ตอนที่21 คนบ้าหมู่แห่งเขาวงกต
ราดิชยังคงวิ่งะโ วิ่งเร็วขึ้น ทั้งยิงเวทใส่ตัวเอง ทั้งเอามีดเสริมพลังแทงตัวเองแต่คราวนี้เขาทั้งพักและทำอยู่หลายรอบกว่าค่าความเชี่ยวชาญจะถึงระดับที่้า
เพราะการโจมตีด้วยเวทระดับต่ำหรือการเสริมพลังที่ไม่แรงพอก็จะไม่ได้ค่าความเชี่ยวชาญที่เพิ่มขึ้น จนเขาต้องเพิ่มระดับความรุนแรงขึ้น ทั้งแทงแรงขึ้น ใช้เวทบทที่แรงขึ้น ทั้งลดพลังชีวิตจนเข้าขั้นวิกฤตทั้งลดมาจนเกือบหมด ทั้งวิ่งจนค่า SP สีแดงเหลือน้อยแล้วจึงหยุดกินอาหารแล้วออกวิ่งต่อจนกว่าเขาจะได้ผลที่้า เขาทำแบบนั้นมาตลอดหลายวัน
-ค่าความเชี่ยวชาญถึงระดับสกิล ระดับความเร็วในการฟื้นฟู SPLV 7 เพิ่มเป็ LV 8
-ค่าความเชี่ยวชาญถึงระดับ สกิลลดระดับการใช้ SP LV 7 เพิ่มเป็ LV 8
-ค่าความเชี่ยวชาญถึงระดับ สกิลเพิ่มพลังทำลาย LV 4 เพิ่มเป็ LV 5
-ค่าความเชี่ยวชาญถึงระดับ สกิลเคลื่อนไหวสามมิติ LV 6 เพิ่มเป็ LV 7
-ค่าความเชี่ยวชาญถึงระดับ สกิล ต้านพลังทำลายLV 5 เพิ่มเป็ LV 6
-ค่าความเชี่ยวชาญถึงระดับ สกิล ต้านน้ำ LV 3 เพิ่มเป็LV 4
-ค่าความเชี่ยวชาญถึงระดับ สกิล ต้านไฟLV 3 เพิ่มเป็ LV 4
-ค่าความเชี่ยวชาญถึงระดับ สกิล ต้านแสง LV 4 เพิ่มเป็LV 5
-ค่าความเชี่ยวชาญถึงระดับ สกิลต้านความมืด LV 3 เพิ่มเป็ LV 4
-ค่าความเชี่ยวชาญถึงระดับ สกิลขยายขอบเขตจิตพระเ้า LV 2เพิ่มเป็ LV 3
“ฮ่าๆๆสกิลขึ้นมาเพียบเลย แต่..แม่ม..โคตรทรมานเลย”
ราดิชล้มตัวลงนอนอย่างหมดแรงเมื่อได้ยินเสียงแจ้งจากระบบที่ทยอยดังขึ้นมาตลอดทางที่เขาวิ่งแม้จะรู้สึกเหนื่อยล้าทั้งกายและใจ แต่เขาก็ยังมีความมุ่งมั่นด้วยความทะนงของเขาที่ไม่ยอมแพ้ต่ออุปสรรคแค่นี้
“ต่อไปก็สกิลเคลื่อนไหวสามมิติอย่างน้อยต้องพัฒนาเป็สกิลเคลื่อนไหวในอากาศให้ได้ก่อนลงไปชั้นสอง”
การพัฒนาสกิลจำพวกSP นั้นจำเป็ต้องฝืนพวกมันจนถึงระดับหนึ่งแต่ก็ต้องไม่ฝืนมากจนเกินไปเพราะจะทำให้หมดแรงตายได้
แต่สิ่งหนึ่งที่ราดิชลืมไปก็คือสกิลจักรพรรดินั้นมีผลกับคนทั่วไปด้วยคนที่หลีกทางให้เขานั้นนอกจากผลของสกิลจักรพรรดิแล้ว ยังเกรงว่าจะถูกเขาทำร้ายด้วยนั่นเองแต่นั่นก็เป็ที่เขาทราบในภายหลังอีกนานมาก
ราดิชหยิบเอาเนื้อกวางที่เขาตุนไว้ออกมาและเริ่มกินดิบมันทั้งอย่างนั้นภาพการเขมือบเนื้อกวางดิบทำให้พวกนักผจญภัยที่เห็นต่างเบือนหน้าหนีบางคนถึงกับอาเจียนออกมาด้วยซ้ำ สมกับเป็คนบ้าที่ทุกคนขนานนามแต่ก็มีบางคนที่เห็นเขาหยิบของออกมาจากความว่างเปล่า ก็ทำให้ทราบว่าเ้านี่ต้องมีแหวนมิติเก็บของแน่
บางคนก็มีความคิดชั่วร้ายจะมาปล้นคนบ้าคนนี้แต่ก็ถูกเพื่อนห้ามเอาไว้ก่อน เพราะคนบ้านอาจทำอะไรก็ได้ซึ่งนั่นก็ถูกแล้วที่เพื่อนห้ามไว้เพราะถ้ามีคนเข้ามาหาเื่ราดิชตอนนี้รับรองว่าได้ถูกเขาสังหารทิ้งอย่างไม่ต้องสงสัย
แม้ร่างนี้จะยังไม่เคยฆ่ามนุษย์ด้วยกันทว่าจิติญญาทั้งสองที่มาผสานอยู่ด้วยกัน ต่างเหยียบย่ำกองซากศพและทะเลเืมาทั้งนั้นไม่อย่างนั้นคงไม่อาจขึ้นไปยืนอยู่บนจุดสูงสุดได้
แต่ถึงจะมีคนเกรงกลัวแต่ก็มีคนใจกล้าเข้ามาหาเื่เหมือนกันดังเช่นคนกลุ่มนี้ที่พากันมาล้อมคนบ้าเอาไว้พวกมันแต่ละคนเป็นักผจญภัยที่คิดว่าตัวเองเลเวลสูงและจะมารีดไถแหวนมิติจากคนบ้าผู้นี้
“เฮ้ยๆ!!”
หนึ่งในนั้นส่งเสียงทักแต่ราดิชแค่เงยหน้าขึ้นมองด้วยความสงสัย แต่ปากเขาก็ยังกินเนื้อกวางต่อ
“ขอแหวนนั่นได้ปะ”
หนึ่งในกลุ่มคนชี้ไปที่แหวนซึ่งราดิชสวมอยู่แน่นอนว่าราดิชย่อมส่ายหน้าอยู่แล้ว เื่อะไรจะให้คนอื่นใครจะบ้าให้แหวนมิติระดับสูงกัน
“ไม่ให้ดีๆงั้นก็ต้องใช้กำลัง เฮ้ย!! จัดการ”
เ้าตัวหัวโจกหันไปใส่ลูกน้องให้เข้าไปจัดการคนบ้าแน่นอนว่าราดิชทราบทันทีว่าพวกมันจะมาปล้น แล้วคิดว่าคนอย่างเขาจะยอมให้ปล้นหรือไงแค่พวกนั้นขยับตัว ราดิชที่นั่งอยู่ก็ชิงเคลื่อนไหวก่อนเขายิงลูกไฟแสงศักดิ์ออกไปโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้าลูกไฟพุ่งเข้าใส่เ้าคนที่ถลันเข้ามาเต็มแรง
ตูม!!
“อ๊าก!!!”
ร่างนั้นโดนไฟศักดิ์สิทธิเผาจนเกรียมและตายทันทีเรียกว่าตายอย่างรวดเร็วทำได้แค่ร้องออกมาทีแรกเท่านั้นเพราะเ้าพวกนี้สเตตัสต่ำเกินไป และนั่นก็ทำให้คนที่เหลือใมาก
“พวกแกหาเื่ก่อนเองนะ”
ราดิชที่กำลังเหนื่อยล้าทางจิตใจก็มีอารมณ์หงุดหงิดได้เหมือนกันและตอนที่พวกมันใ ราดิชก็ลงมืออย่างอำทะหิตไม่ปล่อยให้พวกมันได้โต้กลับอยู่แล้วเขาดีดตัวพุ่งใส่คนที่อยู่ใกล้สุดพร้อมดาบที่ถูกเรียกออกมา เขาอัดพลังเวทใส่จนมันเปล่งแสงเจิดจ้าออกมา
ดาบนี้แทงทะลุอกมันพร้อมดับชีพอีกฝ่ายทันใดราดิชดึงดาบออกจนเืสาดกระจาย เขาแสยะยิ้มและเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่องเวทแสงในมือถูกยิงออกไป หอกแสงสองเล่มพุ่งออกไปเสียงร่างเ้าคนที่ยืนเก้ๆกังๆอยู่ทั้งคู่โดนหอกเสียบสิ้นชีพทันทีอย่างไม่ต้องสงสัย
เพียงอึดใจมีคนถูกสังหารไปแล้วสี่คนเหลืออีกสองคนกับเ้าตัวหัวโจกด้วย ตอนนี้ดูเหมือนพวกมันสามคนจะได้สติว่าเกิดอะไรขึ้นมันแหกปากร้องลั่นและหันหลังวิ่งหนี แต่มีหรือราดิชจะปล่อยให้มันมีชีวิตรอดไป
หอกแสงสามเล่มพุ่งออกไปเสียบร่างพวกมันจนทะลุร่างทั้งสามล้มลงตายอย่างสยดสยอง ปิดฉากชีวิตอันธพาลของพวกมันซึ่งการลงมือของราดิชนั้นรวดเร็วและอำมหิตมากล้วนแต่คำนวณดาเมจมาอย่างดีในการสังหาร
เนื่องจากเขาเปิดใช้สกิลประเมินตลอดเวลาทำให้เห็นว่าคนพวกนี้สเตตัสกากมาก ส่วนใหญ่ร้อยกว่าไม่เกินสองร้อยสกิลก็ไม่ได้มีระดับสูงมากอะไรน่าจะเก็บเลเวลกันมาแบบกลุ่มและใช้พลังของคนหมู่มากจนเคยชิน
ด้วยสเตตัสแค่นั้นจะไปทานทนต่อพลังโจมตีของเขาได้อย่างไรแถมเวทมนตร์ที่เขาใช้ก็มีระดับสูงอย่างลูกไฟแสงศักดิ์สิทธิ์ที่แม้แต่ตัวเขาเองยังไม่สามารถรับการโจมตีได้โดยไม่าเ็หนักเลยเพราะอานุภาพของมันแรงเกินไปนั่นเอง
“ฮ่าๆๆๆๆๆ”
‘อยู่ๆก็มีไอ้โง่กลุ่มหนึ่งมามอบค่าประสบการณ์ให้เสียงั้น’
-ค่าความเชี่ยวชาญถึงระดับสกิล โจมตีด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์ LV 4เพิ่มเป็ LV 5
-ค่าความเชี่ยวชาญถึงระดับ สกิล เพิ่มพลังแสงศักดิ์สิทธิ์ LV 4 เพิ่มเป็ LV 5
การสังหารมนุษย์ให้ค่าประสบการณ์มากกว่าสัตว์อสูรเยอะเพราะมนุษย์มีจำนวนสกิลมากกว่านั่นเองซึ่งค่าประสบการณ์ที่ได้นั้นคิดจากสกิลมากกว่าสเตตัสดังนั้นพวกสัตว์อสูรระดับสูงที่มีสกิลจำนวนมากและสเตตัสสูงจึงให้ค่าประสบการณ์เยอะมากแต่พวกมันก็แข็งแกร่งและยากแก่การจัดการเช่นกัน
ภาพที่มีคนกลุ่มหนึ่งไปหาเื่คนบ้าแห่งเขาวงกตและถูกอีกฝ่ายสังหารจนเกลี้ยงนั้นทำให้เหล่าผจญภัยคนอื่นที่อยู่แถวนั้นใจนหน้าซีดในความโเี้ของคนบ้าแน่นอนว่าตามกฎหมายไม่อาจทำอะไรคนบ้าได้ พวกเขาได้แต่มองพวกคนที่ตายอย่างสมเพช
และด้วยเหตุนี้ก็ไม่มีใครเข้าไปยุ่งกับคนบ้าแห่งเขาวงกตอีกในเมื่อมีคนลองดีและต้องโดนฆ่าตายฟรีไปกลุ่มหนึ่งราดิชไม่ได้สนใจทรัพย์สินของพวกมันเลย เพราะสำหรับมันไม่ได้มีค่าอะไรเลยเขาแค่นั่งลงท่ามกลางซากศพและกินเนื้อกวางต่ออย่างไม่แยแส
“ดูสิเ้าพวกนั้นโดนฆ่าในพริบตาเลย ไม่รู้คนบ้านั่นเลเวลสูงแค่ไหนก่อนจะบ้า”
“ทำไมแกไม่ลองประเมินมันดูล่ะมีสกิลประเมินไม่ใช่หรอ”
“ลองแล้วล้มเหลวตลอด สงสัยคนบ้านั่นเลเวลสูงเกินไปอีกอย่างประเมินของเข้าก็แค่เลเวลสามเอง”
ย่อมมีนักผจญภัยบางคนเกิดความสงสัยและลองประเมินแต่ด้วยเลเวลสกิลและเลเวลตัวเขาที่ต่ำกว่าราดิชมาก ก็ย่อมประเมินไม่ได้แต่ถ้าประเมินใกล้สำเร็จนั้นราดิชจะรู้ตัวทันทีเพราะผู้ถูกประเมินจะรู้สึกไม่สบายตัวเล็กน้อย
ขณะที่ราดิชกินเนื้อกวางชิ้นสุดท้ายเสร็จและเตรียมออกวิ่งต่อก็มีคนกลุ่มหนึ่งเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงเข้าไปหาเขาเหล่านักผจญภัยล้วนรู้ดีว่าคนที่ทำแบบนี้ได้ต้องมีค่าสเตตัสสูงมากพวกเขากำลังเฝ้าดูว่าจะเกิดเหตุนองเืขึ้นอีกไหม ที่สำคัญคนกลุ่มนี้ใส่ชุดเกราะและเครื่องแบบทหารเสียด้วยแต่พวกนักผจญภัยมองเห็นไม่ชัดว่ามาจากที่ไหน
แต่ทุกคนกลับคิดผิดเพราะคนกลุ่มนั้นและคนบ้าแห่งเขาวงกตไม่ได้ต่อสู้กันแต่อย่างใดดูเหมือนพวกเขาจะพูดคุยอะไรกันบางอย่างแน่นอนว่าคนกลุ่มนี้เป็หน่วยองค์รักษ์พิเศษทีมหนึ่งที่มาที่นี่เป็ทีมที่นำโดยจ่าบ๊อบ
“องค์ชายทำไมท่านถึงได้มีสภาพแบบนี้ล่ะ..”
จ่าบ๊อบเป็หนุ่มล่ำรูปหล่อต่างจากจ่าเวสโดยสิ้นเชิงแต่เห็นแบบนี้จ่าบ๊อบถือเป็มือฉมังธนูอันดับหนึ่งของหน่วยเลยและอาจจะแข็งแกร่งที่สุดในจักรวรรดิเลยก็ได้
ตอนที่พวกเขาเห็นฉากฆาตกรรมของพวกอันธพาลจ่าบ๊อบที่มีสกิลเนตรหมื่นลี้ก็ใช้งานโดยไม่ตั้งใจเพราะอยากเห็นเหตุการณ์แต่พอเห็นผู้ลงมือเป็องค์ชายที่แม้จะผมเผ้าหยุ่งเหยิง เนื้อตัวเปรอะเปื้อนแต่อย่างไรพวกเขาก็ย่อมต้องจำพระองค์ได้อีกทั้งชุดเกราะและอาวุธที่ใช้ก็มีแต่พวกเขาที่มีด้วย
“อ่าว..จ่าบ๊อบเองหรอพอดีพวกมันมาหาเื่ ก็เลยเชือดทิ้งเสียเลย”
ราดิชเมื่อเห็นว่าเป็จ่าบ๊อบก็รู้สึกผ่อนคลายลงตอนแรกนึกว่าจะมีคนมาหาเื่เสียอีก จนได้เห็นว่าเป็พวกเดียวกันก็วางใจ
“กระหม่อมว่าจะไปรอพระองค์ที่ทางลงชั้นสองเพื่อส่งมอบอุปกรณ์เวทสื่อสารทางไกลให้แต่ในเมื่อเจอพระองค์ที่นี่ ก็ขอส่งมอบเลยแล้วกัน”
จ่าบ๊อบกล่าวพลางให้ลูกทีมเอาอุปกรณ์เวทสื่อสารทางไกลที่เตรียมไว้ออกมาตอนนี้พวกเขายืนล้อมราดิชไว้อย่างแ่าจนคนภายนอกยากที่จะเห็นว่าทำอะไรกัน
“ขอบคุณมากเลยจ่าแล้วนี่พวกจ่าจะไปแถวไหนต่อ”
ราดิชรับอุปกรณ์เวทสื่อสารทางไกลมาเก็บไว้ในแหวนมิติ
“กระหม่อมว่าจะพาเ้าพวกนี้ไปเขตของไดดาลอสบาลาโดน่ะพะย่ะค่ะ”
“งั้นขอให้โชคดีล่ะข้าขอตัวก่อน”
ราดิชกล่าวด้วยรอยยิ้มก่อนจะเริ่มออกวิ่งอีกครั้งเขาออกวิ่งสุดกำลังพร้อมะโเคลื่อนไหวในอากาศไปด้วยโดยมีสายตาของจ่าบ๊อบกับพวกมองตามไปด้วยความใ
“เอ๊ะ...หรือคนบ้าแห่งเขาวงกตที่เขาลือกัน่นี้จะเป็องค์ชาย..”
“อย่าพูดบ้าๆองค์ชายของพวกเราเป็ถึงผู้กล้าเชียวนะ”
“ข้าก็ชักไม่แน่ใจเหมือนกัน..”
เหล่าสมาชิกทีมจ่าบ๊อบเริ่มถกเถียงกันว่าราดิชใช่คนบ้าแห่งเขาวงกตหรือไม่แต่จ่าบ๊อบนั้นถึงกับอึ้งไปแล้วเพราะทุกการกระทำขององค์ชายมันตรงกับคนบ้าแห่งเขาวงกตทุกอย่าง
“หรือว่าจะเป็การฝึกฝนแบบใหม่ขององค์ชาย”
จ่าบ๊อบคิดตามที่เห็นและจะทดลองดูบ้างก็ไม่น่าจะเสียหายอะไรอย่างไรพวกเขาก็ต้องมาฝึกฝนอยู่แล้ว เลยหันไปออกคำสั่งทันที
“ทุกคนมาวิ่งสุดกำลังกันจนกว่าจะหมดแรง ปฏิบัติ!!”
สิ้นคำสั่งนั้นจ่าบ๊อบก็ออกวิ่งไปเป็คนแรกอีกสี่คนแม้จะงงแต่ก็ออกวิ่งตามหัวหน้าของตนทันที พวกเขาวิ่งไปคนละทางกับราดิชเพราะตอนนี้ภารกิจสำเร็จแล้วจ่าบ๊อบเลยจะมุ่งหน้าไปยังเขตที่มีพวกงูอาศัยอยู่จำนวนมาก
ทีมจ่าบ๊อบวิ่งกันสุดกำลังจนเหนื่อยหมดแรงพวกเขาล้มตัวลงนอนแทบจะทันที ส่วนจ่าบ๊อบวิ่งไปได้ไกลกว่าพวกนี้มากกว่าจะหมดแรงและนั่นก็ทำให้พวกเขาพัฒนาสกิลสาย SP ขึ้นกันทุกคนเหล่าลูกทีมและจ่าบ๊อบที่ค้นพบเื่นี้ต่างตกตะลึงมาก
“หรือว่าที่องค์ชายออกวิ่งอย่างเป็บ้าเป็หลังก็เพื่อพัฒนาสกิลสาย SP”
“พวกเราได้ค้นพบเื่สำคัญแล้ว”
“งั้นที่องค์ชายเอามีดแทงตัวเองยิงเวทใส่ตัวเองก็...”
“คงเพิ่มค่าความต้านทานอย่างไม่ต้องสงสัย”
“งั้นพวกเรา...”
“มาทำแบบองค์ชายกันขณะที่องค์ชายตั้งใจฝึกฝนเพื่อเป็ผู้กล้าที่แข็งแกร่ง พวกเราที่เป็ข้าราชบริพารจะยอมแพ้ได้อย่างไรรีบติดต่อไปแจ้งหน่วยอื่นเร็วเข้า พวกเราค้นพบเื่ใหญ่แล้ว”
“ครับๆๆ”
ทหารนายนั้นรีบเอาอุปกรณ์เวทสื่อสารระยะไกลออกมาและแจ้งเื่นี้ให้ทุกหน่วยที่มาที่นี่ทราบตอนแรกพวกเขาฟังแล้วไม่เชื่อ แต่พอย้ำว่าองค์ชายเป็คนค้นพบและพวกเขาลองทำตามแล้วเห็นผล สกิลสาย SP ของพวกเขาเพิ่มขึ้นมาก็ทำให้หน่วยอื่นเริ่มเชื่อ
และจากนั้นคงไม่ต้องบอกว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อมีหน่วยอื่นลองทำตามแล้วได้ผลดี ก็มีการแพร่ข่าวกันเองในหน่วยกลายเป็ว่าทุกทีมต่างออกวิ่งกันสุดแรง ทั้งเอามีดแทงยิงเวทใส่ตัวเองและอีกสารพัดวิธีทรมานตัวเองที่พวกเขาคิดได้
ซึ่งราดิชไม่ได้รู้เลยว่าสิ่งที่เขาทำเป็แบบอย่างจะเกิดผลกระทบต่อเนื่องแบบนี้เหล่าทหารองค์รักษ์หน่วยพิเศษแห่งเคเดมต่างพร้อมกันใจกันทำตามจนทำให้เกิดคนบ้าแห่งเขาวงกตเต็มไปหมด
“นี่มันเื่บ้าอะไรกัน!!!”
เหล่านักผจญภัยต่างไม่เข้าใจในสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อมีทหารหลายกลุ่มพากันออกวิ่งสุดแรง บางคนก็เอามีดแทงตัวเองเหมือนคนบ้า หนักหน่อยก็ยิงเวทใส่ตัวเองมีบางคนเอามีดอาบยาพิษหรือสารอัมพาตแทงตัวเองด้วยซ้ำพวกทหารเ่าั้ต่างร้องโหยหวนด้วยความเ็ปแต่สักพักพวกเขาก็หัวเราะลั่นด้วยความดีใจ
เหตุการณ์นี้ถูกเรียกว่าคนบ้าหมู่แห่งเขาวงกตเป็เหตุการณ์ที่ต้องจารึกไว้ในประวัติศาสตร์ของมหาวงตกไดดาลอสแห่งนี้สืบต่อไป โดยที่เ้าตัวไม่ได้รู้เื่เลยว่าเป็ต้นเหตุของเื่นี้
1K
