[จบ]เซียนทะลุมิติมาบริหารฟิตเนส

“ ป๊ะป๋าอยู่ไหนเหยอหยูกลัวมากๆเยยงือ… ”

เฉินห่าวรู้สึกปวดใจหลังจากได้ยินเสียงร้องไห้ผ่านความคิด  เขาพยายามเดินทางไปที่นั่นให้เร็วที่สุดพลางคุยกับเธอให้เหมือนว่าเขาอยู่ข้างๆจะได้ไม่รู้สึกกลัว

“ พ่อกำลังไปหาเป่าเป้ยนะ ตอนนี้เชื่อฟังคุณลุงใจร้ายก่อน อย่าร้องไห้อย่าทำให้ลุงแกโกรธรู้ไหม เป่าเป้ยต้องเป็นเด็กดี ”

“ งือเป่าเป้ยเป็นเด็กดีอยู่ค่ะ ”

“ โอเค มองออกไปรอบๆเป่าเป้ยเห็นอะไรบ้างเหรอครับ บอกพ่อหน่อยได้ไหม ”

“ กระดูกใหญ่มากเหม็นล้วย ”

“ ปิดจมูกได้ไหมครับ ”

“ หยูใช้แสงวิ๊งวับไม่ได้ ”

“ ใช้มานาไม่ได้สินะครับ งั้นใช้ผ้าปิดจมูกเอาไว้นะ หายใจเบาๆป๊ะป๋าใกล้จะถึงแล้ว ”

“ ป๊ะป๋ามีกำไลติดขาหยูด้วย ”

“ กำไลเหยอ มันเป็นยังไง ”

“ แน่นมากเยย มันกำลังส่งสายฟ้าเปรี้ยงๆใส่ขาหยูอา ”

“ เจ็บมากไหม ”

“ เจ็บนิดหน่อย ”

“ อดทนไว้นะป๊ะป๋าจะถึงแล้ว ”

เป่าเป้ยพยักหน้าพลางมองคุณลุงใจร้ายว่าต้องการทำอะไรเพื่อบอกให้คุณพ่อรู้ว่าคุณลุงที่อยู่กับเธอมีอาวุธอันตรายอะไรบ้าง มีดพกข้างเอว ดาบวางอยู่ด้านข้าง ทุกอย่างเธอค่อยๆเล่าให้ป๊ะป๋าฟังทั้งหมด

ขณะนั้นเองคุณลุงใจดีกลับอุ้มเธอแรงขึ้น เฉินห่าวได้ยินเรื่องนี้จึงรู้ว่ามันน่าจะตรวจพบการมาของมือสังหารนทีมืดที่เขาส่งไป

“ อย่าร้องนะเด็กน้อย ถ้าเธอร้องฉันจะใช้มีดเล่มนี้แทงเธอ เธอรู้ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้น ”

“ หยูจะเจ็บ ”

“ ใช่เพราะงั้นอยู่นิ่งๆ ”

ชายชุดดำเดินไปหลบหลังโขดหินภายในถ้ำพลางมองไปยังเพดานห้องทำราวกับว่ามีบางอย่างกำลังเดินผ่าน ไอพลังของเลเวล 150 ที่ปลดปล่อยออกมาทำให้มันรู้สึกหวาดกลัวเพราะถ้าหากถูกพบตัวจำเป็นต้องเคลื่อนย้ายหนี

เขาไม่รู้ว่าจุดพลังที่ปลดปล่อยออกมานี้เป็นของพ่อเด็กหรือว่าเป็นของคนอื่น รอบๆจุดพักของมันมีเพื่อนเหลืออยู่อีกหนึ่งคนเพียงแต่ว่าเขาอยู่บนเขาอีกลูกมันจึงไม่สามารถเรียกให้มาช่วยได้

เป่าเป้ยเห็นว่าแรงกอดลดลงแล้วจึงบอกป๊ะป๋าให้รู้จากนั้นเธอก็ใช้มือน้อยๆดึงเสื้อขึ้นมาปิดจมูกเพราะทนกลิ่นเหม็นเน่าของโครงกระดูกไม่ไหว

“ เหอะๆ หาฉันไม่เจอสินะ ”

รอยยิ้มฉีกกว้างเผยบนใบหน้าของมือสังหาร จุดพลังงานเมื่อครู่เดินผ่านมันไปไกลแล้วและไม่มีท่าทีว่าจะวกกลับมาเลย เพียงเท่านี้ก็มั่นใจว่าอีกฝ่ายยังไม่เจอตัวของมัน

 “ จางแกทำอะไรลงไป ทำไมฉันเห็นมังกรบินอยู่เหนือถ้ำของแก ”

วิทยุข้างหูดังขึ้นเบาๆพอให้ได้ยินเสียงสอบถาม มันมาจากเพื่อนที่อยู่บนเขาอีกลูกห่างจากที่นี่ไปไม่ไกล

“ ช่วยดูให้หน่อย ดูเหมือนฉันจะทำงานเสี่ยงไปหน่อยดันไปขโมยลูกของอาจารย์ท่านหนึ่งมา ”

“ แล้วแกไปขโมยมาทำไม ”

“ หัวหน้าบอกให้ขโมยเพราะเขาบอกพิกัดพวกเราให้อาจารย์คนอื่นๆและพวกเจ้าหน้าที่ของมหาวิทยาลัยรู้ โคตรน่าทึ่งเลยว่ะ ”

“ น่าทึ่งยังไง ”

“  มันสามารถตรวจสอบอาณาเขตทดสอบของมหาวิทยาลัยชิงหัวได้ทั้งหมดจนแผนเราล่มไม่เป็นท่าต้องบุกเข้าไปโต้งๆแทน ”

“ แล้วแบบนี้มันไม่อันตรายเหรอ ฉันหมายถึงการที่แกลากมันมาที่นี่  ”

“ อันตราย แต่ถ้าหากมันเจอฉันก็แค่เทเลพอร์ตหนีไป ”

เสียงจากปลายสายเงียบลงเพราะไม่มีอะไรจำเป็นต้องเล่าอีกต่อไป ชายชุดดำที่อยู่ภายในถ้ำยังคงมองไปยังตำแหน่งพลังงานที่กำลังเดินป้วนเปี้ยนรอบๆ ถึงอย่างนั้นการสำรวจของอีกฝ่ายกลับห่างจากถ้ำของมันมากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ

ทันใดนั้นเองมันก็สัมผัสได้ถึงพลังงานขนาดใหญ่กำลังปะทุบนท้องฟ้าจึงรู้ว่ามันคงเป็นพลังงานของมังกรที่กำลังกวาดหาตัวของมัน

“ เหอะ คิดจะจับฉันเหรอ มันไม่ง่ายหรอก ”

การไล่จับเทเลพอร์ตเตอร์ไม่ต่างจากไล่จับปลามือเปล่า ต่อให้อีกฝ่ายจะเลเวลสูงกว่ามันสามารถหายตัวหนีไปได้ง่ายๆ

ขณะที่กำลังมองดูมังกรและคนที่น่าจะเป็นพ่อของเด็กเดินวนรอบๆมันจึงอยู่ให้นิ่งที่สุดรอจนกว่าอีกฝ่ายจะพบตัวแล้วค่อยเทเลพอร์ตหนีไป แต่แล้วสัญชาตญาณกลับบอกมันให้หลบออกจากตำแหน่งที่ยืนอยู่ไม่อย่างนั้นจะต้องตาย

มันจึงรีบหันมองขึ้นไปบนเพดานก่อนจะพบเข้ากับดาบสีฟ้าพุ่งทะลวงเพดานลงมาอย่างเร็วไว ผู้ใช้ดาบไม่ได้ทะลวงลงมาด้วยมีเพียงดาบที่ยืดยาวเป็นเส้นตรงพุ่งเข้ามาใกล้มันรวดเร็วโดยที่ไม่สามารถหลบได้

เมื่อเห็นว่าตนเองตายแน่ชายชุดดำจึงตัดสินใจเทเลพอร์ตไปยังเขาอีกลูกเพื่อพาเพื่อนหนีไปเช่นกัน เพียงแต่ว่าสกิลของมันกลับไม่ทำงานหมายความว่าข้อจำกัดเดียวของมันถูกอีกฝ่ายรับรู้แล้ว

ชายชุดดำไม่มีทางเลือกอื่นอีกจึงตัดสินใจชูเด็กน้อยภายในมือขึ้นไปบนศีรษะหากอีกฝ่ายสามารถตรวจสอบข้างใต้ได้แม่นยำเด็กคนนี้จะต้องเป็นโล่กำบังที่ดีให้กับมันอย่างแน่นอน

ชิ้ง!

ดาบยืดยาวหยุดกลางอากาศห่างจากเด็กน้อยไปเพียง 1 เซนติเมตรเท่านั้น หลังจากปลายดาบหยุดสักพักมันก็หดตัวกลับ ชายชุดดำไม่รอช้ารีบร้องตะโกนข่มขู่พร้อมกับใช้มีดจี้ไปที่คอของเด็กน้อยในทันที

เมื่อครู่มันเกือบตายเพราะถูกหลอก ด้านบนถ้ำของมันมีพลังอยู่ 2 จุด หนึ่งจุดเป็นมังกรที่กำลังบินวน ส่วนอีกจุดหนึ่งเป็นของคนที่แกล้งทำราวกับว่ากำลังเดินหาตัวของมัน ความจริงแล้วจุดพลังมี 3 แห่ง ซึ่งจุดที่ 3 ถูกซ่อนเอาไว้แม้แต่ตัวของมันเองยังตรวจจับไม่ได้ ต่อให้อีกฝ่ายจะโจมตีเมื่อครู่ มันก็ยังตรวจหาต้นตอพลังไม่พบ หมายความว่าอีกฝ่ายยังคงปกปิดตัวตนอยู่

“ ถ้าไม่อยากให้ลูกสาวของแกตายปิดอุปกรณ์ที่ใช้ในการปิดกั้นพื้นที่แห่งนี้ซะ ”

น้ำเสียงเต็มไปด้วยความโกรธแค้นเอ่ยออกมาจากมือสังหาร ทันใดนั้นเพดานถ้ำของมันก็ถล่มลงมาเผยให้เห็นพ่อของเด็กน้อยยืนอยู่บนปากหลุมที่เขาเป็นคนทำลาย จิตสังหารที่ปลดปล่อยเข้าใส่ร่างของมันแทบจะทำให้เสียสติ มันจึงบอกให้อีกฝ่ายเก็บทุกอย่างที่มีไม่อย่างนั้นมันจะทำร้ายเด็กน้อย

“ แกอยากได้อะไรบอกมาแล้วก็ปล่อยลูกฉัน ”

“ ดี ในเมื่อแกยอมคุยฉันจะบอกสิ่งที่ต้องการให้ก็ได้ ทำลายอุปกรณ์ปิดกั้นพื้นที่แห่งนี้ซะ แกคงมีมันอยู่ใช่ไหม ”

“ แล้วฉันจะได้อะไรจากการปิดกั้นนี่ ”

“ ฉันจะปล่อยลูกแกไว้ที่ที่หนึ่งหลังจากงานจบ แกไม่ต้องไล่ตามฉัน ต่างคนต่างอยู่โอเคไหม แกคงไม่อยากเห็นลูกสาวตายต่อหน้าหรอกใช่ไหม ”

“ อีกนานแค่ไหนแกจะปล่อยลูกสาวฉัน ”

น้ำเสียงของเฉินห่าวสร้างความกลัวให้กับชายชุดดำ แม้จะมีเลเวลเพียง 120 มันกลับรู้สึกได้ว่าตนเองสามารถตายได้หากกระพริบตาต่อหน้าพ่อของเด็กคนนี้ มันจึงคิดว่าเลเวล 120 อาจจะเป็นตัวเลขหลอกที่สร้างขึ้นมา

“ อีก 1 - 2 ชั่วโมงแผนของพวกฉันก็จบแล้ว ฉันไม่อยากมีปัญหากับแก ยังไงแกก็เป็นแค่อาจารย์พิเศษไม่ใช่เหรอ ไม่ต้องปกป้องเด็กขนาดนั้นก็ได้ เอาแค่ตัวของแกกับลูกให้รอดก็พอแล้ว ”

“ พวกแกวางแผนจะทำอะไร ”

“ ไม่จำเป็นต้องรู้หรอก เอาเป็นว่าฉันจะปล่อยลูกสาวแกหลังจากงานจบ ”

“ แล้วถ้าแกไม่ปล่อย ”

“ ฉันปล่อยแน่  ทำไมน่ะเหรอ ก็เพราะว่าเคยมีกิลด์ๆหนึ่งล่มสลายเพราะฆ่าหมาของฮันเตอร์คนหนึ่งเข้า ฉันไม่คิดจะทำให้องค์กรของฉันพังเพราะเล่นงานลูกของแกหรอก เอาเป็นว่าแกไม่ต้องเข้ามายุ่งเรื่องของเราและมหาวิทยาลัยหรอก แกแค่ครูสอนพิเศษอีกไม่กี่เดือนก็ออกแล้ว ต่างคนต่างอยู่ไม่ดีกว่าเหรอ ฉันจะไม่ไปยุ่งกับแกเลย ”

“ เป่าเป้ยป๊ะป๋ามีเกมจะให้เล่น อยากเล่นกับป๊ะป๋าไหม ”

เด็กสาวพยักหน้าหงึกหงัก ดวงตาทั้งสองแดงก่ำจากการกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลออกมาเพราะกลัวว่าจะถูกคุณลุงใจร้ายโจมตี

“ ถ้าพ่อให้สัญญาณให้เป่าเป้ยใช้ฝ่ามือตบเปรี้ยงเปรี้ยงไปที่ตาซ้ายของคุณลุงใจร้ายนะจากนั้นให้หลับตาพร้อมกับใช้สกิลสร้างพื้นที่สายรุ้งคลุมทับเข้าใจไหม ”

“ แรงไหมเหยอ ”

“ แรงที่สุดไปเลย เราต้องตีคนไม่ดีให้หลาบจำ ”

เด็กน้อยพยักหน้าเชื่อฟังคุณพ่อทั้งหมด เธอจำได้ว่าตัวเองจะต้องทำอะไรเพราะเคยเล่นกับคุณพ่อมาบ่อยครั้ง

เฉินห่าวนัดแนะกับลูกสาวเสร็จแล้วเขาจึงพูดคุยกับชายชุดดำต่ออีกนิดหน่อย

“ แกต้องปล่อยลูกสาวภายในเมือง ห้ามปล่อยเอาไว้นอกเมืองแล้วก็อย่าให้เธออยู่ในที่ที่อันตราย ถ้าฉันพบว่าเธอบาดเจ็บองค์กรของแกจะต้องเจอกับหายนะ ”

“ รู้แล้วๆ ทำลายอาณาเขตของแกได้แล้ว ”

เฉินห่าวสั่งให้คนของเขาปลดม่านพลังที่คอยขังผู้ใช้สกิลเทเลพอร์ตเอาไว้ อีกฝ่ายจึงลองเตะหินข้างเท้าแล้วส่งมันหายไปในอากาศเพียงเท่านี้ก็ทำให้รู้แล้วว่าตัวเองหลบหนีจากที่นี่ได้

ขณะที่กำลังจะจากไปมันพบว่าหูฟังข้างขวาส่งเสียงจึงแตะมือรับสาย 

 “ ว่าไง ” สัญญาณมาจากเพื่อนที่อยู่เขาอีกลูก จังหวะที่รอฟังว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไร มันกลับพบว่ามีมือน้อยๆฟาดเข้ามาที่ดวงตาอย่างจังจนต้องร้องออกมา

ต่อให้จะเป็นเลเวล 130 กลับต้านทานการโจมตีทีเผลอของเด็กไม่ได้นั่นก็เพราะว่าเป่าเป้ยใช้พันฝ่ามือจันทร์ซับซ้อน ด้วยค่าสถานะเทียบเท่าเลเวล 90 จึงมีพลังทำลายมากพอที่จะเจาะเปลือกตาแข็งๆเข้าไปทำลายดวงตา

หลังจากฟาดมือสุดแรงใส่ตาซ้ายของคุณลุงใจร้ายเธอจึงใช้สกิลสร้างพื้นที่สายรุ้งขึ้นมาครอบทับตนเองและคุณลุงใจร้ายเอาไว้ก่อนจะปิดตาทั้งสองข้างรอให้คุณพ่อเข้ามาจัดการทุกๆอย่าง

เฉินห่าวเห็นว่ามือสังหารพลาดท่าเพราะมีสายเข้าแล้วถูกลูกสาวตบเข้าไปเบ้าตาจึงใช้จังหวะนี้พุ่งเต็มกำลังเข้าประชิดร่างของมันด้วยพลังที่เหนือกว่า

จิตแห่งดาบภายในมือถูกเรียกออกมาก่อนจะตวัดตัดเข้าไปยังคอของชายชุดดำแล้วเริ่มตัดไปยังแขนขาทุกข้างจนร่างของเป่าเป้ยค่อยๆหล่นออกมาจากอีกฝ่าย

เมื่อเห็นว่าลูกสาวปลอดภัยแล้วเขาทำเพียงเก็บร่างกายของชายชุดดำที่กำลังเบิกตาค้างเอาไว้ในช่องเก็บของ ต่อให้มันจะยังไม่ตายสนิทช่องเก็บของของเขากลับระบุว่ามันตายสามารถเก็บเข้าไปได้แล้ว

“ ลืมตาได้ ”

เด็กสาวลืมตาพบว่าคนที่อุ้มอยู่เป็นคุณพ่อไม่ใช่ลุงใจร้าย เธอจึงชะโงกหน้าไปดูด้านหลังพบว่าไม่มีใครนอกจากคุณพ่อ

“ ลุงใจร้ายไปไหนเหยอ ”

“ พ่อไล่ไปแล้ว ”

“ ป๊ะป๋าเก่งจังเยย ”

“  เป่าเป้ยก็เก่งมากๆเลยนะครับ ไม่ร้องด้วยสุดยอดไปเลยล่ะ ”

“ เป่าเป้ยเป็นเด็กดีเชื่อฟังป๊ะป๋า ”

เด็กสาวค่อยๆกลับมายิ้มอีกครั้งโดยไม่รู้เลยว่าคนที่อุ้มเธอถูกสังหารในพริบตา เฉินห่าวจึงพาเธอขึ้นขี่หลังเฟยหลงเดินทางกลับไปหานักศึกษาเพราะการต่อสู้ทางฝั่งนั้นยังไม่จบ

ในระหว่างนี้เขาบอกให้คนของนทีมืดจัดการทุกอย่างที่นี่ให้จบ ซึ่งเขาไม่ได้หยุดเพียงเท่านี้เนื่องจากอยากจะทำให้พวกที่จับลูกสาวของเขามาหายไป

“ ฉันอยากรู้ว่าพวกมันเป็นใคร มีจุดประสงค์อะไร หลังจากรู้แล้วก็ฆ่าทิ้งซะ ”

หัวหน้าองค์กรนทีมืดมาถึงที่เกิดเหตุ เขาไม่พบรอยเลือดเลยหมายความว่านายท่านลงมือด้วยตนเอง มันจึงเดินเข้าไปหาลูกทีมที่ใช้สกิลเทเลพอร์ตมาถึงก่อนจากนั้นก็เริ่มสอบถามเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น ซึ่งมันตกใจไม่น้อยเพราะทุกอย่างเกิดขึ้นในช่วงเวลาเสี้ยววินาที 

เริ่มต้นด้วยการที่นายท่านนัดแนะกับลูกสาวหลังจากที่เขาแอบทำลายกำไลข้อเท้าลบพลังโดยที่มือสังหารไม่รู้ตัว การโจมตีครั้งแรกที่หวังจะเอาชีวิตมือสังหารด้วยการโจมตีลงมาจากเพดานกลับเป็นการโจมตีเพื่อปลดกำไลข้อเท้าเพื่อให้เป่าเป้ยใช้งานสกิลได้ 

จากนั้นคนของนทีมืดก็ใช้เทเลพอร์ตประชิดร่างอีกคนที่อยู่บนเขาไม่ไกลก็ได้ติดต่อกลับไป การรับสายของมือสังหารกลับเปิดช่องว่างให้เป่าเป้ยโจมตีจนเปิดช่องว่างใหญ่สุดท้ายผู้เป็นนายของพวกเขาก็ลงมือสังหารมันตายจนได้ลูกสาวกลับคืนมา