกับเงินจนสุขภาพเสื่อมหรอก เดี๋ยวก็ตายก่อนได้ใช้เงิน”
“ก็ช่วงกอบโกยนี่คะเด็กที่ร้านตื่นเต้นกันใหญ่ที่ได้แพ๊กของส่งทั้งวัน เดี๋ยวเลยช่วงไฮซีซั่นไปร้านก็เงียบลง ต้องเร่งปั่นตลาดออนไลน์ค่ะ เผื่อเจ้าหนี้อยากจะฟ้องช่วงนั้นจะได้เงินค่าจ้างทนาย”
“ให้พี่ช่วยอะไรไหม?”หมอวีเห็นหน้าหงอยของน้องแล้วรู้สึกสงสารจับใจ
“เดี๋ยวให้มันเกิดเรื่องจริงๆก่อนเถอะค่ะ ตอนนี้ดาวต้องเตรียมตัวให้พร้อม ถ้าเกินกำลังก็จะขอให้พี่วีช่วยนะคะ”เห็นหน้าบิดเบี้ยวของผู้ปกครองคนสำคัญ เธอเองก็รู้สึกแปลบใจไม่น้อยที่ผ่านมาไม่ว่าเรื่องไหนๆ สุดท้ายก็ต้องพึ่งพี่วีจนได้ “ครั้งนี้ขอให้ดาวได้พยายามแก้ปัญหาด้วยตนเองก่อน ขอให้เชื่อใจดาว”
พี่ชายต่างสายเลือดพยักหน้าเขาโอบกอดน้อง มือตบศีรษะสองสามครั้งปลอบใจ ความสัมพันธ์ที่คนภายนอกไม่เข้าใจหมอวีรู้ว่า คนส่วนใหญ่ที่เคยเห็นเขาอยู่กับน้องคนนี้ล้วนคิดว่าเขากับพันดาวมีความรู้สึกอันลึกซึ้งต่อกัน
ผัวะ!แรงกระชากของมือใหญ่ทำเอาพันดาวเซอย่างแรง ในขณะที่แขนข้างที่โอบบ่าเธอไว้ โดนมืออีกข้างกระชากออกหมอวีมึนงงกับจังหวะที่รวดเร็วนั้น เมื่อมองอีกทีเขาเห็นร่างสูงขาวกำลังโอบกอดพันดาวด้วยสองแขนอย่างหวงแหนจ้องมองเขาอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ
“ต่อไปคุณห้ามทำแบบนี้กับดาวอีก” หนุ่มหน้าขาวราวกับน้ำแข็ง ขู่ฟ่อๆ
“พี่ฟ้า!” เธอใช้มือสองข้างจับแขนของเขาไว้อ้อมกอดนั้นแน่นขึ้นอีก “พี่ฟ้าเข้าใจผิดนะคะ”
“คุณมีสิทธิ์อะไรมาห้ามพวกเราปล่อยดาวเดี๋ยวนี้!” หมอวีถลึงตาทำทีจะเข้ามากระชากให้เธอออกจากร่างสูงโปร่ง
สายฟ้าอุ้มเธอให้ลอยขึ้นเบี่ยงหลบหมอหนุ่ม “ดาวเป็นแฟนผม ผมไม่อนุญาตให้ใครแตะต้องทั้งนั้น”แวมไพร์สุดหล่อประกาศกร้าว
“หา! เป็นแฟนเหรอ? เป็นเมื่อไหร่? ตอนไหน?”ปวีร์หันไปจิกตาใส่หญิงสาวที่เขาดูแลมาหลายปี “บอกพี่มา พันดาว”
เด็กในปกครองหน้าซีดเผือด“คือ คือว่า.....”
“เป็นได้หลายวันแล้ว”สายฟ้ายังยืนหน้าบึ้ง
“ทำไมดาวไม่บอกพี่?”
“ดาวยังไม่พร้อมนี่คะ”หญิงสาวทำตาเลิกลั่ก
“ตอนนี้คุณก็รู้แล้วนี่เราสองคนตกลงคบกันแล้ว” อ้อมกอดของเขาแน่นขึ้น พันดาวเริ่มอึดอัดเธอใช้สองมือลูบแขนของเขาไปมา
“ผมยังไม่อนุญาต”หมอวีตวาด “น้องของผม ผมไม่ยกให้คุณ”
สายฟ้าก้มหน้าลงนิดหน่อย“ดาว บอกพี่วีหน่อยสิว่า ดาวรักพี่ ดาวจะแต่งงานกับพี่”
หมอวีได้ยินประโยคนั้นดวงตาราวกับจะลุกเป็นไฟ
“พี่วีคะใจเย็นๆ ค่ะ”
“ใจเย็นเหรอ! ดูสิเธอให้ผู้ชายคนนี้มายืนกอดเธอต่อหน้าพี่ จะให้พี่ทนได้ไง?”
พันดาวลำบากใจนักทั้งสองฝ่ายไม่ยอมให้การ์ดตกกันเลย ต่างจ้องกันไม่วางตา เธอตัดสินใจเด็ดขาด“พี่วีคะ ดาวรักพี่ฟ้าค่ะ อนุญาตให้เราคบกันเถอะนะคะ” ถ้อยคำอ้อนวอนนั้นทำให้ปวีร์ตกตะลึง
“แต่ดาวเพิ่งรู้จักกับเขาเองนะมันเร็วไป”
“คนสองคนรักกันมันไม่เกี่ยวกับเวลาหรอกนะ คนเราจะอยู่ด้วยกันรอดหรือไม่รอด ก็ไม่ได้ขึ้นกับว่าคบกันมานานหรือไม่นาน” สายฟ้าเสียงแข็ง “ผมยืนยันว่า ผมรักดาวและตั้งใจจะแต่งงานกับเธอ”
“ผมจะรู้ได้ยังไงว่าคุณจะไม่มาหลอกลวงดาว คุณอาจจะมีเบื้องหลังไม่ดีหรืออาจจะซุกซ่อนผู้หญิงไว้อีกหลายคนก็ได้” หมอวีไม่มีท่าทีจะอ่อนข้อ“เราไม่รู้จักชีวิตของคุณและครอบครัวคุณ จะให้ไว้ใจ คงจะเร็วไป”
สายฟ้าหรี่ตาลงเอียงหน้ามองหมอวี นึกอยากจะให้ศึกนี้จบลง “บางทีผมอาจจะต้องพิสูจน์บางอย่างให้คุณดู” เขาก้มลงจูบพันดาวอย่างดูดดื่มหญิงสาวตกตะลึง แต่ก็โอนอ่อนตามสายฟ้าโดยดี
ปวีร์มองภาพนั้นด้วยความตกใจเขารู้ว่า น้องน้อยที่เขาดูแลมาตลอด ยินยอมพร้อมใจไปกับผู้ชายคนนี้เสียแล้วคงจะไม่อาจแยกทั้งคู่ออกจากกันได้ หมอหนุ่มยิ่งมองยิ่งเขินเองจนหน้าแดงแม้จะหล่อเหลาจนสาวๆ ทอดสะพานให้ตั้งแต่วัยรุ่นจนอายุขนาดนี้เขาก็ยังไม่เคยจูบกับผู้หญิงคนไหน ชีวิตมุ่งมั่นแต่เรื่องเรียน ทำงานและดูแลคนรอบข้าง
เมื่อเห็นทั้งคู่จูบกันนัวเนียจนแทบทั้งโลกเหมือนจะมีกันอยู่สองคนหมอวีก็สุดจะทนต่อไป “ตามใจ!” เขากระแทกเสียง แล้วเดินไปปิดประตู ปัง! จากไป
ชายหนุ่มถอนริมฝีปากออกจากหญิงสาว
“พี่วีคงจะโกรธมากเลยคราวนี้”
เขายกมือข้างขวาขึ้นทาบแก้มเธอ“แต่เขาก็ยอมรับความสัมพันธ์ของเราแล้ว ถ้าไม่ทำแบบนี้เขาก็จะดึงดันที่จะให้ดาวเป็นลูกน้อยที่เขาต้องคอยดูแลต่อไป”
เธอจับคางของเขาโยกไปมา“พี่ฟ้าร้ายนัก กล้าจูบต่อหน้าพี่วี ดาวแทบจะจิตหลุดอยู่แล้ว”
“ใครมาห้ามไม่ให้พี่คบกับดาวพี่จะจูบให้เขาดูจนกว่าเขาจะยอม ดีไหม?” เขาแนบหน้าผากเขาเข้ากับเธอ
พันดาวตบต้นแขนเขาอย่างขัดเขิน“จูบโชว์ไปทุกที่ ไม่กลัวดาวอายคนหรือไงคะ?” เธอซบอกแฟนหนุ่มอย่างมีความสุข
“งั้นแต่งงานกันเลยนะคนจะได้ไม่นินทา”
เธอผละออกเงยหน้าขึ้นมอง “ใจร้อนจังเลย”
“ดาวยังไม่เชื่อใจพี่ล่ะสิงั้นพรุ่งนี้ เราต้องเริ่มประกาศให้โลกรู้แล้วล่ะว่า เราเป็นแฟนกัน”
“ยังไงคะ?”
เขาอมยิ้มจูบขมับเธอแรงๆ “เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็รู้เอง”
เช้าวันต่อมาสายฟ้าพาพันดาวไปร้าน Coffee and me ตั้งแต่ประตูเริ่มเปิดเขาขอให้แป้งช่วยถ่ายรูปคู่รักคู่ใหม่ลงในแฟนเพจของร้านเพื่อประกาศความสัมพันธ์ให้คนแถวนี้ได้รู้ทั่วหน้า นอกจากนั้นยังโพสรูปคู่ที่ดูแล้วรู้ว่า หวานชื่นลงในกระดานข่าวของเว็บไซต์ปันสุขสื่อสังคมออนไลน์ส่วนตัวของเขาและเธอ
ลูกจ้างในร้านปันสุขและที่รีสอร์ตต่างชี้ชวนกันอ่านข่าวอย่างแช่มชื่น
“เห็นมะฉันว่าแล้ว คุณฟ้าต้องชอบพี่ดาวแน่นอน ไม่งั้นไม่มานั่งทำงานงกๆให้ทุกวันแลกแค่ค่าข้าวหรอก” เมย์ ลูกจ้างคนสำคัญ เอ่ยกลางวงข้าวเที่ยง
“นี่ๆต้องผมนี่ ทีแรกนะ พี่ดาวเรียกผมมา บอกว่าจะให้จัดการกับพี่ฟ้า ที่ไหนได้พอผมมาถึง ไม่รู้ไปตกหลุมรักอีท่าไหน ถามทีไรก็ไม่พูดเรื่องจัดการเขาสักที ฮ่าๆ”แบงก์เล่าอย่างภาคภูมิใจ
ลูกจ้างที่เหลือหัวเราะเฮฮา ตั้งแต่ชายหนุ่มปรากฏตัวในฐานะผู้ออกแบบเว็บไซต์ทุกคนก็แอบนินทากันลับหลังแล้วว่า ‘หล่อขนาดนี้ พี่ดาวไม่คว้าเป็นแฟนก็น่าเสียดาย ถ้าไม่มีอะไรกันจริงๆไหงจะมาเฝ้ากันขนาดนี้’ทุกคนจดจำเขาได้ตั้งแต่คลิปที่ติดอยู่บนบ้านต้นไม้แล้ว
เมย์รีบยืนที่หัวโต๊ะ“มีอะไรรีบพูดออกมาให้หมด ก่อนพี่ดาวจะกลับมา ไม่งั้นเดี๋ยวเราโดน”เธอเอานิ้วชี้ทำท่าเชือดคอตัวเอง “ฉึกเดียว คอขาดแน่”
ลูกจ้างชายอีกคนรีบยกมือ“พี่เมย์ ผมเคยเห็นนะ ตอนแอบเดินอ้อมหลังร้านมาเข้าห้องน้ำคุณฟ้าแอบดมผมพี่ดาวด้วย”
“เฮ้!”ทุกคนยกแขนสองข้างชูพร้อมโห่ร้อง
“เดี๋ยวๆไม่เด็ดเท่าหนูหรอกพี่ หนูเห็นคุณฟ้าจูบตรงนี้พี่ดาวด้วยวันนั้นหนูกลับเป็นคนสุดท้าย” ลูกจ้างคนล่าสุดของร้าน หน้าตาใสซื่อยืนยันหนักแน่น
“ฮิ้ว!” ทั้งชูแขนทั้งส่งเสียงพร้อมเพรียง
แบงก์ยืนขึ้นยืดอก “ผมว่า เรามาเล่นเกมกันดีกว่า” เขากวาดตามองทุกคนในโต๊ะ“เรามาออกเงินกันคนละหนึ่งร้อยบาท แข่งกันว่า ภายในสัปดาห์นี้ ใครแอบถ่ายรูปคู่รักได้เด็ดสุดคนนั้นจะได้เงินทั้งหมดไป ตกลงไหม?”
“เฮ้! เอาๆ” หลายเสียงตะเบ็งเซ็งแซ่
“เริ่มจากผมกับเมย์ก่อนเลยมาเมย์ ควักมาร้อยหนึ่ง” แบงก์ควักธนบัตรหนึ่งร้อยบาทออกมาโบกอีกมือตวัดเอาเงินจากเมย์
คนที่เหลือรีบค้นหาเงินมาวางเป็นกองกลางนับเงินเรียบร้อย แบงก์ทำหน้าที่เก็บเงินไว้ แล้วทั้งหมดก็ตั้งกลุ่มลับสำหรับส่งรูปเข้าไปประกวด โดยมีข้อตกลงว่า ห้ามเปิดเผยให้คนอื่นรู้เด็ดขาด
พันดาวได้ยินเสียงเฮฮาโห่ร้องของเหล่าลูกจ้างก็รู้สึกแปลกใจ“ดีใจอะไรกันนักหนา ยังไม่ถือขนมเค้กเข้าไปให้สักหน่อย”
สายฟ้าหิ้วถุงขนมพะรุงพะรังวันนี้เขาตั้งใจเลี้ยงลูกจ้างในร้านทุกคน เพื่อฉลองการเปิดตัวอย่างเป็นทางการ“คุยอะไรกันอยู่”
แบงก์รีบพับเงินเข้ากระเป๋าหันมายิ้มกะล่อนให้พี่สาวและว่าที่พี่เขย“ก็กำลังยินดีกับพี่ดาวที่ได้แฟนทั้งหล่อทั้งเก่งไงล่ะครับ”
หนุ่มหน้าขาวจัดสังเกตอาการเลิกลั่กของบรรดาลูกจ้างแล้ว เขารู้ว่า เรื่องมันต้องไม่ใช่แค่นั้นสงสัยกำลังนินทาเรื่องเขาสองคนอยู่เป็นแน่ “ดีๆ งั้นมารับรางวัลวันนี้พี่เลี้ยงขนมเค้กอร่อยๆ ทุกคนนะ กินให้เต็มที่”เขายื่นถุงขนมที่มีกล่องบรรจุเค้กชิ้นเล็กๆ ราคาแพงจากร้านของแป้งยื่นให้แบงก์ทั้งสองมือ
“เฮ้! ฮิ้ว!”เหล่าลูกจ้างส่งเสียงขึ้นอีกครั้ง
“แล้วไปสั่งเครื่องดื่มซุ้มข้างหน้ามาด้วยทุกคนสั่งได้เลยนะ วันนี้พี่จ่ายเอง”
“โว่.........”ทั้งเสียงตบมือ และเสียงเป่าปากสนั่น
สายฟ้ากับพันดาวยิ้มกว้างแล้วส่ายหัว จับมือกันเดินไปประจำโต๊ะทำงาน
“หวานม๊าก.....มาก”แบงก์ร้องขึ้น
**************
14K
