บทที่ 5 ปราณมืด
"หือ ทำไมเฉิงซินนอนตรงนี้? " ในขณะที่เฉิงมู่กำลังดีใจ สายตามันสังเกตุเห็นเด็กสาวนอนอยู่ข้างเตียง
"น้องซินตื่นเร็ว" เฉิงมู่สะกิดน้องสาว "ทำไมเ้ามานอนตรงนี้? " เด็กสาวที่ยังไม่ทันได้ลืมตาตื่นขึ้นเต็มที่ นางต้องรีบหันมาจ้องมองพี่ชายอย่างขุ่นเคือง "เพราะท่านพี่สลบไปน่ะสิ"
"ข้าสลบไป!? " เฉิงมู่นึกถึงฉากสุดท้าย มันจำได้ว่าพลังปราณในร่างกายปะทุขึ้นมาอย่างกะทันหัน หลังจากนั้นมัน้าจะนั่งฌาน เพื่อพยายามควบคุมพลังงานสีดำ หลังจากนั้นมันจำอะไรไม่ได้อีกเลย
"ตอนนั้นท่านพี่สลบไป ข้าต้องรีบไปตามท่านพ่อท่านแม่มาดูอาการและบอกว่าท่านพี่แค่สลบไปเท่านั้น" เฉิงซินเล่าเหตุการณ์หลังจากเฉิงมู่สลบขึ้นมา
"รู้ไหมว่าข้าเป็ห่วงท่านมาก! " เฉิงซินไม่พอใจมาก
ในเวลานั้นเมื่อนางเห็นพี่ชายสลบต่อหน้าต่อตา นางใมาก แม้นางพยายามปลุกพี่ชายเท่าไหร่ก็ไม่ตื่น พี่ชายหมดสติสมบูรณ์แล้วยังเป็ต่อหน้าต่อตานาง ในที่สุดเฉิงมู่เข้าใจสาเหตุที่น้องสาวไม่พอใจ มันเดาว่าการทานผลปีศาจเข้าไปทั้งผลรวดเดียว ทำให้ร่างกายย่อยสลายและซึบซับไม่ทัน
เฉิงมู่รีบถาม "งั้นท่านพ่อท่านแม่ก็รู้เื่ที่ข้าทานผลปีศาจเข้าไปแล้ว? "
"ใช่ ท่านพ่อท่านแม่ก็ไม่พอใจมากที่ท่านพี่แอบทานผลปีศาจโดนไม่ฟังคำเตือน" เฉิงซินตอบความจริง
"ท่านพ่อท่านแม่ฝากเตือนมาว่า อย่าทำแบบนี้อีก ไม่งั้นครั้งต่อไปอาจไม่โชคดีแบบคราวนี้อีกก็ได้" เฉิงมู่มองเห็นสีหน้าไม่พอใจของเฉิงซิน มันเข้าใจดีว่าครั้งนี้มันบ้าระห่ำมากเกินไป
"จริงด้วย ท่านพี่เปิดชีพจรปราณได้แล้วใช่ไหม? " เฉิงซินรีบถามทันที
"เ้ารู้ได้ไง? " เฉิงมู่ประหลาดใจ มันตั้งใจทำเซอร์ไพรน้องสาว แต่กลายเป็ว่าเป็ว่าน้องสาวรับรู้เรียบร้อยแล้ว
"ท่านพ่อเป็คนตรวจเจอ" เฉิงซินตอบ นางรีบถามต่อด้วยความตื่นเต้นทันที "ท่านพี่รีบบอกข้าเร็ว ตอนนี้ท่านอยู่ระดับปราณกำเนิดขั้นไหนแล้ว"
"ไม่ใช่ว่าเ้ารู้อยู่แล้ว? " เฉิงมู่แปลกใจเล็กน้อย เฉิงซินตอบทันที "แม้ว่าท่านพ่อจะตรวจพบว่าชีพจรปราณท่านพี่เปิดแล้ว แต่ตอนนั้นพลังปราณท่านพี่ยังไม่เสถียร"
"ที่แท้เป็เช่นนี้เอง" เฉิงมู่ได้ฟังก็เข้าใจ
"งั้นทำไมเ้าไม่ลองตรวจสอบด้วยตนเองละ" เฉิงมู่ยิ้มเล็กน้อย
เฉิงซินได้ฟังก็เขกหัวตนเองอย่างน่ารัก นางลืมไปเลยว่าตอนนี้พลังปราณของพี่ชายนางคงเสถียรมั่นคงเรียบร้อยแล้ว
"ท่านพี่อยู่ระดับปราณกำเนิดสาม" เฉิงซินเบิกตาและปากกว้าง
"เ้าไม่เห็นต้องใมากขนาดนั้น ไม่ใช่ว่าตอนเ้าเปิดชีพจรปราณ เ้ามีระดับปราณสูงกว่าพี่อยู่แล้วรึ? " เฉิงมู่ยิ้มอย่างฝืดๆ น้องสาวของมันเป็คนที่มีพร์เหนือกว่ามันเสียอีก
...
"เ้าอยู่ระดับปราณกำเนิดสาม! " ไป่ฉิง เฉิงม่อ ปลื้มปิติ ใบหน้าของคนทั้งสองเต็มไปด้วยรอยยิ้ม
"แม้ว่าครั้งนี้เ้าจะสามารถเปิดชีพจรปราณได้เพราะทานผลปีศาจ แต่ทีหลังเ้าต้องคิดให้มากกว่านี้" สองสามีภรรยาไม่ลืมที่จะกล่าวย้ำเตือน "หากพวกข้าไม่ได้อยู่ช่วยปรับสมดุลพลังปราณในเวลานั้น ป่านนี้เส้นชีพจรปราณเ้าอาจได้รับความเสียหายได้"
เฉิงมู่ได้ฟัง ร่างกายมันต้องสั่นเทา โชคดีที่์ไม่ได้กลั่นแกล้งมันอีก
"จริงสิ เ้ามีปราณธาตุชนิดใด? " ทันใดนั้นเฉิงม่อรีบถามขึ้นมาทันที
"ท่านพ่อ ข้ามีปราณธาตุมืด" เฉิงมู่ตอบชัดเจน
"ธาตุมืด! เ้ามีชีพจรปราณธาตุมืดจริงๆ! " เฉิงม่อถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ มันเอะใจตอนไปตรวจดูอาการเฉิงมู่ก่อนหน้านี้แล้ว ซึ่งมันหวังว่าเป็ความเข้าใจผิด แต่สุดท้ายมันคือเื่จริง
"มีอะไรหรือท่านพ่อ? ข้ามีชีพจรปราณธาตุมืดแล้วทำไม? " เห็นสีหน้าท่าทางและการแสดงออกที่เปลี่ยนไปของบิดามารดา เฉิงมู่งงงวยและไม่เข้าใจ
"เ้าฟังพ่อให้ดี ตอนนี้อย่าให้ใครรู้ว่าเ้ามีปราณธาตุมืดเด็ดขาด เ้าก็เคยศึกษาอ่านตำราประวัติศาสตร์ของตระกูลมาแล้วใช่ไหม!?" เฉิงม่อพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึมและจริงจัง
"ใช่ ข้าเคยอ่านแล้ว" เฉิงมู่พยักหน้า
ผู้ที่มีชีพจรปราณธาตุมืดจะโดนตราหน้าว่าเป็อสูรปีศาจร้าย พวกมันสามารถก่อให้เกิดความหายนะ และภัยพิบัติที่น่ากลัวแก่ผู้คนบนโลกได้
เหล่าจอมยุทธต่างอยากกำจัด!
เมื่อมันนึกถึงข้อมูลที่บันทึกไว้ในตำราประวัติศาสตร์ เฉิงมู่รู้สึกหดหู่และเศร้าหมอง มันไม่เคยคาดคิดเลยว่าตัวเองจะมาโชคร้ายขนาดนี้ ทำไมมันถึงกลายเป็คนที่มีพลังปราณธาตุมืดไปได้ ทำไมมันไม่มีปราณธาตุอื่นแทน
เฉิงม่อ ไป่ฉิง บิดามารดาทั้งสองของมันมีปราณธาตุโลหะและธาตุไม้ แต่ทำไมปราณธาตุของมันถึงแตกหน่อ
มันมีพลังปราณธาตุมืดได้อย่างไร!
ปกติชีพจรปราณธาตุต้องมีคุณลักษณะเหมือนบิดามารดาไม่ใช่หรือไง? ทำไมชีพจรปราณธาตุของมันไม่เหมือนท่านพ่อท่านแม่เลยสักนิดเดียว ขนาดน้องสาวของมันยังมีปราณธาตุเหมือนบิดามารดาเลยด้วยซ้ำ
"เพราะอะไร? ทำไม? เกิดอะไรขึ้นกับปราณธาตุของมันกันแน่ ทำไมถึงกลายเป็ปราณธาตุมืดได้! " คำถามมากมายผุดในหัวของเฉิงมู่ มันสามารถเปิดชีพจรปราณได้แล้ว แต่ไม่สามารถแสดงพลังออกมาให้คนอื่นรับรู้ได้
"ลูกมู่ใจเย็นๆ มันต้องมีหนทาง" ไป่ฉิงพยายามปลอบใจบุตรชาย ตอนนี้นางรู้ว่าสภาพจิตใจบุตรชายเป็อย่างไร
"ใช่แล้ว แม่เ้าพูดถูก มันต้องมีทางแก้ปัญหา" เฉิงม่อพยักหน้าเห็นด้วย
"ใช่ ท่านพี่ไม่ต้องกังวล ข้ายังอยู่เคียงข้างท่านพี่เสมอ" เฉิงซินกอดพี่ชายอย่างอบอุ่น นางไม่เกี่ยงว่าพี่ชายนางจะมีปราณธาตุอะไร ขอแค่ได้อยู่ใกล้ชิดพี่ชายแบบนี้ตลอดไปก็พอ
6K
