ที่แท้วิชาดรรชนีกระจกนภานี้พิสดารเลิศล้ำไม่เพียงรวดเร็วแต่ยังแฝงด้วยพลังระลอกกระแทกอีกสามส่วนรุนแรงดั่งฟาดออกหนึ่งฝ่ามือ
พอถูกพลังระลอกกระแทกใส่มันรู้สึกทั่วร่างร้อนรุ่มเืลมในร่างคล้ายเดือดระอุจนคล้ายปะทุคงรู้สึกเ็ปปานถูกมดและตะขาบนับหมื่นกัดเล็มทั่วร่างพอก้มดูค่อยเห็นว่าอาภรณ์ทั่วร่างขาดวิ่นกระจุยกระจายบนร่างมีาแนับพันเป็จุดเล็กๆ คล้ายถูกกระจกฝังในลึกประมาณครึ่งข้อนิ้วมือทั่วร่างมันชโลมด้วยเืกลิ่นคาวจางๆ พัดโชนตามสายลมหญ้าไม้เอนลู่เสียงดังซ่าๆ เสียงหยดโลหิตติ่งๆ หลั่งรินจากร่างมันหยาดลงพื้นดินเป็แอ่งใหญ่
ด้านสายลมทวนรวยรินถึงกับหน้าซีดเผือดจนม่วงดาบเชื่องช้ามีฝีมือสูงกว่ามันแต่มิอาจทำอันตรายใดๆ ต่อชายชรานี้เลยสักนิดเดียวยามนั้นมันแตกตื่นลนลานขณะจะหลบหนีพลันได้ยินเสียงตวาดดุร้ายยิ่งดาราประกายโถมร่างเข้าหาอย่างรวดเร็วฝ่ามือพอยกขึ้นก็ฟาดออกเฉียงๆ สองฝ่ามือมีแสงสีขาวสองสายวูบวาบไขว้กันเป็กากบาทสายลมทวนรวยรินแค่นเสียงหัวเราะสลับเท้าสองข้างหมุนทวนควงสว่านใส่อย่างรวดเร็วดั่งมีพายุ
เสียงปะทะดังเกรียวกราวพลังสองสายถูกกระแทกถอยไปหนึ่งก้าวทั้งคู่แต่ดาราประกายหนักแน่นนิสัยห้าวหาญไม่ยอมรามือสองมือมันชี้ขึ้นฟ้าแสงสะท้อนจากดวงอาทิตย์คล้ายถูกรวมเข้าที่ปลายนิ้วทั้งสิบแสงสว่างสีขาววูบไหวแปรเปลี่ยนเป็สีส้มทองแวววาวมันย่างก้าวสามขุมพอเข้าหาก็ทิ่มแทงดรรชนีสีส้มทองทั้งสิบออกดุจดวงอาทิตย์สาดส่องสิบสายดังติงตังทวนทองเหลืองรายล้อมด้วยพายุรวยรินอัดกระแทกเข้ากับลำแสงสิบสายเสียงครึกโครมดังสนั่น
ทวนทองเหลืองรับไม่ไหวถูกลำแสงเจ็ดสายะเิกระแทกจนลอยละลิ่วส่วนอีกสามสายดังฟุบทะลวงใส่หน้าอกสองข้างของอีกฝ่ายอย่างจังโลหิตทั่วร่างคล้ายอุดไม่อยู่พุ่งออกสิบยี่สิบสายจนแดงฉานเป็แอ่งเืมันแผดร้องเสียงอย่างแ่เบาไร้เรี่ยวแรงโลหิตวาดกระจายราวกับมันเป็ถังรั่วไหลเกินยี่สิบรูเสียงตุบดังอย่างแ่เบาร่างมันหน้าคะมำลงพื้นตกตายไปโดยจมในแอ่งเืของตนเองดาราประกายเรี่ยวแรงแทบสูญสิ้นเข่าทรุดหายใจหอบ
ขณะนั้นเองชายฉกรรจ์สามคนพลันหายจากอาการปากอ้าตาค้างเห็นอีกฝ่ายหมดเรี่ยวแรงก็ะโปราดเข้าหาล้อมสามมุมยกดาบฟันสามเส้าเสียงแหวกอากาศดังสนั่นหวั่นไหวลมปราณกล้าแกร่งสามสายกระแทกลงมาดาราประกายคำรามเสียงดังหมุนร่างฟาดฝ่ามือออกสองข้างเสียงทึบดังสองคราเหวี่ยงร่างชายฉกรรจ์ไปสองคนแต่ด้านหลังหลบไม่รอดคมดาบฟันฉึกใส่หัวไหล่ใหญ่ดุจลูกกลมลึกถึงกระดูกโลหิตพุ่งกระฉูดขณะจะขยับกายโจมตีเสียงฟุบพลันดังขึ้น
ร่างชายฉกรรจ์ด้านหลังก็ล้มตกตายไปเข้าใจว่าชายชราช่วยเหลือมันดึงดาบออกจากหัวไหล่อย่างเ็ปโลหิตก็พุ่งออกหนึ่งสายชายชรายืนแน่นิ่งไร้อารมณ์ดาบเชื่องช้ามือสั่นระริกก้าวถอยร่นต่อเนื่องกล่าวเสียงสั่นสะท้านอย่างหวาดหวั่นว่า
" ท่าน... ท่านผู้เฒ่าโปรดละเว้นชีวิตผู้เยาว์สักคราผู้เยาว์รับรองว่าจะไม่โผล่หน้ามาให้ท่านเห็นอีกได้โปรดปล่อย...! "
ขณะจะขอร้องหาชีวิตรอดเสียงกล่าวไม่ทันจบประโยคได้ยินเสียงแค่นเ็าดังแ่เบาร่างก็แน่นิ่งล้มลงพื้นไปโลหิตค่อยๆ ไหลหลั่งไหลออกจากต้นคอของมันจนกลิ่นเหม็นคาวโลหิตพัดโชยชายชราเพียงทอดถอนใจเบาๆ ส่ายศีรษะพลางกล่าวว่า
" ผู้คนสมัยนี้ถูกความละโมบและอำมหิตครอบงำจนเสียสติกันหมดแล้วเฮ้อ"
ดาราประกายยิ้มแย้มพลางกล่าวว่า
" ท่านผู้เฒ่าจิตใจคนก็เป็เยี่ยงนี้มาตลอดความโลภเป็สิ่งที่ล่อตาล่อใจให้ผู้คนมากมายตกตายลงไปทำให้เกิดมรสุมโลหิตมานับครั้งไม่ถ้วนทั้งหมดล้วนเกิดมาจากความโลภ"
ขณะที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกันพลันมีเสียงดังแปะแปะแปะดังต่อเนื่องเป็เสียงปรบมือดังมาจากที่ใดกลับไม่สามารถหาทิศทางได้คล้ายอยู่ห่างไกลแต่ก็คล้ายไม่ห่างไกลดาราประกายดวงตาพลันตื่นตระหนกะโเสียงก้องกังวานว่า" เป็ผู้ใดเผยตัวออกมา! "
เสียงมันแตกตื่นตื่นตระหนกวูบชายชราหน้านิ่วคิ้วขมวดมันไม่แม้แต่จะััถึงเลยว่าละแวกใกล้เคียงมีคน
ยามนี้มีคนผู้หนึ่งโผล่ออกมาสร้างความตื่นตระหนกแตกตื่นแก่ดาราประกายและชายชรายิ่งฝ่ามือกระจกโคจรพลังทั่วร่างอย่างระหวาดระแวงโชคดีที่มันมีประสบการณ์ยาวนานทำให้ยังสามารถรักษาสีหน้าเอาไว้ไม่แปรเปลี่ยนแต่ดาราประกายแม้นมีฝีมืออยู่แต่ประสบการณ์น้อยกว่าสีหน้าแปรเปลี่ยนอย่างเห็นได้ชัดทำให้คนเข้าใจว่ามันยังมีสมาธิไม่เลิศล้ำพอ
เสียงแปะแปะแปะดังต่อเนื่องมาตรแม้นจะฟังดูแ่เบาแต่กลับดังกังวานอยู่ข้างหูไม่ทราบแว่วเสียงมาจากที่ใดชายชราฝ่ามือกระจกขมวดคิ้วเขม้นมองรอบด้านหนึ่งรอบรัศมีพลังรอบกายก็แผ่พุ่งออกเป็วงกว้างราวแสงสีขาวสะท้อนสีสาดออกระยิบระยับพอรัศมีพลังอันกล้าแกร่งนี้แผ่ขยายลมแรงพลันกรรโชกใบหญ้าเอนลู่สลายเป็ผุยผงกว้างหลายเมตร
แม้แต่ดาราประกายยังอดสะท้านใจขึ้นมิได้หันมองชายชราเห็นทั่วร่างมันระยิบระยับคล้ายิัแปรเปลี่ยนเป็กระจกโดยเฉพาะฝ่ามือสองข้างนั้นใสยิบสีขาวมันวาวมองดูสง่างามเหนือธรรมชาติพอจ้องมองชั่วครู่พลางรู้สึกหดหู่อยู่ในใจครุ่นคิดขึ้นว่าชีวิตนี้ตนจะสามารถฝึกฝนและมีพลังฝีมือได้เท่านี้หรือไม่ครั้นพอขบคิดได้ยินเสียงปรบมือหายไป
เสียงกึกก้องดั่งะเิดังสนั่นออกมาจากด้านข้างแม้แต่อากาศยังสั่นไหววูบเสียงนี้กังวานจวนแก้วหูแตกทำลายจนต้องเอาสองมือขึ้นอุดหูได้ยินเสียงชายชรากล่าวว่า" ออกมา! " ตรงต้นไม้ที่มีดงหญ้าสูงครึ่งตัวคนห่างออกไปราวสี่ห้าเมตรพลันมีเสียงซ่าๆ สั่นไหวของดงหญ้ากิ่งก้านสาขาบนต้นไม้พลิ้วไหวจากสายลมเสียงหัวเราะน่าสะพรึงกลัวหนึ่งดังออกมา ได้ยินมันกล่าวว่า " สมกับเป็ตาเฒ่าหัวงูรัศมีรุนแรงยิ่งนัก "
เสียงหัวเราะนี้ทั้งแหบแห้งทั้งแหลมสูงจวนแทงแห้วหูดับเป็เสียงที่ไม่น่าฟังอย่างยิ่งเงาร่างหนึ่งโผล่ออกมาจากหลังต้นไม้ก้าวเดินส่ายอาดๆ มาข้างหน้าท่วงท่าดูง่อนแง่นคล้ายจะพลิ้วตามสายลมแต่หนึ่งก้าวมันว่องไวเกินสองเมตรแสดงให้เห็นว่ากำลังภายในของคนผู้นี้ไม่ธรรมดามันก้าวสองก้าวก็มายืนอยู่เบื้องหน้าของคนทั้งสอง
ขอทานน้อยค่อยๆ เอามือที่อุดหูลงพอเขม้นมองจ้องเขม็งก็สังเกตเห็นว่ามันเป็ชายวัยกลางคนราวสี่สิบเศษลักษณะเพียงมองแวบเดียวก็ทราบว่าเป็คนต่ำทรามชั่วร้ายรัศมีรอบกายพลุ่งพล่านดุจธารเือำมหิต มีรูปร่างหน้าตาที่ผอมแห้งแรงน้อยไม่สูงเนื้อหนังมังสาเหี่ยวย่นดั่งแม่มดจมูกก็งองุ้มเกือบถึงปากดวงตากลมโตเบ้าตาลึกกลวงกว้างั์ตาไร้ประกายกระทั่งั์ตายังมีแต่สีขาวล้วนแผ่ความเยือกเย็นชั่วร้ายออกตลอดเวลา
คิ้วบางสีเทาขาดตอนเป็จุดๆ ปากแห้งเล็กริมฝีปากสีดำทะมึนดั่งผู้ชั่วร้ายเห็นมันยิ้มแสยะปากเห็นฟันมันเหลืองดำภายในปากล้วนแต่สีดำคล้ำเล็บมือเล็บเท้าล้วนแต่เป็สีดำิัส่วนฝ่ามือนั้นเป็สีเทาคล้ายผิวคนตายมีผมเผ้ายุ่งเหยิงยาวสยายสีเทาดำขดม้วนเป็ก้อนๆ ดาราประกายพอจ้องมองไปที่หน้ามันถึงกับสั่นสะท้านจิตใจสั่นไหวรู้สึกหนาวเหน็บทั่วร่างดั่งอากาศถูกแช่แข็งรัศมีพลังรอบด้านที่แผ่พุ่งมานั้น
คุกคามมันจนต้องถอยหลังไปหนึ่งก้าวมันเบิกตากลมโพลงกล่าวเสียงสั่นสะท้านว่า
" มารพิสดารเล็บดำ! มาทำอะไรที่นี้" ชื่อเสียงนี้น่าสะพรึงกลัวในยุทธจักรน้อยนักที่คนจะไม่หวาดกลัวเป็ชื่อที่แม้แต่สามีภรรยาที่ทะเลาะกันพอได้ยินถึงกับรักกันขึ้นมาทันใดมารพิสดารเล็บดำเป็คนชั่วร้ายต่ำช้าอย่างสุดแสนจะเปรียบปานชื่นชอบการทรมานเป็ชีวิตจิตใจมีกฎของตนเองว่าต้องสังหารคนทุกวันโดยวันหนึ่งสังหารสิบคน
โดยการสังหารแต่ละคนแตกต่างออกไปหนึ่งคนหนึ่งชั่วโมงบางคนถูกถอดเล็บถลกิัทั้งตัวแร่เถือเนื้อแดงในร่างใช้เลื่อยตัดข้อกระดูกทั่วร่างการทรมานพิสดารน่าหวาดกลัวสารพัดสารพันล้วนถูกมันใช้ฆ่าคนโดยเหยื่อของมันทุกคนมิอาจหลับใหลมันใช้ยาบางชนิดทำให้พวกมันไม่มีวันหลับทั้งยังตัดเปลือกตาอีกฝ่ายทิ้งเพื่อให้มันลืมตาดูร่างกายของตนเองที่ถูกตัดเฉือนตลอดเวลา โดยวิธีการที่มันชื่นชอบสุดคือการรีดโลหิตให้หมดตัว
มารพิสดารเล็บดำแค่นเสียงเ็าดั่งเปลือกน้ำแข็งะเิครืดหัวเราะเสียงไม่น่าฟังคราหนึ่งพลางกล่าวว่า" อาศัยเ้าไม่มีคุณสมบัติพอจะเรียกชื่อเรา! " มันหยุดเล็กน้อยหันหน้าจ้องมองชายชราพลันกล่าวว่า
" ฝ่ามือกระจกยินดีที่ได้พบข้ามาเพราะท่านโดยเฉพาะท่านไฉนเ็าต่อข้าพเ้าขนาดนี้แม้แต่ทักทายยังไม่มี"
ชายชราฝ่ามือกระจกแค่นเสียงดังกังวานหรี่ตาลงเล็กน้อยพลางกล่าวอย่างรังเกียจว่า
" เ้าเป็ผู้ยิ่งใหญ่จากที่ใดถึงต้องให้ข้าพเ้าต้อนรับ? " แว่วเสียงดังกึกก้องนกบนท้องฟ้าใบินพึ่บๆ แตกฮือหายจากท้องฟ้าใบหน้าของชายชรายามนี้เย็นเยียบปานน้ำแข็งเห็นดวงตาทั้งสองทอแสงอำมหิตวูบไหวหว่างคิ้วแผ่จิตสังหารออกมาอย่างต่อเนื่อง
มารพิสดารเล็บดำได้ยินเช่นนั้นพลันสีหน้าแข็งค้างเ็าเพลิงอำมหิตลุกลามในจิตใจแค่นเสียงหัวเราะคราหนึ่งค่อยกล่าวว่า" ท่านช่างไร้ความรู้สึกยิ่งนักแต่คำพูดของท่านนั้นไม่เคยมีใครกล้าพูดกับเราเช่นนี้มาก่อนท่านเตรียมใจไว้แล้วหรือไม่"
ชายชราหัวเราะฮาฮารอยยิ้มเย็นเยียบย้อยกล่าวว่า
" เฮอะข้าเป็คนแรกที่กล่าวคำนี้และจะเป็คนแรกที่จะสังหารเ้ามารร้าย! "
มารพิสดารเล็บดำสีหน้าดำทะมึนจวนจะม่วงคล้ำปั้นสีหน้าบิดเบี้ยวเคียดแค้นกล่าวเสียงดังปั่นป่วนว่า
" ประเสริฐข้าพเ้าจะได้ทรมานท่านให้ครบสามวันสามคืน" ชายชรารับฟังอยู่เพียงแค่ร้องในปากว่าอืมม์คล้ายไม่แยแสสนใจมารพิสดารเล็บดำคล้ายเคียดแค้นจนตัวสั่นพลันลงมือด้วยอำมหิตทันทีมันขยับกายวูบหนึ่งร่างก็แปรเปลี่ยนเป็สั่นไหวดั่งหมอกควันหนาทึบหายวับจากอากาศ
ดาราประกายที่อกสั่นขวัญแขวนเห็นพลันะโเสียงดังว่า" ระวัง" เห็นที่เบื้องหน้าชายชราอากาศสั่นไหวมีควันดำคล้ำผุดขึ้นมารัศมีพลังอำมหิตแผ่พุ่งรอบทิศชายชราฝ่ามือกระจกแค่นเสียงเย็นะเืดังเฮอะตบฝ่ามือแวววับสะท้อนแสงขาวนวลไปข้างหน้าเสียงครืนครั่นได้สนั่นแรงลมพายุซัดสาดกวาดรุนแรงเห็นควันดำคล้ำก่อร่างเป็มารพิสดารเล็บดำในเสี้ยววินาทีเห็นมันชี้นิ้วทั้งห้าบนมือซ้ายออกเฉียงๆ
เสียงแหวกฝ่าอากาศดังสนั่นเสียงกัมปนาทพลันดังกึกก้องพื้นดินสั่นไหวจนปรากฏรอยแยกออกแสงสีขาวนวลกลางอากาศเข้าหักหาญกับควันสีดำคล้ำอย่างหักโหมประกายไฟแลบแปลบปลาบพุ่งพรวดนิ้วที่ห้าประหนึ่งศรเกาทัณฑ์พอปะทะกับฝ่ามือกระจกก็ส่งเสียงเคร้งคร้างหลายครั้ง มารพิสดารเล็บดำยิ้มอย่างมีเลศนัยแผ่พุ่งพลังออกปะทะดังปัง
ร่างผละถอยหลังหนึ่งก้าวจากนั้นก็พุ่งปราดเข้าหาตวัดฟาดฝ่ามือออกห้าหกครั้งเงาฝ่ามือสีดำแผ่ขยายเต็มฟ้ากลิ่นอายชั่วร้ายดั่งมือมาระเิใส่ชายชราหัวเราะฮาโบกสะบัดสองแขนพลิ้วไหวดุจสายน้ำแสงขาวนวลสว่างไสวในประกายแสงมีทั้งฝ่ามือหมัดดรรชนีทิ่มแทงการโจมตีหลายระลอกซัดโหมกระหน่ำเสียงครืนครั่นดังต่อเนื่องแรงะเิกระแทกทั้งสองจนผละถอยร่นอีกครั้ง
ดาราประกายยืนปากอ้าตาค้างอึ้งงงงันอยู่ชั่วคณะพอได้สติจึงพุ่งเข้าหามารพิสดารเล็บดำโบกสะบัดสองมือดาราก็พุ่งพรวดออกหลากหลายสายจากด้านหลัง