Sol xx Mifa 14
Sol Talk
เรื่องราวที่เกิดขึ้นตั้งแต่ในช่วงวัยเด็กของมีฟาวันนี้ถูกถ่ายทอดจากผู้เป็นพี่ชายของเธออย่างพี่มีเงินและพี่มีตังค์ พี่ชายที่แสนดีของมีฟา ส่วนคนตัวเล็กหลังจากเจอเรื่องน่ากลัวมาและเป็นลมไปตอนอยู่ในลิฟต์ ตอนนี้ผมเลยให้นอนพักอยู่ในห้องนอน ส่วนผมและพี่ชายทั้งสองของเธอออกมานั่งที่ห้องนั่งเล่น ตอนที่ยังอยู่ในลิฟต์มีฟากรี้ดแล้วเป็นลมไปเลย พี่มีเงินที่รออยู่หน้าห้องผมวิ่งเข้ามาใกล้สวมกำลังข้อมือให้มีฟาทันที จากนั้นเราถึงได้พามีฟาเข้ามานอนพักที่ห้องนอนของผม
“ถ้าพี่เล่าไป เราจะเชื่อหรือไม่เชื่อก็แล้วแต่เลยนะ พี่เข้าใจบางทีมันก็เป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อเหมือนกัน” พี่มีเงินเกริ่นบอกเสียงเบา พี่มีเงินน่ะไม่เท่าไหร่รู้ว่าไม่ค่อยชอบใจผมเพราะเรื่องราวที่ผมเคยทำให้มีฟาเสียใจในเมื่อก่อน แต่พี่มีเงินไม่ได้แสดงออกชัดเจนอย่างพี่มีตังค์ รายนี้พร้อมจะเข้ามาต่อยผมได้ตลอดเวลาเลยล่ะ ถามว่ากลัวไหม บอกเลยว่าไม่ได้รู้สึกกลัวเลย ผมเองก็ผู้ชายคนหนึ่งเหมือนกัน แต่เพราะยังเกรงใจมีฟาเลยไม่ได้แสดงท่าทีอะไรออกไปเยอะ อีกอย่างเรื่องราวในอดีตเป็นผมเองที่ผิดอย่างเต็มเปา จะโทษใครไม่ได้เลยไม่แปลกใจนักที่พี่ๆ ทั้งสองของมีฟาจะไม่ชอบหน้าผม
“ครับพี่”
“อือ เรื่องของมีฟาคงเกิดตั้งแต่ตอนเด็ก ๆ แม่กับพ่อบอกว่าเพราะน้องเกิดในวันที่ประตูทั้งสามเปิด จึงทำให้น้องเห็นในสิ่งที่ไม่ควรเห็น แต่ก็ไม่ได้ตลอดนะ จะเห็นเฉพาะวันพระ แต่ช่วงหลัง ๆ มาน้องเห็นถี่มากเกินไปไม่รู้เกิดจากอะไร” พี่มีเงินเล่าอย่างใจเย็น
“ตอนเด็ก ๆ น้องมักจะเห็นสิ่งเหล่านั้นนั่งบนต้นไม้บ้าง เกาะตามกำแพงบ้าง หากเป็นตามท้องถนนจะเห็นพวกตามทางสามแพร่งอะไรแบบนั้นน่ะ”
“แต่หนักสุดคงเป็นอุบัติเหตุเมื่อหลายปีก่อน จากนั้นก็โดนตามมาโดยตลอด เราลองหลายวิธีแล้วแต่เขาก็ยังตาม”
“พวกพี่พยายามหาวิธีกันแล้ว แต่น้องยืนยันว่าอยู่ได้ จนมาเกิดเรื่องเพราะกำไลขาดนี่แหละ ได้ยินแบบนี้แล้วอยากจะเลิกยุ่งกับน้องสาวพี่หรือเปล่า” ถามจบพี่มีเงินเงยหน้าขึ้นมองอย่างต้องการคำตอบ
“ไม่ครับ ผมเคยปล่อยให้ฟาหายไปแล้วหนึ่งครั้งและครั้งนี้ผมจะไม่ยอมปล่อยมือฟาอีกแล้วครับ ผมขอโทษที่เคยทำให้ฟาเสียใจแต่ครั้งนี้ ผมจะไม่สัญญาอะไรกับพี่ ๆ แต่ผมจะทำให้เห็นว่าผมจะอยู่ดูแลฟาและอยู่ข้าง ๆ ฟาไม่ว่าจะเจอเรื่องอะไรก็ตาม”
“ถ้าทำได้ก็ดีแต่ถ้าทำไม่ได้ พี่คงไม่ต้องบอกนะว่าพี่ทำอะไรได้บ้าง ไม่สิ คงรู้ใช่ไหมว่าพี่ทำให้เราไม่สามารถเจอฟาได้ไปตลอดชีวิต” ผมรู้ว่านี่ไม่ใช่คำขู่ พี่มีเงินและพี่มีตังค์ทำได้อย่างที่พูดแน่ถ้าหากว่าผมทำให้มีฟาเสียใจอีกครั้ง
“มันจะไม่มีวันนั้นครับ”
“พี่จะคอยดูแล้วกัน” พี่มีเงินบอก พี่มีตังค์ที่เงียบอยู่นานถอนหายใจเฮือกใหญ่แต่ก็ยังไม่ยอมพูดอะไรออกมา
“เป็นอะไร? น้องมันกลัวหมดแล้วเนี่ย” กลายเป็นพี่มีเงินที่เอ่ยถาม
“แฟนโกรธ หายไปไหนไม่รู้เนี่ย”
“ไปทำอะไรไว้ล่ะ?”
“แค่แอบเอาเสื้อเขาติดกระเป๋าไปทำงานด้วย”
“อย่างกับโรคจิต” พี่มีเงินส่ายหน้ากับน้องชายตัวเอง เห็นแบบนี้เหมือนนั่งดูตัวเองกับพี่ชายเลยล่ะ พี่ชายผมก็แบบนี้เลย เราสนิทกันมาก ๆ ทั้งพี่ซี พี่ซีน ผมน่ะมีพี่สะใภ้แล้วนะ พี่ชายผมคนโตอย่างพี่ซีก็แต่งงานแล้วมีเจ้าตัวเล็กแล้วด้วย ส่วนพี่ซีนหมั้นไว้แล้ว แฟนพี่ชายผมน่ะแสนดีและน่ารักมาก ๆ เลย ใจดีที่สุด เวลาผมโดนดุพี่สะใภ้ก็จะช่วยคุยให้ ผมคิดว่ามีฟาเองก็น่าจะเข้ากับครอบครัวของผมได้ เพราะตอนนี้ทุกคนต่างเอ็นดูเธอมากเหมือนกัน
“พี่เงิน พี่ตังค์” เสียงหวานที่มีความงัวเงียผสมอยู่ดังขึ้นที่หน้าประตูห้องนอน มีฟาเบิกตากว้างอย่างตกใจก่อนจะรีบวิ่งไปกระโดดขึ้นนั่งบนโซฟาระหว่างที่ชายของเธอทั้งสอง
“ตื่นนานแล้วเหรอ?” พี่มีตังค์เอ่ยถามฟา มือก็หยิบหมอนใบโตมาวางบนตักให้ ทั้งยังตวัดสายตาเคือง ๆ มามองผมอีกครั้ง อะไรกันครับเนี่ย!
“เพิ่งตื่นค่ะ พี่มานานหรือยัง”
“พร้อมกับเรานั่นแหละ เป็นยังไงบ้างดีขึ้นหรือยัง” พี่มีเงินถามมีฟา ผมเดินออกจากห้องนั่งเล่นเข้าห้องนอนเพื่อไปอาบน้ำเปลี่ยนชุด ตั้งใจให้เวลาส่วนตัวกับสามพี่น้องที่กำลังนั่งคุยกันที่ห้องรับแขก
ให้พวกอยู่ด้วยกันก่อนเถอะ ฟาเองก็คงตกใจกับเหตุการณ์ก่อนหน้า ที่พึ่งที่เธอเชื่อมั่นคงไม่พ้นพี่ชายทั้งสองของเธอ
End Talk