บทที่ 17 ถอดจิตตามล่า
“ทูลองค์รัชทายาท เหตุใดข้าจึงเข้าจวนเสนาบดีไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ?”
ฟางเฉินยิ้มบาง ๆ ดวงตาสีเทาหม่นจ้องมองไปยังรัชทายาทองค์ปัจจุบัน
รัชทายาทฉายแววเหยียดหยามในดวงตา ก่อนจะตรัสเรียบ ๆ ว่า “เมื่อคืนเ้าก่อเื่ใหญ่ที่สำนักวรยุทธชิงซงระดับสูง ตอนนี้เ้ามีชนักติดหลังเป็นักโทษอุกฉกรรจ์ นักโทษคนหนึ่งจะมีสิทธิ์อะไรมาเหยียบย่างจวนเสนาบดีกรมกลาโหมของราชสำนักเรา?”
“ตุลาการศาลต้หัวคนนั้น... มานี่หน่อย” ฟางเฉินกวักมือเรียก
หยวนจวงขุนนางศาลต้าหัวชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินเข้ามาหาทั้งสองด้วยรอยยิ้มขมขื่น เขาค้อมตัวทำความเคารพรัชทายาท แล้วหันไปมองฟางเฉิน
“เ้าเชี่ยวชาญด้านกฎหมาย ช่วยบอกทีว่าตอนนี้ข้าเป็นักโทษที่มีความผิดแล้วหรือยัง?” ฟางเฉินถามยิ้ม ๆ
รัชทายาทจ้องมองหยวนจวงด้วยสายตาคมกริบ “เ้าชื่ออะไร?”
“หม่อมฉันหยวนจวงตำแหน่งตุลาการแห่งศาลต้าหัวพ่ะย่ะค่ะ” หยวนจวงตอบอย่างนอบน้อม
“ดี... งั้นเ้าช่วยอธิบายให้ท่านเทพาฟางฟังทีว่า ตอนนี้เขามีสถานะเป็นักโทษแล้วหรือยัง” รัชทายาทพยักหน้าพลางตรัสเสียงเรียบ ทว่าในแววตานั้นกลับแฝงไปด้วยการข่มขู่คุกคามอย่างชัดเจน ในเมื่อฟางเฉินมองไม่เห็น พระองค์ก็ไม่จำเป็ต้องซ่อนความรู้สึก
หยวนจวงนิ่งคิดอย่างรอบคอบ บรรดามือปราบข้างๆ ต่างเหงื่อตกไปตาม ๆ กัน ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาจึงค่อยๆ เอ่ยออกมาว่า
“ตามระเบียบแล้ว ท่านเทพาต้องเข้าสู่ศาลต้าหัวเสียก่อน เพื่อให้เ้าศาลพิจารณาตัดสินความผิด จึงจะถือว่าเป็ผู้มีความผิดตามกฎหมาย แต่ในขณะนี้ท่านเทพายังไม่ได้ย่างก้าวเข้าสู่ศาล หากยึดตามกฎหมายบ้านเมืองแล้ว ท่านเทพา... ยังมิใช่นักโทษพ่ะย่ะค่ะ”
ใบหน้าของรัชทายาทมืดครึ้มลงทันที พระองค์จ้องหยวนจวงนิ่ง
หยวนจวงทำได้เพียงยิ้มขมขื่น ในใจรู้ดีว่าตนเองได้ล่วงเกินรัชทายาทเข้าให้แล้ว เขาแอบด่าบรรพบุรุษตัวเองในใจว่าไม่น่ารับงานเผือกร้อนนี้มาเลยจริง ๆ!
“องค์รัชทายาท ท่านได้ยินแล้วนะพ่ะย่ะค่ะ?”
ฟางเฉินหัวเราะเบา ๆ “ท่านเสนาบดีเย่ก็อนุญาตให้ข้าค้นจวนแล้ว ในเมื่อไม่มีเหตุผลอันชอบธรรมอื่นใด องค์รัชทายาทโปรดอย่าได้ขัดขวางข้าเลย”
เขานิ่งไปอึดใจหนึ่งก่อนจะกล่าวเสริม “หรือว่า... องค์รัชทายาทจะทรงทราบอยู่แล้วว่าเซียวเอินอยู่ในจวน และมีส่วนรู้เห็นในการให้ที่พักพิงแก่เขา ถึงได้ทรงร้อนรนขัดขวางข้าถึงเพียงนี้?”
ชาวบ้านที่มุงดูอยู่รอบ ๆ ถึงกับหน้าเปลี่ยนสีเมื่อได้ยินเช่นนั้น
เย่ตงิรีบตะคอกขึ้นทันที “จะตรวจก็ตรวจไป อย่ามากล่าวหาองค์รัชทายาท! พระองค์จะไปซ่อนนักรบชิงซงไว้ได้อย่างไร!”
“เช่นนั้นก็ดีพ่ะย่ะค่ะ” ฟางเฉินยิ้มแล้วเดินก้าวเข้าไปในจวนเสนาบดี
รัชทายาทไม่ได้ขัดขวางอีก ได้แต่จ้องมองแผ่นหลังของฟางเฉินด้วยสายตาเ็า
“ศาลต้าหัวส่งเ้ามาจับคน แต่เ้ากลับปล่อยให้เขาเดินเพ่นพ่านตามใจชอบ มิหนำซ้ำยังปล่อยให้บุกรุกจวนเสนาบดี ในฐานะตุลาการ ข้าเห็นว่าเ้าบกพร่องต่อหน้าที่ยิ่งนัก” รัชทายาทหันไปตรัสกับหยวนจวง
“องค์รัชทายาท กระหม่อมเองก็ลำบากใจพ่ะย่ะค่ะ หากจะใช้กำลังบังคับ พวก กระหม่อมหรือจะเป็คู่มือของท่านเทพาได้ กระหม่อมได้ยินมาว่าวรยุทธ์ของเขากลับมาแล้ว แถมยังเป็ยอดฝีมือระดับต้านชี่เพียงหนึ่งเดียวในต้าเซี่ยของเรา...” หยวนจวงกล่าวอย่างจนใจ
การจะจับคนระดับนี้ ไม่ควรส่งแค่มือปราบมา แต่ควรส่งกองทัพนับพันที่ติดอาวุธครบมือมามากกว่า และถึงแม้จะเป็อย่างนั้น เขาก็ยังไม่แน่ใจเลยว่าจะจับเป็ฟางเฉินได้หรือไม่
“ในราชสำนักทุกวันนี้มีแต่พวกไร้ประโยชน์เช่นพวกเ้า ต้าเซี่ยของเราถึงได้เสื่อมถอยลงทุกวัน” รัชทายาทแค่นเสียเ็า ก่อนจะนำคนเดินตามเข้าไปในจวนโดยไม่สนใจหยวนจวงอีก
ใบหน้าของหยวนจวงหม่นลงเพราะคำตำหนินั้น เขาหัวเราะเยาะตัวเองครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวว่า“พวกเราก็เข้าไปกันเถอะ ในเมื่อท่านเทพามาที่นี่ ย่อมไม่ใช่การยิงธนูไร้เป้า ข้าอยากจะเห็นนักว่าในจวนเสนาบดีจะมีเศษเดนชิงซงจริงหรือไม่”
เมื่อฟางเฉินเดินเข้าไปในจวนได้ไม่นาน เขาก็หยุดนิ่งอยู่กับที่ ไม่ขยับเขยื้อนไปไหน เย่ชิงเหอเห็นดังนั้นก็ลอบยิ้มเยาะและรู้สึกโล่งใจขึ้นมา
*ต่อให้เ้ามีเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวแค่ไหน แต่เ้าก็ไม่ใช่เทพเ้า ตราบใดที่เซียวเอินซ่อนตัวอยู่อย่างดี เ้าจะหาเจอได้อย่างไร?*
ก่อนหน้านี้เขาลนลานเพราะความผิดติดตัว แต่พอได้สติทบทวนการวางแผนของตนเอง เขาก็มั่นใจว่าฟางเฉินไม่มีทางหาเซียวเอินเจอแน่... อย่างน้อยก็ไม่ใช่ใน่เวลาอันสั้นนี้
“ท่านเทพา ท่านคิดจะเริ่มหาจากตรงไหนล่ะ? จวนของข้ามีแค่สี่ลานเรือน ไม่ได้ใหญ่โตอะไรนัก ซ่อนคนได้ไม่กี่คนหรอก” เย่ตงิเห็นฟางเฉินยืนนิ่ง จึงลูบเคราหัวเราะเยาะ
ฟางเฉินยังคงไม่ตอบคำ
เย่ตงิเริ่มรู้สึกเสียหน้า
รัชทายาทเห็นดังนั้นจึงแค่นยิ้ม ตรัสว่า “ท่านชายฟาง เ้าจะหาคนไม่ใช่หรือ?มายืนนิ่งอยู่ตรงนี่จะหาเจอได้อย่างไร ต้องเดินสำรวจสิถึงจะถูก”
ฟางเฉินก็ยังคงไม่ตอบกลับ
หนึ่งคือเสนาบดีกรมกลาโหม อีกหนึ่งคือองค์รัชทายาท ทั้งคู่คือบุคคลสำคัญผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในต้าเซี่ย แต่กลับถูกฟางเฉินทำเมินเฉยประหนึ่งธาตุอากาศ สิ่งนี้ทำให้ผู้คนรอบข้างรู้สึกสั่นสะท้านไปถึงขั้วหัวใจ
‘นี่แหละคือท่านเทพาฟาง... พวกเราน่ะ มิอาจเอื้อมจริง ๆ’ หยวนจวงทอดถอนใจในใจ
สิ่งที่ทุกคนมองไม่เห็นก็คือจิตของฟางเฉินได้ถอดออกจากร่างไปนานแล้ว เขกำลังายืนนิ่งอยู่กลางอากาศเหนือจวนเสนาบดี กวาดสายตามองทุกตารางนิ้วด้วยประสาทััที่เหนือชั้น
ในสภาวะถอดจิต เขาสามารถรับรู้ได้มากกว่าการมองเห็นด้วยตาเปล่า มันคือการหยั่งรู้ถึงตัวตน
ภายในจวนเสนาบดีมีห้องหับกว่าสามสิบห้อง ทว่ากลับไร้ร่องรอยของเซียวเอิน แต่ฟางเฉินไม่รีบร้อน เขามั่นใจว่าเซียวเอินอยู่ที่นี่ หากหนีไปย่อมมีคนแจ้งเขาแน่
ผ่านไปครู่หนึ่ง ฟางเฉินสังเกตเห็นูเาจำลองลูกหนึ่งดูแปลกประหลาด ทันใดนั้นจิติญญาของเขาก็พุ่งเข้าไปในูเานั้นทันที และทะลุลงไปถึงห้องลับใต้ดิน
ที่นั่น เซียวเอินนั่งขัดสมาธิอยู่ หูของเขาขยับไปมาตลอดเวลาเพื่อฟังเสียงความเคลื่อนไหวภายนอก
“ฟางเฉิน แค้นที่เ้าฆ่าพ่อข้า มันอยู่ร่วมโลกกันไม่ได้! วันหน้าข้าเซียวเอินจะต้องปลิดชีพเ้าด้วยมือตัวเองให้ได้! แล้วยังมีไอ้เย่ชิงเหออีก เป็แค่ชาวบ้านต้าเซี่ยชั้นต่ำ กลับกล้าเอาชีวิตข้ามาเป็หมากเพื่อสร้างชื่อให้ตัวเอง ช่างน่าขำสิ้นดี!” เซียวเอินพึมพำด้วยแววตาเหี้ยมเกรียม ฟางเฉินเห็นดังนั้นก็ลอบยิ้ม ก่อนจะดึงดวงจิตกลับเข้าสู่ร่าง
“ท่านเสนาบดีเย่ ูเาจำลองลูกนี้ช่างแปลกประหลาดนัก ไม่ทราบว่าเป็ฝีมือของข่างผู้ใด? ข้าเห็นแล้วอยากจะให้ที่จวนตระกูลฟางมีูเาจำลองเช่นนี้บ้าง” ฟางเฉินเดินนำหน้าไปไม่กี่ก้าว พลางชี้ไปทีู่เาจำลองแล้วยิ้มถามเย่ตงิ
เย่ตงิขมวดคิ้ว
แต่เย่ชิงเหอถึงกับเหงื่อกาฬไหลพราก! ส่วนรัชทายาทยังคงสีหน้าเรียบเฉย ดูเหมือนจะไม่ทรงทราบว่าูเานั้นมีกลไกซ่อนอยู่ แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ฟางเฉินเลิกสงสัยได้เลย
เย่ชิงเหอซ่อนเซียวเอินไว้ เกรงว่าเื้ัคงได้รับคำสั่งมาจากองค์รัชทายาทเป็แน่
“ท่านเทพา ท่านมาหาคน หรือมาชมสวนในจวนข้ากันแน่?” เย่ตงิประชดประชัน
“ทั้งหาคนและชมสวนนั่นแหละ หากไม่เดินชมดูให้ทั่ว จะรู้ได้อย่างไรว่าใตู้เาจำลองลูกนี้... มีห้องลับซ่อนอยู่?” กล่าวจบ ฟางเฉินก็สะบัดมือ สร้างเป็ลำแสงไฟฟ้าพุ่งออกไป
ยันต์อสนีม่วงถูกกระตุ้น สายฟ้ากระหน่ำลงบนูเาจำลองอย่างรุนแรง ทำใหู้เาจำลองขนาดใหญ่แตกออกเป็ชิ้น ๆ เผยให้เห็นประตูของห้องลับ
สีหน้าของทุกคนแปรเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง ครึ่งหนึ่งใในอานุภาพสายฟ้าของฟางเฉิน และอีกครึ่งหนึ่งตกตะลึงที่เห็นประตูห้องลับใตู้เานั่นจริง ๆ
แม้แต่เย่ตงิเองยังยืนบื้อไปชั่วขณะ เพราะแม้แต่เขาก็ไม่เคยรู้มาก่อนว่าใตู้เาจำลองลูกนี้... จะมีห้องลับซ่อนอยู่!
![เมียพ่อขอทรีซั่ม 3P [PWP]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1782325376_39592941.webp)
3K
