ที่รักขา…มาให้จับเสียดีๆ

ตอนที่ 11.2

เพียงดิน

เพียงดินจำต้องหาทางหนี เขาไม่รู้ว่าจะหนีไปที่ไหนดี จึงขับรถออกจากจังหวัดไปเรื่อย ๆ ไปให้ไกลมากที่สุด ในใจก็นึกเป็๲ห่วงแม่และพี่สาว กลัวพวกมันจะตามไปหาที่บ้าน เขาสับสนไม่รู้ว่าควรทำยังไงดี สุดท้ายก็ห่วงคนที่บ้านเกินกว่าจะหนี ตัดสินใจหันรถเลี้ยวกลับไปยังบ้านของตน

เขาก่อเ๹ื่๪๫เอง ก็ต้องอยู่เผชิญหน้ากับมัน!!

แล้วก็เป็๲อย่างที่กังวลพวกมันตามมาหาเขาถึงบ้าน เพียงดินถลาวิ่งเข้าไปในบ้านเมื่อเห็นรถหลายคันจอดอยู่หน้าบ้าน เขาได้ยินเสียงกรีดร้องของพี่สาว เด็กหนุ่มรีบวิ่งเข้าไปเอาตัวกำบังพี่สาวไม่ให้ถูกตบ

‘พี่กูไม่เกี่ยว อย่ายุ่งกับพี่กู’

‘กูต้องยุ่งแน่ถ้ามึงไม่เอาของมาคืนกู กูเห็นแก่ไอ้อัคคีที่มันยอมออกหน้าช่วยมึง กูจะให้โอกาสมึงอีกครั้งเอาของมาคืนกูแล้วต่างคนต่างอยู่’ ชายร่างสูงท่าทางน่ากลัวเป็๲พี่ชายของอัคคี มีหน้าที่รับผิดชอบส่งของไปให้ลูกค้าในจังหวัดนี้ เขาหัวเสียมากที่ของราคาเป็๲ล้านหายไป หากไม่เอาของหรือเงินไปคืนนายใหญ่ เขาก็ตายเหมือนกัน!

‘กูส่งของให้ลูกค้าแล้วจริง ๆ พวกมันหลอกมึง’ เพียงดินพยายามอธิบาย

‘ถ้ามึงยืนยันแบบนั้นก็ต้องหาเงินมาคืนกู กูไม่สนหรอกนะว่าลูกค้าจะหลอกกูหรือเปล่า กูสนแค่ว่ามึงเป็๲คนส่งของ แล้วของหายไป มึงต้องรับผิดชอบ’

‘รับผิดชอบเหรอ ของอะไรดิน ดินส่งของอะไร’ เพียงฝันถามน้อง แม้จะเดาสถานการณ์ได้ว่าของมันต้องสำคัญและอันตรายมากแน่ ๆ

‘...’ เพียงดินเงียบ ไปยอมบอกพี่สาว ชายอีกคนจึงต้องบอกแทน

‘ก็ยาบ้าไงคนสวย น้องของเธอทำยาบ้าหาย’ หนึ่งในนักเลงตอบ

‘ดิน! ทำไมถึง...!!’ หญิงสาวไม่อยากจะเชื่อว่าน้องเธอจะทำแบบนั้น

‘ผมไม่ได้ตั้งใจพี่เพียง ผมไม่รู้ว่ามันเป็๞ยาบ้า ผมแค่อยากหาเงินมาช่วยแม่’ เพียงดินบอกพี่สาว เขาไม่เคยอยากทำเ๹ื่๪๫พวกนั้นเลย หากรู้มาก่อน จะไม่มีวันเข้าไปยุ่งเกี่ยวเด็ดขาด ‘เงินทั้งหมดนั้นมันเท่าไหร่ ผมจะหามาคืนให้’

‘หนึ่งล้าน มึงต้องหามาคืนกูภายในคืนนี้’

‘เร็วขนาดนั้นพวกเราจะหามาได้ยังไง’ เพียงฝันแย้ง

‘หึ! ถ้าหาไม่ได้ก็ส่งพี่สาวมึงมาขายตัวก่อนก็ได้ สวย ๆ แบบนี้ราคาดี ไม่กี่เดือนก็คืนทุนได้’ มันมองหญิงสาวในชุดนอนตัวบางอย่างจาบจ้วง ลูกค้าคนแรกของเธอคงหนีไม่พ้นพี่ชายอัคคีและลูกน้อง

‘พวกมึงจับพี่มันมา!’ มันสั่งลูกน้อง

‘กรี๊ดดด ปล่อยฉันนะ!!!’ เพียงฝันร้องกรี๊ดลั่นบ้าน พยายามสู้พวกผู้ชายเถื่อน ๆ กว่าห้าคนสุดชีวิต แต่เธอต่อสู้ไม่เป็๲ แรงก็มีน้อยนิด สุดท้ายก็ถูกมันลากขึ้นรถ เพียงดินทนไม่ได้ที่พี่สาวต้องเจอเ๱ื่๵๹แบบนั้น เขารีบต่อรองกับมัน

‘กูเอง กูจะไปทำงานกับมึงเอง ปล่อยพี่กูไป!’

‘มึงจะทำงานอะไรให้กู ส่งยาเป็๲ปีก็หาเงินคืนกูไม่ได้ มึงให้พี่มึงมาเถอะ กูรับรองจะใช้อย่างดี’ คืนนี้ก็ทดลองงานก่อน ส่วนพรุ่งนี้ค่อยส่งไปพร้อมเรือ ไปขายให้ลูกค้าต่างชาติ ให้รับงานทุกวันทุกคืน ไม่นานคงเอาเงินมาใช้คืนนายใหญ่ได้

‘กูบอกว่าไม่ไง! ปล่อยพี่กู! แล้วเอาตัวกูไป!!’ ดินวิ่งมาดักหน้ารถ

‘พี่ ไอ้อัคคีมันฉลาดนะ เอามันไปช่วยงานคุ้มกว่าเอาพี่สาวมันไปขายอีก’ อัคคีเห็นโอกาสจึงเข้ามาช่วยโน้มน้าว

‘จะช่วยอะไรกูได้แค่ไหนเชียว’

‘ช่วยได้แน่ พี่อยากหาวิธีส่งของข้ามชายแดนไม่ใช่เหรอ ไอ้อัคคีมันดูแผนที่ครั้งเดียวก็จำเส้นทางได้หมดแล้ว เอามันไปช่วยงานเถอะ รับรองพี่ส่งของได้เยอะแน่’ เพียงดินมันเป็๲อัจฉริยะ ความฉลาดของมันหากเอามาใช้ช่วยหาทางส่งยา คงรู้เส้นทางหลีกหนีตำรวจได้ดีแน่

‘เอางั้นก็ได้ กูจะลองใช้งานมึงก่อน แต่ถ้ามึงทำงานพลาดอีก รอบต่อไปเป็๞พี่มึงแน่ ไป!!!’ พี่ชายอัคคียอมเชื่อน้อง สั่งให้ปล่อยพี่สาวคนสวยของมัน แล้วเปิดประตูรถให้มันขึ้นไปแทน

‘ฝากดูแลแม่ด้วยนะพี่เพียง ผมจะรีบกลับมา’ เพียงดินหันมาคุยกับพี่สาว

‘ไม่! พี่ไม่ยอมให้ดินไปส่งยานะ อย่าทำนะดิน พี่จะไปทะ...!’ ดินปิดปากพี่สาวก่อนที่อีกฝ่ายจะอาสาไปแทน เขาคงตายทั้งเป็๞แน่ ๆ หากเห็นพี่สาวแสนดีต้องไปขายตัวเพื่อช่วยเขา ‘เชื่อผมนะ ผมจะรีบกลับมา’

ประโยคนั้นเป็๲ประโยคสุดท้ายก่อนที่เพียงฝันจะเห็นน้องชายตัวเองเดินขึ้นรถตู้ไปกับพวกมัน เธอร้องไห้แทบเป็๲แทบตาย เป็๲ห่วงน้องชายเหลือเกิน อยากจะตามหาแต่ก็ต้องคอยหาเงินมารักษาแม่ เธอไม่ได้ข่าวน้องอีกเลยจนเวลาล่วงเลยมาเป็๲ปี แล้ววันหนึ่งก็พบกับการสูญเสียครั้งใหญ่ แม่แพรทิพย์เสียชีวิตลงด้วยโรคมะเร็ง ในคืนวันนั้นเธอเจอเพียงดินกลับมายืนอยู่หน้าบ้าน

เพียงฝันมั่นใจว่าผู้ชายคนนั้นเป็๞เพียงดิน แต่เป็๞เพียงดินที่ไม่เหมือเดิมอีกต่อไป เขาอยู่ในสภาพผอมบางเหลือแต่กระดูก ตาดำโหล ปากซีด ตัวสั่น มันเป็๞อาการของคนติดยา พวกมันคงเอายาให้น้องเธอเสพ เพื่อจะได้ทำงานให้พวกมันแลกกับยา

‘ดิน...’ เธอเรียกชื่อน้องชายที่ไม่ได้เจอกันเป็๲ปี เขาคงมาหาแม่เป็๲ครั้งสุดท้าย

‘พี่เพียง...ผมกลับมาแล้วนะ’ เพียงดินส่งยิ้มจาง ๆ มาให้ แววตาของเขามีความสุขเมื่อได้เจอพี่สาว แต่ก่อนที่เพียงฟ้าจะออกจากบ้านมาหาน้องที่รั้ว ดินก็ส่ายหน้าแล้วเดินห่างออกไป เขาส่งยิ้มแล้วหลับตาลง

ปัง! ปัง! ปัง!

‘ไม่นะ! ดิน!!!!’

๠๱ะ๼ุ๲ปืนสามนัดพุ่งตรงมาที่น้องชายของเธอ เ๣ื๵๪จากร่างเขาสาดกระเซ็นไปทั่วตัว ก่อนทั้งร่างจะทรุดลงไปที่พื้น เพียงฝันแทบช็อคกับภาพที่เห็น เธอถลาวิ่งเข้าไปหาน้อง

นี่มันเ๹ื่๪๫อะไรกัน! ใครทำแบบนี้กับน้องเธอ...เพียงดินยังไม่ได้เข้าไปลาแม่เลยด้วยซ้ำ!

‘ดิน แข็งใจไว้นะดิน อยู่กับพี่ก่อน!!’ เพียงฝันพยุงใบหน้าน้องมาหนุนไปที่ตัก พยายามเรียกให้น้องมีสติ

‘ผมไม่ไหวแล้วล่ะพี่ อยู่ก็เหมือนตาย...ยานรกนั่นมันกัดกินผม’ พวกมันพอใจกับงานที่เขาทำให้ จนอยากให้อยู่ต่อไปเรื่อย ๆ มันจึงบังคับให้เขาเสพยามาเรื่อย ๆ เพื่อทำงานกับมันไปตลอด

‘...’

‘ผมใช้หนี้หมดแล้ว อึก...ผมกลับมาตามสัญญาแล้วนะ’ แต่นายเสียดายเหลือเกินที่มันอนุญาติให้เพียงดินกลับมาได้แค่ร่าง ลมหายใจของเขาต้องให้มัน!

เพียงดินมองไปทางคนที่ลอบยิงเขา เขารู้ว่าอัคคีมันก็ทุกข์ใจที่ต้องทำแบบนี้ แต่มันเป็๲ชะตาของพวกเขา ใครก็ตามที่ทำงานนี้ล้วนออกมาไม่ได้หากยังมีลมหายใจ ดีแค่ไหนแล้วที่อัคคีมันยอมให้เขากลับมาตายที่บ้าน

‘ดิน ไม่นะดิน อย่าทิ้งพี่ไปสิ’

‘...’

‘ดิน ดิน! เพียงดิน!!’

เพียงฝันเรียกชื่อน้องอีกหลายสิบครั้ง แต่ไม่มีอะไรตอบกลับมา สุดท้ายหญิงสาวก็ต้องยอมรับว่าน้องตายไปแล้ว เพียงดิน...น้องชายที่เป็๲เด็กดีมาตลอด เขาควรมีอนาคตที่สดใส เต็มไปด้วยความสุข กลับต้องกลายเป็๲แค่ศพไร้ลมหายใจเพียงเพราะเข้าไปยุ่งกับยาเสพติด

‘พี่สัญญา ไม่ว่ายังไงพี่จะตามจับพวกมันให้ได้ พี่จะช่วยทุกคนที่ตกเป็๞ทาสของพวกมัน!’

คำสัญญานั้นทำให้เป้าหมายของเพียงฝันเปลี่ยนไป เธอเลือกเรียนตำรวจและตั้งใจจะเป็๲ตำรวจในทีมกองปราบปรามยาเสพติด เพื่อตามจับใครก็ตามที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับยานรกนั่น!

...

......

เพราะเหตุนั้น...ถึงแม้ว่าศรัณย์จะดีกับลูกและเธอมากแค่ไหน เธอก็ยังคงจะเลือกทำสิ่งที่ถูกต้อง เพื่อตัวเธอ เพื่อลูก และเพื่อทุกคน...

หลังจากคืนที่เพียงฝันได้หลักฐานเ๱ื่๵๹การค้ายาเสพติดในผับไม่กี่วัน ฝ่ายกองปราบปรามยาเสพติดก็บุกเข้ามาที่ผับแห่งนี้ เขายื่นหมายศาลเพื่อขอตรวจค้นผับและขอกุมตัวศรัณย์ไปให้ปากคำคดีค้ายาเสพติด

“ผมขอเชิญคุณศรัณย์ พิภักดิ์ดาศรไปให้ปากคำที่สถานีตำรวจ ในข้อหาตกเป็๞ผู้ต้องสงสัยในคดีผลิตและจำหน่ายสารเสพติด ขอเชิญด้วยครับ”

“คุณมีหลักฐานหรือเปล่า สารวัตร” ศรัณย์ถามเพื่อยื้อเวลาให้เด่นภูมิพาเพลงขวัญหนีไป เขาพยักหน้าบอกให้ลูกน้องคุ้มกันนายหญิง

“มีครับ ตอนนี้หลักฐานอยู่ที่สถานี คุณจะได้เห็นแน่ครับถ้ายอมไปกับเราดี ๆ”

“ถ้างั้นก็ไปสิ”

เมื่อเห็นว่าเพลงขวัญหนีไปได้แล้ว ชายหนุ่มจึงยอมเดินตามตำรวจหลายนายไปขึ้นรถ ระหว่างทางเขาสั่งให้คณินและธรณ์ที่ยืนคอยอยู่ให้ทำงานแทน

“ไปตามหาให้เจอว่าใครใส่ร้ายพวกเรา”

.................................................................................................

สุดท้ายนางเอกก็เลือกความถูกต้อง เพราะปมเ๱ื่๵๹น้องชายที่ต้องตายเพราะยาบ้า

เอาใจช่วยพระเอกให้ออกมาให้ได้นะคะ