ผ่านไปเกือบชั่วโมงเสี่ยวซื่อก็เดินออกไปจากห้องนอนพระชายาเอก เสี่ยวหลิงที่เข้ามาปรนนิบัติเ้านายรู้สึกคันปากยิบ ๆ อยากถามเหลือเกินว่ามีอะไรที่เสี่ยวหลิงจะเผือก เอ๊ย... จะช่วยได้บ้างไหม แต่พอคิดไปคิดมาแล้วก็ทำใจยอมรับได้แหละว่าตัวเองไม่ได้เป็คนฉลาดอะไรมาก ถ้าเกิดรู้ความลับของเ้านายแล้วโดนหลอกถามหรือโดนกลโกงล่อลวงให้คายความลับออกมา ก็น่าจะเดือดร้อนกันหมด งั้นเสี่ยวหลิงไม่รู้ไม่เห็นแล้วก็ได้!
เหอชิงเยว่นั่งรถม้าของจวนเสนาบดีมากับสาวใช้ประจำตัวจนถึงจวนตระกูลฉู่ ซึ่งเป็ตระกูลของมารดา ท่านตาของนางเป็ขุนนางขั้น 5 ไม่สูงมากแต่ก็ไม่ได้ต่ำจนเกินไป อำนาจบารมีไม่มากเท่าเสนาบดีเหอซึ่งเป็ขุนนางขั้น 2 แต่ก็พอจะมีเส้นสายโยงใยกับขุนนางอื่น ๆ อยู่ไม่น้อย และการที่ตระกูลฉู่ได้เชื่อมสัมพันธ์กับเสนาบดีเหอก็พลอยทำให้มีหน้ามีตา และมีหลายคนอยากเข้ามาสานสัมพันธ์มากขึ้นไปอีก
“เ้าว่าอะไรนะ? ตำแหน่งพระชายารองขององค์ไท่จื่อรึ” ฉู่จิ้ง เลิกคิ้วขึ้นเมื่อได้ยินความในใจของหลานสาว
“เ้าค่ะท่านตา ตำแหน่งพระชายาเอกไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้แล้ว บัดนี้เหลือเพียงตำแหน่งพระชายารองเท่านั้น หากช้าไปกว่านี้ก็จะเหลือเพียงตำแหน่งอนุชายา...”
คำพูดของหลานสาวมีหรือที่ฉู่จิ้งจะไม่เข้าใจ อนุชายาของซ่งเจียอวิ๋นไม่ได้มีเพียงหนึ่งหรือสอง และในอนาคตก็จะมีเพิ่มอีกมากมาย หากต้องเข้าไปเป็หนึ่งในนั้น เกรงว่าจะถูกลืมเลือนทิ้งร้างไปในไม่กี่วัน เพียงแต่เขาไม่นึกว่าหลานสาวคิดจะปีนป่ายขึ้นที่สูงถึงเพียงนี้
“เ้าแน่ใจแล้วหรือ ตำแหน่งที่เ้า้าไม่ได้ง่ายดายอย่างที่คิด กว่าจะได้มันมา ทั้งการรักษาชีวิตและตำแหน่งไว้ก็ไม่ง่าย” แค่คิดจะเหยียบเข้าตำหนักบูรพาก็เปรียบเสมือนเดินอยู่บนคมหอกคมดาบ แม้อำนาจที่ได้มานั้นหอมหวาน แต่หากพลาดเพียงครั้งเดียวก็อาจจบสิ้นได้ทั้งชีวิตหรือทั้งตระกูล
“หลานแน่ใจเ้าค่ะ” เมื่อฉู่จิ้งเห็นสายตาที่บ่งบอกว่าตัดสินใจมาดีแล้วของหลานสาว เขาก็คิดว่าควรสนับสนุน การมีอำนาจที่เพิ่มมากขึ้นเป็สิ่งที่ขุนนางหลายคนปรารถนา เขาเองก็เป็หนึ่งในนั้น เพียงแต่ที่ผ่านมาโอกาสยังมาไม่ถึงเท่านั้นเอง แต่บัดนี้โอกาสนั้นมาถึงแล้ว
ด้วยความที่ตำแหน่งของฉู่จิ้งไม่ได้สูงจนเป็ที่จับจ้องเหมือนอย่างเสนาบดีเหอ จึงทำให้เขาสามารถสร้างสัมพันธ์กับผู้คนหลายฝ่ายได้อย่างอิสระ คาดว่าความสัมพันธ์ทั้งหลายที่เพียรสร้างและรักษาไว้มานานจะได้นำมาใช้ประโยชน์ในครั้งนี้เอง
เหอชิงเยว่กลับจวนตระกูลเหอใน่เย็น ในใจรู้สึกปลอดโปร่งขึ้นเมื่อคิดว่ายังมีหนทางที่จะได้เข้าตำหนักบูรพาอยู่
ซ่งเจียอวิ๋นนั้นไม่เหมือนซ่งหลิวหย่งที่สามารถมองดูสตรีของตนเองเข่นฆ่ากันรายวันได้อย่างเพลิดเพลิน รัชทายาทเป็บุรุษที่มีคุณธรรม อีกทั้งตำแหน่งของเขาเองก็ไม่ต่างอะไรจากเป้านิ่งที่มีผู้คนจ้องจะรุมทึ้งและเข้าแทนที่ ไม่ว่าเื่ไหน ๆ เขาก็ต้องระวังตัวเองเป็อย่างดี รวมทั้งภาพลักษณ์อันดีงามที่บ่งบอกว่าเหมาะสมกับการที่จะได้เป็ฮ่องเต้องค์ถัดไปด้วย หากสตรีในวังหลังของตนซึ่งล้วนมาจากตระกูลสำคัญ ๆ ยังถูกเข่นฆ่าเหมือนผักปลาในตลาดได้ง่าย ๆ ก็จะเป็หนึ่งในจุดด่างพร้อยของเขาได้
อีกทั้งผู้คนที่เกี่ยวข้องกับรัชทายาทจะลงมือทำอะไรก็ต้องระมัดระวังตัวเองยิ่งกว่าตำหนักของอ๋องอื่น ๆ เพราะหากพลาดพลั้งไป โทษทัณฑ์ที่ได้รับนั้นย่อมหนักหนากว่า เหอชิงเยว่จึงคิดว่าชีวิตของนางในตำหนักบูรพาน่าจะรักษาได้ง่ายกว่าชีวิตของน้องสาวต่างมารดาในตำหนักของจวิ้นอ๋องแน่นอน อย่างน้อยนับแต่ต้นจนบัดนี้ จำนวนอนุชายาที่ตายในตำหนักบูรพาก็ยังสู้ตำหนักจวิ้นอ๋องไม่ได้!
============
ꕥ ประกาศเื่ E-book เล่ม 1+2 (จบ) วางขายแล้วนะคะ ꕥ
นิยายเื่ 'ตำแหน่งพระชายาเนี่ย ขอลาออกได้ไหม' มีเป็เวอร์ชั่น E-book แล้วนะคะ (2 เล่มจบ)
✿ เล่ม 1 เนื้อหาบทที่ 1-56 ✽ มีจำนวนคำ 101,129 คำ (497 หน้า) ✽ ราคาเต็ม 185 บาท
✿ เล่ม 2 เนื้อหาบทที่ 57-103 + ตอนพิเศษ 5 ตอน + ตอนพิเศษสั้น 2 ตอน ✽ มีจำนวนคำ 117,188 คำ (560 หน้า) ✽ ราคาเต็ม 195 บาท ส่วนราคาโปรโมชั่นถึงวันที่ 31 ส.ค. 65 อยู่ที่ 145 บาท ค่ะ
✿ ใครอยากอ่านรวดเดียวจนจบเล่ม ไปตำกันได้แล้ววันนี้ ที่ mebmarket.com โดยพิมพ์ชื่อนิยาย ‘ตำแหน่งพระชายาเนี่ย ขอลาออกได้ไหม’ ในช่องค้นหาก็จะเจอเลยนะคะ
✿ คุณรี้ดที่ซื้อ E-book เล่ม 1 และเล่ม 2 ภายในวันที่ 31 ส.ค. 65 นี้ จะได้ E-book 2 เล่มในราคาถูกที่สุดแล้วค่ะ (ถูกยิ่งกว่าซื้อแบบ SET 2 เล่มจบในภายหลังอีกนะคะ)
✿ หากคุณรี้ดอ่านแล้วรู้สึกเอ็นดูนุ้งนี อย่าลืมไปกดหัวใจ ♥♥♥♥♥ ให้เรตติ้งที่หน้าขาย E-book เพื่อให้นุ้งนีมีแรงสู้ชีวิตกันต่อไปด้วยนะคะ ^_^
ขอบคุณค่ะ ^_^
51K
