เสียงปริศนาสร้างความแปลกใจให้กับทุกคนไม่ใช่น้อยเพราะเมื่อทันทีที่ม่านควันสลายหายไปก็ทำให้ทุกคนเห็นว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
โจเซฟที่วางแผนหลอกล่อเอาไว้ว่าจะชิงตัวรอยที่อยู่ในรังไหมสีเืตอนที่สร้างม่านควันขึ้นมาและให้คนในหน่วยไปล้อมกรอบจู่โจมทันทีเมื่อชิงตัวรอยกลับมาได้แล้ว แต่พอม่านควันสลายตัวแล้วดูเหมือนจะมีเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้นคือลูกน้องของเขาทั้งสองคนล้มลงไปนอนจมกองเือยู่กับพื้น พร้อมกับชายสวมแมสซึ่งเป็เด็กใหม่ของหน่วยที่มีพลังััอดีตถือมีดยืนอยู่ตรงจุดนั้น ตรงมีดที่ชายสวมแมสถือมีหยดเืสดใหม่ติดอยู่ ซึ่งดูยังไงก็รู้ว่าคนที่ลงมือต้องเป็ชายสวมแมสตรงนั้นเป็แน่
ชายสวมแมสใช้ดาบแทงเพื่อนร่วมทีมของเข้าล้มลงไปกองกับพื้นโดยที่สีหน้าไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปเลยสักนิด มันเหมือนกับว่าการฆ่าคนเป็เื่ธรรมดาทั่วไปสำหรับคนอย่างเขา สองคนที่ถูกแทงต่างก็สับสนงุนงงเพราะไม่คิดเลยว่าเด็กหนุ่มที่อ่อนแอปวกเปียกในหน่วยจะมาลอบทำร้ายเขาแบบนี้ พวกเขาทั้งสองดิ้นทุรนทุรายได้อยู่เพียงชั่วครู่ก่อนที่จะสิ้นใจตายจากไป
ชายหัวล้านที่อยู่ใกล้ที่สุดะโอย่างสุดเสียงด้วยความโกรธ “แกทำอะไรลงไป!!”
แต่ไม่ทันที่เขาจะได้ทำอะไรก็ถูกชายสวมแมสพุ่งเข้ามาแทงที่อกด้านซ้ายจนดาบเสียบทะลุมาถึงด้านหลัง ชุดเกราะที่เขาสวมใส่ไม่ได้ช่วยป้องกันอะไรไว้ได้เลยมันเหมือนกับว่าชุดเกราะที่แสนภาคภูมิใจของเขากลายเป็เพียงเสื้อผ้าบาง ๆชิ้นหนึ่งเมื่ออยู่ตรงหน้าชายคนนี้
ทันทีที่ชายสวมแมสแทงชายหัวล้านเสร็จก็ถีบเขาล้มลงไปนอนกองกับพื้นเป็รายต่อไป จากนั้นเขาก็ถอดแมสออกเสยผมขึ้นให้เห็นว่าดวงตาที่ดูใสซื่อบริสุทธิ์เมื่อครู่เปลี่ยนไปเป็แววตาที่ไร้อารมณ์กลับกลายเป็คนละคนในทันที
“เคน...แกจะทำตัวเอ๋อแบบนั้นไปอีกนานแค่ไหน รีบ ๆจัดการกับพวกมันให้จบได้แล้วฉันเบื่อที่จะอยู่เล่นกับพวกมันเต็มทนแล้วนะ”
เคนเองที่ทำหน้าตาเหลอหลาเมื่อครู่นี้ก็เปลี่ยนกลับกลายไปเป็หน้าตาโเี้เหมือนเดิม
“ใครจะคิดล่ะว่าคุณจะมาปรากฏตัวพร้อมกับพวกศัตรูแบบนี้ ถึงจุดนัดพบจะอยู่อีกไม่ไกลก็เถอะนะถ้าคุณไม่ส่งเสียงมาบอกผมตอนที่อยู่ในม่านควันผมเองก็คงทำท่าทางใไม่ต่างอะไรกับพวกมันตอนนี้นักหรอก” ทันทีที่เคนพูดจบก็กระชับดาบพุ่งเข้าหาชายผมทองที่กำลังสับสนอยู่ทันที เคนเกร็งแขนจนรู้สึกว่าขนาดของมันขยายใหญ่ขึ้นจนมากกว่าปกติ
การที่ชายผมทองไม่ทันได้ตั้งตัวจึงถูกเคนฟันเข้ามาอย่างจังและด้วยแรงฟันที่มหาศาลจึงทำให้เขากระเด็นลอยไปชนเข้ากับกลุ่มคนข้างหลังพากันกลิ้งตีลังกาลอยออกไปไกลหลายเมตร
“รุนแรงเป็บ้า นี่ถ้าเราไม่มีโล่ช่วยป้องกันเอาไว้ตัวเราคงขาดกระจุยไปแล้วเป็แน่” ชายผมทองพยายามเอาโล่มาค้ำไว้เพื่อที่จะลุกขึ้นยืนอีกครั้ง
โจเซฟที่เห็นว่าลูกน้องของตนถูกโจมตีจึงรีบพุ่งเข้าไปเพื่อที่จะปกป้องลูกน้องที่กระเด็นลอยไกลออกไปไม่ให้ถูกโจมตีซ้ำต่อได้ แต่มีหรือที่ชายสวมแมสจะปล่อยให้โจเซฟทำอะไรได้ตามใจชอบ จึงได้พุ่งเข้ามาฟันดักทางที่โจเซฟกำลังวิ่งไป
“เดี๋ยวฉันจัดการเ้าแก่นี่เอง ส่วนแกก็รีบ ๆจัดการพวกมันที่เหลือให้หมดซะ”
เคนหันมาหยักหน้ารับและะโเข้าไปโจมตีซ้ำกับชายผมทองที่กำลังพยายามลุกขึ้นยืนอย่างยากลำบาก
“เอ้า ๆเห็นว่าแกชอบพูดมากนักหนิไหงตอนนี้ทำตัวอย่างกับเป็คนใบ้ไปได้หล่ะ ตอนอยู่บนรถม้าก็คุยเอาคุยเอาไม่หยุดเลย”
แก! โจเซฟถึงกับพูดอะไรไม่ออกจริง ๆตอนนี้เขาทำได้เพียงแค่ยืนตัวสั่นเทาด้วยความโกรธที่มีอยู่เต็มอกเพราะต้องมาเสียลูกน้องไปต่อหน้าต่อตาโดยที่ตัวเขาเองช่วยอะไรพวกนั้นไม่ได้เลยมันทำให้เขาเ็ปใจเป็ที่สุด ใครจะคิดล่ะว่าจะมีคนทรยศอยู่ในองค์กรของเขาได้
“จะแปลกใจทำไมในเมื่อพี่น้องร่วมสาบานของแกยังลอบเข้ามาองค์กรของฉันได้เลย แล้วทำไมฉันถึงจะลอบเข้าไปองค์กรของพวกแกคืนบ้างไม่ได้หล่ะ”
“แต่ก็เหมือนโชคจะเข้าข้างฉันจริง ๆนะทั้งที่แฝงตัวอยู่ในองค์กรแกมาตั้งนานยังหาข้อมูลของเ้าสองคนนั้นไม่พบเลย ใครจะคิดล่ะว่าอยู่ดี ๆวันนี้แกจะเล่ามันออกมาเองถึงจะไม่ใช่ข้อมูลอะไรที่สำคัญมากนักแต่ก็ทำให้รู้ว่าจะต้องไปหาข้อมูลของเ้าสองคนนั้นได้ที่ไหน”
โจเซฟสร้างม่านควันรูปร่างวัวกระทิงพุ่งโจมตีเข้าใส่ชายสวมแมส แต่ก่อนที่ตัวกระทิงกำลังจะชนชายสวมแมสเพียงไม่กี่ก้าว กลุ่มควันรูปร่างกระทิงก็สลายหายไปเอง
โจเซฟจ้องไปที่ชายสวมแมสอย่างสงสัย เพราะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่หรือว่าจะเป็เพราะพลังของมันที่ทำให้เกิดเื่แบบนี้ขึ้น จนกระทั่งชายสวมแมสพูดขึ้นมา
“เมื่อก่อนเหมือนจะเคยได้ยินฉายาหนึ่งอยู่นะ เขาเรียกกันว่าอะไรนะ อ๋อใช่...ผู้รังสรรค์ในม่านหมอกอะไรนี่ซินะ”
“แต่เอาเข้าจริง ๆแกมันก็แค่ผู้ใช้พลังจิตกระจอกงอกง่อยคนหนึ่งเท่านั้นเองหนิ เพียงแค่ควบคุมลูกเหล็กพิเศษที่ปล่อยควันออกมาหลอกผู้คนได้ก็เท่านั้น” ในระหว่างที่พูดชายสวมแมสก็ควบคุมลูกเหล็กขนาดเท่าเม็ดถั่วตรงหน้าที่ดูเหมือนจะติดอยู่กับพื้นหลายสิบลูกขึ้นมาหมุนวนอยู่รอบ ๆมือของเขาชนกันไปมาจนเกิดเสียงดังน่ารำคาญอยู่ไม่ใช่น้อย
กริ๊ง กริ๊ง แกร๊ก แกร๊ก
“มันทำงานแบบนี้เองซินะ เพียงแค่ลูกเหล็กชนกันก็ปล่อยควันดำออกมาได้แล้ว แถมตัวควันเองก็ไม่ได้กระจายออกไปไหนไกลจากตัวลูกเหล็กด้วย เหมือนกับว่ามีพลังอะไรบางอย่างควบคุมรัศมีของมันเอาไว้อยู่” ชายสวมแมสเองก็สนใจในสิ่งประดิษฐนี้มิใช่น้อยเพราะมันน่าอัศจรรย์จริง ๆลูกเหล็กที่มีขนาดเท่ากับเม็ดถั่วสามารถปล่อยควันออกมาได้ยังไงแล้วใช้วีธีอะไรในการกักเก็บควันเหล่านี้ไว้ไม่ให้สลายหายไปเมื่อออกมาข้างนอก
“หรือว่าควันนี้จะมีคุณสมบัติพิเศษในตัวของมันเอง?”
โจเซฟที่ได้ยินชายสวมแมสตรงหน้าพูดก็ทำให้เขาอึ้งไปอีกครั้งเพราะโจเซฟไม่คิดว่าชายตรงหน้าจะมองพลังของเขาออกได้จนทะลุปรุโปร่งถึงขนาดนี้ไม่ว่าจะการใช้พลังจิตในการควบคุมพลังหรือแม้แต่คุณสมบัติพิเศษของควันที่มันไม่ได้หาได้จากโลกใบนี้
“แกคงสงสัยสินะว่าทำไมฉันถึงรู้ความสามารถที่แท้จริงของแก” ชายสวมแมสบังคับให้หอกของชายหัวล้านที่ตกอยู่ข้าง ๆตัวลอยเข้ามาหาพร้อมกับสร้างเปลวไฟลุกโชนไปทั่วตัวหอกไม่เว้นแม้แต่มือของเขาเองที่จับตัวหอกอยู่
“พลังสร้างเปลวเพลิงของลูกน้องแก พลังััอดีตของเ้าของร่างนี้และพลังจิตที่ควบคุมลูกเหล็กนับร้อยนับพันของแก จะเรียกว่าขโมยพลังก็ไม่ใช่เพราะพลังของพวกแกยังอยู่กับตัวไม่หายไปไหน เรียกมันว่าการก๊อปปี้พลังก็แล้วกัน แต่ฉันก็แอบผิดหวังอยู่นะที่ไม่ได้เจอกับหัวหน้าหน่วยที่ 2 ของประเทศนี้ไม่งั้นคงจะได้ก๊อปปี้พลังของเ้านั่นไปด้วยอีกคน”
“เป็ไปไม่ได้แกทำแบบนี้ได้ยังไงกัน?” มันเหลือจะเชื่อจริง ๆที่คนคนหนึ่งจะสามารถมีพลังพิเศษได้มากมายหลายประเภทขนาดนั้น
“เป็ไปได้ซิโลกใบนี้มันมีเื่น่าเหลือเชื่อเกินกว่าที่แกจะเข้าใจได้ซะอีกคนตกยุคแบบแกทำได้ถึงขนาดนี้ ฉันนี่นับถือแกจริง ๆ”
โจเซฟฟังอยู่ได้ไม่นานเพราะเผลอใไปแปบเดียวก็มีหมอกควันรูปร่างมือขนาดใหญ่ที่กำหมัดแน่นปรากฏขึ้นเหนือหัวทุบเข้ามาตรงจุดที่เขายืนอยู่อย่างแรงจนพื้นดินตรงนั้นถึงกับยุบไปเลย
ชายสวมแมสทำท่าทางชกพื้นพร้อมกับมองดูผลงานตรงหน้าและคิดไปว่าทำไมพลังของลูกเหล็กมันถึงได้รุนแรงแบบนี้ ควันดำนี่มันยังมีอะไรพิเศษมากกว่าที่เราคิดไว้อีกอย่างงั้นหรือ
“ก็ว่าทำไมเ้าหลงเปาที่เป็ชาวยุทธ์ถึงได้ถูกแกจัดการได้ ถ้าเจอกับลูกเหล็กมากมายขนาดนี้โจมตีเข้าไป พวกคู่ต่อสู้ระยะประชิดอย่าได้หวังที่จะแตะต้องตัวแกได้เลย”
โจเซฟะโหลบออกมาได้พร้อมกับเปิดกล่องเก็บของขนาดเล็กออกมา ลูกเหล็กนับร้อยกระจายตัวออกมาพร้อมกับปล่อยม่านควันสีดำออกไปรอบ ๆแต่ทันทีที่ม่านควันปรากฏขึ้นเพียงเล็กน้อยจากตัวลูกเหล็ก ชายสวมแมสก็ทำการบังคับลูกเหล็กที่เขามีอยู่ชนเข้ากับลูกเหล็กของโจเซฟ จนทำให้ม่านควันสลายหายไปก่อนที่ม่านควันจะปรากฏออกมาจากลูกเหล็กซะอีก
“แก...” โจเซฟได้แต่กัดฟันด้วยความโกรธเพราะไม่ว่าเขาจะทำอะไรก็ถูกชายตรงหน้าดักทางไว้ได้หมด มันเหมือนกับว่าเขากำลังสู้อยู่กับตัวเองไม่มีผิดเลยตอนนี้ ลูกเหล็กของเขาก็ถูกชายสวมแมสขโมยไปใช้ถึงเขาจะดึงพวกมันกลับมาได้ส่วนหนึ่งแต่ส่วนอื่นที่ถูกขโมยไปก็ยังเป็ปัญหาอยู่ดีมันเหมือนกับว่าเขากำลังเล่นชักเย่ออยู่กับฝ่ายตรงข้ามอย่างไงอย่างงั้น
โจเซฟเลิกปล่อยลูกเหล็กออกจากกล่องเพราะรู้แล้วว่ามันไม่มีผลเลยถ้าสู้กับชายตรงหน้าที่สามารถควบคุมพลังจิตเหมือนกันกับเขาได้ จะเรียกกำลังเสริมให้มาช่วยก็กลัวจะช้าเกินไปจนไม่ทันการ พวกลูกน้องที่ต้องต่อสู้กับเคนนั้นไม่รู้จะเป็ตายร้ายดียังไง ศัตรูตรงหน้ามันสามารถใช้พลังแบบเดียวกับเราได้โดยที่ไม่มีเงื่อนไขอะไรเลยอย่างงั้นเหรอ
“แต่ก็แปลกนะเ้านี่ที่เคยเงียบมาโดยตลอดทำไมมันถึงได้พูดไม่หยุดอย่างนี้ล่ะ หรือว่าลักษณะนิสัยของเราก็ถูกมันก๊อปปี้ไปด้วย?”
ในระหว่างที่พูดคุยกันชายสวมแมสบังคับทวนที่อาบไปด้วยเปลวเพลิง โจมตีโจเซฟราวกับว่ามันมีชีวิตจิตใจ เคลื่อนที่โจมตีกลางอากาศซ้ำไปซ้ำมาและพยายามหาช่องว่างโจมตีทุกครั้งที่มีโอกาส โจเซฟเองก็ใช้พลังจิตบังคับลูกเหล็กที่มีอยู่ป้องกันและใช้พลังจิตส่วนหนึ่งบังคับให้ทวนที่ชายสวมแมสควบคุมอยู่ให้มันหยุดเคลื่อนที่ แต่สภาพจิตใจที่ได้รับผลกระทบจากเื่ต่าง ๆเมื่อครู่ทำให้โจเซฟไม่อาจที่จะรวบรวมสมาธิได้อย่างที่ควรจนถูกทวนแทงสวนทะลุแขนซ้ายจนขาด าแจากทวนที่มีความร้อนสูงทำให้เนื้อตรงส่วนที่ขาดไหม้เกรียมราวกับเนื้อที่ถูกย่างทิ้งไว้ สร้างความเ็ปให้กับโจเซฟมิใช่น้อยจนทำให้ตัวเขาทรุดลงไปนั่งกับพื้นกุมแขนซ้ายที่ขาดอย่างสั่นเทา
ดวงตาของโจเซฟแดงก่ำเพราะความเ็ป
อ๊ากกก!
อยู่ ๆก็มีเสียงร้องโหยหวนดังขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุแทนที่จะเป็เขาเองที่ควรจะร้องเพราะเพิ่งเสียแขนไปความเ็ปตอนนี้เองก็ไม่ใช่น้อยที่เขาไม่ร้องออกมาเป็เพราะว่ายังฝืนตัวเองเอาไว้ได้อยู่ โจเซฟมองไปทางเสียงร้องเ็ปที่น่าสงสัยมันคือชายสวมแมสนั่นเองที่ลงไปดิ้นทุรนทุรายนอนอยู่กับพื้นเหมือนกับว่าเ็ปจะเป็จะตาย
“เกิดอะไรขึ้น?”
แกร๊ก! กลายเป็ว่ารังไหมสีเืถูกผ่าออกเป็สองส่วนพร้อมกับเสียงร้องโหยหวนที่ดังระงมไปทั่วทั้งป่า