Switch body สลับร่าง สลักรัก : ตอนที่8 อัคนีถึงเ้าหนูนทีของผม
{ “คิดอะไรครับ กินได้แล้วเ้าหนูน้ำวนจอมงอแง”
“จะมาเ้านงเ้าหนูอะไรวะครับพี่ ผมขนลุกแล้วเนี่ย อย่ามาใช้น้ำเสียงแบบนี้กับผมนะ”
“ต่อไปพี่จะพูดแบบนี้กับหนู พี่จะทำในสิ่งที่พี่อยากทำกับหนู และนี่คือสิ่งที่พี่อยากบอกหนูมานานแล้ว เ้าหนูน้ำวน”
“นี่ พี่พูดอะไรของพี่ พี่หมายความว่าไง พี่อย่ามาทำให้ผมสับสนนะ แค่สิ่งที่เราเป็และเผชิญอยู่ในตอนนี้มันก็ทำให้ผมสับสนมากพออยู่แล้ว พี่จะเอาความรู้สึกของผมมาเล่นแบบนี้ไม่ได้ พี่เข้าใจไหม ผมขอตัวนะ”
“หนูจะไปไหน”
“ก็ถ้าพี่ไม่กลับห้องผมไปในตอนนี้ ผมก็จะกลับห้องผมเอง เราอยู่คนละห้องกันเหมือนเดิมแบบที่มันเคยเป็มา ไม่ต้องยุ่งเกี่ยวกัน แบบเมื่อก่อนมันถูกต้องที่สุดแล้วพี่”
“สำหรับหนูอะไรมันคือความถูกต้องเหรอ สำหรับพี่ความถูกต้องมันคือ การที่เราทำตามหัวใจของตัวเอง และเต็มที่กับมัน นั่นแหละคือความถูกต้องสำหรับพี่” }
...ผมย้อนคิดไปในสิ่งที่ผมพูดกับน้อง ผมบอกตามตรงเลยว่าผมหลงรักน้องมานานแล้ว สิ่งที่ผมควรทำที่สุดคือการบอกน้อง การทำให้น้องรู้ว่าผมรัก ไม่ใช่การร้องเพลงรักเล่นดนตรีในห้องเสียงดังให้น้องเขารำคาญและพาลเป็การไม่ชอบหน้าผมแบบนี้ ผมไม่รู้ว่าทุกอย่างต่อจากวันนี้จะเป็ยังไง แต่สิ่งที่ผมรู้และมั่นใจคือผมจะเดินหน้าจีบน้องอย่างเต็มกำลังแน่นอน อย่างน้อย ๆ ต่อให้ตอนนี้น้องจะไม่ชอบหน้าผมหรืออาจจะเกลียดผมไปแล้ว แต่ผมกับน้องก็ยังคงสลับร่างกันอยู่และนั่นคือสิ่งที่ทำให้น้องปฏิเสธไม่ได้ที่ต้องเข้าใกล้ผม เพราะผมกับน้องยังต้องหาทางสลับร่างร่วมกันอยู่ดี ผมว่ามันเป็ความโชคดีของผมนะที่ได้สลับร่างกับน้อง ผมอยากขอบคุณทุกสิ่งอย่างเลยครับที่ทำให้เื่ที่ไม่น่าเชื่อนี้เกิดขึ้น เพราะถ้าไม่มีเื่นี้ผมก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มเข้าหาน้องยังไง ไอ้คนอย่างผมมันก็ปากร้ายปากหนักแสดงออกไปค่อยเก่งหรอกครับ ผมเลยได้แต่ทำในสิ่งที่ตรงข้ามกับหัวใจตัวเองเมื่อเจอกับน้องทุกที หลายครั้งที่ผมอยากเข้าไปทัก อยากเข้าไปคุยกับน้อง แต่ผมก็มักจะหาข้ออ้างให้ตัวเองถอยห่างออกมาจากน้องเสมอ มันเป็เพราะตัวผมเองครับ ผมมันเป็ไอ้ขี้ขลาด กับทุกเื่ผมเต็มที่แต่กับเื่นี้ผมยอมรับอย่างภาคภูมิเลยว่าผมป๊อดจริง ๆ ครับ ถ้าถามผมว่าผมเริ่มรักน้องั้แ่ตอนไหน ผมบอกได้เลยว่าใครเห็นน้องและได้พูดคุยกับน้องก็คงจะต้องโดนยัยน้องนทีของผมตกเข้าทั้งนั้น รอยยิ้มที่ละมุน ท่าทางที่กวน ๆ เป็ธรรมชาติแบบนั้น การเข้ากับคนอื่นได้ง่าย เห็นใครก็ยิ้มให้ทักทายเขาไปหมด น่ารักจนผมไม่กล้าทัก น่ารักจนผมใจเจ็บไปหมด น้องคือนิยามของคำว่าน่ารักทุกคำบนโลกใบนี้เลย และน้องคือคำว่ารักของผมทั้งหมดเลยครับ นึกถึงรอยยิ้มน้องขึ้นมาผมก็เผลอยิ้มคนเดียวอีกแล้วละครับ ><
ยอมแล้วค้าบเ้าหนูน้อยน้ำวนของพี่ ผมตกหลุมรักน้องั้แ่เห็นน้องครั้งแรกที่ใต้ตึกคณะเลยครับ น้องน่ารัก น้องมีน้ำใจ ... ว่าแต่ ผมพูดคำว่าน้องน่ารักกี่ครั้งแล้วครับเนี่ย ผมใช้คำว่าน่ารักกับน้องได้เปลืองมากครับ เอาล่ะเข้าเื่เลย วันนั้นเป็เช้าวันศุกร์เป็วันแรกของการรับน้องครับ ผมก็ไปร่วมกิจกรรมรอรับน้องตามปกติ จนผมได้ไปสะดุดตาเข้ากับเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่ทำให้ผมละสายตาจากน้องเขาไม่ได้อีกเลยครับ ผมหลงรักรอยยิ้ม หลงรักน้ำเสียง หลงรักท่าทาง หลงรักทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็น้องเขาเลย และผมว่ามันต้องเป็พรหมลิขิตแน่ ๆ เลยครับที่ทำให้ผมและน้องได้อยู่ห้องพักติดกัน ผมเองก็เคยมีความรักนะครับและผมก็มั่นใจว่ารักครั้งนี้เป็ความรักที่ผมไม่เคยคิดจะรักใครเท่านี้มาก่อน เชื่อไหมครับ
ผมไม่กล้าเข้าไปคุยกับน้องจนผมทำเื่ที่ตัวเองไม่คิดว่าจะทำลงไปได้เลย นั่นคือการไปขอความรักกับศาลเ้าพ่อสายฟ้า เป็ศาลเ้าพ่อหลังมหาวิทยาลัยผมนี่เองครับ ขอให้ท่านช่วยผมด้วยวิธีใดก็ได้แค่ให้ผมได้อยู่ใกล้ชิดน้องและได้ทำให้น้องรู้สึกดีกับผมด้วยความรู้สึกของน้องเอง และถ้าผมได้เป็แฟนกับน้องผมจะแต่งหญิงมารำหน้าศาลด้วยเพลงเอวลั่นปัดสามรอบครับ พวกคุณว่าผมบ้าปะล่ะ เอาจริงผมเป็คนบนเองผมยังไม่เชื่อตัวเองเลยครับ ผมเนี่ยนะที่ต้องไปขอความรักกับการแก้บนอะไรแบบนี้คิดแล้วก็ยังนั่งขำตัวเองไม่หายเลยครับ ตอนบนก็เพราะตอนนั้นไม่รู้จะเข้าหาน้องยังไงแล้วจริง ๆ แต่ดันลืมคิดเื่แก้บนไปนี่สิครับ มีเพลงหนึ่งดังขึ้นในหัวก็เพลงนี้แหละครับเลยขอแก้บนด้วยนี้ไปเลยแล้วกัน แต่ถ้าได้น้องมาเป็แฟนจริง ๆ ผมจะไปแก้บนอย่างไวเลยครับ และสาบานเลย ว่าน้องจะเป็คนสุดท้ายในชีวิตผมและจะเป็เพียงคนเดียวเท่านั้นที่ผมจะรักและขอดูแลเขาไปตลอดชีวิต...รักนะครับน้องนทีของพี่อัค ช่วยเข้ามาเป็น้ำเย็น ๆ ชโลมจิตใจให้ไฟที่แข็งกร้าวดวงนี้ได้อ่อนโยนด้วยความรักของน้องด้วยเถอะนะครับ ...น้องนที