“เอาล่ะ ตอนนี้ในส่วนของคุณปู่เธอก็เรียบร้อยแล้ว ตอนนี้ขอพูดถึงเื่ความร่วมมือของพวกเราบ้าง เฉิงหยู่ มอบโอสถให้เพิ่มเป็สองเม็ด “ส่วนเม็ดนี้เป็ ผลิตภัณฑ์ที่พวกเราจะปล่อยวางจำหน่าย โอสถนี้เป็ยาชั้นเลิศ ไม่ใช่แค่ขายครั้งเดียวแล้วก็จบไป ผลิตภัณฑ์ของพวกเราไม่ควรเป็เช่นนั้น ฉันจะปรับลดคุณสมบัติของตัวยาลง เพื่อให้พวกเขาต้องใช้อยู่เป็ประจำ เช่นนี้พวกเราถึงจะมีกำไรต่อเนื่องยังไงล่ะ ฮึๆ” เฉิงหยู่ หัวเราะออกมาเบาๆ
“เฮอะ เอาแต่พูดแบบนี้ั้แ่แรก ยานี้คงไม่ใช่ว่าเป็ยาเสพติดหรอกนะ? แล้วมันจะช่วยทำให้ดูอ่อนวัยลงได้จริงๆ น่ะหรือ?” หยางลั่วเซวียะ แปลกใจ
“ยาขวดสีแดงขวดนี้ สามารถช่วยทำให้เธอย้อนวัยกลับไปได้ง่ายๆ อย่างมากก็สิบปีเห็นจะได้ ถ้าหากว่าฤทธิ์ยามีผลมากไปกว่านี้ฉันเกรงว่าโลกนี้คงจะเกิดความโกลาหล หากทำให้ผู้ใช้ทั้งหมดมีรูปลักษณ์ราวกับคนวัยยี่สิบเศษกันหมดคงจะยุ่ง ส่วนขวดสีฟ้านี้ เรียกว่า ยาชะลอวัย ตัวยาตัวนี้สามารถช่วยชะลอความแก่ให้ช้าลงได้ถึงสามสิบปี ถ้าหากสมมุติว่าเธออายุสามสิบปี ยานี้จะช่วยทำให้เธอเหมือนสาววัยยี่สิบเลยทีเดียว และก็ยังทำให้ดูสวยสดขึ้นอีกด้วย หลังจากใช้แล้วิัจะเปล่งประกายขาวใสมีออร่า ไปเอาแก้วน้ำมาใบหนึ่งสิ ฉันจะให้เธอลองดู ฉันมอบให้เธอบางส่วน กลับไปให้คนที่บ้านเธอใช้บ้าง ยานี้ใช้ได้เฉพาะผู้หญิงเท่านั้น ถ้าหากให้ผู้ชายใช้ล่ะก็ ฮ่าๆ! วันรุ่งขึ้นก็จะกลายเป็ผู้หญิงไปเลย” เฉิงหยู่ พูดพลางหัวเราะใหญ่ หลังจากนั้น หยางลั่วเซวียะ ก็เอาขวดมาใส่ยาที่เหลือ
“อีกอย่างหนึ่งเธอไม่ต้องใช้ยาลดวัยนะ ไม่งั้นเธอจะกลายเป็เด็กอายุสิบปีไปเลย เธอใช้เฉพาะ ยาชะลอวัย ก็พอแล้ว”
“ฉันเปลี่ยนเป็เด็กวัยสิบกว่างั้นหรือ แล้วมันไม่ดีหรือไง?” หยางลั่วเซวียะ พูดอย่างขำขัน
“ไม่ดีแน่ๆ ตอนนี้เธอก็เป็ผู้ใหญ่สาวสวยที่สุดแล้ว เธอใช้แค่ยา ชะลอวัย ก็พอแล้วล่ะ อ่อนวัยลงอีกนิดนึง ก็เพียงพอแล้ว” เมื่อได้ฟัง เฉิงหยู่ เอ่ยปากชมเช่นนี้แล้ว ในใจก็รู้สึกดีไม่น้อย
“เอาล่ะ วันนี้พอแค่นี้แล้วกัน เธอเอากลับไปให้คนที่บ้านลองยาสองขวดนี้ดู ส่วนตัวยาที่เราจะวางจำหน่ายจริงๆ ฉันจะเขียนรายละเอียดให้อีกที พวกเธอแค่ผลิตออกมาขายก็พอแล้ว จากนั้นค่อยมาเซ็นสัญญาส่วนแบ่งกันทีหลัง ฉันต้องพึ่งการเซ็นสัญญานี่ก็เพื่อขออนุญาตจากทางบ้านด้วย”
“ขออนุญาต? ทำไมกัน?” หยางลั่วเซวียะ เอ่ยถามอย่างฉงน
“ฉัน้าที่จะออกมาอยู่คนเดียวข้างนอก แต่คนที่บ้านกลับไม่เห็นด้วยน่ะสิ เพราะฉะนั้นฉันเลยพูดถึงเื่ที่พวกเราร่วมมือกัน แล้วเื่ก็ยุ่งยากมากขึ้นไปอีก เนื่องจากทางบ้าน้าเห็นเอกสารสัญญาของพวกเรา”
“แล้วทำไมนายต้องออกมาอยู่คนเดียวล่ะ?”
“ถ้าฉันไม่ออกมาก็จะช่วยงานเธอไม่ได้น่ะสิ?” เฉิงหยู่ พูดจบก็เดินตรงออกไปที่ประตู
“นายซื่อบื้อเอ๊ย!” หยางลั่วเซวียะ ก็สบถด้วยความหงุดหงิด แล้วก็เอาหมอนที่โซฟาปาไปที่ประตู
เวลาต่อมา เฉิงหยู่ ก็กลับมาถึงที่บ้านแล้ว ซึ่งเป็เวลาราวๆ สี่ทุ่มกว่า แต่คนที่บ้านก็ยังไม่นอนกัน ขณะนี้ทุกคนกำลังนั่งรอที่โซฟาห้องรับแขก
“อ้าว ยังไม่นอนกันอีกหรือ? ดึกขนาดนี้แล้วทำไมไม่นอนกันอีก?” เมื่อ เฉิงหยู่ มองไปที่พวกเขา จึงยิ้มอ่อนๆ แล้วเอ่ยปากออกมา
“พี่ชาย วันนี้ไปไหนมาน่ะ ฉันไปที่ห้องเรียนก็ไม่เจอ แถมเพื่อนๆ นายยังบอกอีกว่านายไปกับผู้หญิงคนหนึ่ง จริงหรือเปล่า?” พอเห็นพี่ชายกลับมา จ้าวหยุนฟางก็เอ่ยถามอย่างดีใจ
“ฮึๆ เมื่อวานก็บอกทุกๆ คนไปแล้วไม่ใช่หรือ ตอนนี้ฉันกำลังทำเื่สำคัญ หยางลั่วเซวียะกับฉันน่ะ เราร่วมมือกันทำบางสิ่ง” วันนี้ เฉิงหยู่ ปรุงยาสำหรับกลับมาด้วย จึงทำให้อารมณ์ดีเป็พิเศษ แต่อย่างไรก็ตามก็ยังมีข้อปรับปรุงแก้ไขอยู่บ้างในเื่ของการปรุงยาและตัววัตถุดิบ อืม...พรุ่งนี้คงต้องรบกวน หยางลั่วเซวียะ อีกสักหน่อยแล้ว ต้องให้เธอช่วยหา หญ้าเก้าแสง และ หญ้าสีทอง ไม่แน่ใจว่าในโลกนี้จะมีหรือเปล่านะ
“แล้วเป็ยังไงบ้าง ได้เอาสัญญากลับมาไหม?” หยางซื่อเฟิง เอ่ยถาม
“ยังหรอกครับ แต่ว่าผมเอาสินค้าที่จะขายกลับมาด้วยนะ แถ่นๆๆ แถ๊น!” เฉิงหยู่ เอายาสองขวดออกมาอวด
จ้าวหยุนฟาง เห็นแล้วก็รีบคว้าขวดยาบนมือไปทันที พร้อมกับเปิดฝาออกมา แล้วหยิบขึ้นมาหนึ่งเม็ด แล้วก็พบว่ากลิ่นของมันนั้นช่างหอมจริงๆ “หอมมากเลย! แล้วก็ยังดูสวยอีกด้วย! พี่ชายพวกนี้คืออะไรหรือ?”
“อันนี้น่ะ เรียกว่ายาสมุนไพรบำรุง เป็ยาเทพน่ะ สามารถทำให้ทุกคนสวยขึ้นมาทันตาเห็นเลยนะ”
“ลูกหยู่ ตอนนี้เธอยังเด็กอยู่ ไม่รีบทำงานเร็วไปเหรอ ยาพวกนี้น่ะเชื่อถือได้หรือเปล่า เธอยังไม่เคยมาลองศึกษาวิจัยอะไรพวกนี้มาก่อน แบบนี้จะใช้ได้จริงๆ เหรอ” จ้าวิหรง อาของของเขาได้เอ่ยขึ้นมากะทันหัน
“คุณอาวางใจเถอะ สินค้าชิ้นนี้ใช้งานได้อย่างดีเยี่ยม แถมมันยังไม่มีผลข้างเคียงต่อร่างกายอีกด้วย ถ้าจะเอาไปหลอกใครก็ว่าไปอย่างแต่ผมคงไม่เอามาหลอกคนในครอบครัวหรอก”
“อืม ขอเพียงแค่ของพวกนี้ใช้แล้วปลอดภัยก็ดีแล้ว ไม่งั้นจะเกิดเื่ยุ่งยากตามมา”
“พี่ชาย บอกหน่อยสิ ยาพวกนี้ทำอะไรได้บ้างเหรอ”
“ขวดสีแดงนี้ เรียกว่า ยาลดวัย สามารถคืนความสาวได้นับสิบปี และก็ขวดสีฟ้านี่ เรียกว่ายาชะลอวัย ทำให้ชะลอความแก่ได้ถึงสามสิบปีเลยทีเดียว หรือจะให้พูดก็คือ ในระหว่างอายุยี่สิบถึงห้าสิบปี คนที่ใช้จะไม่แก่ลง หรือทำให้หน้าเด็กดูอ่อนวัยราวกับคนอายุสิบแปดปียังไงล่ะ” พอได้ยิน เฉิงหยู่ พูดแบบนี้แล้วคนที่กำลังนั่งฟังถึงกับตาค้างปากค้างกันไปถ้วนหน้า โอสถที่ดูสวยงามเช่นนี้ กลับให้ผลลัพธ์ที่ดีเยี่ยมขนาดนี้เลยหรือนี่?
“พี่ชาย นี่พูดจริงหรือ? งั้นฉันกินบ้างได้ไหม?” สาวน้อย พูดอย่างดีใจ
“เด็กโง่ เมื่อกี้พี่ก็บอกไปแล้วไง ว่าเธออายุเท่าไหร่เอง เธอเพิ่งจะลืมตาดูโลกได้เพียงสิบกว่าปีเท่านั้น? รอถึงเวลาอันสมควรเธอค่อยใช้มันเถอะ” เฉิงหยู่ ได้ยินก็บ่นใส่ จ้าวหยุนฟาง
“แต่ว่า ฉันก็อยากสวยบ้างหนิ!” จ้าวหยุนฟาง รู้สึกไม่พอใจในคำตอบเท่าไหร่นัก
“วางใจเถอะน่า มีพี่ชายคนนี้อยู่ทั้งคน คงไม่ทำให้เธอต้องสวยน้อยหน้าใครแน่ อีกสองวันพี่จะทำให้เธอดูสวยขึ้น โดยการทำให้ผิวพรรณของเธอเปล่งประกายมากขึ้นจนดูผิดหูผิดตาเชียวล่ะ เมื่อถึงเวลานั้นชายหนุ่มมากมายจะต้องมองอ้าปากค้างแน่ๆ แบบนี้ดีไหมล่ะ?” เฉิงหยู่ ก็พูดอย่างอารมณ์ดี
“ดีๆ เอาตามที่พี่ว่ามาเลย” จ้าวหยุนฟาง ได้ยินดังนี้ ก็ดีใจอย่างมาก
“ถ้าคุณแม่ กับคุณอาไม่เชื่อก็ลองกินกันคนละเม็ดสิครับ ผมรับประกันเลยว่าพรุ่งนี้จะต้องสวยเหมือนสาวยี่สิบกว่าๆ อย่างแน่นอน หลังจากนี้จะได้ไม่ต้องไปหาเื่เสริมสวยแล้ว” เฉิงหยู่ พูดพลางยิ้มแย้ม
จากนั้นทั้งสองก็รับยาจากเขาไปคนละเม็ด แต่เมื่อได้ฟังสิ่งที่ เฉิงหยู่ พูดแล้ว มันช่างน่าอัศจรรย์เกินไป จนอยากกินก็ยังไม่กล้ากิน เนื่องจากความลังเล
“ลูกหยู่ ยาของเธอนี่จะไม่มีผลข้างเคียงใช่ไหม?” เฉิงเหม่ยเหยียน พูดจาลังเล
“วางใจเถอะครับคุณอา ถ้าหากมันมีผลเสียต่ออาแล้วล่ะก็ แม่ผมก็ไม่รอดเหมือนกัน ผมรับประกันได้เลยว่า หากวันนี้กินไปแล้ว จากนั้นคุณลุงจะต้องหวงคุณอามากขึ้นแน่นอน จนแทบไม่คิดอยากจะออกไปหาเมียน้อยแล้วด้วยซ้ำไป” เฉิงหยู่ หยอกล้อ
“เอ๊ะๆ ลูกหยู่นี่ พูดอะไรน่ะ? ลุงไปหาเมียน้อยตอนไหน!!” จ้าวิหลง หน้าเจื่อน รีบร้อนทักท้วงในทันที “อย่าไปฟัง เฉิงหยู่เลย ฉันไม่มีหรอกเมียน้อยน่า”
“ฮ่าๆ คุณอา ผมหยอกเล่นน่ะ อย่าจริงจังไปเลยครับ ขอแค่คุณอากินยานี่แล้ว คุณลุงจะกลับไปรักหลงทันทีเลย ฮ่าๆ” เฉิงหยู่ หัวเราะฉาดใหญ่
“เด็กบ้านี่ พูดอะไรออกมากันนะ?” หยางซื่อเฟิง ตำหนิ เฉิงหยู่
“เอาล่ะครับๆ มาเข้าสาระกันดีกว่า ยานี่น่ะ จะกินหรือไม่กินก็แล้วแต่พวกคุณนะครับ สีแดงคือลดวัย สีฟ้าคือชะลอวัย ยังไงก็ตามกินแค่เม็ดเดียว ห้ามกินเยอะเด็ดขาด!!”
“ลูกหยู่ ถ้าหากว่ายาดีพิเศษขนาดนี้แล้วกินเม็ดเดียวจบ จะไปขายคนอื่นยังไง?” ตอนนี้ จ้าวิหลง จึงถามปัญหาที่สงสัย
“อ้อ ยาที่ผมเอามาให้ทุกคนในวันนี้ เป็ตัวเข้มข้น ซึ่งใช้แล้วจะเห็นผลทันที แต่อันที่พวกเราจะขายกันนั้น ผมได้ปรับแต่งสูตรนิดหน่อยเพื่อที่จะให้ลูกค้าต้องใช้อย่างต่อเนื่องน่ะครับ แหะๆ คุณลุง ถ้าอย่างนี้แล้วจะได้กำไรไหมล่ะครับ?” เฉิงหยู่ พูดไปพลางยิ้มไป
“นายนี่มันร้ายจริงๆ นะ อืมๆ” เมื่อได้ฟังที่ เฉิงหยู่ อธิบายแล้ว จ้าวิหลง ก็ไม่มีข้อโต้แย้งอีกต่อไป
“เอาละๆ ตอนนี้คุณอาก็ไม่ต้องใช้ครีมบำรุงผิวทุกวันแล้วล่ะครับ แถมมันยังเสียเวลายุ่งยากด้วย และหากใช้ไปนานๆ ก็จะมีผลต่อิั ของผมง่ายกว่านั้นเยอะเลย ที่สำคัญไม่ต้องบำรุงอะไรเพิ่มเติม สามารถวางใจในคุณภาพได้ครับ งั้นผมไม่พูดมากแล้วดีกว่า ขอตัวไปนอนก่อน พวกคุณก็ลองกินกันดู แล้วพรุ่งนี้เช้าค่อยมารอชมปาฏิหาริย์! ถ้าใครไม่กล้ากินค่อยรอตัดสินใจ เมื่อได้เห็นคนที่กินเข้าไปแล้วกันครับ” เฉิงหยู่ ยิ้มเบาๆ พร้อมกับเดินขึ้นชั้นบน
“กรี๊ดดด!” เช้าวันรุ่งขึ้นตอนหกโมง เฉิงหยู่ ก็ได้ยินเสียงะโลั่นออกมา แต่เมื่อหลังจากได้ยินกลับนอนต่อจนถึงแปดโมงเช้า เมื่อเวลากินอาหารเช้ามาถึง หยางซื่อเฟิง และ เฉิงเหม่ยเหยียน ต่างก็ดีใจเป็อย่างมาก ไม่คาดคิดว่าสิ่งที่ เฉิงหยู่ พูดนั้นจะเกิดขึ้นจริง รูปลักษณ์พวกเธอดูอ่อนวัยลงนับสิบปีจริงๆ เฉิงหยู่ เห็นอาการทั้งสองคนเป็เช่นนี้ ก็เกิดรอยยิ้มขึ้นมา “พี่สาวทั้งสอง พอใจผลลัพธ์ไหมครับ!”
“นี่หนุ่มน้อย เรียกฉันว่าอะไรนะ?”
“เฮ้ยย! @#$%^” ในเวลาเดียว จ้าวหยุนฟาง ที่กำลังเดินเข้ามาที่ห้องนั้นก็อุทานออกมาอย่างตกตะลึง พร้อมกับรีบไปอยู่ด้านข้าง เฉิงหยู่
“แม่ คุณป้า พวกคุณเปลี่ยนไปมากจริงๆ นะเนี่ย ตอนนี้ผิวพรรณเปล่งประกายมากเลย! พี่ชาย พี่เก่งเป็บ้า อย่างนี้ยาของพี่ก็สามารถผลิตออกมาขายได้จริงๆ น่ะสิ! ต้องรีบๆ ทำให้ฉันสวยด้วยอีกคน~” สาวน้อยดีใจเป็อย่างมาก
เฉิงหยู่ ยกนมขึ้นมาดื่มอย่างสบายใจ สุดสัปดาห์นี้ ต้องมีเื่สนุกแน่ๆ คงต้องรบกวน หยางลั่วเซวียะ ให้ช่วยหาวัตถุดิบเพิ่มเสียแล้ว เขา้า โอสถเสริมกำลัง และโอสถเสริมลมปราณเป็อย่างมาก และสำคัญที่สุดเขาต้องทำ แหวนมิติ เพื่อเอาไว้เก็บสิ่งของสัมภาระที่สำคัญ รวมถึงสิ่งล้ำค่า โดยสามารถเอามันติดไว้กับตัว แน่นอนว่าเขาย่อมไม่สามารถเอาวางไว้ที่บ้านได้
ทานอาหารเช้าเสร็จแล้ว เฉิงหยู่ ก็ออกจากบ้านไป แต่แล้วเขาก็ต้องพา จ้าวหยุนฟาง ไปด้วย เพราะแม้ว่า เฉิงหยู่ จะบอกไปอะไรเธอไปก็ไม่ฟังทั้งสิ้น ทำให้สุดท้ายเขาต้องพาเธอไปด้วย ซึ่งขณะนี้สาวน้อยอยู่ในอารมณ์ที่สุดแสนจะร่าเริง
ส่วนทางด้าน หยางลั่วเซวียะ เมื่อเจอทั้งสอง ก็ไม่ทันตั้งตัว
“ว้าว! พี่สาว สวยจังเลย!” พอเข้าไปในบ้าน จ้าวหยุนฟาง ก็เห็น หยางลั่วเซวียะ ซึ่งความรู้สึกแรกได้ปรากฏเป็ความประทับใจยากจะลืมเลือน
“อื้ม~ น้องสาว เธอก็สวยเหมือนกันนะ” เมื่อเห็นสาวน้อยหน้าตาน่ารัก แววตาเป็ประกาย หยางลั่วเซวียะ ก็รู้สึกเอ็นดูเป็อย่างมาก
“นี่เป็ลูกพี่ลูกน้องของฉันเอง เธอชื่อว่า จ้าวหยุนฟาง น้องสาว เรียกพี่สะใภ้สิ” เฉิงหยู่ แสดงความอารมณ์ขัน
“อย่าไปฟังที่พี่เธอพูดเด็ดขาด ฉันชื่อ หยางลั่วเซวียะ เรียกฉัน พี่หยาง ก็ได้” หยางลั่วเซวียะ รีบแย้งคำพูดของ เฉิงหยู่ ในทันที
“เป็ พี่หยาง นั่นเอง แม่ของหนูเล่าให้ฟังว่าพี่เก่งมาก แถมยังเป็เทพธิดาแห่งการค้าของ หยุนไห่ ซะด้วย!!” จ้าวหยุนฟาง ดีใจมาก
“เห~ จริงเหรอ?” แม่เธอชื่ออะไรล่ะ ทำไมถึงรู้จักฉันด้วย?
“อาของฉันชื่อ เฉิงเหม่ยเหยียนน่ะ เธอเป็ประธานของ เซิ่งไห่อสังหา” เฉิงหยู่ตอบ
“ที่แท้ พี่เฉิง ก็เป็แม่ของเธอเองหรือเนี่ย อันที่จริงเธอต่างหากที่เป็เทพธิดาแห่งการค้าตัวจริง”
“เฮ้ๆ ทำไมถึงเรียกเธออย่างนั้นเล่า นี่คิดจะฉวยโอกาสหรือเปล่าเนี่ย?” พอได้ยิน หยางลั่วเซวียะ พูดแบบนั้น เฉิงหยู่ ก็ทำน้ำเสียงยียวน พูดได้ว่าเวลานี้เขาสามารถใกล้ชิดเธอเข้าไปอีกขั้นแล้ว
“แต่ไหนแต่ไรฉันก็เรียกเธอว่าพี่สาวมาตลอดอยู่แล้ว! อาของนายยังไม่แก่สักหน่อย จะให้เรียกคุณป้าหรือไง? อ๊ะ!! งั้นที่หลังนายก็ต้องเรียกฉันคุณป้าแล้วสิเนี่ย” เมื่อสบโอกาส หยางลั่วเซวียะ จึงไม่พลาดการสวนกลับไป ซึ่งเวลานี้เธอรู้สึกสะใจเป็ที่สุด
จบตอน
1K
