ผมเงี่ยหูฟังอยู่สักพักถึงได้รู้ว่านั่นเป็เสียงคนกำลังมีสัมพันธ์สวาทกันชัด ๆ โอ้์ ชายโสดอย่างผมหัวใจของผมรู้สึกสูบฉีดด้วยเืในกายที่ไหลวนหลังจากว่างเว้นกิจกรรมนี้มานานจะทนได้เหรอผมฟังอยู่นานถึงรู้ว่าเสียงที่เกิดขึ้นมันดังอยู่บนหัวที่นอนของผมนี่เอง
ใช่แล้วล่ะ มันเป็เสียงจากห้องข้าง ๆที่เพิ่งย้ายเข้ามาใหม่เมื่อราวสี่ห้าวันก่อน ตัวผมไม่รู้ว่าเ้าของห้องเป็ผู้หญิงหรือผู้ชายหรือว่ามาเป็คู่ผัวตัวเมียแต่ยังไงก็เถอะมันดีกว่าต้องรู้สึกว่าโลกนี้มีผมอยู่เพียงคนเดียวเป็ไหน ๆ
คืนนั้นผมนอนฟังเสียงนั่นอยู่นานบางครั้งรู้สึกว่ามีเสียงผู้หญิงถึงสองคนผู้ชายมีคนเดียว
‘กินแซนด์วิชกันรึไงเนี่ย’
ผมนึกได้แค่นั้นจริง ๆ เสียงคร่ำครวญนั่นมันดังอยู่เร่าๆ เหมือนกำลังยั่วยวนชวนผมให้ไปกินแซนด์วิชด้วยกันยังไงยังงั้นเลย เล่นเอาผมตึงอยู่นานจนหัวเตียงผมเงียบสนิทลงเหมือนเดิม แหม..ผมอายจังถ้าจะบอกว่า กางเกงผมแฉะไปหมด สาวๆ ที่เข้ามาอ่านคงคิดว่าผมนอนนิ่งล่ะสิ เปล่าผมไม่ได้นอนนิ่งนะ ใครจะยอมนอนอยู่เฉยๆ ล่ะ เื่นี้คุณผู้ชายหลายท่าน คงรู้ดีว่าผมทำอะไร
ตัดกลับมาวันที่ผมบอกว่าผมไปวิ่งออกกำลังกายขากลับผมเดินขึ้นห้องตามปกติด้วยร่างกายที่เปียกโชกแล้วก็ต้องเดินผ่านห้องที่เพิ่งย้ายเข้ามาใหม่ให้ตายเถอะโรบิน
สายตาของผมมันดันเหลือบไปเห็นหญิงสาวข้างห้องหน้าตาสะสวยใส่สายเดี่ยวสีชมพูกับกางเกงขาสั้นสีขาว นอนคว่ำหน้าเล่นโทรศัพท์เธอหันหน้ามาทางปลายเตียงแล้วหันเท้าไปด้านหัวเตียง แกว่งขาไปมาอย่างสบายใจ
โอ้เนื้อนมไข่ของเธอมันปูดโปนนูนออกมาช่างยั่วใจผมยิ่งนัก จังหวะนั้นเองเธอหันมาสบตาผมพอดีแล้วยังส่งยิ้มหวานผงกหัวทักทายเล็กน้อยก่อนจะหันกลับไปสนใจมือถือของเธอผมรีบหันกลับเพราะรู้สึกว่าหน้าตัวเองแดงจนเธออาจสังเกตเห็นได้เร่งฝีเท้าเดินลิ่วไปเสียบกุญแจไขประตู
ในขณะที่ผมกำลังไขกุญแจเข้าห้องพักอยู่นั้น ผมรู้สึกแปลกเหมือนมีคนมองจึงหันไปดูแล้วก็ถึงกับสะดุ้งเมื่อเห็นเธอโผล่หน้าออกมา และไม่รู้ว่าเธอมายืนชะโงกดูผมตอนไหนทั้งส่งยิ้มหวานให้จนผมเขินไปหมดผมสังเกตว่าหญิงสาวคนนั้น มองผมั้แ่หัวจรดปลายเท้า
ผมสูงร้อยแปดสิบห้า ร่างกายสมส่วนถึงจะไม่ล่ำขนาดคนเข้าออกฟิตเนสเป็ประจำแต่ก็ถือว่าหุ่นดีผมหุ่นดีในสายตาของผมเองและคิดว่ามันคือสาเหตุที่เธอจ้องผมตาเป็มันและจังหวะที่หันไปบิดลูกบิดห้องนั้นเองหางตาเ้ากรรมก็เห็นเธอกำลังกัดริมฝีปากด้วยความไม่แน่ใจผมจึงหันกลับไปมองอีกครั้งแต่เธอก็ยิ้มตาหยีให้ ผมจึงยิ้มตอบกลับไปบ้าง
“สวัสดีค่ะ เพิ่งรู้นะคะว่ามีเพื่อนบ้านรูปร่างหน้าตาดีขนาดนี้อาศัยอยู่ที่นี่ด้วย”เธอเริ่มเปิดบทสนทนา
“แหมไม่ขนาดนั้นหรอกครับว่าแต่..เพิ่งย้ายมาเหรอครับ”
“ใช่ค่ะ”
“แล้วคนอื่นๆ ไปไหนล่ะครับ”
“ใครเหรอ”
“ก็.. ไม่รู้สิครับคืนก่อนผมได้ยินเสียงอยู่กันตั้งสามคน” เธอนึกอยู่ชั่วครู่แล้วก็ยิ้ม
“อยู่คนเดียวค่ะ คงเสียงทีวีมั้ง”
“อ๋อ ดูทีวีดึกจังเลยนะครับแล้วชื่ออะไรเหรอครับ”
“ชื่อน้ำค่ะ”
“จะเสียมารยาทไหมครับถ้าผมจะถามอายุผมจะได้เรียกถูก”
“อายุยี่สิบแปด”
“เป็พี่ผมตั้งสี่ปีแหนะ”
“เกี่ยงเหรอคะ”
“ไม่เกี่ยงครับ”
“แล้วน้องชื่ออะไร”
“ผมชื่อนัทครับ ถ้ายังไงผมขอตัวก่อนยินดีที่ได้รู้จักนะครับ”
“ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะน้องนัทว่าง ๆก็พูดคุยทักทายกันบ้างนะคะ พอดีพี่ไม่มีเพื่อนั้แ่ย้ายมาอยู่ที่นี่ก็เหงา ๆ”
“อ๋อ ได้สิครับ”
“จริงสิ ไฟหัวเตียงพี่เสียน้องนัทพอจะซ่อมเป็ไหมคะ”
“ก็พอเป็นะครับ”
“ดีเลย งั้นรบกวนช่วยมาดูให้พี่ได้ไหมคะ”
“ได้ครับ ไม่มีปัญหาแต่ตอนนี้ผมต้องขอตัวไปอาบน้ำก่อน เสร็จแล้วเดี๋ยวผมเข้าไปดูให้”
“ดีเลยค่ะ พี่จะรอนะคะ” เธอพูดแล้วยิ้มกัดริมฝีปาก
“ครับผม” ผมยิ้มให้เธอก่อนเข้าห้องไปนั่นคือที่เราทักทายกันเมื่อครั้งแรกพบแต่เวลานั้นผมก็รู้สึกเหมือนกับว่ากำลังถูกอ่อยยังไงไม่รู้
1K
