ล่าผ่าแดนทมิฬ

หมูป่ายักษ์พุ่งเข้ามายังกลุ่มนักล่าและในจังหวะที่ทุกสายตาจับจ้องอยู่ และในพริบตานั้นหมูป่ายักษ์อยู่ๆ ก็ระเบิดความเร็วที่มากกว่าปกติเกือบสามเท่าพุ่งเข้าใส่กลุ่มนักล่า!"ท่าเพิ่มความเร็ว! " ไทม์ที่อยู่เยื้องไปด้านหลังของเชนพูดขึ้นเป้าหมายที่มันพุ่งมาในครั้งนี้คือ..ทิศทางของเชน ในวิถีของมัน มีเชน ริว ไทม์ และบิวยืนอยู่!เชนกับริวกระโดดหลบออกไปด้านข้างในทันทีอย่างไม่ต้องคิดเมื่อเห็นหมูป่ายักษ์ระเบิดความเร็ว ส่วนไทม์กับบิวก็กระโดดหลบไปอีกทางพ้นจากการโจมตีของหมูป่ายักษ์ไปได้"โอ๊ยย! " ในจังหวะที่กระโดดหลบนั้น เหมือนบิวจะกระโดดหลบผิดท่าทำให้ขาของเขาแพลงจนต้องล้มกลิ้งไปกับพื้นยืนไม่ขึ้นหมูป่ายักษ์ที่ระเบิดความเร็วพุ่งผ่านพวกเชนที่หลบพุ่งไปชนกับผนังอิฐอย่างแรงจนห้องสะเทือน ฝุ่นควันปกคลุมร่างขนาดใหญ่ของหมูป่ายักษ์ไว้จนไม่สามารถมองเห็นได้"เกือบไปแล้ว ถ้าโดนมันชนด้วยความเร็วขนาดนั้น...ได้ร่างแหลกแน่" เชนพูดขึ้นพร้อมมองไปยังกลุ่มควันที่หมูป่ายักษ์อยู่ในนั้น"โอ๊ย..พี่ไทม์ ผมขาแพลงยืนไม่ขึ้นครับ" บิวที่นอนเหงื่อแตกกุมเท้าอยู่ที่พื้นมองไปที่ไทม์แล้วพูดขึ้น"ฮึ่ม..เวลาแบบนี้ดันมาบาดเจ็บอีก" ไทม์มองไปที่บิวอย่างอารมณ์เสีย "ลุกขึ้น! อย่าสำออย! ""ผะ..ผมลุกไม่ไหว" บิวที่ตอนนี้นอนเหงื่อแตกด้วยความเจ็บปวดหลับตากัดฟันพูดแต่เวลาไม่รอใครทั้งนั้น หมูป่ายักษ์ที่อยู่ในกลุ่มควันนั้นอยู่ๆ ก็พุ่งออกมาจากกลุ่มควันอย่างไม่เตือนล่วงหน้า แถมการพุ่งมาครั้งนี้ยังเป็นการพุ่งด้วยท่าเพิ่มความเร็วอีกด้วย! ครั้งนี้ทิศทางที่มันพุ่งไปคือทางที่...บิวที่กำลังนอนบาดเจ็บอยู่ไทม์เห็นเช่นนั้นก็กำลังจะยกขากระโดดหลบวิถีการวิ่งของหมูป่าในทันทีหมับแต่เขาก็ถูกขัดขวางด้วยมือคู่หนึ่งทำให้ร่างที่กำลังจะกระโดดหนีหยุดชะงักลง ซึ่งเจ้าของมือก็คือบิวที่นอนบาดเจ็บอยู่"เฮ้ย ปล่อยสิวะ" ไทม์ตะคอกอย่างโกรธจัดและพยายามดึงขาออกจากมือของบิว"พะ..พี่ไทม์ ช่วยผมด้วย" บิวใช้สองแขนจับขาของไทม์ไว้ไม่ยอมปล่อยพร้อมกับอ้อนวอนขอร้องอีกเพียงไม่กี่อึดใจหมูป่ายักษ์จะพุ่งมาถึงแล้ว ไทม์เห็นเช่นนั้นก็ตัดสินใจทำบางสิ่งทันที มันยกดาบในมือขวาขึ้นและทำการฟันลงไปที่มือของบิวที่จับขาของมันอยู่อย่างไม่ลังเล!เสียงดาบแหวกอากาศพุ่งไปยังเป้าหมาย มือของบิวที่จับขาของไทม์ไว้ตอนนี้ถูก..ตัดขาดทั้งสองมือ!"อ้ากกก! " บิวมองไปที่มือของตนที่ขาดเสมอข้อมือแล้วกรีดร้องไทม์ลงมือเสร็จก็ไม่ก้มลงมองด้วยซ้ำรีบทิ้งตัวหลบออกด้านข้างหลบพ้นหมูป่ายักษ์ที่พุ่งเข้ามาได้อย่างหวุดหวิด แต่ในวินาทีนั้นหมูป่ายักษ์ก็ก้มหัวใช้เขี้ยวขวิดไปที่บิวที่นอนกรีดร้องที่พื้น!เสียงปะทะระหว่างเขาของหมูป่าและร่างของบิวดังสะท้าน ร่างของบิวที่ถูกหมูป่ายักษ์ขวิดใส่พุ่งไปชนกับผนังห้องที่อยู่ไกลไปร่วมสามสิบเมตรอย่างแรง จนผนังอิฐพังฝุ่นคลุ้งกระจายเมื่อฝุ่นควันจางลงสิ่งที่ทุกคนเห็นคือบิวที่ตอนนี้ร่างแหลกละเอียดแขนขาอยู่ผิดท่าเลือดท่วมไปทั้งร่าง! ดูก็รู้เลยว่าไม่มีทางรอดแน่นอน"แกทำอะไรน่ะ! " เชนหันไปตะโกนใส่ไทม์ที่เพิ่งจะลุกขึ้นยืน"ฉันก็ต้องเอาตัวรอดสิ ถ้าช่วยมันแล้วฉันตายขึ้นมาจะทำไง" ไทม์พูดขึ้นเหมือนที่ตัวเองทำไปสักครู่เป็นเหมือนเรื่องปกติไม่ได้ทำผิดอะไร"..." เชนเมื่อได้ยินคำตอบก็พูดไม่ออก ถึงแม้ความตายกับนักล่าจะเป็นของคู่กัน แต่ก็ไม่สมควรมาตายแบบนี้"พี่เชน! มันมาอีกแล้ว" เชนพูดไม่ทันจบก็ถูกขัดขึ้นด้วยเสียงของริวเชนหันไปมองเห็นหมูป่ายักษ์วิ่งเข้าใส่อีกครั้ง นักล่าทุกคนพุ่งหลบไปอีกครั้งอย่างไม่รู้ว่าต้องทำยังไงกับมัน"พี่เชน จะจัดการมันยังไงดีครับ" ริวที่ตอนนี้ทั้งตัวเปื้อนไปด้วยฝุ่นจากการกระโดดหลบถามขึ้นอย่างไม่รู้ต้องจัดการมันยังไง'ถ้ามันยังพุ่งด้วยความเร็วแบบนี้ เราไม่มีทางจัดการมันได้แน่' เชนคิดพร้อมมองไปที่หมูป่ายักษ์ที่เพิ่งพุ่งผ่านไป แต่ในจังหวะนั้นเองเชนก็เห็นแผลที่ขาด้านซ้ายของมันเลือดไหลทะลัก! และเมื่อมันพุ่งไปสุดทางแล้วหันกลับมาทางนักล่ามันขยับเท้าอย่างกระโผกกระเผก ได้เห็นเช่นนั้นเชนก็นึกวิธีหนึ่งขึ้นมาได้ทันที"เราต้องจัดการขาของมัน! " เชนพูดสิ่งที่คิดขึ้นมาได้"ขาเหรอครับ" ริวหันมามอง"ใช่ ตอนนี้ขาหลังด้านซ้ายของมันบาดเจ็บไปแล้ว ขอเพียงเราจัดการขาหน้าของมันได้มันก็จะใช้ท่าพุ่งเพิ่มความเร็วไม่ได้อีก" เชน"ฟังดูน่าสนใจดีนี่ มีแผนไหมล่ะ"ในจังหวะที่เชนพูดกับริวอยู่นั้น ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นไม่ห่างนักเมื่อเชนหันไปมองผู้พูดก็คือชายแผลเป็นที่แก้มซ้าย กำลังหันมามองทางเชนกับริวอยู่"ก็พอมี" เชนหันไปพูดตอบชายแผลเป็น"ลองว่ามาสิ" ชายแผลเป็นตอบมาในทันที"ต้องมีตัวล่อหนึ่งคนไปล่อให้หมูป่านั่นพุ่งมายังจุดที่เราต้องการ เมื่อมันพุ่งมาถึงจุดที่ต้องการและตัวล่อกระโดดหลบไปแล้ว ในจุดนั้นต้องมีคนสองคนที่มีการโจมตีที่รุนแรงวิ่งสวนเข้าไปโจมตียังขาหน้าขอมันในทันที! " เชนอธิบายแผนที่เขาพอจะคิดออก"แผนบ้าดีเดือดดีนี่...ได้! ฉันจะช่วยเอง" ชายแผลเป็นยิ้มแล้วตอบออกมา"แต่ระดับของนาย.." เชนมองอย่างกังวล"สบายมากไม่ต้องห่วง" ชายแผลเป็นยิ้มเล็กน้อย"โอเค ส่วนตัวล่อ..." เชน"ผมจะล่อให้เอง! " เชนพูดไม่ทันจบริวก็เอ่ยแทรกขึ้นในทันทีเชนหันไปมองก็เห็นสายตามุ่งมั่นจริงจัง ก็ไม่พูดอะไรมากทำการตบไปที่ไหล่ของริว "โอเค ฝากด้วยล่ะ""ครับ" ริวตอบพร้อมพยักหน้ารับ"งั้นเริ่มกันเถอะ" เชนทั้งสามนัดแนะกันอีกครู่ก็แยกย้ายกันไปตามแผน เชนวิ่งมาทางด้านซ้ายของห้องกว้างส่วนชายแผลเป็นไปทานด้านขวาของห้อง และริวตอนนี้ยืนอยู่กลางห้องจ้องไปที่หมูป่ายักษ์ รวมเวลาที่พูดคุยวางแผนกันทั้งหมดไม่ถึงสามสิบวินาทีด้วยซ้ำ!สูด ริวทำการสูดลมหายใจเต็มปอดหนึ่งครั้งแล้วจ้องเขม็งไปที่หมูป่ายักษ์แล้วทำการตะโกน "ทางนี้ไอ้หมูยักษ์! "หมูป่ายักษ์ที่เพิ่งหันกลับหลังมาเห็นริวตะโกนโหวกเหวก มันก็พ่นลมออกทางจมูกเสียงดังอย่างหงุดหงิด แล้วพุ่งเข้าใส่มนุษย์ตัวจ้อยที่กล้ามาท้าทายในทันที!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 24 ปะทะบอส (กลาง)

นิยายแนะนำ

ล่าผ่าแดนทมิฬ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 24 ปะทะบอส (กลาง)

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้