ย้อนกลับไป่กำลังเดินเครื่องเเคปซูลกลับมายังอดีตอันไกลโพ้นที่ไม่รู้ว่าเป็สมัยใด
ริวหรือเสี่ยวเทียนกำลังกอดกับไมน์อยู่ ได้มีพลังงานบางอย่างวิ่งเข้ามาหาริวอยากรวดเร็วจนก่อให้เกิดความเ็ปอย่างมหาสาร
"อั่ก....อ้า!!!!!!"
เสียงของความเ็ปก่อนที่ริวจะะโคำดังกล่าวออกมาทั้งสิงได้ถูกห้วงเวลาเเยกออกจากกับเรียบร้อยเเล้วเสียงใดๆก็ส่งไปไม่ถึงอีกฝ่าย
ริวได้เเต่เ็ปเจียนตายโดยไร้คนรู้ใจ ถึงเเม้จะอยู่ห่างกันเพียง 30 เิเ
้าของห้องทดลอง ท้องฟ้าดำมืด ดินถล่ม โลกกำลังจะล่มสลาย เเต่มีบุคคนหนึ่งคนที่กำลังยืนอยู่บนอากาศ ออน่าสีทองเปล่งประกายยิ่งกว่าดวงอาทิตย์
"ถึงเวลาของนายบ้างเเล้ว"
.............
ภาพสาวงามปรากฏขึ้นตรงหน้าเสี่ยวเทียน จากสีฟ้าอ่อนจางๆก็ได้เข็มขึ้นเลื่อยๆจนเกิดเป็ร่างของหญิงงาม อายุราว 20 ปี
นางเข้ามาใกล้เสี่ยงเทียนที่กำลังนั่งกุมหัวใจเพราะความเ็ปเมื่อกี้ยังหายไปไม่หมด
นางขยับใบหน้าเข้าไปใกล้ใบหน้าเสี่ยวเทียน เขาเขินอายทันทีหลังจากโดนทำเเบบนั้น นางได้หลับตาลงพร้อมกับยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้เสี่ยวเทียนเพิ่มขึ้นอีก
'ฟุด ฟุด'
เป็เสียยงสูดดมจากสาวงาม เสี่ยวเทียนหวังไปไกลว่าจะได้รอยจูบของสาวงามถล่มเมือง เเต่นางกลับทำเเต่เมกลิ่น
เสี่ยวเทียนลืมตาขึ้น เห็นอย่างนั้นเเล้วเขาก็สบดในใจ 'เชี่ยไรอีกว๊ะเนี๊ย'
เสี่ยวเทียเริ่มหงุดหงิดเขาเหนือยมาทั้งวัน้าพักผ่อนสมองด เเม้สาวงามตรงหน้าจะเป็ใครไม่รู้เเต่คงได้เจออรกเเน่เขาคิดเเบบนั้นเลยไม่สนใจมาก เขาลุกขึ้นหันหลังเเละกำลังจะเดินจากไป เเต่เสียงนึงได้หยุดเขาไว้
"เ้ามีกลิ่นที่เเปลกประหลาดมาก เเม้เเต่เเดน์ หรือภพอื่นข้าก็ไม่เคยได้กลิ่นเเบบนี้"
เสี่ยวเที่ยนหยุดลง เขาคิดว่าอีกฝ่ายกำลังล้อเล่นกับตนตนจะเล่นกับสักหน่อยก็ไม่เสียหาย
"ข้ามีกลิ่นเอกลักษณ์เฉพราะตัว ใครได้กลิ่นของข้าก็ต้องหลงรีกหัวปักหัวปำ"
นางเรียบเปลี่ยนบทสนทนาโดยเร็วเมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายพูดนอกเื่ก่อนมันจะเลยเถิดไปไกล
"ข้า้าความช่วยเหลือจากเ้า"
เสี่ยวเทียนที่กำลังเดินกลับหอพักคนใช้โดนไม่สนใจอีกฝ่าย เขาก็ได้สักเกตุเห็นว่าตัวเองเดินวนกลับมาที่เดิมเป็รอบที่ 3 เเล้ว
"เกิดอะไรขึ้น"
ไม่นานภาพตรงหน้าตัดกลับมากลายเป็นางอีกครั้งเเต่ครั้งนี้นางสวยกว่าครั้งก่อนเพราะจากภาพโฮโลเเกรมจางๆ ได้เปลี่ยนเป็มนุษย์เพศหญิงคนนึงโดยสมบูรณ์
ครั้งนี้นางอยากจะพูดเขเาประเด็นเลยเพื่อไม่ให้เสี่ยวเทียนเมินตนอีก
"ข้าเทพธิดาเเห่งสวง์ 'ชาร์ลอท '้าความช่วยเหลือจากท่าน"