เสือเจ้าพระยา [ อ่านฟรี 100 ตอน / 5 ภาคจบ ]

        ตอนที่ 54ไม่มีใครกล้าเสี่ยงดวง!

        ในฐานะที่บ้านของเขาอยู่แถววัดฉางดังนั้นจึงรับผิดชอบหน้าที่ตรวจสอบในละแวกนั้นไปโดยปริยายสำหรับข้อมูลพื้นฐานพวกนี้มีหรือเขาจะไม่รู้?

        ปีนี้เรียนอยู่ ม.4โรงเรียนปทุมนันทมุนี แถว ๆ บ้าน ปกติเขาปั่นจักรยานส่งกับข้าวให้เสือน้อยเพราะไม่มีคิวขึ้นชกเลย

        ทำให้ชีวิตหลายเดือนที่ผ่านมาเขาก็กินดีอยู่สบายก็เพราะ ‘นายน้อย’ พอมีคนมาทำร้ายนายน้อยก็สะเทือนมาถึงพวกเขาคล้ายกระตุกเส้นผมสะเทือนไปทั่วทั้งร่าง

        หลายคนในห้องนี้ก็เป็นเช่นเดียวกันกับเขามีโอกาสลืมตาอ้าปาก เพราะเสือน้อยหางานมาให้ทำ และกับลูกน้องเสือน้อยไม่เคยมีคำว่า…งก

        กลับใจกว้างอย่างกับแม่น้ำจนแม่ชบาต้องออกมาห้ามปรามโดยส่งลูกหมีมาคุมพวกเขาแทน

        ตอนนี้จากอาชีพเสริมกลับกลายเป็นอาชีพหลักไปแล้ว ณ ตอนนี้มันสามารถทำให้พวกเขาสัมผัสจับต้องเงินได้จริงหากว่าไม่มีนายน้อยพวกเขาจะไปทำมาหากินอะไร เพื่อจุนเจือครอบครัว!?

        เพชรได้ยินดังนั้นจึงกวักมือเรียกให้เชเดินมาดูรูปภาพใกล้ ๆเป็นรูปถ่ายที่เสือน้อยส่งคนไปเฝ้าที่โรงพัก เพื่อดักถ่ายรูปไว้เขาพึ่งไปอัดรูปมาหมาด ๆ ก่อนจะเข้ามาในห้องนี้

        “ดูจากรูปแล้วไม่ผิดแน่…ไอ้นี่ชื่อแชมป์”เขารวบรวมความคิดอยู่ครู่หนึ่ง

        “แก๊งวัดฉางแน่นอนยืนยัน ไอ้พวกสารเลวนี่แม่งค้ายาด้วย คนในหมู่บ้านแถว ๆนั้นก็เอือมระอากับพวกมันมาก แม่งรวมกลุ่มกันทำเรื่องแย่ ๆไอ้แชมป์เป็นขี้ข้าลูกสมุนปลายแถวของคนในกลุ่มพึ่งเข้าแก๊งมาหลังสุด”

        “แต่ว่านายใหญ่ไม่รู้ว่าเป็นใครคงต้องไปเค้นพวกมันเอา”เชได้พูดสถานการณ์คร่าว ๆ ให้เพื่อนในห้องฟัง

        “กลุ่มมันมีประมาณสิบคนไม่ขาดไม่เกินไอ้แชมป์คือหนึ่งในนั้น ตอนนี้ทั้งกลุ่มก็เหลือประมาณเก้าคนทุกวันจะนั่งกินเหล้าเสียงดังโหวกเหวกวันหยุดเทศกาลแบบนี้พวกมันน่าจะรวมกลุ่มกินเหล้าตามปกติแต่เพื่อให้แน่ใจกูจะแฝงตัวเข้าไปสืบเพื่อยืนยันก่อน!” เขาพูดด้วยท่าทีหนักแน่น

        “เออดีมากงั้นมึงเอาเงินไปเช่ารถไอติมหรือไม่ก็รถขายอะไรก็ได้เพื่อปลอมตัวไปสำรวจดูก่อนจะได้ไม่มีพิรุธ คืนนี้เราจะลงที่ท่าเรือวัดฉาง ถ้ามึงต้องการคนช่วยหรือใครไว้ดูต้นทางก็บอกทั้งคนแก่เด็กผู้หญิงมีเงินจ้างหมด” เพชรพูดเสร็จหยิบเงินขึ้นมาก้อนหนึ่ง

        “ส่วนเรื่องความปลอดภัยของมึงต้องไม่ผิดพลาดเช่นกันนายน้อยสั่ง!”

        หลังจากนั้นเขาก็หยิบปืนลูกโม่สีเงินมันวาวกระบอกหนึ่งส่งให้เช “มึงรู้นะวิธีใช้มันยังไง?”

        “ไม่รู้ก็แปลกแล้ว”เชตอบ กลุ่มเพื่อนในห้องก็ตาลุกวาวพวกเขาอยากได้บ้าง

        ดูท่าวันนี้เดือดเป็นแน่ส่วนใหญ่ที่อยู่ในห้องก็เป็นคนที่เสือน้อยไว้ใจและคนที่จะให้ลงมือส่วนใหญ่เป็นผู้ใหญ่ เป็นนักมวยพี่เลี้ยง ที่ไปไม่ถึงฝั่งฝัน…

        ตอนนี้ทำงานรับใช้เสือน้อยอยู่คอยติดต่อร้านเกมต่างๆ ทั้งยังถือเป็นลูกสมุนสายตรงของเสือน้อยเสือน้อยจ้างไว้เป็นเขี้ยวเป็นเล็บคอยจัดการสิ่งที่ต้องใช้กำลัง…

        จากนั้นเพชรก็แบ่งหน้าที่“พี่วันเดี๋ยวพี่ไปหาซื้อเสื้อสีดำที่ตลาด และผ้าคลุมหน้าด้วยเวลาพี่พาคนไปต้องแยก ๆ กันซื้อ ห้ามไม่ให้สะดุดตาโดยเด็ดขาด”

        จากนั้นเขาก็หันไปชี้“พี่อยู่รับหน้าที่ตระเวนไล่ซื้อของดังต่อไปนี้…”

        กลางดึกประมาณสามทุ่มครึ่ง

        ที่ท่าเรือบ้านของเพชรทุกคนก็ทยอย ๆ กันขึ้นเรือของพ่อเพชรตามที่นัดหมายไว้ไม่มีใครขาดไปแม้แต่คนเดียวกัน ทุกคนดูสามัคคีกันเป็นอย่างมาก

        นายน้อยโดนเสียขนาดนั้นมันก็ย่อมต้องเอาคืนบ้างและในฐานะเขี้ยวเล็บที่นายน้อยเลี้ยงไว้มีหรือจะปล่อยไปเฉย ๆ เช่นนี้!?

        คำว่านายน้อยจึงกลายมาเป็นคำติดปากของทุกคนเมื่อเร็วๆ นี้ เพราะยอมรับในตัวของเสือน้อยที่ก่อร่างสร้างตัวตั้งแต่ยังเด็กแถมยังทำให้ทุกคนมีอาชีพเสริม

        ไม่ใช่หวังเพียงแค่ต่อยมวยอย่างเดียวเพราะคนที่จะก้าวไปสู่จุดสูงสุดของวงการมวย…ไม่ใช่ทุกคนที่จะไปถึงจุดนั้นได้มันต้องใช้เวลา โอกาส และเงินเป็นอย่างมาก

        เพชรให้ทุกคนตรวจสอบอาวุธของตัวเองอีกครั้งมีดที่บ้านตัวเองต้องมีติดตัวมาทุกคน และโดยเฉพาะปืนห้ามขาดโดยเด็ดขาด“วันนี้ใครที่มีปืนจริง นายน้อยให้เงินเพิ่มเป็นพิเศษ”

        พี่อยู่ไปตามซื้อปืนอัดลมที่ตลาดนัดพวกเขาเหมามาจนครบจำนวนคน ปกติมีแต่คนซื้อปืนฉีดน้ำปืนอัดลมจึงหาได้ยากเป็นอย่างยิ่ง

        ส่วนเพชรรับหน้าที่วิ่งตระเวนหาซื้อประทัดทุกชนิดไฟแช็กตลอดทั้งบ่ายจนรวบรวมครบตามจำนวน แต่ก็ซื้อไว้เกินจำนวนเพราะเหลือดีกว่าขาด

        เสือน้อยก่อนจะหลับไปตอนเที่ยงวันสั่งการไว้ว่า“ปืนอัดลมเอาไว้ขู่ในที่มืดได้ดีนัก ไม่มีใครอยากเสี่ยงดวงอยากทายว่าจะเป็นปืนจริงปืนปลอม แล้วนับประสาอะไรกับที่ผสมปืนจริงไปด้วย!”

        เสือน้อยตื่นขึ้นมากลางดึกเขาเหมือนจะดีขึ้นแล้ว โชคดีที่ไม่ต้องให้ไอ้ยักษ์-ใหญ่ มันมาปลุกสำหรับกับข้าวเสือน้อยแม่ชบายกมาให้เจ้าสองหน่อเตรียมไว้ให้ลูกพี่มันกินหลังจากกินเสร็จ

        เขาก็ไปนั่งประจำการที่บ้านสวนพยายามหลบหน้าพ่อแม่ หลีกเลี่ยงสิ่งที่ทำให้เกิดเสียงและที่ต้องมาประจำการที่นี่เป็นเพราะจะได้สะดวกเวลาสั่งการ!

        ……

        ไม่นานเรือก็มาจอดเทียบท่าที่วัดฉางท่ามกลางบรรยากาศที่เงียบสงัด ช่วงประมาณสี่ทุ่มกว่า ๆ เชยังโทรรายงานความเคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลา เขาเป็นคนชี้เป้าจึงต้องเตร็ดเตร่อยู่ละแวกนั้นไม่ได้ไปไหน

        ทุกคนเดินกันอย่างเงียบเชียบเป็นระเบียบลงจากเรือตอนนี้พระสงฆ์จำวัดหมดแล้ว มีแต่หมาที่เห่าอยู่ไม่เลิกพวกเขาอดรำคาญไม่ได้จึงใช้ปืนอัดลม ไล่ยิงจนพวกมันหลบหนีกันแทบไม่ทันวิ่งหนีหางจุกตูด

        ทุกคนใส่ชุดไอ้โม่งคลุมหัวเสื้อดำแขนยาว ‘เช’ ที่รออยู่ท่าเรือนานแล้วพร้อมกับลูกน้องอีกสองคนเขาเดินนำกลุ่มคนทั้งยี่สิบกว่าคนไปชี้เป้าหมาย เขามาสืบสถานที่โดยรอบจนคุ้นตาแล้วจากนั้นไม่นานก็เจอ

        กลุ่มวัยรุ่นที่นั่งกินเหล้ากำลังเมาได้ที่ส่งเสียงโหวกเหวกโวยวายตั้งแต่หัวค่ำจนทำเอาชาวบ้านแถวนั้นรำคาญกันเป็นแถว ๆปากก็ตะโกนร้องเพลงกันอย่างสนุกสนาน

        ใต้ต้นมะยม ชายหนุ่มทั้งเก้าคนก็เปิดเพลงเสียงดังทั้งยังใช้มะยมจิ้มน้ำพริกปลา เป็นกับแกล้มปากก็ชวนคุยวีรกรรมอันยิ่งใหญ่ที่สรรค์สร้างมาตลอดหลายวัน ยกตนข่มท่านเสียงหัวเราะดังออกมาเป็นระลอก ๆ

        เพชรยิ้มในใจ“ดูมีความสุขจริงนะพวกมึง!?”

        กลุ่มชายชุดดำยี่สิบกว่าคนแบ่งหน้าที่กันครึ่งหนึ่งไปดูต้นทาง…ในมือมีไฟแช็ก พร้อมประทัด

        หากมีใครมาขัดขวางให้ปาประทัดไล่นี่คือแผนที่เสือน้อยวางไว้ขณะอยู่ในกระโจมบ้านสวน

        ส่วนอีกสิบคนเดินล้อมกรอบเข้ามาค่อย ๆ ตีวงเข้ามาจากด้านข้างโดยไม่ให้พวกมันรู้ตัวโดยชี้เล็งปืนใส่หน้าพร้อมที่จะลั่นไก กว่าพวกนักเลงขี้เมาจะรู้ตัวก็โดนเข้าจ่อประชิดแล้ว ปืนจ่ออยู่ที่หัวแต่ละคน ซึ่งพยายามจะขัดขืน

        แต่ก็ได้ยินเสียงพูดเตือนว่า“เชื่อกูเถอะถ้าจะฆ่าพวกมึงกูยิงให้จบตรงนี้ แต่ถ้าไปด้วยกันดี ๆ ก็แค่เจ็บตัว”

        ก่อนจะเอาลูกกระสุนจริงจากปืนหนึ่งกระบอกออกมาให้พวกขี้เหล้าเหล่านี้ดู ทำให้ทุกคนเสียวสันหลังวาบปืนที่คนอื่นพกมาพวกเขาเมาจนมองไม่ชัด แต่กระบอกนี้เป็นของจริง!

        แก๊งวัดฉางเก้าคนไม่กล้าขัดขืนพวกเขาถูกลากตัวไปที่เปลี่ยว ตอนนี้แต่ละคนสร่างเมานานแล้ว แต่ละคนถูกชายฉกรรจ์ดึงลากตัวไป หลายคนกล้ามเป็นมัด ๆเรี่ยวแรงราวอย่างกับช้างสาร

        และนี่คือเหตุผลที่เสือน้อยจ้างพวกเขาไว้เพราะแต่ละคนช่ำชองการต่อสู้ใจถึง หากเรียนรู้ที่จะเป็นบอดี้การ์ดดี ๆเขาก็จะยิ่งปลอดภัยมากขึ้น

        เสือน้อยนั่งฟังเสียงโทรศัพท์ที่ไอ้เพชรเปิดลำโพงไว้อยู่ ทำให้เขาได้ยินเสียงสนทนาอยู่บ้างเขาจึงให้ใช้วิธีการเอาผ้าชุบน้ำปิดหน้า ทำให้พวกเขาหายใจไม่ออก

        ซึ่งเพราะมันสะดวกกว่าการจับกดน้ำมากนักแต่ได้ผลเหมือนกัน