ในห้องโถงกว้างใหญ่ที่ถูกประดับประดาอย่างหรูหราด้วยธงสีขาวดำของอาณาจักรไป๋หู องค์ชายจ้าวหลี่กำลังนั่งอยู่บนบัลลังก์ที่แกะสลักอย่างวิจิตรงดงาม ดวงตาคมกริบของเขามองไปที่แผนที่อาณาจักรต้าหลงที่กางอยู่บนโต๊ะเบื้องหน้าอย่างครุ่นคิด มือเรียวสวยที่เคยใช้จับพู่กันเขียนอักษรบัดนี้กำลังกำแน่นด้วยความโกรธแค้นและความอัปยศอดสูจากความพ่ายแพ้ในหุบเขาหิมะทมิฬ
“หาตัวมันให้เจอ!” จ้าวหลี่คำรามเสียงต่ำจนลูกน้องรอบกายถึงกับตัวสั่น “ไม่ว่ามันจะเป็ใคร มาจากไหน หรือใช้กลอุบายอะไร ข้า้าตัวมัน!”
อู๋จ้าว นักเวทสายดำที่นั่งอยู่ข้างบัลลังก์เผยรอยยิ้มชั่วร้าย “อย่าเพิ่งกริ้วไปพ่ะย่ะค่ะองค์ชาย การพ่ายแพ้ในครั้งนี้ไม่ใช่เื่เสียหายไปซะทั้งหมด มันทำให้เราได้รู้ว่าในอาณาจักรต้าหลงยังมีผู้มีพลังที่น่าสนใจซ่อนอยู่”
จ้าวหลี่หันมามองอู๋จ้าวด้วยสายตาเ็า “น่าสนใจ? มันทำให้ข้าต้องเสียหน้า! นี่คือความอัปยศของไป๋หู!”
“แต่ก็เป็โอกาสของพระองค์เช่นกันพ่ะย่ะค่ะ” อู๋จ้าวกล่าวพลางยื่นแผ่นม้วนกระดาษโบราณที่ทำจากหนังมนุษย์ให้องค์ชาย “จากพลังที่ข้ารับรู้ได้ ชายผู้นั้นไม่ได้ใช้เวทมนตร์ แต่เป็พลังงานที่แปลกประหลาด มันไม่ใช่พลังที่มาจากยุคนี้อย่างแน่นอน… ข้าเชื่อว่าชายผู้นั้นพลังบางอย่างที่เหนือกว่าเราทุกคน และหากพระองค์ได้พลังนั้นมาอยู่ในกำมือ… ไป๋หูก็จะสามารถโลกได้อย่างแท้จริง”
ดวงตาของจ้าวหลี่เป็ประกายด้วยความโลภและความทะเยอทะยาน เขาไม่เคยพอใจกับอำนาจที่มีอยู่ เขา้าที่จะยิ่งใหญ่กว่าใคร ้าที่จะเป็จักรพรรดิผู้ครองโลก และพลังที่อู๋จ้าวพูดถึงก็เป็สิ่งที่เขากำลังตามหามาตลอด จ้าวหลี่รับแผ่นหนังนั้นมาถือไว้ในมือ เขาััได้ถึงพลังงานมืดที่แผ่ออกมาจากมันอย่างชัดเจน มันคือพลังที่ทำให้เขารู้สึกเหมือนกับว่าเขาได้กลับมาเป็ตัวเองอีกครั้งหลังจากที่ต้องสูญเสียทุกอย่างไปในอดีต
“แล้วเราจะทำยังไงต่อไป?” จ้าวหลี่ถามด้วยน้ำเสียงสงบลง
อู๋จ้าวเผยรอยยิ้มที่น่ากลัวกว่าเดิม “เราจะใช้ประชาชนเป็เครื่องมือพ่ะย่ะค่ะ… เราจะใช้หมากตัวสำคัญเพื่อล่อให้แม่ทัพเงาผู้นั้นปรากฏตัวออกมา”
อู๋จ้าวเริ่มอธิบายแผนการที่เขาและจ้าวหลี่ได้ร่วมกันวางแผนมาอย่างยาวนาน พวกเขาจะใช้โอกาสในการจัดงานเฉลิมฉลองการขึ้นครองราชย์ขององค์ชายจ้าวหลี่ เพื่อเปิดเผยความยิ่งใหญ่ของอาณาจักรไป๋หู และประกาศท้าทายให้ “แม่ทัพเงา” ปรากฏตัวในการประลองยุทธ์ครั้งสำคัญ เพื่อที่จะพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่าใครคือผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในแผ่นดิน หากแม่ทัพเงาผู้นั้นไม่ยอมมาตามคำท้า ก็จะถือว่าเขาเป็เพียงคนขี้ขลาดตาขาวและข่าวลือต่างๆ ก็จะถูกลบเลือนไปโดยปริยาย
จ้าวหลี่พยักหน้าด้วยความพอใจ นี่เป็แผนการที่ชาญฉลาด เขาจะใช้ความเย่อหยิ่งของศัตรูมาเป็อาวุธในการกำจัดศัตรูเอง
แต่จ้าวหลี่ก็ยังคงรู้สึกไม่มั่นใจในบางอย่าง “หากเขาไม่ปรากฏตัวล่ะ เราจะทำอย่างไร?”
อู๋จ้าวเผยรอยยิ้มที่มุมปาก “หากเขาไม่ปรากฏตัว เราก็มีแผนสำรองพ่ะย่ะค่ะ เราจะใช้แผนการที่ชื่อว่า ‘เพลิงมรกต’ ที่จะสามารถทำลายอาณาจักรต้าหลงจากภายในได้ หากอาณาจักรของพวกมันล่มสลาย เราก็จะได้ทุกอย่างมาอยู่ดี และข้าเชื่อว่าพลังที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ จะต้องถูกดึงดูดมาหาพระองค์อย่างแน่นอน”
ความมักใหญ่ใฝ่สูงและความ้าที่จะมีอำนาจเหนือทุกสิ่งของจ้าวหลี่ ทำให้เขายอมทำทุกอย่างเพื่อที่จะได้มาในสิ่งที่เขาปรารถนา เขาไม่ใช่คนที่มีเมตตาธรรม เขามองผู้คนเป็เพียงเครื่องมือที่จะช่วยให้เขาได้ขึ้นไปยืนอยู่บนจุดสูงสุดเท่านั้น
ในเวลาเดียวกันนั้นเองในจวนสกุลหลิว หลิวซินกำลังนั่งอ่านตำราโบราณในเรือนเล็กๆ ของเธอด้วยความมุ่งมั่น เธอใช้เวลาทุกวันในการทำความเข้าใจพลังที่ซ่อนเร้นในตัวเธอ และพยายามที่จะควบคุมมันให้ได้ เธอเริ่มค้นพบว่าพลังนี้ไม่ใช่พลังแห่งการทำลายล้างอย่างที่เธอเคยคิด แต่มันเป็พลังแห่งการฟื้นฟู และมันสามารถเชื่อมโยงกับพลังงานรอบตัวเธอได้อย่างน่าประหลาด
เหมยลี่นำอาหารค่ำเข้ามาให้คุณหนูตามปกติ แต่สีหน้าของเธอกลับเต็มไปด้วยความวิตกกังวล “คุณหนูเ้าคะ ท่านไม่สบายหรือเ้าคะ หน้าของท่านซีดมาก”
“ข้าสบายดีเหมยลี่” หลิวซินตอบพลางยิ้มบางๆ “ข้าแค่ใช้พลังมากไปหน่อย”
เหมยลี่จับมือคุณหนูของเธอขึ้นมา และก็พบว่ามือของเธอนั้นเย็นเฉียบราวกับน้ำแข็ง “คุณหนูเ้าคะ ท่านต้องหยุดพักบ้างแล้วนะเ้าคะ หากเป็เช่นนี้ต่อไปร่างกายของท่านต้องทนไม่ไหวแน่ๆ”
หลิวซินพยักหน้าอย่างไม่เต็มใจนัก เธอยังคงรู้สึกถึงความไม่สมบูรณ์ของพลังที่อยู่ในตัวเธออยู่ เธอไม่รู้ว่าเธอจะสามารถควบคุมมันได้อย่างสมบูรณ์เมื่อไหร่ แต่เธอรู้ว่าเธอต้องทำให้ได้ก่อนที่บางอย่างที่เลวร้ายจะเกิดขึ้น
เช้าวันรุ่งขึ้น ข่าวการประลองยุทธ์ครั้งสำคัญที่จัดขึ้นโดยอาณาจักรไป๋หูได้แพร่กระจายไปทั่วอาณาจักรต้าหลงอย่างรวดเร็ว ก่อให้เกิดความแตกตื่นและหวาดกลัวแก่ประชาชนอีกครั้ง ทุกคนต่างรู้ดีว่านี่คือการท้าทายอย่างเป็ทางการ และทุกคนก็ต่างเฝ้ารอว่า “แม่ทัพเงา” ผู้ลึกลับจะปรากฏตัวหรือไม่
ข่าวนี้มาถึงจวนสกุลหลิวเช่นกัน แต่ด้วยการที่หลิวซินถูกกักบริเวณ ทำให้เธอไม่ได้รับรู้ข่าวนี้จนกระทั่ง เหมยลี่แอบเอาข่าวจากตลาดมาเล่าให้เธอฟังอย่างตื่นเต้น
“คุณหนูเ้าคะ ท่านต้องไม่เชื่อแน่ๆ! องค์ชายจ้าวหลี่ท้าให้แม่ทัพเงามาประลองยุทธ์พ่ะย่ะค่ะ!”
หลิวซินถึงกับใ เธอไม่เคยคิดว่าเื่ราวจะบานปลายไปถึงเพียงนี้ เธอรู้สึกถึงความอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ และเธอก็รู้สึกได้ว่าพลังงานในตัวเธอตอบสนองกับข่าวนี้อย่างรุนแรง
หลิวซินตัดสินใจที่จะต้องทำอะไรบางอย่าง เธอไม่สามารถปล่อยให้เื่ราวเป็ไปตามแผนการของศัตรูได้ เธอต้องหาทางเข้าไปในเมืองหลวง เพื่อที่จะได้เข้าร่วมการประลองยุทธ์ครั้งนี้ ไม่ใช่เพื่อที่จะต่อสู้ แต่เพื่อที่จะสืบหาความจริงและเพื่อปกป้องผู้คนที่เธอรัก
เธอมองไปยังหน้าต่างบานเล็กๆ ของเรือนและตัดสินใจที่จะใช้พลังที่เธอมีอย่างเต็มที่ เธอเรียกพลังจากภายในตัวออกมา เปลวไฟสีทองแดงเริ่มล้อมรอบตัวเธอ มันร้อนแรงและทรงพลังกว่าทุกครั้งที่เธอเคยใช้มา และมันก็ทำให้ร่างกายของเธอรู้สึกสบายขึ้นอย่างประหลาด ราวกับว่าร่างกายของเธอกำลังโหยหาพลังงานนี้มาตลอด
หลิวซินใช้พลังนี้ในการทำลายล็อกประตูและหนีออกจากเรือนเล็กๆ ได้ในที่สุด เธอมุ่งหน้าไปยังเมืองหลวงอย่างรวดเร็วด้วยความมุ่งมั่นอันแรงกล้า เธอรู้ดีว่าการตัดสินใจในครั้งนี้จะทำให้เธอต้องเผชิญหน้ากับอันตรายมากมาย แต่เธอก็ไม่กลัว เธอจะไม่ยอมเป็หมากตัวหนึ่งในเกมอำนาจของใครอีกแล้ว เธอจะเลือกทางเดินของเธอเอง
ในเมืองหลวง หลงเฟยในคราบของขุนนางชั้นสูงก็กำลังรับรู้ข่าวนี้เช่นกัน เขาไม่สนใจในเื่การประลองยุทธ์ แต่สิ่งที่ทำให้เขาต้องสนใจก็คือ ข่าวลือที่ว่าองค์ชายจ้าวหลี่กำลังใช้ “หมากตัวสำคัญ” บางอย่างเพื่อล่อให้เขาปรากฏตัว
“ซุนเจี๋ย เ้าสืบเื่นี้ได้หรือไม่?” หลงเฟยถามด้วยน้ำเสียงเ็า
“กำลังสืบอยู่พ่ะย่ะค่ะ แต่ข้อมูลที่เราได้มายังไม่ชัดเจนนัก” ซุนเจี๋ยตอบด้วยความจริงจัง “แต่ข้าเชื่อว่าหมากตัวสำคัญที่ว่านี้ต้องเกี่ยวข้องกับคนสำคัญบางคนในราชสำนักอย่างแน่นอน”
หลงเฟยพยักหน้า เขารู้ดีว่าเขาไม่สามารถประเมินองค์ชายจ้าวหลี่ต่ำเกินไปได้ เขาคือศัตรูที่อันตรายที่สุดเท่าที่เขาเคยเจอมาในชีวิต และเขาก็รู้สึกได้ถึงพลังงานมืดที่แผ่ออกมาจากตัวของจ้าวหลี่อย่างชัดเจน
หลงเฟยตัดสินใจที่จะเข้าร่วมการประลองยุทธ์ในครั้งนี้ เขาไม่ได้้าที่จะพิสูจน์อะไรให้กับใคร แต่เขา้าที่จะเข้าไปในงานประลองเพื่อสืบหาความจริงเกี่ยวกับแผนการร้ายของจ้าวหลี่ และเพื่อที่จะปกป้อง “หมากตัวสำคัญ” ที่ว่านั้น ไม่ว่าจะเป็ใครก็ตาม เพราะเขารู้ดีว่าหากจ้าวหลี่ได้พลังที่เขากำลังตามหาไปอยู่ในกำมือ โลกทั้งใบก็อาจจะตกอยู่ในอันตราย
การประลองยุทธ์ครั้งยิ่งใหญ่ที่จัดขึ้นโดยอาณาจักรไป๋หูกำลังจะเริ่มต้นขึ้น และมันก็เป็เหมือนกับหมากกระดานที่สำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์ หลงเฟยผู้เป็ดั่ง “เงาั” และจ้าวหลี่ผู้เป็ดั่ง “หงส์ทมิฬ” กำลังจะเผชิญหน้ากันเป็ครั้งแรกโดยที่ต่างฝ่ายต่างก็มีเป้าหมายที่แตกต่างกันออกไป… และหลิวซินก็กำลังจะเข้าไปในเกมนี้โดยที่เธอไม่รู้ตัวเลยว่าเธอคือ “หมากตัวสำคัญ” ที่ทุกคนกำลังตามหา
823
