END Love Trick เล่ห์รักเลอดาว [ บุรามฉัตร ]

    Trick Love เล่ห์รักเลอดาว บททที่ 10 [ 2 ]

            รถยนต์คันยาวสีตะกั่วของนิธานจอดชิดริมบาทวิถีอยู่ปากทางเข้าลานจอดรถซึ่งห่างจากร้านพอสมควรเลอดาวซึ่งเดินตามหลังหนุ่มใหญ่หลายก้าวเริ่มชะลอฝีเท้าทีละนิดจนกระทั่งหยุดกลางคันเมื่อชายหนุ่มหันกลับมาเห็นหล่อนไม่เดินตามก็เลยต้องย้อนกลับมาหาคิ้วสองข้างของเขาเริ่มขมวดมุ่นเป็๲ปม

            “แดดร้อนเปรี้ยงๆ คุณดาวไม่รีบเดินไปขึ้นรถล่ะครับ”

            เขาถือวิสาสะคว้าหมับเข้าที่ข้อมือของหล่อนหมายจะดึงให้เดินตามไปแต่หล่อนก็สะบัดทิ้ง...ที่เป็๲เช่นนั้นเพราะมันคือความตั้งใจแต่แรกของหล่อนนั่นแหละที่หวังใช้นิธานเป็๲แค่หนึ่งในเครื่องมือก็เท่านั้น

            “พอดีฉันเพิ่งนึกขึ้นได้ค่ะว่ามีธุระต้องรีบไปทำ”

            “แล้วแผนการผลิตที่ผมตั้งใจจะคุยกับคุณล่ะครับ”

            เขาชักสีหน้าขึ้นมาเล็กน้อย แต่หล่อนก็ไม่เห็นว่ามันจะสลักสำคัญตรงไหนรู้อยู่เต็มอกว่าเขาเอาเ๹ื่๪๫ธุรกิจระหว่างกันขึ้นมาเป็๞ข้ออ้างจะหวังผลสิ่งใดก็แล้วแต่...คนอย่างหล่อนจะไม่มีทางยอมหลวมตัวไปไหนกับเขาสองต่อสองด้วยรถยนต์ของเขาอีกเป็๞แน่เพราะความไว้ใจที่เคยมอบให้มันเท่ากับศูนย์ไปเสียแล้ว

            “เ๱ื่๵๹ธุรกิจของคุณกับฉัน ขอเลื่อนไปคุยกันวันหลังดีกว่าค่ะขอนัดเป็๲ที่บริษัทของฉันนะคะ...ฉันไม่อยากไปคุยกับคุณเป็๲การส่วนตัวเท่าไหร่นัก”

            เมื่อหล่อนพูดตรงไปกระทบใจ เขาก็เม้มปากบ่งว่าไม่พอใจ“ถ้าคุณดาวยังโกรธผมเ๹ื่๪๫วันนั้น ขอโอกาสให้ผมได้อธิบายสักหน่อยเถอะครับ”

            “วันหลังแล้วกันนะคะ วันนี้ฉันขอตัว”

            เลอดาวไม่พูดพร่ำทำเพลง หมุนตัวกลับและก้าวยาวๆทว่าหนุ่มใหญ่ที่มีความมาดหมายลึกล้ำอยู่ในใจไม่มีทางจะผละจากหล่อนโดยง่ายจึงคว้าข้อมือหล่อนอีกครั้ง...พร้อมกับดึงร่างของหล่อนเข้ามาอยู่ในวงแขนฉวยโอกาสโอบรัดโดยไม่สนใจสายตาของรถที่สัญจรผ่านไปมาหรือว่าสายตาของผู้คนที่อยู่ในละแวกนั้นส่งผลให้เลอดาวไม่อาจระงับอารมณ์ที่ซ่อนไว้จนลึกได้

            หล่อนขืนตัวอย่างแรง เมื่อสบจังหวะก็ผลักอกกว้างของเขาจนร่างนั้นเซไปหลายก้าว

            “คราวหลังอย่ามาทำรุ่มร่ามกับฉันอีก...ฉันมีน้ำอดน้ำทนกับคุณได้แค่ระดับหนึ่งเท่านั้นนะคะที่ผ่านมาฉันเห็นแก่ความสัมพันธ์ทางธุรกิจของเราอย่าให้มันถึงกับต้องสะบั้นโดยต่อไปต่างคนต่างมองหน้ากันไม่ติดเลยนะคะ”

            “ผมไม่ได้มีเจตนาจะล่วงเกินแบบนั้นนะครับ”

            พวกปากว่าตาขยิบ...หล่อนได้แต่นึกในใจ

            “จะคิดแบบไหนก็เถอะ ฉันไม่ใช่ผู้หญิงของคุณได้โปรดอย่ามาทำท่าเ๽้าชู้ไก่แจ้ใส่ฉันเลยค่ะ...ผู้หญิงของคุณที่มีอยู่ก็ตั้งมากมายเอาเวลาไปดูแลพวกเธอเถอะค่ะ”

            คราวนี้หล่อนตวัดตาคมกริบมองเขาด้วยท่าทางเอาเ๹ื่๪๫...มั่นใจว่าเขาคงไม่กล้าตอแยหล่อนอีกในนาทีนี้จึงเดินย้อนกลับไปทางเก่าโดยไม่รู้เลยว่าเหตุการณ์เมื่อครู่นั้นถูกบันทึกด้วยภาพเคลื่อนไหวทางโทรศัพท์มือถือของผู้หญิงคนหนึ่งที่เป็๞ศัตรูหัวใจหมายเลขหนึ่งของหล่อนในขณะนี้

            //////////////////////////////////////

            เพลงพิณขับรถเร็วจี๋เปลี่ยนทิศทางซึ่งแต่แรกกำลังขับไปที่ทำงานของก้าวไกลโดยเปลี่ยนเป้าหมายใหม่ไปยังพิกัดที่เลขาฯส่วนตัวของชายหนุ่มรีบโทร.รายงานใกล้รุ่งทว่ารถราที่ติดแน่นขนัดเต็มท้องถนนทำให้หล่อนเกือบคลาดกันพอหล่อนเจอหน้าเลขาฯสาวซึ่งทำตามคำสั่งใกล้รุ่งด้วยการซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์รับจ้างเพื่อสะกดรอยมาคอยล่วงหน้าก็ไม่รีรอที่จะควักเงินให้จำนวนหนึ่งอย่างงามเป็๞การตกรางวัล

            “ขอบใจมากนะ”

            พอเลขาฯผู้ทำหน้าที่คาบข่าวได้รับธนบัตรหลายใบก็รีบสอดเก็บในกระเป๋าสตางค์เอ่ยปากขอบคุณด้วยถ้อยคำหวานหูอย่างเอาอกเอาใจอาการที่เคยไม่ชอบขี้หน้าหล่อนดูจะจางหายไปกับอำนาจเงินโดยแท้

            “รีบหน่อยเถอะค่ะคุณเพลงดิฉันเห็นแม่นั่นมันควงแขนคุณก้าวเข้าไปในร้านอาหารตั้งนานแล้วไม่รู้ทานใกล้จะอิ่มหรือยัง”

            เพลงพิณเชิดหน้าขึ้นพยักน้อยๆเป็๞เชิงรับรู้...ช่างเป็๞ท่าที่ไว้ตัวจนเคยชินแต่ก็ไม่วายบ่นอุบขึ้นมา

            “นี่เธอแน่ใจนะว่าพี่ก้าวมานั่งกับแม่นั่นในร้านข้างหน้า”

            “แน่ใจสิคะ...ดิฉันตามมาไม่คลาดสายตาเลยนะคะ”

            “ทำไมถึงได้เลือกมานั่งในร้านที่แอร์ก็ไม่มี ร้อนจะตายชักดูซิว่าตอนนี้แดดเปรี้ยงขนาดไหน...แม่นั่นนอกจากแต่งตัวล่อเสือล่อตะเข้แล้วยังเป็๲พวกไร้รสนิยมในการกินเดี๋ยวนี้อาหารอีสานขึ้นห้างฯมีออกเยอะจะตายชัก”

            พอบ่นได้ที่หล่อนก็ผละจากเลขาฯผู้นั้นขยับแว่นตากันแดดทรงโตจนคิดว่ามั่นใจแล้วก็ก้าวฉับๆมุ่งไปยังหน้าร้านอาหารอีสานแห่งนั้นแต่เดินไปไม่กี่ก้าวก็ต้องชะงักแทบไม่ทันเมื่อเลอดาวเดินตามหลังหนุ่มใหญ่อีกคนออกมาโดยไร้เงาของก้าวไกล

            หล่อนแอบเดินตามหลังในระยะที่ห่างพอสมควรทุกฝีก้าวที่ตามนั้นเต็มไปด้วยอาการสอดรู้สอดเห็นจนกระทั่งคนคู่นั้นหยุดยืนแล้วมีการสนทนากันถึงแม้หล่อนจะไม่ได้ยินว่าคุยอะไรบ้างแต่หล่อนก็เตรียมพร้อมที่จะหยิบโทรศัพท์หรูรุ่นล่าสุดขึ้นมาบันทึกภาพโดยพลัน

            แล้วโชคก็เข้าข้างหล่อน...ภาพที่เห็นตรงหน้าช่างเหมาะเจาะ!

            หล่อนเห็นเต็มสองตาว่าหนุ่มใหญ่ไฝกระดิกผู้นั้นดึงร่างนางตัวดีเข้าไปกอดไว้แ๲๤แ๲่๲รอยยิ้มก็พลันยกขึ้นที่มุมปากอย่างสาแก่ใจ

            นี่น่ะหรือ...ผู้หญิงที่ก้าวไกลกำลังลุ่มหลง

            ไม่เห็นจะต่างไปจากผู้หญิงตลาดล่างสักนิด!

            //////////////////////////////////////จบตอนที่ 10