ในปีเดียวกันที่เกิดการยึดอำนาจ ประชาราษฎรไม่พอใจ แม้จะมิแจ้งในกลลวงที่ทรราชย์ผู้นั้นผู้อยู่เื้ัได้วางแผนเอาไว้ แต่บรรดาราษฎรผู้ไม่พอใจ ก็ได้ชุมนุม ณ ที่ออกว่าราชการของข้าราชการ เรียกร้องให้แม่ทัพผู้ยึดอำนาจลงจากตำแหน่ง แล้วประชาราษฎรจะปกครองกันเอง แล้วประชาราษฎร์ทั้งนั้นก็ตกลงกันว่าให้ชูแขนเป็สัญญาณ ราษฎรก็ชูแขนเป็อันมาก ครั้นเมื่อแม่ทัพผู้ยึดอำนาจรู้ดังนั้น ก็ให้ตรากฎหมายห้ามการชูแขนเสีย แลเมื่อแม่ทัพผู้ยึดอำนาจก็คิดว่าการชูแขนก็เป็สัญญาณบอกให้ตนลงจากตำแหน่งแล้วราษฎรก็จะใช้อย่างอื่นเป็สัญญาณอีกก็ให้ตรากฎหมายห้ามกินอาหารชนิดหนึ่งมิให้ประชาชนใช้เป็สัญญาณบอกให้ตนลงจากตำแหน่งอีก
ราษฎรรู้ข่าวดังนั้นก็ให้โกรธแค้นเป็อันมาก เข้ามาด่าแม่ทัพผู้ยึดอำนาจต่าง
แต่นับราษฎรเข้ามาจะให้แม่ทัพผู้ยึดอำนาจลงจากตำแหน่ง ให้ราษฎรปกครองกันเอง จนเดือนหนึ่งแล้ว แม่ทัพผู้ยึดอำนาจก็ยังมิลงจากตำแหน่ง ราษฎรทั้งนั้นก็เลิกกลับไป