บทที่ 17 ถือไพ่เหนือกว่า!!
“ข้าแซ่ไป๋”ร่างของไป๋เซี่ยหายไปทิ้งไว้เพียงเสียงที่ยังคงก้องกังวาน ไป่เซี่ยไม่ได้กลับเข้าเมืองแต่เขาเลือกที่จะเดินลึกเข้าไปในป่า และเมื่อพบเป้าหมาย เขาก้ถอยออกมาแล้วไต่ขึ้นหน้าผาทันที[บอสประจำเมืองขนาดใหญ่ วานรอัสนีสวรรค์ Lv 300] ร่างของวานรสีขาวที่นอนหลับอยู่บนก้อนเมฆที่เหมือนปุยฝ้ายอย่างสบายอารมณ์หวิว~~ฉึก!! เจี๊ยกกกกกก!!!! กระสุนพุ่งแหวกอากาศออกไปฝังเข้าที่หน้าผากของวานรอัสนีสวรรค์ที่กำลังหลับอยู่เต็มๆทำให้มันลืมตาตื่นขึ้นแล้วร้องคำรามออกมาด้วยความเจ็บปวด“ทำไมหนังมันหนาขนาดนั้นวะ!”ไปเซี่ยสถบออกมาด้วยความตะลึงพร้อมกับจ้องมองไปยังกระสุนที่ปักอยู่บนหน้าผากมัน เขาไม่รอช้าลั่นไกส่งกระสุนออกไปรัว หลอดเลือดของวานรอัสนีสวรรค์ก็ค่อยๆลดลงอย่างช้าๆ“โฮกกกกกก!!”มันร้องคำรามพร้อมกับอ้าปากขึ้นฟ้า ก้อนเมฆสีขาวที่ลอยอยู่บนฟ้ากลับกลายเป็นเมฆสีดำก่อนที่จะมีสายฟ้าพุ่งออกมาจากก้อนเมฆเข้าไปในปากของวานรอัสนีสวรรค์ทำให้พลังชีวิตของมันเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว“****!!!”หลังจากที่เห็นทักษะของมันไป๋เซี่ยก็สถบออกมาอย่างหัวเสีย เขาไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องให้กับสถานการณ์นี้ดี เขายังคงลั่นไกต่อไปเรื่อยๆจนพลังชีวิตของมันลดลงไปในระดับหนึ่งมันก็มันอ้าปากออกอีกครั้ง คราวนี้กระสุนของไป๋เซี่ยเจาะเข้าที่ปากจนเลือดสาดกระเซนทำให้มันหยุดชะงักลงด้วยความเจ็บปวดและหลอดเลือดก็ลดลงมากกว่าเดิมมันใช้ชี่นิ้วขึ้นฟ้า ก่อนที่จะมีสายฟ้าฟาดลงมากมั่วซั่วจนป่ารอบๆตัวมันราบเป็นหน้ากลอง ไปเซี่ยใช้เวลาซักพักในการอัดกระสุนใส่มันก่อนที่มันจะล้มลงด้วยความคบแค้นใจโดยที่มันยังไม่แม้แต่จะได้เห็นแม้เงาของศัตรูก็ต้องตกตายลง[ท่านได้รับทักษะกลืนอัสนีสวรรค์ ทักษะระดับ:SSS] [ท่านได้รับทักษะมหากายาอัสนีคงกระพัน ทักษะระดับ:SSS][ท่านได้รับทักษะบรรลุธาตุอัสนี ทักษะระดับ:SSS][ท่านได้รับทักษะผ่ามืออัสนีลายภพ ทักษะระดับ:SSS][ท่านได้รับทักษะอัสนีสวรรค์คลั่ง ทักษะระดับ:SSS][ท่านได้รับทักษะอัสนีสวรรค์สรรค์พันธนาการ ทักษะระดับ:SSS][ท่านได้รับแบบแปลน หออัสนีสวรรค์หกชั้น ศาสตราระดับ S ชั้นยอด][ท่านได้รับหนังวานรอัสนีสวรรค์ ไอเท็มวัตถุดิบ ระดับ B ชั้นยอด][ท่านได้รับหางวานรอัสนีสวรรค์ ไอเท็มวัตถุดิบ ระดับ B ชั้นยอด][ท่านได้รับสมุนไพร เถาอัสนีสวรรค์ ไอเท็มวัตถุดิบ ระดับ B ชั้นยอด][ท่านได้รับแร่ หมอกประกายอัสนีสวรรค์ ไอเท็มวัตถุดิบ ระดับ B ชั้นยอด][ท่านได้รับสูตรยา จิตอัสนีวิบัติ][ท่านได้รับ…]หลังจากนั้นเขาก็เดินทางกลับไปยังเมืองขนาดกลางไปที่หอสมุดของเมืองขนาดกลาง ซึ่งก่อนจะเข้าเมืองเขาได้ออกไปล่าสัตว์รอบๆด้วยเพราะตอนนี้เขาเหลือตังน้อยมาก หลังจากมาถึงเขาก็ได้พบกับกลุ่มคนกลุ่มที่ยืนอยู่แถวๆหอสมุดซึ่งมันทำให้เขาแปลกใจพอสมควร ทำไมเพิ่มระดับไวจัง อือ คงจะใช้ห้าคนนั้นช่วยนะละน้า เขาพูดขึ้นในใจก่อนที่จะเดินเข้าหอสมุดไป หลังจากที่กลุ่มคนเหล่านั้นเห็นไป๋เซี่ยเดินเข้ามาก็เหมือนว่าพวกเขาจะใช้ระบบเสียงคุยกับใครซักคน พวกเขาไม่ได้พยายามที่จะขวางทางไปเซี่ยที่เดินเข้าหอสมุดเลย“มาเอาทักษะที่ฝากคัดลอกไว้”หลังจากที่เจอหญิงสาวท่าทางเย็นชาคนเดิมกำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ตรงเคาน์เตอร์ หญิงสาวปิดหนังสือแล้วก็ลุกขึ้นเดินเข้าไปในห้อง“ปู่ไป๋”เสียงของหลินหลินดังขึ้นพร้อมกับเธอที่เดินเข้ามาพร้อมกับเพื่อนทั้งสามของเธอและหัวหน้ากลุ่มคนเดิมและชายอีกคนที่เดินตามพวกเข้าทั้งห้ามาด้วย“โอ้ ไม่น่าเชื่อว่าเจ้าจะมาทันเวลา ดูเหมือนว่าเจ้าจะมีสมาชิกใหม่นะ”เจ้านั่นหัวหน้ากิลเดอะเดม่อนเฟียร์สินะ ไป๋เซี่ยพูดขึ้นภายในใจพร้อมกับปั้นหน้ายิ้มแย้มออกไป“ใช่คะ เขาเป็นเพื่อนใหม่หนูเอง เขาชื่อซ่งกู่”หลินหลินแนะนำซ่งกู่ให้กับไป่เซี่ยทันที“ผู้อาวุโสข้าน้อยซ่งกูเองครับ”ซ่งกู่ป้องมือพร้อมกับก้มหัวให้ไป๋เซี่ย[ท่านถูกแนะนำโดยหลินหลินผู้เฒ่าไป๋ LV???ความสัมพันธ์เพิ่มขึ้น 50/500สถานะ -] “เอาละ เจ้ามีมาหาข้ามีปัญหาอะไรหรือเปล่า หรือยากให้ข้าช่วยอะไร”ไป่เซี่ยเอ่ยถามขึ้นโดยที่ไม่สนใจซ่งกู่เลยแม้แต่น้อย“ทักษะระดับSSSอย่างละสามเล่ม ขอบคุณที่ใช้บริการ”หญิงสาวหน้าตาเย็นชาก็เดินออกมาพร้อมกับแหวนวงหนึ่งในมือ เธอวางมันลงไว้บนเคาน์เตอร์แล้วนั่งลงอ่านหนังสืออีกครั้ง[ท่านและซิวซิวได้ทำธุรกิจร่วมกันบ่อยครั้งจนเธอเริ่มที่จะจดจำท่านได้ซิวซิว LV196 (บรรพบุรุษเซียนขั้นสูง)ความสัมพันธ์เพิ่มขึ้น 110/500เธอสนใจในความรำรวยของท่านและเริ่มจำท่านได้และเธอจะแอบมองท่านเป็นบางครั้งสถานะ พันธมิตร,หลงไหล]F**k!! อะไรเนี่ยย!!ไปเซี่ยสถบขึ้นภายในใจอีกครั้ง คนสร้างเกมนี้คิดอะไรอยู่!!ไปเซี่ยรีบยื่นมือไปหยิบแหวนแล้วหันไปมองเธอที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ ซึ่งเธอเองเมื่อรู้สึกว่าถูกจ้องมองเธอก็หันไปหาไป๋เซี่ยทันที“อะ..เอ่อขอบคุณเช่นกัน อ้อข้าฝากคัดลอกทักษะพวกนี้ด้วยสิ”ไป๋เซี่ยที่เห็นเธอหันมามองเขาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุยก็ลนลานำร้อมกับเอาทักษะที่เพิ่งได้มาใหม่ออกมาให้เธอคัดลอกให้ ซึ่งเธอก็ไม่ได้พูดอะไรทำเพียงแค่รับแหวนไปเงียบๆซ่งกู่มองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและมองชายชราค่อยๆหยิบเอาแหวนไป ในแหวนวงนั้นมีหนังสือทักษะ!! มันมีแม้แต่ทักษะระดับSSS!!สายตาของซ่งกู่เต็มไปด้วยความโลภ เขาแทบจะคุมตัวเองไม่อยู่ และก็เห็นชายชรายังคงยื่นแหวนให้หญิงสาวที่นั่งอ่านหนังสืออยู่“อย่างละสี่เล่มเหมือนเดิม แต่ขอรับที่เมืองขนาดใหญ่”ไป๋เซี่ยวางแหวนลง พร้อมกับเอาอีกแหวนที่ใส่เงินมาให้หญิงสาวด้วย“รับบัตรนี่ไป หากท่านจะรับหนังสือที่คัดลอกที่เมืองขนาดใหญ่โปรดแสดงบัตรนี่ให้เขา”หญิงสาวที่รับแหวนและตำราทักษะไปตรวจสอบก็เปิดตู้หยิบบัตรสีฟ้าครามมาให้ไป่เซี่ย“เอาละ เจ้ามีอะไรให้ข้าช่วยไหม”ไป๋เซี่ยหันไปพูดกับหลินหลินและซ่งกู่หลังจากที่จัดการธุระตัวเองจนเสร็จแล้ว“คือว่าเพื่อนของหนู เขาอยากจะขอทักษะจากปู่นะคะ แต่ว่าถ้าลุงไม่อยากให้เขาจะขอซื้อก็ได้นะคะ”หลินหลินรีบกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่กังวล“ใครต้องการทักษะ”น้ำเสียงของไป๋เซี่ยเปลี่ยนไปเย็นชาเล็กน้อย“ข้าเอง”ซ่งกู่เอ่ยจอบโดยไร้ความกลัวพร้อมกับความคิดที่ผุดขึ้นภายในใจ ยังไงหลินหลินและเพื่อนของเธอก็หนีไม่พ้นเงื้อมมือเขาอยู่แล้ว ทำไมเขาต้องกลัวเฒ่าไป๋ตรงหน้าคนนี้ด้วยฆ่าข้าก็ไม่ตาย แถมท่านยังไม่สามารถยื่นมือเข้าช่วยเหลือพวกหลินหลินไม่ได้ด้วย ถึงแม้จะจ้างคนคุ้มกันแล้วไงละ ยังไงท่านก้ปกป้องพวกเขาตลอดไปไม่ได้ มันก็แค่(NPC)โง่ๆตัวหนึ่ง เขาถือไพ่เหนือกว่า!!“อือ ข้าขอบอกไว้ก่อนเลยนะว่าข้าไม่รู้ว่าเจ้าคบกับหลินหลินด้วยผลประโยชน์หรืออะไร และอีกอย่างข้าเพิ่งได้ข้อความบางอย่างมาบอกว่าอย่าให้ความช่วยพวกเจ้ามากเกินไป”ไป๋เซี่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงปกติแต่สร้างความกดดันให้พวกเขาเป็นอยากมาก“เอ่อ ข้าต้องการทักษะระดับAขอรับ”ซ่งกู่กลืนนำลายก่อนที่จะกล่าวออกมาโดยที่ไม่สนใจที่ไป๋เซี่ยกล่างเลย ซึ่งไปเซี่ยก็คิดเอาไว้อยู่แล้ว เขาหยิบทักษะออกมาจากแหวนแล้วโยนให้ซ่งกู่[ท่านได้ทำให้เฒ่าไป๋รู้สึกไม่พอใจในตัวท่านผู้เฒ่าไป๋ LV???ความสัมพันธ์เพิ่มขึ้น -300/500ท่านจะไม่ได้รับภารกิจจากเฒ่าไป๋เป็นเวลา500ปีสถานะ เกลียดชัง]“พวกเจ้าทั่งห้าคนรู้ตัวไหมว่ากำลังถูกใช้เป็นเครื่องมือ ดูเหมือนเจ้าจะเลือกคบสหายได้ไม่ดีเลยนะ”ไป๋เซี่ยเอ่ยถามในขณะที่ซ่งกู่ได้แต่กลืนน้ำลายพร้อมกับปลอบใจตัวเองให้ใจเย็นเข้าไว้ ยังไงทั้งห้าคนนี้ก็หนีตนไม่พ้นอยู่แล้ว!! ทั้งห้ามองหน้ากันก่อนที่จะเหลือบมองไปยังซ่งกู่ก่อนที่จะพยักหน้าออกมาช้าๆ ซึ่งซ่งกู่ก็ยื่นนิ่งตีมึนทำตัวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น“เอาละพวกเจ้าทั้งห้าตามข้ามา”ทั้งห้าคนเดินตามไป๋เซี่ยออกไป ซึ่งซ่งกู่เองก็เดินตามไปด้วยติดๆเช่นกันก่อนที่จะสั่งการให้ลูกน้องของตนเองเดินตามไปด้วย“คุณปู่จะพาหนูไปไหนเหรอคะ”หลินหลินถามออกมาด้วยความอยากรู้อยากเห็นซึ่งทุกคนยกเว้นหัวหน้ากลุ่มคนเดียวที่ไม่กล้าเอ่ยถามอะไรเพราะมัวแต่กังวลพวกซ่งกู่ที่เดินตามาด้านหลัง ยกเว้นหลินหลินและเพื่อนอีกสามคนที่เดินตามและเอ่ยถามเรื่องราวต่างๆอย่างไร้ความกังวล“เดี๋ยวเมื่อถึงที่พวกเจ้าก็รู้”ไป๋เซี่ยพาพวกเขาเดินไปจนถึงสมาคมทหารรับจ้าง ซึ่งซ่งกู่และพวกที่เดินตามมาก็นึกถึงเหตุการณ์ที่ไป๋เซี่ยทำที่เมืองขนาดเล็กต่างก็พากันเครียดขึ้นมาทันที ไป๋เซี่ยไม่รอช้าพาพวกเขาเดินเข้าไปในสมาคมทันที