ปราการหัวใจ_End

        “ก๊อก ก๊อก ก๊อก”

        ก้องภพ เคาะประตูห้องนอนของ เอวา เพื่อสอบถามอาการ โดยที่ คนธรส ก็มากับชายหนุ่มด้วยเช่นกัน เอวา เปิดประตูรับคนทั้งสองเข้ามาในห้อง

        “เอวา ไม่สบายดีขึ้นหรือยังครับ?” ก้องภพ เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง “เอวาดีขึ้นแล้วค่ะ ขอบคุณคุณนะคะที่เป็นห่วง” เอวา มองหน้าชายหนุ่มนิดหนึ่ง ก่อนจะหันไปมอง คนธรส

        “เอวาขอแสดงความยินดี กับพวกคุณทั้งสองด้วยนะคะเรื่องลูกน่ะค่ะ และต้องขอโทษคุณรสด้วยกับเรื่องที่ผ่านมา อย่าถือโทษโกรธเอวาเลยนะคะ ที่เอวาทำไปก็เพราะเอวารักภพ แต่ในเมื่อพวกคุณกำลังจะมีลูกด้วยกันแล้ว เอวาก็คงต้องตัดใจล่ะค่ะ แต่ถึงยังไงเอวาก็อยากจะเป็นเพื่อนกับพวกคุณทั้งสองคนนะคะ เอวาขอเป็นเพื่อนกับพวกคุณจะได้ไหมคะ?” เอวา หันมองไปกล่าวอ้อนวอนกับ คนธรส

        “ได้สิคะ ทำไมจะไม่ได้ล่ะคะ” คนธรส เงยหน้ามอง ก้องภพ นิดหนึ่ง ก่อนจะหันไปส่งยิ้มและตอบกลับไปยังคนที่อ้อนวอนของเป็นเพื่อน

        “ขอบคุณนะคะ ขอบคุณจริงๆ ที่คุณรส ไม่ถือสาโกรธเอวา” เอวา เดินเข้าไปจับมือของ คนธรส แสดงถึงความดีอกดีใจเป็นอย่างยิ่ง

        “คุณเอวายังไม่ได้ทานอะไรเลยนี้คะ หิวหรือเปล่าคะ ลงไปหาอะไรทานอะไรสักหน่อยดีกว่านะคะ” คนธรส กล่าวด้วยความเป็นห่วง

        “นั้นสิ ลงไปหาอะไรทานท้องจะได้ไม่ว่างและจะได้หลับสบาย ตื่นขึ้นมาพรุ่งนี้จะได้หายดี” ก้องภพ เอ่ยเสริมคำพูดของ คนธรส อีกแรง

        “เดี๋ยวสักพัก เอวาจะลงไปหาอะไรทานค่ะ ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ เอวามาที่นี่ทั้งทีก็อยากจะไปว่ายน้ำทะเลบ้าง ถ้ายังไงพรุ่งนี้เราไปว่ายน้ำทะเลกันนะคะคุณรส” เอวา กล่าวบอกพร้อมกับส่งสายตาอ้อนวอนอีกรอบ

        “ก็ดีเหมือนกันนะคะ เพราะรสก็อยากจะว่ายน้ำทะเลอยู่เหมือนกันค่ะ” คนธรส กล่าวยิ้มๆ

        “โอเค งั้นพวกเราขอตัวก่อนแล้วกันนะ เอวาจะได้พักผ่อน” ก้องภพ กล่าวตัดบทออกไป

        "โอเคค่ะ แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะคะ” เอวา หันไปบอกกับบุคคลทั้งสองยิ้มๆ

        “ค่ะแล้วเจอกัน” คนธรส ตอบกลับพร้อมกับส่งยิ้มให้เช่นกัน แล้ว ก้องภพ ก็เข้าโอบเอวของภรรยาตัวน้อยหลวมๆ พาเดินออกจากห้องนอนของ เอวา พร้อมกับปิดประตูห้องตามให้ด้วย

        เมื่อประตูห้องนอนปิดลง เอวา จากที่ยิ้มอยู่ก็หุบยิ้ม ทำหน้าบึ้งตึงลงทันที “แกมันเป็นมารหัวใจของฉันทั้งแม่ทั้งลูกจริงๆ ปล่อยให้มีความสุขกันไปก่อนเถอะ อีกไม่นานเกินรอหรอก ภพจะต้องกลับมาหาฉัน” เอวา กล่าวกับประตูห้องนอน ที่ตอนนี้ได้ปิดลงสนิทแล้วนั้น

        “เราไปเดินเล่นที่ชายหาดกันดีกว่า” ก้องภพ ก้มลงบอกกับภรรยาตัวน้อยในอ้อมแขน เมื่อได้พาออกมาจากห้องนอนของ เอวา แล้ว

        “ได้ค่ะ” คนธรส ตอบรับพร้อมกับส่งยิ้มหวานให้ผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นสามี

        ก้องภพ ประคองพาคนตัวเล็กเดินลงบันได และตรงไปยังหน้าบ้าน แล้วเดินลงไปยังชายหาด

        “ที่นี่อากาศดีมากเลยนะคะ รสชอบที่นี่ค่ะ” คนธรส เอ่ยบอกชายหนุ่มออกไปอย่างรู้สึกชอบบรรยากาศของที่นี่จริงๆ

        “พี่ก็ชอบเหมือนกัน พี่ขอบคุณรสนะที่ไม่ติดใจถือสาหาความกับเอวาเขาน่ะ” ก้องภพ กล่าวขอบคุณพร้อมกับพา คนธรส เดินช้าๆ รับลมทะเลเย็นๆ ยามค่ำคืน

        “ไม่ต้องขอบคุณหรอกค่ะ เขาน่าสงสารออกนี้คะ รสเองต่างหากที่เข้ามาแทรกกลางระหว่างพี่กับคุณเอวาน่ะ” คนธรส กล่าวออกมาอย่างรู้สำนักในจิตใจ

        “ใครว่ารสมาแทรกกลางระหว่างพี่กับเขากันล่ะ รสไม่ได้แทรกอะไรเลย พี่ไม่ได้รักเขามาตั้งแต่ต้น พี่รู้ใจตัวเองดี เพราะพี่รักรสตั้งแต่แรกเห็น แต่เพราะทิฐิอยากเอาชนะตัวเดียวนั้นแหละ ที่ทำให้พี่ต้องเกือบเสียเมียของพี่ไป และพี่จะไม่ให้มันมาครอบงำพี่อีก พี่รักเมียพี่คนนี้ และสัญญาว่าจะดูแล ซื่อสัตย์ ทะนุถนอม และรับฟังรสในทุกๆ เรื่อง”

        ก้องภพ หันกลับมามองหน้าสวยหวานซึ้งของคนตัวเล็ก มองตาหวานเชื่อม ก่อนจะเอ่ยบอกสิ่งที่อยู่ในใจออกไปให้ได้รับฟัง

        “รสก็รักพี่ค่ะ แต่ตั้งแต่เมื่อไรและตอนไหนนั้นรสก็ไม่รู้เหมือนกัน รู้แต่ว่าได้หลงรักไปแล้วจนเต็มหัวใจ และพี่ก็ไม่ต้องสัญญาอะไรกับรสหรอกค่ะ เพราะถ้าพี่ทำตามที่สัญญาไว้ไม่ได้ รสคงจะเสียใจมาก"

        “โอเคจ้ะ ที่รัก พี่จะแสดงให้รสได้เห็นว่าพี่สามารถทำตามที่พี่สัญญาได้จริงๆ” ก้องภพ เสยคางเล็กแล้วก้มลงจุมพิตที่ปากบางจิ้มลิ้มอย่างแผ่วเบา เพื่อเป็นการให้คำมั่นตามที่ชายหนุ่มพูดออกมา

๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗