อื้ม~
ชายหนุ่มโอบรัดร่างบางแนบชิด ทั้งสองจุมพิตกันอย่างดูดดื่มัันั้นหอมหวานและเร่าร้อน สอดประสานให้หัวใจของทั้งสองดวงสั่นไหวไปตามจังหวะการตวัดเกี่ยวกระหวัดของเรียวลิ้น
ชายหนุ่มค่อยๆ ลืมตาขึ้นจากห้วงภวังค์ฝันหวาน เขารู้สึกได้ว่านี่เป็ครั้งแรก...ที่หญิงสาวผู้นี้เริ่มยอมโอนอ่อนและปล่อยตัวปล่อยใจไปตามการชักนำของเขาอย่างแท้จริง
ส่วนหญิงสาวนั้น ปล่อยให้สัญชาตญาณดิบเข้าครอบงำ ทอดทิ้งความรู้สึกผิดชอบชั่วดีที่มีต่อสามีไว้เื้ัปล่อยให้ห้วงเวลานี้ถูกควบคุมด้วยไฟปรารถนาและความอิ่มเอมที่เธอโหยหามาเนิ่นนาน
หมับ!
ฝ่ามือร้อนผ่าวของชายหนุ่มลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเนียนละเอียดที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยหยาดน้ำเลื่อนไล้ผ่านท้ายทอย ก่อนจะวนกลับลงมากอบกุมบีบเคล้นสะโพกกลมกลึง เขาขยำลงไปเบามือค่อยๆ ซึมซับััของแก้มก้นที่ทั้งนุ่มหยุ่นและอวบอัดดั่งเนินเนื้อชั้นดี ออกแรงบีบเฟ้นแล้วคลายออกสลับไปมาอย่างแสนสำราญใจ
“ฮา~ เอิ่ม... อื้ม~”
เมื่อวารินทร์เริ่มรู้สึกตัวว่ากำลังถูกชายหนุ่มลูบคลำฟ้อนเฟ้นจากเื้ับริเวณหน้าท้องน้อยเบื้องล่างก็ััได้ถึง ‘ของแข็ง’ อุ่นร้อนใต้น้ำที่กำลังดุนดันกระทุ้งเข้าหาอย่างรุนแรงทว่าเธอตระหนักดีว่า การดันกระทุ้งเบาๆ นั้นหาใช่เจตนาของชายหนุ่มไม่ แต่มันเป็เพียงแรงกระตุกเกร็งที่ขยายตัวอย่างน่าอัศจรรย์จากขนาดที่ใหญ่โตเกินมนุษย์มนาของเขาต่างหาก
ทั้งสองผละจริมฝีปากออกจากกันอย่างอ้อยอิ่ง หันกลับมาโฟกัสกับสถานการณ์วาบหวามตรงหน้า
วารินทร์ที่ริมฝีปากฉ่ำเยิ้มไปด้วยหยาดน้ำลาย หรี่ตาลงด้วยความพร่ามัวทอดสายตามองชายหนุ่มด้วยความฉงนปนระทึก ว่าอีกฝ่ายจะงัดลูกไม้ใดมาจัดการกับเธอต่อ เธอหลงใหลในไฟราคะที่แผดเผาเมื่อหวนนึกถึง‘เกมลงทัณฑ์’ ของชายหนุ่มเมื่อ่บ่าย มันยังคงตราตรึงฝังลึกอยู่ในความทรงจำ จนเธอไม่อาจพลิกกลับมาเป็ฝ่ายคุมเกมเหนือเขาได้เลย
“ลุกขึ้นสิ~”
ชายหนุ่มโน้มใบหน้าลงมาแนบชิดกับเนินอกอวบอิ่มของเธอเอ่ยกระซิบด้วยน้ำเสียงแหบพร่า เธอััได้ถึงลมหายใจร้อนระอุที่เป่ารดผิวเนื้อจนรู้สึกจั๊กจี้และซาบซ่าน
ซ่า—
ระดับน้ำลดลงไปกว่าครึ่งอ่าง จากการขยับตัวลุกขึ้นยืนของทั้งสอง
เมื่อม่านหมอกสีขาวเริ่มจางลง ชายหนุ่มก็ไล่ระดับสายตาทอดมองั้แ่เรียวขาขาวเนียนดุจน้ำนมที่โผล่พ้นผิวน้ำ ไล่ขึ้นมาจนถึงรอยถลอกสีแดงเรื่อบริเวณหัวเข่าทอดสายตาสูงขึ้นไปจนถึงจุดกึ่งกลางกาย ที่บัดนี้ถูกสองมือของหญิงสาวปิดป้องเอาไว้ด้วยความขวยเขินเธอพยายามหนีบเรียวขาเข้าหากันเพื่อปกปิดซ่อนเร้นจากสายตาจาบจ้วงของเขา
ทว่าในขณะที่สายตาจับจ้อง สองมือของชายหนุ่มก็อดไม่ได้ที่จะซุกซนเขาคว้าหมับเข้าที่เรียวขาทั้งสองข้างแล้วลูบไล้เบาๆ จนหญิงสาวสะดุ้งเฮือกกับััอุ่นร้อนและสากระคายจากฝ่ามือของจอมยุทธ์สองฝ่ามือแกร่งเริ่มบีบคลำไล่เลื้อยจากต้นขาด้านหน้า ลามปามไปจนถึงสะโพกกลมกลึงด้านหลัง
ชายหนุ่มลูบไล้แก้มก้นนุ่มเด้งที่ให้ััราวกับมีมวลน้ำกลิ้งกลอกอยู่ภายในมันเต่งตึงและสั่นไหวรุนแรงเกินจริง แม้จะไม่ได้มองเห็นจากด้านหลัง แต่ััจากฝ่ามือก็รายงานภาพนั้นได้อย่างชัดเจน
สำหรับเขาแล้ว ต่อให้ได้ลูบคลำสรีระโค้งเว้านี้อีกสักกี่สิบครั้งเขาก็ไม่มีวันคุ้นชิน มันอวบอัดและสมบูรณ์แบบเกินไป ราวกับหลุดออกมาจากหน้ากระดาษนิยายอีโรติกที่บรรยายไว้เกินจริง
อึก!
วารินทร์รู้สึกแปลกใจ เหตุใดชายหนุ่มถึงหลงใหลและชอบหยอกล้อกับบั้นท้ายของเธอนัก? หรือเขาจะมีรสนิยมเฉพาะทางด้านนี้? เพราะเธอจำได้แม่นยำว่าทุกครั้งที่ร่วมรักกันอย่างดุเดือดจนเธอแทบขาดใจ เขาจะต้องลงไม้ลงมือฟาดก้นเธอแทบทุกครา
เมื่อสังเกตเห็นท่าทีขัดเขินของหญิงสาว นพเก้าก็ไม่ได้ดึงดันจะข่มเหงเธอดั่งเช่นทุกทีเขาค่อยๆ เลื่อนฝ่ามือกลับมาด้านหน้า ลูบไล้ผ่านเอวคอด เลื่อนสูงขึ้นไปจนถึงทรวงอกอวบสล้างเขาใช้สองมือช้อนรั้งฐานอกที่ขาวผ่องราวหิมะและมีขนาดใหญ่โตจนล้นทะลักง่ามนิ้ว ดันความอวบอิ่มนั้นให้ยกตัวสูงขึ้น
จึก!
ชายหนุ่มไม่อาจอดกลั้นตัณหาได้อีกต่อไป เขาก้มลงขบเม้มยอดปทุมถันฝั่งซ้ายอย่างเอาแต่ใจตามแรงอารมณ์ที่เริ่มปวดหนึบร้าวลึกลงไปถึงัั์เบื้องล่าง
“อ๊า! ด... เดี๋ยวสิ...”
หญิงสาวร้องห้าม แต่สองมือของเธอยังคงพะวงอยู่กับการปกปิดจุดสงวนเบื้องล่าง
ชายหนุ่มไม่ฟังเสียง เขาเริ่มบีบเคล้น ดูดกลืน และตวัดปลายลิ้นเลียไล้ยอดถันอย่างเชี่ยวชาญขบกัดเบาๆ แล้วผละออก สลับข้างไปมา ดูดดื่มอย่างตะกละตะกลามโดยไม่ยอมหยุดฝ่ามือที่กำลังบีบเฟ้นเลยแม้แต่วินาทีเดียวท่าทางราวกับทารกแรกเกิดที่หวงแหนเต้านมมารดา ไม่ยอมแบ่งปันให้ผู้ใดได้ลิ้มลอง
อา...
ชายหนุ่มหยุดการกระทำ เขาเงยหน้าขึ้นสบตาประสานกับหญิงสาวมองดูเธอที่กำลังหอบหายใจถี่กระชั้น ริมฝีปากเผยออ้าพะงาบๆ ราวกับปลาขาดน้ำ ทรมานกับความรุ่มร้อนที่แผดเผาจนแทบทนไม่ไหว
ทันใดนั้น แก่นกายของชายหนุ่มก็ขยายตัวแข็งขึงจนตั้งชูชันถึงขีดสุดปลายยอดเกือบจะทิ่มแทงถึงร่องอกของหญิงสาว
ฟรึ่บ!
ชายหนุ่มใช้แขนขวารวบจับใต้ข้อพับเข่าซ้ายของเธอ แล้วค่อยๆยกมันขึ้น น่าแปลกที่แม้สองมือของวารินทร์จะยังคงปิดบังจุดสำคัญเอาไว้ แต่เธอกลับยอมโอนอ่อนผ่อนตามทิ้งน้ำหนักให้เขายกเรียวขาของเธอขึ้นอย่างว่าง่าย จนกระทั่งเขายกขาของเธอขึ้นพาดทับรั้งให้แผ่นหลังของเธอแนบชิดติดกับผนังกระเบื้อง
“ผมทนไม่ไหวแล้ว... ได้โปรดเถอะ”
นพเก้าอยากลองสลับบทบาท แสร้งทำเป็ฝ่ายเว้าวอนดูบ้าง
นี่!!
วารินทร์เบิกตากว้างด้วยความสับสน ชั่วขณะหนึ่ง เธอไม่คาดคิดเลยว่าชายหนุ่มจอมเผด็จการจะมีมุมออดอ้อนเช่นนี้
แต่เมื่อสบเข้ากับแววตาที่เต็มไปด้วยความอดกลั้นจนถึงขีดสุดคล้ายกับมีประกายวิงวอนซ่อนอยู่ภายใน เธอจึงพอจะเดาทางออกว่า เขาคงอยากเล่นสนุกสลับบทบาทเป็ผู้ถูกกระทำบ้าง
อย่างไรก็ตาม...
“ในเมื่อทนไม่ไหว... ก็สอดมันเข้ามาตรงนี้สิ”
วารินทร์ที่เคยใช้สองมือปิดบังเนิน์ ค่อยๆ ลดมือขวาลงส่วนมือซ้ายยังคงกอบกุมกลีบผกาเอาไว้ ทว่าเธอกลับจงใจใช้นิ้วกลางบดบังติ่งเกสร แล้วใช้นิ้วชี้กับนิ้วนางแหวกกลีบเนื้ออวบอูมให้เผยอออกเผยให้เห็นร่องสีชมพูแดงระเรื่ออันงดงาม ที่ยังคงหุบซ่อนเร้นและเปียกชุ่มไปด้วยหยาดน้ำค้าง
มีหรือที่หญิงสาวจะยอมทำตามความปรารถนาของเขาง่ายๆ? ในเมื่อมีโอกาสได้เอาคืนให้เขาหงุดหงิดงุ่นง่านเล่นบ้าง เธอย่อมไม่ปล่อยให้หลุดมือ
“หึ... จะเล่นตัวแบบนี้สินะ”
ชายหนุ่มไม่ยี่หระ จะมาไม้ไหนก็เหมือนกันหมด สิ่งสำคัญที่สุดคือการปรนเปรอให้หญิงสาวผู้นี้บรรลุถึงจุดสุดยอดอย่างสุขสมที่สุดเพื่อที่เขาจะได้ดูดกลืนพลังหยินจากเธอ มาช่วยยกระดับความแข็งแกร่งให้แก่ตนเองต่างหาก
นพเก้าใช้มือซ้ายจับประคองส่วนโคนของัั์ เขาย่อเข่าลงเล็กน้อยและดันสะโพกของตนเองถอยไปด้านหลังท่วงท่านี้ค่อนข้างทุลักทุเล ส่วนหัวหยักบานที่แหวกทะลุเกลียวคลื่น ค่อยๆ ครูดไถลลดหลั่นลงไปตามหน้าท้องแบนราบของหญิงสาวเขาออกแรงกดทับแท่งหินของตนเอง บังคับให้มันงองุ้มลงจนเส้นเืดำปูดโปนหลังฝ่ามือจนกระทั่งปลายยอดลากผ่านง่ามนิ้วที่ปิดบังติ่งเกสรและปากทางเข้า ลงไปหยุดนิ่งทิ่มแทงอยู่ตรงรอยแยกใต้บั้นท้ายของเธอ
ฉึบ...
ชายหนุ่มเสียบรั้งแก่นกายเอาไว้ตรงร่องหนีบเบื้องล่างซึ่งเป็จุดเชื่อมต่อระหว่างประตู์และร่องสะโพกอันอวบอัด
ฟรึ่บ! ฟรึ่บ!
เขาขยับท่อนเอ็นที่ถูกกดทับให้อยู่ในแนวนอน ค่อยๆครูดไถเสียดสีขึ้นลงไปตามร่องหนีบ ัักับขอบประตู์้า ลากผ่านร่องแก้มก้นที่บีบรัดดอกเบญจมาศด้านล่างชายหนุ่มรู้สึกถึงความร้อนรุ่มและคับแคบที่บีบรัดตัวเขาแน่น
“อะ... อ่าห์~”
แม้จะไม่ได้ถูกสอดใส่ทะลวงลึก ทว่าวารินทร์กลับรู้สึกเสียวซ่านจนสะท้านไปทั้งร่างเธอก้มมองแท่งหินั์ที่กำลังเสียดสีครูดไถอยู่เบื้องล่าง มันไม่ยอมสอดประสานทะลวงเข้ามาเติมเต็มอย่างที่ใจเธอปรารถนาราวกับเขากำลังลงทัณฑ์และย้ำเตือนว่า... เธอไม่ควรล้อเล่นกับอารมณ์ราคะที่กำลังเดือดพล่านของเขา
(ทำไม... ทำไมถึงไม่รีบสอดเข้ามาล่ะ!)
หญิงสาวกระสับกระส่ายด้วยความทรมาน เนินเนื้อส่วนนั้นปวดหนึบและชาดิกจากการถูกสุมด้วยไฟปรารถนาแท่งเนื้อที่เอาแต่ครูดไถอยู่ภายนอกไม่ยอมปลดเปลื้องความทรมานให้เธอ มันทำหน้าที่เพียงแผดเผาง่ามขาของเธอให้ร้อนรุ่มดั่งถูกไฟบรรลัยกัลป์ลนรู้สึกเหมือนใกล้จะขาดใจตาย แต่กลับไม่อาจเอื้อมแตะถึงสรวง์ได้
“อ้อนวอนผมสิ”
ชายหนุ่มเอ่ยคำสั่งด้วยน้ำเสียงเ็าและทรงอำนาจ
“ไม่มีทาง... ซะหรอก”
วารินทร์ดื้อดึงไม่ยอมแพ้ เธอหมายมั่นจะงัดข้อกับเขาให้ถึงที่สุดมาลองดูกันสักตั้งว่าใครจะตบะแตกก่อนกัน!
ขณะที่ถูกท่อนเอ็นร้อนฉ่าเสียดสีหยอกล้ออยู่ภายนอกมือซ้ายที่กอบกุมติ่งเกสรอยู่ก็เผลอไผลใช้นิ้วกลางสะกิดเขี่ยอย่างลืมตัว ปลายนิ้วเรียวเริ่มสอดแทรกเข้าไปในร่องแคบของตนเองอย่างช่วยไม่ได้เพราะสติสัมปชัญญะขาดผึงไปชั่วขณะ
และในวินาทีนั้นเอง—!
ปับ!
มือซ้ายของชายหนุ่มที่คอยดักจับจังหวะอยู่ตลอดเวลาคว้าหมับเข้าที่ข้อมือของเธอที่กำลังเพลิดเพลินกับการปรนเปรอตนเอง! เขายึดข้อมือเธอไว้แน่นก่อนจะออกแรงรั้งให้ปลายนิ้วที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยหยาดน้ำหวานของเธอ ยกขึ้นมาจดจ่อที่ริมฝีปากของเขา
อย่างไม่คาดฝัน ชายหนุ่มอ้าปากปลายนิ้วเรียวของเธอดูดดึงและตวัดลิ้นเลียคราบน้ำรักอย่างเอร็ดอร่อยและดูดดื่ม
ฮา~
แม้ร่างกายของทั้งสองจะยังไม่ได้สอดประสานเป็หนึ่งเดียวทว่าาประสาทที่ต่างฝ่ายต่างดึงดันฝืนกลั้นอารมณ์ ก็กำลังดำเนินไปอย่างดุเดือด...ดูทีก่อนเถิด ว่าใครจะเป็ฝ่ายพ่ายแพ้ต่อตัณหาและทนไม่ไหวก่อนกัน!
...
อึก!
เสียงของชายวัยกลางคนครางอู้อี้ดังขึ้นเบาๆ ในลำคอขณะที่เปลือกตาหนักอึ้งค่อยๆ เบิกขึ้นมองเพดานห้อง เขายังคงรู้สึกปวดหนึบและวิงเวียนศีรษะจากฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปอย่างหนักหน่วง
เขาพลิกตัวตะแคงข้าง ขยับลงจากฟูกที่นอนลงมาบนพื้นสองมือยันกายขึ้นอย่างทุลักทุเล ชันเข่าเดินโซเซออกจากห้องนอนไปในสภาพกึ่งหลับกึ่งตื่น
“ดูเหมือน่นี้... คุณจะมีเื่ให้กังวลใจเยอะเลยนะ”
จอห์น ชายวัยกลางคนลูกครึ่งผมบลอนด์ รำพึงรำพันถึงภรรยาสาวที่พักหลังมานี้มักมีสีหน้าอมทุกข์และเหม่อลอย
แม้ความสัมพันธ์ฉันท์สามีภรรยาของพวกเขาจะจืดจางและห่างเหินกันมาเนิ่นนานแต่ถึงกระนั้น พวกเขาก็ยังคงใช้ชีวิตอยู่ร่วมชายคาเดียวกัน นอนในห้องเดียวกัน บนเตียงเดียวกัน...เพียงแค่หันหลังให้กันเท่านั้น แม้เธอจะไม่เคยปริปากเล่าระบาย แต่เขาก็พอจะเดาออกว่าลึกๆ แล้วเธอคงกำลังเผชิญกับมรสุมปัญหามากมายในที่ทำงาน โดยเฉพาะข่าวลือคาวโลกีย์เื่ผู้บริหารจอมลามกคนนั้น
กรอด...
จอห์นขบกรามแน่นจนนูนเป็สัน เขารู้สึกสมเพชตัวเองที่เป็ได้แค่ไอ้โง่เง่าที่ไม่เคยรับรู้หรือช่วยเหลืออะไรภรรยาได้เลย
(บางที... เราสองคนควรหันหน้ามาปรับความเข้าใจกันใหม่ให้รู้เื่)
จอห์นคิดว่านี่น่าจะเป็ทางออกที่ดีที่สุดสำหรับสถานการณ์ความรักที่คลุมเครือเช่นนี้แต่เมื่อทบทวนดูอีกที... การปล่อยเบลอและทำตัวไม่รู้ไม่ชี้ อาจจะเป็การดีกว่า
เฮ้อ...
เขาลอบถอนหายใจยาว ยอมรับอย่างลูกผู้ชายว่าตนเองมันตาขาวและขี้ขลาดเกินกว่าจะกล้าเผชิญหน้ากับภรรยาตรงๆโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในค่ำคืนนี้... หากไม่ได้ไอดอลหนุ่มหน้าใหม่จอมอัธยาศัยดีคนนั้นมาช่วยชงเหล้าและเป็ตัวเชื่อมเขาก็คงไม่มีความกล้าพอที่จะเปิดปากคุยกับภรรยาได้ยาวนานขนาดนี้
ตึก... ตึก...
เขาเดินทอดน่องครุ่นคิดเรื่อยเปื่อย หมายจะไปล้างหน้าแปรงฟันให้สร่างเมาแล้วกลับไปล้มตัวลงนอน เพื่อเตรียมตัวตื่นมารับเช้าวันใหม่
พรุ่งนี้ชวนเธอไปเดตที่สวนสนุกดีไหมนะ...
เขายกยิ้มมุมปากกับความคิดนั้น ขณะก้าวเดินผ่านห้องครัวมุ่งหน้าไปสุดปลายทางเดินฝั่งขวาซึ่งมีแสงไฟสว่างลอดออกมา
อ๊ะ—
ในจังหวะนั้นเอง โสตประสาทของเขาก็แว่วได้ยินเสียงแปลกประหลาดดังแทรกขึ้นมา
วารินทร์?
ชายวัยกลางคนรู้สึกหัวใจเต้นผิดจังหวะ โครมครามอยู่ในอกบางที... เขาอาจจะแค่หูแว่วไปเองก็ได้มั้ง
แต่เมื่อเขาสืบเท้าเข้าไปใกล้ เสียงลึกลับนั้นก็ยิ่งแจ่มชัดขึ้นมันคือเสียงครางกระเส่าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยอารมณ์หวามไหวรุนแรง และการปลดปล่อยห้วงอารมณ์อย่างบ้าคลั่ง
แกร๊ก...
สองเท้าหยุดชะงักงัน หัวใจของจอห์นเต้นระรัวประดุจรัวกลองเขาไม่เคยระแคะระคายมาก่อนเลยว่า ภรรยาผู้แสนเ็าของตน จะแอบเก็บกดอารมณ์ความ้าแล้วมาปลดปล่อยความใคร่เงียบๆ เพียงลำพังในห้องน้ำ โดยที่ไม่ปริปากบอกเขาเลยสักคำ
ทำไมกันล่ะ?
จอห์นตั้งคำถามกับตัวเองในใจ บอกตามตรงว่าเขารู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจอย่างสุดซึ้งแต่เขาก็ไม่มีสิทธิ์โกรธเคืองอะไรเธอ เพราะต้นตอของความหมางเมินทั้งหมดนี้... มันล้วนเป็ความผิดของเขาเอง
“เธอยังคง... ไม่ยอมให้อภัยฉันสินะ”
เขาเคยก่อตราบาปอันใหญ่หลวงไว้กับเธอ เป็ตราบาปที่ไม่อาจลบล้างและยากจะให้อภัย
ชายวัยกลางคนยกมือขึ้นเกาะกุมศีรษะอย่างปวดร้าว ตัดสินใจหันหลังเตรียมจะเดินจากไปเขาควรปล่อยให้เธอมีพื้นที่ส่วนตัว เพื่อปลดปล่อยความเครียดเพียงลำพังจะดีกว่า
เพียะ!
เสียงนั้นไม่ได้ดังสนั่นหวั่นไหว คล้ายกับเสียงตบยุงเบาๆทว่ามันกลับตรึงร่างของชายวัยกลางคนให้หยุดชะงักแข็งค้างอยู่กลางทาง ดวงตาของเขาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆ หันขวับกลับไปมองที่บานประตูห้องน้ำอีกครั้ง
เพียะ! เพียะ!
เสียงฟาดเนื้อดังกระทบกันอีกหลายครั้ง และเริ่มรัวจังหวะถี่กระชั้นขึ้นเรื่อยๆสัญชาตญาณร้องเตือนถึงความผิดปกติอย่างรุนแรง
หรือว่า—!
ฉับพลันนั้น ภาพของไอดอลหนุ่มหน้าหล่อที่ขอมาค้างคืนด้วยในคืนนี้ก็ผุดวาบขึ้นมาแทรกในจินตนาการที่กำลังเตลิดเปิดเปิง... หรือว่าไอ้เด็กนั่นจะกล้าทำเื่ระยำตำบอนกับภรรยาของเขา!
ตุบ!
หยุดคิดเดี๋ยวนี้นะ! จอห์นรีบสะบัดหัวไล่ความคิดวิปริตเขายกกำปั้นขึ้นทุบอกตัวเองแรงๆ เพื่อเรียกสติ เขาไม่อยากนึกภาพเื่พรรค์นี้อีก เพราะอาการป่วยทางจิตบ้าๆที่คล้ายกับ ‘รสนิยมชอบดูภรรยาถูกชายอื่นย่ำยี’ มันเริ่มจะกำเริบพลุ่งพล่านขึ้นมาอีกแล้ว!เขาไม่้าให้ระยะห่างระหว่างเขากับภรรยาต้องถ่างกว้างออกไปไกลกว่าเดิม เพราะเื่อุบาทว์แบบนี้อีก!
(เดี๋ยวก่อนสิ... แล้วไอ้หนุ่มนั่นมันหายหัวไปไหน?)
เมื่อสติสัมปชัญญะกลับมาครบถ้วน เขาก็ตระหนักถึงความจริงข้อนี้ได้
ตึก! ตึก! ตึก!
เขาไม่มัวรีรอให้เสียเวลา รีบหมุนตัวเดินจ้ำอ้าวมุ่งตรงไปยังประตูห้องน้ำฝั่งซ้ายทันทีเขาต้องพิสูจน์ให้เห็นกับตาตัวเองให้จงได้!
ยิ่งสาวเท้าเข้าไปใกล้ เสียงครางกระเส่าก็ยิ่งดังก้องกังวานชัดเจนขึ้นทุกขณะไม่เพียงเท่านั้น เสียงกระหน่ำตีราวกับของแข็งกระทบเนื้อหนัง ก็ลอยมากระทบโสตประสาทอย่างต่อเนื่อง
(ไม่... ไม่จริง... มันต้องไม่เป็แบบนี้สิวะ!)
จอห์นรีบพุ่งพรวดไปหยุดยืนอยู่หน้าประตูห้องน้ำ วินาทีนี้หัวใจของเขาเต้นโครมครามรุนแรงดั่งถูกไฟบรรลัยกัลป์แผดเผาภายในอกอัดแน่นไปด้วยมวลอารมณ์อันซับซ้อนยุ่งเหยิง ทั้งความหวาดกลัวสุดขีด และความปรารถนาอันบิดเบี้ยวที่กำลังถูกปลุกปั่น
เขายื่นมืออันสั่นเทาออกไปบิดลูกบิด ค่อยๆ แง้มประตูห้องน้ำออกช้าๆแล้วสอดสายตาลอดผ่านช่องว่างเข้าไป ภายในนั้นยังคงถูกปกคลุมไปด้วยม่านไอน้ำสีขาวขุ่น
“อาห์... ดีเหลือเกิน... รู้สึกดีสุดๆ ไปเลย... ตีอีกสิ...ตีให้แรงกว่านี้อีก...”
เสียงครางที่เคยถูกกักเก็บไว้อย่างมิดชิด บัดนี้ถูกปลดปล่อยให้ดังลอดออกมาอย่างเปิดเผยน้ำเสียงนั้นชัดเจนแจ่มแจ้ง ผนวกกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อที่ดังก้องกังวานสะท้อนไปมาในห้องน้ำ...มันคือเสียงใสราวกับกระดิ่งแก้วของวารินทร์ ภรรยาของเขาอย่างไม่ต้องสงสัย!
อึก—
เสียงกลืนน้ำลายฝืดคอดังเอื๊อก ั์ตาสีฟ้าสั่นระริกหลุกหลิกไปมาเหงื่อกาฬแตกพลั่กไหลอาบใบหน้าซีดเผือด
เมื่อกลุ่มหมอกไอน้ำเริ่มระเหยจางหายภาพบาดตาบาดใจก็พุ่งเข้ากระแทกสายตาอย่างจัง!
ตั๊บ!! ตั๊บ!! ตั๊บ!!
“แรงอีก... อ๊า... เสียวมากเลย... เพียะ!... อ๊าห์...เพียะ!... นายท่าน... เพียะ!... ทาส... ทาสไม่ไหวแล้ว... เพียะ!...”
ภาพเบื้องหน้าปรากฏร่างของหญิงสาวที่กำลังแหงนหน้าเหม่อมองเพดานอย่างเลื่อนลอยขณะที่ร่างกายท่อนบนซึ่งโผล่พ้นอ่างอาบน้ำกำลังสั่นคลอนโยกคลอนขึ้นลงอย่างบ้าคลั่งหน้าอกอวบอิ่มสั่นกระเพื่อมอย่างรุนแรง เรือนผมยาวสลวยเปียกชื้นลู่แนบใบหน้า หยาดน้ำตาแห่งความสุขสมรินไหลอาบแก้มน้ำลายไหลยืดเลอะมุมปาก สภาพของเธอดูยับเยินและร่านสวาทราวกับคนเสียสติ
“อีกนิดเดียว... ตั๊บๆ... ร่อนเอวให้แรงกว่านี้อีก...ตั๊บๆๆๆ... ทำให้ฉันพอใจมากกว่านี้สิ!”
เพียะ!
ฝ่ามือแกร่งที่โผล่พ้นผิวน้ำ ฟาดตบลงไปบนแก้มก้นขาวเนียนของหญิงสาวอย่างจังจนเกิดเป็รอยปื้นสีแดงเถือกซ้อนทับกันหลายชั้นจนนับไม่ถ้วน
ในจังหวะนั้นเอง—
ชี่!
ร่างของหญิงสาวหยุดชะงักการเคลื่อนไหว แข็งทื่อราวกับท่อนไม้ก่อนจะสั่นสะท้านอย่างรุนแรง เธอหงายศีรษะไปด้านหลัง แอ่นแผ่นหลังโค้งดั่งคันศร ร่างกายกระตุกเกร็งรับความสุขสม
วารินทร์บรรลุถึงจุดสุดยอดและปลดปล่อยออกมาก่อนที่ชายหนุ่มจะถึงฝั่งฝัน
“หนอย... ยัยนี่! ไม่มีความอดทนเอาเสียเลยนะ!”
เสียงของชายหนุ่มตวาดลั่นด้วยความขัดใจ ขณะที่บริเวณแผงอกล่ำสันของเขาเปรอะเปื้อนไปด้วยหยาดน้ำหวานที่พ่นกระเซ็นมาจากหญิงสาวเขายังคงนอนเอนกายเหยียดสะท้านอยู่ในอ่างน้ำ ปล่อยให้หญิงสาวขยับควบขี่ขึ้นลงปรนเปรอราวกับหญิงคณิกาไร้ราคา
ปุ๊!
ชายหนุ่มหยัดกายลุกขึ้นยืนตระหง่าน มือแกร่งรวบจับเรียวขาทั้งสองข้างของหญิงสาวเอาไว้มั่นก่อนจะกระชากถอนรั้ง ‘สัตว์ประหลาดั์’ ออกมาจากถ้ำ์รวดเดียวจนสุดโคน!
ฉับพลันนั้น... ราวกับชายหนุ่มััได้ถึงรังสีอำมหิตบางอย่าง
เขาหันขวับกลับมามองที่ประตูทางเข้าห้องน้ำ
“ม... ไม่จริงน่า... เป็ไปไม่ได้...”
จอห์นที่ยืนแอบดูอยู่เบิกตาค้าง สมองของเขาอื้ออึงขาวโพลนหัวใจเต้นโครมครามแทบะเิ สองแขนที่ทิ้งตกลงข้างลำตัวสั่นเทิ้ม ปลายนิ้วทั้งสิบกระตุกเกร็งอาการเหล่านี้คือสัญญาณเตือนของคนที่ใกล้จะหัวใจวายตายจากการช็อกใสุดขีด!
บัดนี้... ฝันร้ายที่เลวร้ายที่สุดได้อุบัติขึ้นตรงหน้าเขาแล้ว!
และที่แย่ไปกว่านั้น ลางสังหรณ์อันแม่นยำของเขาร้องเตือนว่า...ค่ำคืนอันบ้าคลั่งนี้ จะยังไม่จบลงง่ายๆ เพียงเท่านี้อย่างแน่นอน!
675
![ที่รักมาเฟียY [Yaoi]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1613553192_42681222.webp)