ตอนที่ 4
ในขณะที่โรยทรายลืมตัวกำลังพยายามตั้งใจฟังคำพูดที่ขาดเป็ห้วงๆจากปากของคนเมา เธอก็ต้องใอีกครั้งเมื่อถูกจู่โจมจากชายหนุ่มตรงหน้าอย่างไม่ทันตั้งตัว...มือที่คล้ายอ่อนแรงซึ่งจับมือของเธออยู่จู่ๆก็ดึงร่างของเธอเข้าหาบนตัวเขา ด้วยความที่ไม่ทันตั้งตัว ร่างบางของเธอก็ล้มทับไปบนร่างอันกำยำของเขา
ร่างทาบทับลงไปยังไม่รู้สึกใเท่ากับใบหน้าสวยหวานของเธอจะลงไปพอเหมาะพอเจาะกับใบหน้าขาวสะอาดสะอ้านของเขา
ความใทำให้เรียวปากบางของเธอต้องหุบเม้มปากทันทีเมื่อรู้สึกว่ามันดันไปบังเอิญประกบลงบนปากขาวอมชมพูของอีกฝ่าย
เมื่อตั้งสติได้หลังจากที่เกือบเสียจูบแรกให้กับชายที่ไม่คุ้นเคยเธอจึงรีบดันตัวเองออกจากแผงอกกว้างที่เปล่าเปลือยของเขา
สาบานได้ว่ามือไม้มันสั่นไปหมดไม่รู้เกิดจากการที่ต้องเนื้อตัวชายที่ไม่ใช่คนรักหรือไม่หรือสั่นด้วยความโกรธที่คิดว่าอุตส่าห์หวังดี ช่วยเหลือคนที่เมาไร้สติแต่ผลตอบแทนที่กำลังจะได้รับ...คือชายคนนั้นกำลังคิดจะทำมิดีมิร้ายกับเธอ
โรยทรายตัวสั่นไปทั้งตัวเมื่อรู้สึกเหมือนต้นแขนอีกฝ่ายกำลังจะโอบรัดร่างเธอ ตรึงลงไว้กับร่างกายสูงใหญ่เหมือนตัวเองกำลังจะถูกตรึงอยู่บนไม้กางเขน
ทุกวินาทีมันรวดเร็วจนตัวเองก็ตั้งตัวไม่ถูกคิดจะขัดขืนเต็มกำลังทันที ถ้าหากสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นจะเป็ไปตามที่เธอคิด
แต่แล้วจู่ๆแขนยาวที่โอบร่างเธอหลวมๆก็คลายออกเสียเองพร้อมกับเสียงกรนออกจากลำคอ
...คร่อก...ฟี้...คร่อก
เธอไม่ต้องดิ้นรนขัดขืนอย่างที่ใจคิดในทีแรกรู้สึกโล่งอกโล่งใจในทันทีที่ไม่โดนชายหนุ่มมาทำรุ่มร่าม แล้วเธอก็รีบดีดตัวเองออกจากร่างของเขาทันที
แม้ร่างอันสั่นเทาจะสงบนิ่งแล้วแต่ดวงใจน้อยๆของเธอนั่นปะไร กลับยังเต้นระรัวสั่นระริกอย่างไม่ขาดระยะ...นี่น่ะหรือใจที่หวั่นไหว
ทำไมนะ...เธอต้องมาอยู่ในอ้อมอกผู้ชายแล้วเกือบเสียจูบแรกไปกับร่างที่ไร้สติ
คิดแล้วก็เคืองตัวเองเสียจริง
“คืนนี้จะหลับตาลงไหมนะ” โรยทรายแอบถอนใจยาวๆ ก่อนจะเยื้องกรายลงมานั่งอยู่ที่โซฟาเหลียวไปเหลียวมาก็คิดว่าคืนนี้คงต้องอาศัยโซฟาเป็ที่นอนซะแล้ว
///////////////////////////////////////
1K
