ผมแค่อยากใช้ชีวิตเหมือนคนธรรมดา..ไม่ได้รึไง!

     หมับ!

     "จับได้ล่ะ!"
     ชุนส่งเสียงดีใจที่เขาสามารถคว้าจับด้ามมีดบินสีขาวลายทองเอาไว้ได้
     "ปล่อยนะ..ปล่อย ไอ้บัดซบ..ไม่งั้นบิดาจะสับเจ้าเป็นหมื่นชิ้น"
     "หึๆ ชาตินี้แกไม่ได้สับใครหรอก ไปรับสายฟ้านั่นแทนแล้วกัน..หลบทันก็แล้วกัน"
     ชุนยกยิ้มราวปีศาจพลางมองมีดบินสีขาวลายทอง เนื่องจากมันมีวิญญาณ...มันต้องรู้ดีว่าเสียงกรีดร้องหลังจากมีดอีกเล่มถูกสายฟ้าผ่าทรมานแค่ไหน แค่คิดมันก็พยายามดิ้นให้หลุดจากเงื้อมมือชุนแล้ว แต่มันทำไม่ได้เพราะชุนจับมันเอาไว้ได้ง่ายยิ่งกว่าจับช้อนจับส้อมซะอีก
     "ไม่นะ ไม่เอา นั่นมันทัณฑ์สวรรค์เชี่ยวนะ ถึงวิญญาณนำทางไม่แตกดับ ยังรับรู้ความทรมานเหมือนถูกทอดทั้งเป็นได้"
     เสียงสั่นกลัวส่งมาจากมีดบินสีขาวลาย น่าเสียดายชุนไม่ได้มีความเมตตามัน
     "ทรมานไปคนเดียวสิ..ไม่ได้ไปทรมานด้วยซะหน่อย"
     เปรี้ยง!
     สายฟ้าผ่าใส่ชุนอีกครั้ง ขณะที่เขากำลังเถียงกับวิญญาณนำทาง ยังดีครั้งนี้ชุนสามารถหลบเลี่ยงได้ ไม่งั้นมีดบินคงรับเคราะห์แทนชุนแล้ว          "แม่ง! ปล่อยข้าสิวะไอ้ตัวซวย จะไปถูกทัณฑ์สวรรค์ผ่าใส่อย่าลากข้าไปด้วย"
     มีดบินกรีดร้อง น้ำเสียงมันไม่ยินยอมรับเคราะห์
     "ไอ้ลูกหมาหุบปากซะ ถ้าไม่อยากเป็นเหมือนเพื่อนแก"
     ชุนขู่วิญญาณนำทางในมีดบิน เพราะเขาไม่รู้ว่าสายฟ้ามันจะหยุดผ่าใส่เขาเมื่อไหร่ ผลกระทบจะจบตอนไหน แต่ดูเหมือนว่าสายฟ้ายิ่งผ่าลงมามันยิ่งเส้นใหญ่และดูน่ากลัวขึ้นเรื่อยๆ พลังทำลายล้างยังทวีคูณ
     "ไม่ดีแล้วเป็นแบบนี้ต่อไปต้องตายกันแน่ๆ"
     วิญญาณนำทางพูดด้วยความหวาดกลัว ชุนเหมือนพึ่งนึกได้ว่ามันรู้เรื่องสายฟ้าบนท้องฟ้าเลยถามหาวิธีทำให้สายฟ้าสลายฟายไป
     "มีวิธีหยุดมันหรือทำให้หายไปรึเปล่า"
     "มีน่ะมี แต่เจ้าวิ่งเป็นหมาอย่างงี้มันไม่มีทางแน่ๆ"
     "วิธีอะไรรีบบอกมา"
     "ไม่บอก"
     วิญญาณนำทางปฏิเสธเสียงแข็ง คิวชุนขมวดทันทีที่ได้ยิน
     "ไม่บอกดีๆก็วิ่งล่อสายฟ้าอยู่เนี่ยล่ะ ถึงตอนนั้นมันคงจะใหญ่กว่าเดิม น่ากลัวกว่าเดิมและแกต้องรับมันแทน"
     ชุนพูดเสียงเย็นเยียบดูน่ากลัว วิญญาณนำทางยิ่งร้อนรน
     "ความซวย ความฉิบหายของเจ้าอย่ามาโยนให้คนอื่นง่าย...ไอ้บัดซบ"
     "ไม่บอกดีๆ จะโยนมึงใส่สายฟ้าเร็วๆนี้ล่ะ"
     ชุนรู้สึกไม่สบอารมณ์กับวิญญาณนำทางเลยขู่มันอีกครั้ง มันรีบบอกเขาทันที เพราะชุนทำจริงตามคำพูด
     "บอกแล้ว บอกแล้ว มันง่ายมาก...แค่เจ้าไปรับทัณฑ์สวรรค์สิบครั้งทุกอย่างก็จบ รับไม่ได้ก็ตายห่าไปซะ"
     "ดี! พูดแบบนี้ต้องเอาไปร่วมชะตากรรมความซวยด้วยแล้ว"
     ชุนพูดจบพลันพุ่งไปหาสายฟ้าสีแดงที่ผ่าลงมา เขาใช้มีดสั้นรับสายฟ้าแทนเขาเอาไว้
     "ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ไอ้ชั่ว! อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก"
     เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!
     สายฟ้าสีแดงสองสายฟาดใส้มีดบินเข้าเต็มๆ ส่วนอีกสายชุนถูกมันผ่าใส่ แต่เขาไม่ได้ร้องโวยวายและทนรับเอาไว้ ท่ามกลางเสียงกรีดร้องของวิญญาณนำทางในมีดบินทั้งสองเล่ม
     ในเส้นสายฟ้าสีแดงฉานความหนาเท่าผู้ใหญ่หนึ่งคน ชุนกำลังต่อต้านมันสุดความสามารถด้วยพลังของเขา โชคดีที่ชุนเอามีดบินต้านรับสายฟ้าส่วนใหญ่ไว้ มันช่วยแบ่งเบาพลังของสายฟ้าไปมากกว่าครึ่ง
     อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
     "ฟังจากเสียงร้องโหยหวนของมันน่าจะรับไปเต็มๆ ทำแบบนี้ต่อไปอีกเก้าครั้งเดี๋ยวสายฟ้ามันก็หายไปเอง จะว่าไปร่างกายเรารู้สึกเจ็บจี๊ดเหมือนโดนปลายเข็มทิ่มแทงตลอดเวลา"
     ชุนคิดในใจพลางหันไปมองมีดบินสีแดงลายดำ ปรากฎว่ามันไม่อยู่แล้ว
     "ไม่อยู่หรอ เสียงมันพึ่งเงียบไปหยกๆ"
     ความสงสัยบังเกิดกับชุนทันที เขาลองหามันดูดีๆกลับไม่พบมีดบินสีแดงลายดำ นอกจากสายฟ้าสีแดงที่ผ่าใส่เขาอยู่มันก็ไม่มีอะไรอยู่รอบๆเลย
     "มันโดนทำลายไปแล้วรึไง?"
     "ไปตายซะ ไอ้เลว!"
     จู่ๆเสียงเด็กเปรตดังลั่นมาจากด้านหลังชุนแบบไม่ให้ตั้งตัว เสียงหวีดหวิวของมีดบินแหวกอากาศยังดังบาดหู ชุนเลยอดยิ้มไม่ได้
     "โชคดีจริงๆ วิญญาณในดาบมันโง่มาช่วยรับความเจ็บปวดแทน"
     ฟุ๊บบบบบบบบบบบบบ
     หมับ!
     "วันนี้เองเจ็บหนักแน่"
     ชุนขู่วิญญาณนำทางเสียงเย็นและไม่ให้มันพูดมากเหมือนวิญญาณนำทางในมีดอีกเล่ม เขาโยนมันไปรับสายฟ้าทัณฑ์สวรรค์แทนเขาในเสี้ยวพริบตา
     เปรี้ยง!
     อ้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
     อ้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
     เสียงร้องเหมือนเด็กถูกไม้เรียวฟาดก้องสองเสียงดังผสานเป็นหนึ่งเดียวในเวลาที่สายฟ้าสีแดงฟาดใส่ชุนซ้ำเป็นครั้งที่สอง เวลานี้มีดบินสองเล่มถูกชุนใช้ต้านรับสายฟ้าสีแดง ยิ่งเวลาผ่านไปเสียงมันยิ่งโหยหวนชวนขนหัวลุก
     หลังจากสายฟ้าเส้นที่สองเริ่มจางหาย สายฟ้าเส้นที่ สาม สี่ ห้า..เก้า ได้ผ่าใส่ชุนกับวิญญาณนำทางเป็นระลอกและเหมือนมันจะหมดไปในครั้งที่เก้า 
     อยู่ๆเมฆสีดำได้มารวมตัวกันจุดเดียวมีความกว้างเทียบเท่าห้องห้องหนึ่ง เล่นเอาวิญญาณนำทางคร่ำครวญ ชุนใบหน้าซีดขาวราวศพคนตาย
     ตอนนี้ไม่ว่าจะชุนหรือวิญญาณนำทางในมีดบินทั้งสองเล่มล้วนได้รับบาดเจ็บหนัก เจอแรงกดดันมหาศาลกำลังใจหดหายไปไม่มีเหลือ
     "ได้โปรดหยุดใช้ข้าเป็นโล่เถอะ ข้ายอมแล้ว ท่านคือเจ้านาย"
     "ข้าขออภัยกับคำหยาบคาย ข้ายอมจำนน ได้โปรดอย่าให้ข้าต้องแบกรักทัณฑ์สวรรค์ซ้ำสอง"
     "ยอมรับแล้วให้หยดเลือดลงไปจะได้สบายใจ...ตกลงไหม"
     ชุนถามวิญญาณนำทางในมีดสั้นทั้งสองเล่ม
     "ตกลง!"
     "ตกลง!"
     เห็นวิญญาณนำทางตกลง ชุนไม่พูดพร่ำต่อ เขาใช้นิ้วชี้ทั้งสองข้างปาดคมมีดของมีดบินทั้งสองเล่ม เลือดของชุนจำนวนหนึ่งถูกมีดบินทั้งสองเล่มดูดซับไป จากนั้นแสงสว่างเรืองรองพลันสาดส่องออกมาจากมีดบินทั้งสองเล่มพร้อมๆกับเสียงระบบดังขึ้นในหัวชุน
     -จิตวิญญาณมีดบินจินไป๋ ยอมรับท่านเป็นเจ้านาย สามารถใช้มีดบินได้ตามใจนึก     -จิตวิญญาณมีดบินเฮ่ยหง ยอมรับท่านเป็นเจ้านาย สามารถใช้มีดบินได้ตามใจนึก
     -คำเตือน เคล็ดวิชามีดบินหยินหยางถูกถ่ายทอด(ฝึกฝนการสลับสับเปลี่ยนพลังของมีดบินทั้งสองเล่ม ให้เล่มหนึ่งกลายเป็นสีขาวลายดำ หยินและหยาง พลังแห่งความร้อนและความเย็น),เคล็ดวิชามีดบินเทพอสูรถูกถ่ายทอด(ฝึกฝนการสลับสับเปลี่ยนพลังของมีดบินทั้งสองเล่ม ให้เล่มหนึ่งกลายเป็นสีแดงลายดำ เทพและอสูร พลังแห่งการชำระล้างความชั่วร้ายและพลังแห่งการสังหาร),เคล็ดวิชาควบคุมมีดบินถูกถ่ายทอด(สามารถควบคุมมีดบินได้ตามใจนึก)
     "ดีล่ะ! ช่วยรับไอ้สายฟ้าครั้งสุดท้ายถือเป็นฤกษ์งามยามดีต้อนรับพวกแกละกัน"
     "เดี๋ยว!"
     "ไม่เอาแล้ววววววววววววววว..."
     เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
     อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
     อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
     เสียงสายฟ้าผ่าดุจเสียงมหันตภัยในวันสิ้นโลก กลบเสียงกรีดร้องวิญญาณนำทางในมีดบินทั้งสองเล่มไปหมด แรงปะทะสร้างคลื่นกระแทกรุนแรงถึงขั้นส่งชุนจมหายไปในท้องทะเล 
     เลวร้ายไปกว่านั้นคนธรรมดายังได้รับผลกระทบจากคลื่นกระแทก มันทำให้เกิดคลื่นลูกใหญ่โถมซัดชายฝั่งเกือบจะกวาดบ้านเรือนของคนไปทั้งหมด ยังดีที่ชุนฮึดเอาแรงเฮือกสุดท้ายพุ่งตัวขึ้นจากผืนดินไปโต้กลับคลื่นยักษ์
     "ช่วยอีกครั้งแล้วพวกแกจะได้พัก"
     ฟริ้วววววววววววววววววววววววววววววววววววว
     ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
     ชุนตวัดมีดสั้นทั้งสองเล่มสุดแรงส่งคลื่นยักษ์กลับสู่ทะเลไม่ให้ผู้คนเดือดร้อนจากปัญหาของเขา 
     หลังจากชุนจัดการปัญหาได้หมดเมฆสีดำก็จางหายไปพร้อมกับสายฟ้าสีแดง มีดบินสีขาวลายทองยังพุ่งหายเข้าไปกลางอกเขา ส่วนมีดบินสีแดงลายดำได้พุ่งหายเข้าไปในท้อง