บทที่ 16 กำแพงแห่งชนชั้น
ผมเองในโลกนี้รู้สึกแปลกใจกับคอมมูนิตี้นี้เป็อย่างมาก เพราะเท่าที่ท่องโลกอินเตอร์เนตมาพึ่งจะเห็นคอมมูนิตี้นี้ขึ้นมา ส่วนมากที่เคยเห็นก็จะเป็ คอมมูนิตี้พ่อบ้านใจกล้า แจกหนังผู้ใหญ่ฟรี คอมมูนิตี้นักล่าสมบัติจากกองขยะ คอมมูนิตี้พ่อค้าแห่งพอร์เธียอะไรประมาณนั้น พึ่งเห็นคอมมูนิตี้นักล่านี่แหละสงสัยมันคงจะอนุญาติให้ใช้หลังจากที่สามารถเปิดใช้งานบาบิโลนชอปได้แน่ๆ เลย หรืออาจจะเป็เพราะมันมีอยู่แล้ว แต่ผมเองไม่สนใจมันก็เป็ได้
คอมมูนิตี้นี้เปรียบสเมือนเป็จักรวาลของกลุ่มคนที่มีความสนใจเหมือนๆ กันมารวมกันมันประกอบไปด้วยกลุ่มที่มีชื่อย่อยๆ อีกหลายกลุ่ม
ดูไปดูมาแล้วก็ไม่ได้ต่างอะไรเลยกับการสร้างกลุ่มในเฟสบุ๊ค ผมจึงลองส่งคำขอไปยังกลุ่มนักล่าวีไอพีแห่งซาเร็มซึ่งกลุ่มนี้มีสมาชิกถึงสองแสนคนเลยที่เดียวเป็กลุ่มนักล่าขนาดใหญ่ที่สุดแล้วที่ปรากฏบนลิสท่ามกลางราชชื่อกลุ่มอีกนับหมื่น
และในแทบจะทันทีเมื่อผู้ดูแลกลุ่มเห็นว่าคำขอส่งมาจากเขตสลัมผมก็ถูกปฏิเสธทันที ผมจึงลองส่งคำขอไปอีกราวร้อยกว่ากลุ่มก็ปรากฏว่าผลที่ออกมาไม่ต่างกัน พวกนักล่าชาวซาเร็มไม่มีกลุ่มไหนเลยที่จะรับชาวสลัมอย่างผมเข้ากลุ่ม เพราะเกือบทั้งหมดของกลุ่มย่อยส่วนมาก ก็ถูกสร้างโดยพวกชาวเมืองซาเร็มทั้งนั้น
“…” ปัดโธ่เว้ย..ดูเหมือนกำแพงชนชั้นจะสูงกว่ากำแพงั์ของพวกแกอีกนะเนี้ย..หืม..เดี๋ยวคอยดูเถอะเลโอคนนนี้ยิ่งใหญ่ขึ้นมาเมื่อไหร่เดี๋ยวพวกแกจะได้เห็นดีกัน
ผมพยายามข่มกลั้นความหงุดหงิดลง ก่อนจะลองค้นลงไปให้ละเอียดยิ่งกว่าโดยใช้คำค้นจำเพาะ
โดยิมคำว่า “สลัม” ลงไปแต่หาเท่าไหร่ก็ไม่มี เลยเปลี่ยนคำค้นเป็ “ขยะ” “ไอร่อน” ปรากฏว่ามีชื่อกลุ่มผู้กล้าจากเทือกเขาไอร่อนด้วยแฮะ
แต่ทำไมสมาชิกมันน้อยจังวะส่วนมากที่เห็นก็หลักพันขึ้น แต่กลุ่มนี้มีแค่สองร้อยสามสิบคนเท่านั้น
หืม...ใครเป็คนตั้งกลุ่มนี้ขึ้นมาวะเนี้ย ตั้งชื่อเป็กลุ่มแห่งนักล่าเมืองสลัมให้มันหาง่ายๆ หน่อยก็ไม่ได้...กว่าจะหาเจอก็เสียเวลาไปตั้งเกือบชั่วโมง
และเมื่อผมกดส่งคำขอเข้าไปพวกเขาก็รับผมเข้ากลุ่มแทบจะทันที
“ยินดีด้วยคำขอของคุณได้รับการอนุมัติ”
“ตอนนี้คุณเป็สมาชิกผู้กล้าแห่งเทือกเขาไอร่อนแล้ว...โปรดงดใช้คำหยาบในการโพสแสดงความคิดเห็น ขอบคุณ.....จากแอดมิน...จอนวิกเตอร์ผู้กล้าระดับเจ็ด..”
และเมื่อผมลองเข้าไปสำรวจโพสในกลุ่มก็พบว่า มีคนไปตามรอยพวกกูลปลวกที่ผมจัดการด้วยแฮะ พวกเขาถ่ายรูปและโพสคลิปสภาพป่าข้าวโพดที่ถูกตัดจากดาบอลิตาจนเหี้ยน
มีสมาชิกหลายคนเข้ามาแสดงความคิดเห็น ส่วนมากก็จะโพสประมาณว่า ไอ้นี่คงรวยแล้วสมัครเป็ญาติมันได้ที่ไหน สาวๆ นักล่าที่มีอยู่เพียงจำนวนน้อยนิดก็มาปักหมุดสมัครเป็เมียกันเพียบ
“…” อะไรกันฟระ แค่ฆ่ามอนสเตอร์ระดับแกมม่าได้สิบตัว ทำยังกับว่าถูกลอตตารี่รางวัลที่หนึ่งไปได้
แต่..เออ..ก็จริง..ผลึกแกมม่าที่มีมูลค่าถึงยี่สิบล้านสำหรับคนพวกนี้คงหายากมากสินะ หึหึหึ
ผมหัวเราะออกมาจากลำคอด้วยท่าทีชั่วร้ายปนความรู้สึกดูถูกออกไปนิดๆ ก่อนจะเลื่อนลงไปดูข้อมูลแผนที่ ของคนในกลุ่มที่ปักหมุดไว้ล่าสุด
“ข่าวด่วน..! พบมอนสเตอร์ระดับเบต้าจำนวนมากที่ทางตอนเหนือของเทือกเขาไอร่อนห่างออกไปราว สองพันกิโลเมตร รีบมาก่อนพวกซาเร็มแห่ขันหมากมาสู่ขอ...สาวๆ คนไหนสนใจให้พี่แบก อินบ๊อกมาคุยกันได้นะจ๊ะ..โพสโดย.สมาชิก003...กันดั้มคุง..ผู้กล้าระดับหก..”
“...” ดีละ..พรุ่งนี้เห็นทีต้องไปสำรวจพิกัดโซนตรงนี้ซะหน่อยแล้ว....ผมโหลดพิกัดนั้นเข้ามาในแผนที่ของผมก่อนจะเลื่อนลงไปดูโพสเก่าๆ ของสมาชิกในกลุ่ม
ส่วนมากก็จะเป็ภาพถ่ายเซฟฟี่ กับพวกมอนสเตอร์ที่ฆ่าได้ และรูปอาวุธต่างๆพร้อมรีวิวการใช้อย่างเสร็จสรรพ ดูไปแล้วก็ช่างเป็สังคมแห่งการแบ่งปันเหมือนกันแฮะ เพราะถึงแม้จะมีพวกชอบเอาไอเท็มระดับสูงมาอวดอยู่บ้างแต่ส่วนมากคนที่อยู่ในกลุ่มนี้ จะเอาข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับการล่ามอนสเตอร์มาแบ่งปันกันเป็หลัก
โดยเฉพาะผู้ชายที่ชื่อกันดั๊มคุง ผมเห็นโพสของเขาถี่มาก มีทั้งรีวิวอาวุธ รีวิวสถานที่ที่พึ่งค้นพบใหม่ รีวิวแหล่งล่ามอนสเตอร์ระดับต่างๆ และข้อควรระวังสารพัดในการจัดการกับสัตว์ร้ายพวกนั้น
ตอนแรกผมก็สงสัยอยู่เหมือนกันว่ากันดั้มคุงคนนี้ทำแบบนี้ไปเพื่ออะไรกัน และผมก็ได้ตระหนักกับตัวเองว่า สุดท้ายแล้วทุกสิ่งทุกอย่างที่เขารีวิว ไม่มีขายในบาบิโลนชอป พวกเขาเหมือนจะมีทีมพัฒนาสร้างมันขึ้นมาจากเศษขยะอยู่เื้ั และทำการตลาดผ่านการล่ามอนสเตอร์โชว์โดยใช้กันดั้มคุงเป็ตัวแสดง แต่ถึงจะรู้ว่ามีธุรกิจแอบแฝงมาแบบนี้คนหลายคนในกลุ่มก็ได้ข้อมูลที่เป็ประโยช์จากเขาอยู่มาก
ช่างเป็หลักการตลาดที่มุ่งเน้นให้ประโยชน์แก่ผู้บริโภคจริงๆ นะครับกันดั้มคุง ผมกล่าวชมเขาด้วยความจริงใจในความพยายามที่จะป้อนข้อมูลให้สมาชิกของเขา
เลื่อนอ่านโพสลงมาเรื่อยๆ ก็เริ่มเห็นดราม่าเป็ระยะๆ แต่ดราม่าที่สะดุดตาที่สุดเห็นจะเป็ดราม่า ประตูจั๊มสะสารของเหล่านักล่าแห่งมหานครซาเร็ม เพราะทุกคลิปการรีวิวสถานที่ใหม่ของกันดั้มคุง จะต้องเจอกับเ้าประตูจั๊มสะสารพวกนี้ตลอดเลย
มันทำให้นักล่าชาวสลัมเริ่มท้อแท้และมีจำนวนลดน้อยลงมาก เพราะการออกล่าแต่ละครั้งของพวกเขาต้องลงทุนค่าเดินทางสูงแต่ละคนก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไร และเมื่อไม่ว่าพวกเขาจะออกตระเวนล่าไป ณ ที่แห่งไหน ก็เหมือนกับว่าพวกเขาต้องไปเก็บเศษของมอนสเตอร์ที่หลงเหลือจากการล่าของพวกซาเร็มตลอด หลายคนจึงท้อแท้และล้มเลิกอาชีพนักล่าไปหาอย่างอื่นทำที่อันตรายน้อยกว่า
ผมจึงเข้าใจได้ในทันทีเลยว่า ไม่แปลกเลยที่จอนวิกเตอร์หัวหน้ากลุ่มนักล่าของกลุ่มผู้กล้าแห่งเทือกเขาไอร่อน จะมีระดับฉายาแค่ผู้กล้าระดับแปดเท่านั้น
ประตูจั๊มสะสารถือเป็นัวตกรรมการเดินทางที่ทำให้อาณาจักรซาเร็มยิ่งใหญ่ กว่าอาณาจักรสลัมหลายเท่า เพราะพวกเขายิ่งเก็บผลึกรังสีได้มาก ก็ยิ่งสามารถซื้อเทคโนโลยีชั้นสูงจากมหาณครบาบิโลนได้เยอะขึ้น พวกสลัมที่หาเช้ากินค่ำจึงแทบจะไม่มีปัญญาที่จะเข้าถึงบาบิโลนชอปได้เลย เพราะการที่จะปลดล็อคการซื้อของในร้านค้าหรือใช้ระบบอัฟเกรดอาวุธ ต้องใช้ผลึกรังสีเป็สิ่งแลกเปลี่ยนเท่านั้นใช้เงินที่เป็เครดิตไม่ได้
อ่านมาถึงตรงนี้ หลายท่านอาจจะเถียงผมว่าแล้วไอ้ปืนที่นายซื้อไป 1.5 ล้านเครดิตกระบอกนั้นละ ผมก็ต้องขอตอบท่านตามตรงว่า ผมใช้ผลึกแกมม่าจำนวน 1.5 g เป็สื่อกลางในการซื้อ และเทียบให้ดูว่ามูลค่าของมันเทียบเท่ากับเงิน 1.5 ล้านเครดิตเท่านั้น
กฏเหล็กของบาบิโลนชอปมีอยู่อีกสองข้อ
ข้อหนึ่ง จะเปิดใช้ได้ก็ต่อเมื่อผู้ใช้กำไลย่ออานุภาคมีผลึกรังสีในเท่านั้น
ข้อสอง ผลึกรังสีในคลาสที่ต่ำกว่าจะไม่สามารถแลกเป็ของในระดับที่สูงกว่าคลาสของผลึกนั้นได้ แต่ผลึกที่สูงกว่าสามารถเอาไปแลกเป็ของที่มีระดับต่ำกว่าผลึกนั้นได้
ด้วยเหตุนี้ ส่งผลให้นักล่าชาวสลัมมีน้อย และไม่สามารถที่จะก้าวขึ้นไปสู่ระดับสูงเกินกว่าแอลฟ่าได้ เพราะพวกเขาแทบจะไม่มีโอกาสได้จัดการกับมอนสเตอร์ในระดับที่สูงเกินไปกว่าแอลฟ่าระดับเก้าเลย นานๆที จะมีพวกเบต้าโผล่มาเหมือนอย่างที่กันดั้มคุงได้โพสไว้ในกระทู้แรก
“…” เห่อคิดไปแล้วก็เศร้า ความหวังที่จะเติบโตเป็ผู้ยิ่งใหญ่ ที่คิดไว้ว่าง่ายในตอนแรก ตอนนี้กลับไม่ง่ายซะแล้ว
เพราะเท่าที่ดูตำแหน่งพิกัดของประตูจั๊มสะสารจากแผนที่พิกัดที่กันดั้มคุงปักไว้ มันช่างมากมายซะเหลือเกินนี่ยังไม่นับที่อื่นอีกที่ยังหาไม่พบ และที่สำคัญพวกเขาไม่ยินยอมและไม่มีวันที่จะยินยอมให้ชาวสลัมอย่างพวกผมได้เข้าไปใช้เป็แน่
แม้โลกนี้จะกว้างใหญ่กว่าโลกเดิมของผมถึงหกเท่า แต่ทำไมรู้สึกเหมือนราวกับว่า
“มันไม่มีที่ยืนให้ชาวสลัมอย่างผมเลยแฮะ ”
ผมคิดในใจก่อนจะปิดการเชื่อมต่อแล้วเข้านอน พร้อมกับความคิดที่ว่า
“…” จะต้องใช้วิธีไหนกัน ถึงจะทำลายกำแพงแห่งชนชั้นนี้ลงได้....