โซ่ตรวนใจ

        ​ภายในห้องนอนของอนูป

        อนูปนอนกอดอารีน่าไว้แนบอก สองร่างแนบชิดอยู่ในอ้อมกอดของกันและกันอยู่บนที่นอนภายในห้องนอน “คุณหัวเราะอะไรคะ” อารีน่าหยิกแขนของอนูป “สมน้ำหน้ากินพิซซ่าไม่ได้” หญิงสาวเงยหน้าขึ้นสบตากับเขา “คอยดูนะคะ ต้องมีสักวันที่คุณยอมกินพิซซ่าเพื่อฉัน” อนูปจับมือของเธอขึ้นมาจูบ “วันนั้นผมคงจะอ้วกแน่ๆ” อารีน่าซบใบหน้าลง “ความจริง จินนี่น่าจะสมัครเป็นนักวิ่งนะคะ ฝีเท้าของเธอเร็วมาก” ปลายนิ้วมือของอนูปเงยปลายคางของเธอ “จริงด้วย ทำไมผมไม่เสนอชื่อเธอให้อาจารย์นพดล” อนูปจุมพิตหญิงรัก “ขอบคุณมาก คราวนี้ยัยลิงน้อยคงจะเป็นผู้เป็นคนขึ้นมา” อนูปยิ้มด้วยความพอใจ “คราวนี้เรามาคุยเรื่องครอบครัวเล็กๆของผมก่อนดีกว่า” ชายหนุ่มตะแคงร่างของเขาเลื่อนลงมาใบหน้าแทบชนกัน “หลังจากที่คุณคลอด เจ้าหนูประมาณ 3 เดือน ผมคงหมดสัญญาการสอน และผมไม่ต่อสัญญาสอนที่นี่แน่นอน”

        “ยัยหนูค่ะ ไม่ใช่เจ้าหนู”อารีน่าพลิกร่างนอนหงาย “คนแรกต้องผู้ชาย” ฝ่ามือของอนูปลูบไล้ผิวหน้าท้อง “คนที่สองค่ะ ผู้ชาย” อนูปบิดจมูกของเธอ “คุณแน่ใจมากๆเลยว่าเป็นผู้หญิง เพราะอะไร” อารีน่าจับฝ่ามือของเขาขึ้นมาจูบ “เพราะขอพรพระแม่อุมา ฉันถือศีลอดหลายวันนะคะ” อนูปเริ่มสนใจในสิ่งที่เธอพูด “คุณตั้งใจมากขนาดนั้น” อารีน่าฉุกคิดได้ “ไม่ได้ตั้งใจอย่างที่คุณคิดนะคะ ความรู้สึกของฉันมันบอกว่าเด็กในท้องคือ ผู้หญิง แต่อาจจะเป็นผู้ชายก็ได้ค่ะ”

        อนูปขยับตัวเบาๆ เขาเปลี่ยนเรื่องคุยเป็นเรื่องอื่น “ผมได้รับข้อเสนอเรื่องเงินเดือนจากที่นี่เมื่อวานเพิ่มขึ้นเกือบ40% และตำแหน่งDean ซึ่งผมอายุน้อยที่สุด” อารีน่าชูนิ้วขึ้นสองนิ้ว “สรุปกลับหรือไม่กลับค่ะ” หญิงสาวเริ่มสับสน “กลับครับ ถ้าพี่อรุณมีชีวิตอยู่ ผมไม่กลับแน่นอน ตอนนี้คุณพ่อเริ่มแก่ สุขภาพอ่อนแอเพราะความกังวลในกิจการที่ต้องรับผิดชอบคนเดียว ผมต้องการกลับไปช่วยดูแลกิจการโรงพิมพ์ ที่มีสาขาทั้งหมดกว่า 100 สาขา”

        “คุณไม่อยากกลับหรือต้องการอยู่ที่นี่ บอกผมได้นะครับ” อนูปลูบไล้หน้าท้องที่นูนขึ้น เขารู้สึกถึงจังหวะเต้นหรือเคลื่อนไหวเมื่อเขาสัมผัส “กลับค่ะ เพราะฉันต้องการทำงาน ลูกความรอฉันหลายคนที่สำนักงานของคุณพ่อ” อนูปเอื้อมมือปิดโคมไฟบนหัวเตียง “ถ้าเช่นนั้นเรากลับพร้อมกับทั้งสามคน”

        Georgia State University

        อนูปยืนรอพบอาจารย์นพดลที่เสร็จสิ้นการสอนในบ่ายวันนี้ ทั้งคู่พูดคุยกันเรื่อง “ผมขอให้ท่านคณบดี ให้เวลาน้องชายของผมหานักกีฬาและผมจะขอเทรนนักกีฬาช่วยอีกแรง” อาจารยนพดลเดินวนกลับไปห้องพักอาจารย์ “ผมได้นักกีฬาคนหนึ่งให้อาจารย์ครับ” อนูปยิ้มอย่างพอใจ “ใครครับ” อนูปหยิบผลการสอบล่าสุดของจินนี่ออกมาจากแฟ้มบาง “จินนี่” อาจารย์นพดลแทบสลบ “คิดอะไรอยู่ครับ คุณอนูป ผมวิ่งเเข่งเองดีกว่า” ทั้งสองเดินมาถึงห้องพักอาจารย์

        “ฮ่าๆๆ อาจารย์นพตลผมไม่ได้พูดเล่นนะครับ” อนูปเลื่อนเก้าอี้เข้ามานั่งใกล้ๆ “อาจารย์รู้จัก ชาเลน ฟลานาแกนไหมครับ ผมคิดว่าถ้าเราฝึกจินนี่ให้ดีๆ เธอจะกลายเป็นดาวเด่นและนักวิ่งเหรียญทองเหมือนชาเลนได้นะครับ” อนูปส่งนักศึกษาชายให้ตามจินนี่มาพบ “เธอคงจะมาให้คุณ ผมไม่อยากจะเชื่อว่าเธอจะยอม”

        ภายในเวลาเพียง 10นาที จินนี่เดินมาพร้อมนักศึกษาชาย “ห้องอาจารย์คณะปกครองครับ” หญิงสาวดึงชายเสื้อให้เรียบร้อย “อาจารย์อนูปตามหนูมาพบเรื่องอะไรค่ะ” น้ำเสียงเรียบ ใบหน้าของเธอไร้รอยยิ้ม “เชิญนั่งครับ” อนูปเลื่อนเก้าอี้ให้เธอนั่งตรงกันข้ามเขา “คุณสูงเท่าไหร่ครับ”

        “170 ค่ะ น้ำหนัก 55ค่ะ” อาจารย์นพดลจดลงในบันทึก “คือผม มีเรื่องจะปรึกษา ตอนนี้ทางมหาวิทยาลัยเราขาดนักกีฬาที่เก่งๆในทศกีฑาเข้าแข่งกันใน 4 เดือนข้างหน้า ผมมองเห็นความสามารถในการวิ่งเร็วของคุณ ผมขอเชิญให้เข้าร่วมในทีมนักทศกีฑา หรือนักวิ่งอย่างเดียว” จินนี่นั่งฟังไม่ตอบอะไร “คือ ปีนี้นักกีฬาส่วนใหญ่ลงเล่นอเมริกันฟุตบอลส่วนใหญ่”

        “ตกลงค่ะ เริ่มซ้อมวันไหนค่ะ” จินนี่ตัดบทดื้อๆไม่ฟังต่อ “เอ่ออ เริ่มพรุ่งนี้ตอนบ่ายโมง อาจารย์ เคน และผมจะเทรนคุณเอง” อาจารย์นพดลรีบตอบเช่นกัน อนูปเเทบไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่เขาได้ยิน จินนี่ยอมรับข้อเสนอภายใน2นาที ไม่มีคำถามข้อต่อรองใดๆ หรือเป็นเพราะว่าอารีน่าอบรมไปแล้วได้ผล สิ่งเหล่านั้นมันเข้าสมองของเธอ “หนูขอตัวนะคะ” อาจารย์นพดลมองร่างของหญิงสาวที่เดินออกไปไม่มีชีวิตชีวา “ผมคิดว่า มันคงไม่ได้ผล ท่าทางกลายเป็นแมวเชืองได้ยังงัย” อาจารย์นพดลรู้สึกผิดแปลกในอาการของจินนี่ “พรุ่งนี้เราดูกันใหม่ดีกว่าครับ ผมนัดอารีน่าไปร้านทำผม เจอกับพรุ่งนี้นะครับ”

        วันรุ่งขึ้น บ่ายโมงตรง

        จินนี่วิ่งมาพร้อมเพื่อนคู่ใจชาร์มาในโรงพละใหญ่ของคณะพลศีกษา “พวกเราประสาทหรือเปล่าวะ” ชาร์มามองไปรอบนักกีฬามากนับร้อยกำลังเล่นกีฬา “ที่เห็นนะ มันแค่พวกมาเก็บเกรดที่ตกค้าง ฉันตรวจสอบมาแล้ว” จินนี่เปิดประตูเข้าไปในห้องของโคชเคน น้องชายอาจารย์นพดล “จินนี่ใช่ไหม มาตรงเวลาดีมาก ผมขอแนะนำตัว ผมคือโคชของนักวิ่งระยะ 100 เมตรและ 200เมตร ก่อนที่เราจะทดสอบฝีเท้าของพวกคุณทั้งสอง นี่คือตารางการฝึกในห้องยิมเป็นเวลาหนึ่งเดือน ในระหว่างนี้ ผมขอห้ามไม่ให้พวกคุณฝึกทดสอบฝีเท้าระยะสั้นเอง ทุกการทดสอบต้องมีผมอยู่ด้วย ผมต้องการนักแข่งที่มีพละกำลังจริงๆ” จินนี่รับตารางฝึก วิ่งระยะยาว 15 กิโลเมตร วันเว้นวัน ว่ายน้ำ กระโดดเชือก และเข้ายิมนวดกล้ามเนื้อยืดกล้ามเนื้อหรือโยคะโดยครูฝึกโยโกะ “พวกคุณพอจะรู้ไหมว่า นักวิ่งที่เก่งที่สุดจะต้องได้กี่ก้าวในหนึ่งนาที” ทั้งสองยืนมองหน้ากันและกัน

        “นักวิ่งที่เร็วที่สุดและมีประสิทธิภาพที่สุดจะวิ่งในอัตรา 180 ก้าวต่อนาทีครับ” อนูปยืนกอดอกเฝ้ามองจินนี่ หญิงสาวทั้งสองหันมองตามเสียง “ถูกต้องครับ อาจารย์อนูป” เคนยื่นมือเข้าทักทาย “วันนี้ ผมจะขอให้จินนี่ลองวิ่งทดสอบ กับ ชาร์มาให้อาจารย์เคนชมฝีเท้าก่อนครับ” สายตาของทั้งคู่สบตากัน อนูปจ้องดวงตาคู่นี้เหมือนไม่แน่ใจในการมาฝึกของจินนี่เช่นกัน “มีอะไรติดขัดหรือเปล่า ถ้าไม่พร้อมพรุ่งนี้ก็ได้”

        จินนี่ก้มลงผูกเชือกรองเท้าให้แน่น ถอดเสื้อคลุมออกมา ร่างบางได้สัดส่วนในเสื้อกล้ามสีดำสนิท กางเกงขาสั้น เรียวขาที่งดงาม ทำให้อนูปต้องเลื่อนสายตาขึ้นลงตามมการเคลื่อนไหวของเธอ “ได้ค่ะ อาจารย์ ตอนนี้หรือว่า” อนูปยื่นขวดน้ำดื่มให้หญิงสาว เธอรับมาดื่ม แววตาของเธอมองเขาอย่างเป็นมิตรมากกว่าครั้งก่อน ทำให้อนูปรู้สึกปลอดภัยขึ้น “งั้นเชิญที่ลู่วิ่งด้านนอกกัน” อนูปเดินนำหน้าจินนี เขาแยกตัวออกมายืนดูนอกสนาม

        สนามกีฑาของคณะพลศึกษา

        สนามกรีฑา 800 เมตร คือ สนามที่มีทางวิ่งเป็นวงรอบประกอบด้วยทางวิ่งที่เป็นทางตรง และทางโค้ง ถ้าวิ่งชิดขอบในสุดโดยห่างจากขอบใน 30 เซนติเมตร (ขอบในทำด้วยคอนกรีตหรือโลหะ) หรือ 20 เซนติเมตร (ขอบในทำด้วยปูนขาวหรือทาด้วยสี) จินนี่เลือกลู่ที่สอง

        เสียงเป่าหวีดขอให้นักศึกษาเคลียร์พื้นที่ให้สองนักศึกษาสาวทดสอบการวิ่ง อนูปเข้าไปนั่งในอัฒจรรย์ชั้นล่างสุด สายตาของเขาเฝ้าดูท่าทางของจินนี่ ชาร์มาไม่ลงทดสอบขอแยกทดสอบคนละรอบ “ได้ ถ้างั้นนั่งรอ” อาจารย์เคนได้รับประวัติของจินนี่จากผู้ช่วยที่เดินเข้ามากระซิบ

        หญิงสาวเคยเป็นนักวิ่งแข่งมาก่อนในชั้นมัธยมปลาย เธอหมุนข้อเท้าไปมา บิดเอว หมุนหัวไหล่ รวบเส้นผมขึ้นรัดยางไว้แน่น “เตรียมตัว” จินนี่ก้มลงจัดท่าวิ่งในแบบMedium Star ท่าเริ่มต้น เข่าของเธอและเท้าหลังวางอยู่ตรงแนวกึ่งกลางของเท้าหน้า ปลายเท้าหน้าห่างจากเส้นเริ่มประมาณ 15 นิ้วปลายเท้าหลังห่างจากเส้นเริ่มประมาณ 30-35นิ้ว หญิงสาววางมือทั้งสองบนพื้นห่างกันประมาณ 1 ช่วงไหล่ กางนิ้วหัวแม่มือและนิ้วชี้ออกนิ้วอื่นชิด อนูปผิวปากอย่างเบาๆ “แม่เจ้าโว้ย เคยเป็นนักวิ่งมาก่อนจริงๆด้วย” อนูปยืนขึ้นก้าวเข้ามายืนริมขอบสนาม “ไป” ร่างของจินนี่พุ่งออกตัว เธอยืดร่างตรง 90องศา ฝีเท้าเริ่งจังหวะวิ่ง สายตาของนักกีฬาในสนามหันมามองร่างสูงเพียววิ่งอย่างรวดเร็ว เสียงเป่านกหวีดดังเมื่อเธอวิ่งเข้าเส้นชัย

        อาจารย์เคนโบกมือให้วิ่งกลับมาที่จุดสตาร์ทอีกครั้ง “เยี่ยมมากจินนี่” ผู้ช่วยจดบันทึกเวลา อนูปปรบมือให้หญิงสาวที่ผ่านการทดสอบครั้งแรก “เก่งใช้ได้” คำชมสั้นของอนูป ทำให้จินนี่หันหน้ามองใบหน้าของเขา “เหนื่อยไหม ลองแข่งกับผมได้ไหม” จินนี่ตะลึงในคำท้าของอาจารย์อนูป “ได้ค่ะ ตอนนี้หรือว่า” อนูปพยักหน้า ยกคิ้วขึ้นสูง “ตอนนี้ ผมพร้อม” อนูปถอดเสื้อเชิ๊ดสีขาวออก เหลือเสื้อกล้ามสีขาว วางเข็มขัด มือถือ กระเป๋าเงินไว้ในเป้ของเขา เขาเปลี่ยนรองเท้าอย่างไว

        อาจารย์เคนเข้าไปพูดคุยกับอนูปสองต่อสอง “ครับผม” อนูปรูปร่างสูงโปร่ง กล้ามแขนกำยำพอประมาณ อนูปใช้ Elongated Start เป็นท่าเริ่มต้นให้เข่าของเท้าหลังวางอยู่ในแนวเดียวกับส้นเท้าหน้า ปลายเท้าหน้าห่างจากเส้นเริ่มประมาณ13 นิ้ว ปลายเท้าหลังห่างจากเส้นเริ่มประมาณ 12-14นิ้ว ก้มใบหน้าลงรอให้จินนี่จัดท่าของเธอเช่นกัน “ไม่ต้องออมกำลัง วิ่งเต็มที่”

        เสียงผู้คนในสนามเงียบกริบเมื่อเสียงเป่านกหวีดให้เตรียมตัว “ไป” ร่างของนักวิ่งทั้งสองออกจากจุดสตาร์ทพร้อมกัน 20เมตรแรกอนูปเริ่มสปริ้นส์ฝีเท้าเร่งความเร็ว 40เมตรต่อมาจินนี่ตีคู่เสมอ 60เมตรความเร็วของอนูปเพิ่มขึ้นจนน่ากลัว และ100เมตรสุดท้าย อนูปพุ่งเข้าเส้นชัยอย่างง่ายดาย เสียงปรบมือดังลั่นสนามกีฑา อนูปวิ่งทิ้งห่างจากจินนี่ประมาณ 10วินาที

        อนูปยืนหอบที่เส้นชัย หันหลังกลับมามองร่างของจินนี่ที่นั่งลงบนพื้นสนาม อนูปเดินกลับเข้ามา ยื่นมือให้จินนี่จับลุกขึ้น “ฝึกให้หนักกว่านี้ ลดน้ำหนักและวิ่งบนลู่วิ่งทุกวัน อีก 2 เดือนเราเจอกันใหม่ที่นี่” อนูปรับผ้าเช็ดหน้าจากอาจารย์เคน เขาก้มหยิบสะพายเป้ รองเท้า หันมากล่าวลา เดินออกไปจากสนามกีฑาไม่หันหลังกลับมามองจินนี่ที่ยืนมองแผ่นหลังของเขา “ฝีมือไม่ตกเลย อาจารย์อนูปนักวิ่งเหรียญเงินโอลิมปิก 4ปีก่อน” จินนี่ทรุดร่างลงนั่งบนเก้าอี้ริมสนาม “นักกีฬาโอลิมปิกวิ่งผลัด 100x4 ไม้สุดท้ายใช่ไหมคะ” อาจารย์เคนพยักหน้า “ได้เหรียญทองวิ่ง 100 เมตรในการแข่งขันกีฬาโลก ชื่อของเขาติดบอร์ดเป็นนักกีฑาชาวอินเดียคนแรก”