“นี่มันเตาหลอมยาชัดๆ ทำไมถึงเรียกโรงหลอมอาวุธล่ะ”
อู๋ฉืออยากจะบ่นออกมาแต่ก็อดกลั้นไว้ในใจ แต่เมื่อคิดให้ดีแล้ว การมีโรงหลอมอาวุธก็ไม่ใช่เื่แย่อย่างน้อยก็ดีกว่าโรงตีเหล็กธรรมดา
เขาเปิดหน้าต่าง‘โรงหลอมอาวุธ’ ดู
มันมีคุณสมบัติหลักอยู่2ประการ
ประการที่1คือการสร้างอาวุธ จำเป็ต้องมีแบบจำลองและผลึกมายา
ประการที่2คือการเปลี่ยนอุปกรณ์ให้เป็อาวุธ ซึ่งก็ต้องใช้ผลึกมายาเช่นกัน!
“น่าเสียดาย ถ้ามีโรงตีเหล็กเร็วกว่านี้ กระบี่ยาวของฉันก็คงไม่หัก”
อู๋ฉือครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วหยิบ [ปืนซุ่มยิงแม่เหล็กไฟฟ้า] ออกมา
นี่เป็อุปกรณ์ประเภทเทคโนโลยีหากไม่มีความรู้ความเข้าใจ การใช้งานก็จะยุ่งยากมาก
และเมื่อไม่มีกล้องเล็งความแม่นยำก็คงจะน่ากังวลไม่น้อย!
แต่ตอนนี้เขาสามารถเปลี่ยนมันให้เป็อาวุธได้แล้วมาดูกันว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงอย่างไรบ้าง
อู๋ฉือเปิดฝา‘เตาหลอมยา’ ตามคำอธิบายแล้วโยนปืนซุ่มยิงลงไป
ทันใดนั้นข้อความแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้นบนเตาหลอมยา
[ใส่ผลึกมายา 100 ชิ้น] / [นำออก]
“แพงขนาดนี้เลยเหรอ?”
อู๋ฉือลังเลอยู่ครู่หนึ่งแต่สุดท้ายก็เลือกที่จะใส่ผลึกมายาเข้าไป
ผ่านไปไม่นานนักเปลวเพลิงก็ลุกโชนขึ้นจากเบื้องล่างของเตาหลอมยา
รูปปั้นมนุษย์ลอยขึ้นและหมุนวนไปรอบเตาหลอมยาอยู่2-3รอบ
ประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมาเปลวเพลิงก็มอดดับลง
รูปปั้นมนุษย์ก็กลับมาสงบนิ่งดังเดิม
[ช่องเก็บของ -1]
ฝาเตาหลอมยาเปิดออกปืนซุ่มยิงที่ดูลึกลับขึ้นกว่าเดิมมากก็ลอยออกมาจากเตาและหมุนวนรอบตัวอู๋ฉือหนึ่งรอบ!
มันดูคล้ายกับ...กระบี่บินของผู้ฝึกตน!
“จากวัตถุไร้ชีวิต กลายเป็อาวุธที่มีจิติญญาได้ยังไงกัน!”
อู๋ฉือรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยและเมื่อเขายกมือขึ้น ปืนซุ่มยิงก็ร่อนลงมาอยู่ในมือของเขาทันที!
..........
[ปืนซุ่มยิงแม่เหล็กไฟฟ้า (อาวุธ)]
[ประเภท: อุปกรณ์]
[ระดับ: 10]
[คุณภาพ: หายาก]
[คุณสมบัติ: จิติญญา +5, พละกำลัง +5]
[ะุ: ะุพลังิญญา]
[ซองะุ: 100/100 (อัตราฟื้นฟู: 1 นัด/10 วินาที)]
[ระยะการโจมตี: 0~2000 เมตร]
[คำอธิบาย: ปืนซุ่มยิง คุณเติบโตเป็ผู้ใหญ่แล้วนะควรเรียนรู้ที่จะซุ่มยิงศัตรูด้วยตัวเองได้แล้ว]
..........
“อุปกรณ์หายาก! แถมระดับอุปกรณ์ยังเพิ่มขึ้นถึงระดับ 10 ด้วย!”
อู๋ฉือเล่นปืนไรเฟิลในมืออย่างสนุกสนานพร้อมที่จะลองใช้
น่าเสียดายที่การรุกรานของมอนสเตอร์ในวันนี้สิ้นสุดลงแล้วมิฉะนั้นเขาคงได้ทดสอบพลังของอาวุธชิ้นนี้ในทันที
สำหรับระดับนั้นความแข็งแกร่งของอุปกรณ์จะพิจารณาจาก 2 สิ่งหลักหนึ่งคือระดับ สองคือคุณภาพ
ยิ่งระดับสูงอุปกรณ์ก็ยิ่งทรงพลัง แต่ก็มีข้อจำกัดและข้อกำหนดสำหรับอุปกรณ์ระดับสูงด้วย
เช่นเดียวกับอาวุธเทพในตำนานหากผู้ที่มีพลังอ่อนแอนำไปใช้ ก็อาจถูกสูบพลังชีวิตจนหมดภายในครั้งเดียว
หรือเช่นสมบัติวิเศษในตำนานที่จะเลือกเ้าของโดยอัตโนมัติ ผู้ที่ไม่ได้รับการยอมรับก็จะไม่สามารถใช้ได้เลย
และยังมีอุปกรณ์ธรรมดาๆอีก เช่นเกราะป้องกันระดับสูง หากมีพละกำลังไม่ถึงระดับที่กำหนดก็ไม่สามารถสวมใส่ได้เหมือนกัน
นี่ก็เป็เื่ที่สมเหตุสมผลยกตัวอย่างเช่น เกราะเหล็กกล้าผสมที่หนักหลายพันจิน หากพละกำลังไม่เพียงพอจะสวมใส่ได้อย่างไร?
แม้จะพยายามสวมใส่ได้ก็คงเดินไม่ได้ด้วยซ้ำ!
อาวุธตรงหน้านี้เป็เพียงอาวุธระดับ10ที่มีคุณภาพหายาก แต่อาจเกี่ยวข้องกับ ‘โรงหลอมอาวุธ’จึงไม่มีข้อกำหนดใดๆ ในการสวมใส่อุปกรณ์ชิ้นนี้!
“ไม่เลวเลย ฉันสามารถโจมตีศัตรูจากภายในรั้วได้แล้ว!”
อู๋ฉือพยักหน้าอย่างพึงพอใจเขาอ้าปากเล็กน้อย ปืนซุ่มยิงก็กลายเป็จุดแสงเล็กๆ ถูกเขากลืนลงท้องไป
..........
วันที่ห้า!
เวลา06:30น.!
เมื่อมีกำแพงไม้ที่ล้อมรอบดินแดนทั้งหมดรวมกับหอคอยป้องกันใหม่ และฝูงหมูป่าจึงยังสามารถรับประกันความปลอดภัยของดินแดนได้
ทว่าจู่ๆก็มีเสียงะเิดังขึ้นจากนอกประตูแต่เช้าตรู่!
ตูม!!!
อู๋ฉือตื่นขึ้นมาอย่างฉับพลันแล้วหันไปมอง
หลินไต้อวี้ก็ลืมตาขึ้นเช่นกันดวงตาของนางยังคงมีละอองหมอกแห่งความง่วงเจืออยู่
“ท่านลอร์ด นี่ใช่การรุกรานของมอนสเตอร์หรือไม่เ้าคะ?”
สาวงามลุกขึ้นนั่งนางรวบผมยาวที่สยายอยู่บนบ่าแล้วหยิบปิ่นปักผมหยกจากข้างหมอนมาจัดเก็บผมให้เรียบร้อย
เส้นผมสองปอยหลุดลงมาข้างหูสะท้อนกับผิวที่ขาวราวหยก ทำให้ใบหูเล็กๆ ดูน่ารักยิ่งขึ้น
“น่าจะใช่นะ!”
อู๋ฉือบิดคออ้าปาก พลันมีจุดแสงเล็กๆ ลอยออกมา แล้วขยายใหญ่ขึ้นตามลมกลายเป็ปืนซุ่มยิงในมือของเขา!
“ไปกันเถอะ! วันนี้เป็ระลอกที่ห้าแล้ว ต้องมีการเปลี่ยนแปลงแน่ๆ!” อู๋ฉือพูดจบก็รีบลุกออกจากกระท่อมไป
ทั้งคู่ต่างก็สวมเสื้อผ้าขณะนอนจึงไม่ยุ่งยากนัก
หลินไต้อวี้นั่งอยู่ข้างเตียงสวมถุงเท้าและรองเท้าให้เรียบร้อย ก่อนจะเดินตามออกไป
ภายนอกกำแพงไม้ของดินแดน!
เงาดำมากมายพุ่งออกมาจากหมอกจากทุกทิศทุกทางร่างกายที่แข็งทื่อของพวกมันโยกไปมาคล้ายซากศพเดินได้
พวกมันมีจำนวนมากมายนัก!อู๋ฉือมองคร่าวๆ ก็พบว่ามีมอนสเตอร์มาจากทั้งสี่ทิศราวกับคลื่นั์ที่ถาโถมเข้ามา ไม่ต่ำกว่าหลายร้อยตัวเลยทีเดียว!
“ระดับความยากเพิ่มขึ้นแล้ว”
อู๋ฉือรู้สึกเสียวสันหลังเล็กน้อยเขาจึงดึง ‘กระจกรู้แจ้ง’ ออกมาแล้วใช้เวทตรวจจับ 2-3 ครั้ง
..........
[ซากเดินดินเยือกแข็ง]
[เผ่าพันธุ์: ผีดิบ/มิติว่างเปล่า]
[ระดับ: 6]
[พละกำลัง: 11]
[จิติญญา: 0.1]
[ทักษะ: โจมตีกัดกร่อน]
[คำอธิบาย: ความตายคือบ้านของมัน]
..........
[ซากเดินดินเยือกแข็งขั้นสูง]
[เผ่าพันธุ์: ผีดิบ/มิติว่างเปล่า]
[ระดับ: 8]
[พละกำลัง: 25]
[จิติญญา: 0.1]
[ทักษะ: พิษกัดกร่อน, ลมหายใจเยือกแข็ง]
[คำอธิบาย: ตายในความเยือกแข็ง เบ่งบานในความเย็นะเื]