Hades Junior บุตรแห่งฮาเดส

ยามเช้าของมหาวิทยาลัยใจกลางเมืองชื่อดังของเมืองซีเชสเตอร์ เต็มไปด้วยเสียงจอแจของนักศึกษาในห้องเรียนรวม ทว่าไม่ได้ทำให้ไทเลอร์นึกรำคาญ เขานั่งอยู่ตรงที่ประจำแล้วหยิบโทรศัพท์ออกมาโทร.หาเพื่อนสนิทที่อยู่เอกฝรั่งเศส นึกดีใจที่ได้ลงวิชาเสรีร่วมกัน เพราะนั่นอาจหมายถึงการได้เจอหน้าเพื่อนคนนี้บ่อยขึ้นด้วยเสียงโต๊ะเลกเชอร์เปิดอ้าขึ้นจากทางด้านซ้าย ไทเลอร์จึงรีบหันไปทักทายเพื่อนรัก แล้วก็ต้องชะงัก เมื่อชายตรงหน้าคือคนที่เขาเห็นมาร่วมสัปดาห์ ทว่าตอนนี้ใส่แว่นตา ทำให้ความหล่อของเขาค่อนไปในทางน่ารักน่าเอ็นดูอันดับแรก เจ้าต้องเลิกขมวดคิ้ว แล้วยิ้มกว้าง ๆ ปากอิ่มยกยิ้มขึ้นเพื่อเป็นการทักทายอย่างสุดชีวิตจนลักยิ้มบุ๋ม...แต่ไทเลอร์กลับมองว่านั่นเป็นการแสยะยิ้มเสียมากกว่าแนะนำตัวก่อน เป็นการผูกมิตรที่ดี“สวัสดี ข้-- ผม...ผมชื่อ เจฟ เจฟครับ” แล้วบุตรแห่งฮาเดสก็ยิ้มกว้างที่สุดเท่าที่จะทำได้เจฟ เป็นชื่อที่อพอลโลตั้งให้ โดยแสดงความคิดเห็นว่าดูธรรมดาที่สุด และไม่ผิดสังเกตุเท่าไรนัก“สวัสดี เราชื่อไทเลอร์นะ ยินดีที่ได้รู้จักครับ” ไทเลอร์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงไพเราะที่สุดเท่าที่เจฟเคยได้ยินมา และคิดว่ามันเพราะพริ้งเสียยิ่งกว่าพิณของอะพอลโลหรือขลุ่ยของอะธีนาเสียอีกยิ่งได้มองใบหน้าหวานนั้นยิ่งหลงใหล ไทเลอร์นั้นงดงามยิ่งกว่าอะโฟรไดท์ ความบริสุทธิ์และความนุ่มนวลราวกับเกสรดอกไม้ยามหลอกล่อแมลงและเขาก็ติดกับจนไปไหนไม่รอด“ไทเลอร์ ฉันมาแล้ววว อ๊ะนั่นใครอะ” จินนี่ที่เพิ่งมาถึงชะโงกหน้ามามองชายแปลกหน้าที่มานั่งข้างเพื่อนสนิทตน น่าแปลกที่คนหล่อขนาดนี้เธอไม่ยักจะรู้จัก“นี่เจฟน่ะ เจฟ นี่จินนี่นะ เพื่อนเราเอง”“เจฟหล่อมากเลยอะ นี่อยู่สาขาอะไร ทำไมเราไม่เคยเห็น”“ชิ ข้าหล่อกว่าเป็นเท่าตัว” เสียงของเซอัสที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนโต๊ะอาจารย์ดังขึ้น เจฟจึงหันไปยิ้มมุมปากเย้ยหยัน แล้วยักคิ้วให้“สาขาภาษาจีนครับ” จะถามกี่คำถามเขาก็ตอบได้ เพราะทำการบ้านมาดีสุด ๆ การตีเนียนเป็นนักศึกษาที่นี่ไม่เห็นจะยาก อาจด้วยเพราะสังคมมหาวิทยาลัยค่อนข้างกว้าง จึงน่าจะไม่มีใครผิดสังเกตุ“อ๊ะ จินนี่ก็เป็นคนจีนนะ แต่จินนี่เรียนเอกฝรั่งเศส” จินนี่ชะโงกหน้าไปหาเจฟอีกครั้ง แต่ถูกมือของไทเลอร์ดันไว้เสียก่อน“อาจารย์มาแล้ว หยุดเต๊าะ เรียนก่อน” แล้วบทสนทนาก่อนเรียนก็จบลง แต่ระหว่างเรียนไทเลอร์ก็อดไม่ได้ที่จะลอบมองเจฟบ่อย ๆ เขายังขอยืนยันคำเดิมว่าผู้ชายคนนี้ไม่เหมือนคนปกติ ที่ว่าไม่ปกติคือความหล่อ หล่อจนงงว่าคนเราจะมีใบหน้าที่สมบูรณ์แบบขนาดนั้นได้อย่างไร ไทเลอร์เคยคิดว่าตัวเองดูแลผิวจนดีแล้ว แต่กลับไม่สามารถสู้ผิวพรรณของคนคนนี้ได้เลย และปากกระจับอวบอิ่มนั้นก็ช่างดึงดูดสายตาจนเขาแทบไม่เป็นอันเรียน นานแล้วที่ครอบครัวของไทเลอร์ไม่ได้กินมื้อเย็นพร้อมหน้ากันแบบนี้ เพราะคุณพ่อของเขาเป็นทหารยศใหญ่ ทำให้มีงานล้นมือแทบทุกวัน แถมคุณแม่ก็ยังต้องออกงานสังคมบ่อย ๆ ตามประสาสังคมชั้นสูงของเมืองที่นี่เป็นเมืองที่อยู่ใกล้ ๆ กับทะเลเมดิเตอริเนียน ยุคสมัยไม่ได้ทำให้การแบ่งชนชั้นเลือนหายไปเท่าไรนัก ทว่ายังคงเข้มข้นตามแบบฉบับผู้ดียุโรปหลาย ๆ คนอวยเสมอ ๆ ว่าครอบครัวของไทเลอร์น่าอิจฉา เพราะร่ำรวยจากการประมงตั้งแต่สมัยบรรพบุรุษ ตัวเขาเองก็จะได้ทรัพย์สินสืบทอดต่อไปไม่หมดไม่สิ้น“เรียนเป็นยังไงบ้างไทเลอร์” เสียงทุ้มใหญ่เอ่ยถามลูกชายคนเล็กของตระกูล“สนุกครับ วันนี้ผมได้เพื่อนใหม่ด้วย” ไทเลอร์เอ่ย ในหัวก็นึกถึงเจฟ ที่พอไม่ขมวดคิ้วแล้วดูเข้าหาง่ายขึ้น สาว ๆ ต่างมารุมขอทำความรู้จักกันใหญ่ แต่หลังจากขอตัวไปเข้าห้องน้ำก็หายไป ราวกับหายตัวได้อย่างไรอย่างนั้น“อย่าหักโหมนะลูก” ว่าแล้วคุณแม่ก็ตักกับข้าวมาให้ ท่านยังคงอ่อนโยนเหมือนอย่างที่เป็นมาตลอดส่วนคุณพ่อก็ไม่คุยอะไรกับเขาเหมือนเดิม คงจะยังเคืองเรื่องที่ไม่ยอมไปเรียนกฎหมายตามที่ท่านต้องการ แต่แล้วอย่างไรล่ะ นี่มันชีวิตของเขานี่ การที่เรียนอักษรศาสตร์มันผิดตรงไหน อย่างไร เขาคิดเถียงในใจแล้วรีบตักอาหารเข้าปากให้มันเสร็จ ๆเสร็จจากอาหารเย็น ร่างระหงก็ขึ้นไปอาบน้ำ แต่แล้วก็ได้ยินเสียงกุกกักเหมือนมีคนมาเปิดประตูระเบียง ทว่าพอออกมาดูกลับไม่พบอะไร คงจะเป็นแค่เสียงลมพัดเมื่ออ่านหนังสือทบทวนอีกเล็กน้อยและท่องโลกโซเชียลเสร็จ ความง่วงก็เข้ามาแทรกในทันที หัวทุยจึงเอนลงมาเบียดหมอนแล้วหลับตาพริ้มเข้าสู่โลกแห่งความฝันบุตรแห่งฮาเดสที่ยืนอยู่ในห้องมาหลายชั่วโมงถอดหมวกออก ก่อนจะปรากฏให้เห็นร่างสูงเดินไปยังปลายเตียง เขาไม่คิดว่าการที่ได้พูดคุยกับไทเลอร์จะทำให้ตนเองเป็นเอามากถึงขนาดนี้อดคิดถึงไม่ได้จนต้องลอบมาหาที่ห้องนอน...จากเทพผู้ทรงพลังกลายเป็นโจรกระจอกเพราะมนุษย์คนหนึ่ง...ถ้าเทพองค์อื่นรู้เข้ามีหวังโดนล้อไปอีกร้อยปีชายผู้ย้อนแย้งในตนเองคลานขึ้นเตียงขนาดห้าฟุต แล้วนอนตะแคงมองใบหน้าแสนรักที่ยามกระทบแสงจันทร์ยิ่งทำให้เปล่งประกายราวกับดาวศุกร์ที่คอยส่องสว่างนำทางพอมองปากเล็ก ๆ ที่เผยอออก พินิจอยู่นานว่าหากลิ้มลองเสียหน่อยคงไม่เป็นไรเขาไม่ได้ฉุดแบบที่เทพองค์อื่นนี่แค่จุมพิตเอง

หวังว่าเซอัสคงไม่ได้อยู่แถวนี้นะ…

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Chapter 1 100%

นิยายแนะนำ

Hades Junior บุตรแห่งฮาเดส

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Chapter 1 100%

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้