สามีรักข้ามภพ

ย้อนมาปี พศ.2235

ในตอนเช้าแก้วตาตื่นด้วยความรู้สึกปวดไปหมดทั้งตัว แต่ก็ต้อง๻๠ใ๽สุดขีดเมื่อเห็นว่าข้างๆ เธอมีชายหนุ่มนอนหลับอยู่ เธอรีบลุกลงจากเตียงสำรวจตัวเองอย่างรวดเร็ว พบว่าชุดที่ใส่เป็๲ชุดแบบโบราณนุ่งผ้าซิ่นลายสวย มีผ้าพันรอบอกสีชมพูเหมือนชุดนอนของแม่สาวๆ ในละครย้อนยุคที่เธอเคยดู พอหันไปเห็นกระจกที่วางติดพื้นด้านหลังก็พบว่าตอนนี้เธอปล่อยผมยาวไม่ได้มัดไว้เหมือนตอนที่เธอไปสัมภาษณ์งานเมื่อกลางวัน เดินกลับมาที่เตียงมองหน้าชายหนุ่มที่นอนหลับอยู่อีกครั้ง ผู้ชายคนนี้หล่อนะเนี้ย หน้าตาคมข้ม คิ้วหนา ผิวไม่ขาวมากนัก หล่อแบบพี่ขุนในละครหลังข่าวเลยแหละ จากนั้นก็กลับมาสังเกตรอบๆ ห้อง ลักษณะบ้านไม้เครื่องเรือนก็เป็๲ลวดลายโบราณ เตียงก็เป็๲เตียงไม้แกะสลักลวดลายสวยงาม ระหว่างที่เธอมัวแต่สังเกตนั่นนี่รอบๆ ตัวอยู่ ชายหนุ่มบนเตียงก็รู้สึกตัว และได้ขยับตัวลุกขึ้นพิงพนักเตียงยิ้มให้หญิงสาวตรงหน้า เธอหันหลังกลับมาพอดีจึงทำหน้า๻๠ใ๽แล้วเริ่มถามเขา

แก้วตา : “คุณเป็๲ใครค่ะ”

ขุนนรศักดิ์หุบยิ้มลงในทันที เมื่อเมียคืนเดียวของเขาทำทีท่าว่าไม่รู้จักเขาอย่างไงอย่างงั้น แต่ความจริงเราก็ยังไม่รู้จักกันมากเท่าไหร่ ที่ชายหนุ่มแต่งงานกับแม่หญิงจันทร์แก้วเพราะแม่ของเขาถูกใจเธอ และแม่เราก็เป็๲เพื่อนกันมา๻ั้๹แ๻่ยังเล็ก เธอและเขาก็เป็๲ลูกพระยาทั้งคู่ ทางผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายจึงเห็นว่าเหมาะสมกัน ตัวเขาและเธอก็ไม่ได้ขัดข้องอะไร งานแต่งถูกจัดขึ้นเมื่อวาน และเมื่อคืนเขาและเธอเหนื่อยมากก็ต่างคนต่างนอนแทบไม่ได้พูดจากันมากนัก

ขุนนรศักดิ์ : “แม่หญิงจันทร์แก้ว น้องเป็๲อะไร ทำเหมือนจำพี่ไม่ได้”

ชายหนุ่มยิ่งมึนงงเข้าไปใหญ่เมื่อคำพูดของหญิงสาวช่างฟังดูแปลกไปจากเดิม และมีกิริยาท่าทางเปลี่ยนไปด้วย แม่หญิงจันทร์แก้วที่เขาเพิ่งแต่งงานด้วยเมื่อวานดูท่าทางเรียบร้อย พูดจาน้อยคำ คอยแต่เอียงอายไม่กล้าสู้สายตาเขาเหมือนในตอนนี้

ส่วนแก้วตายิ่งมึนงงเข้าไปใหญ่เมื่อชายหนุ่มตรงหน้าเรียกเธอว่าแม่หญิงจันทร์แก้ว นี่อย่าบอกนะว่าชั้นข้ามเวลามาในอดีตเหมือนในละครหลังข่าวชั้นเคยดูเนี้ย แต่ฉันไม่รู้จักคุณจริง ๆ พ่อสุดหล่อ คิดในใจจ้า

แก้วตา : “แล้วคุณมาอยู่ในห้องนี้ได้ยังไง ทำไมถึงมานอนห้องเดียวกันกับฉันละ”

ขุนนรศักดิ์: “ก็เราเพิ่งแต่งงานกันไปเมื่อวานไงละจำไม่ได้เหรอ เสียสติไปแล้วหรือยังไง”

แก้วตา : “ฉันเนี้ยนะ แต่งงานกับคุณเมื่อวาน เธอทำหน้า๻๠ใ๽”

ขุนนรศักดิ์ : “มาให้พี่นอนกอดก่อนก็ได้นะ ยังไม่สว่างเลย รีบลุกไปไหนละ” พูดพลางยื่นมือไปหาหญิงสาวตรงหน้า

แก้วตา : “จะบ้าหรือไง ไม่เอาหรอก”

แก้วตาทำหน้าคิ้วขมวดกลับทันที คิดในใจ “ตาคนนี้เห็นหน้านิ่งๆ แอบหื่นเฉยเลยนะ แต่จะว่าไปเธอก็ดันมาสิงร่างเมียเค้าเนี้ย จะรอดมั้ยละแก้วเอ้ย”

ขุนนรศักดิ์เห็นแม่หญิงจันทร์แก้วทำหน้า๻๠ใ๽ก็คิดว่าเขาคงใจร้อนเกินไป แต่ก็แอบสงสัยในกิริยาท่าทางที่เปลี่ยนไป พอเขาเห็นเธอทำหน้าอึดจึงเลี่ยงออกมาทำธุระส่วนตัวข้างนอกห้อง

ขุนนรศักดิ์ : “พี่จะออกไปทำกิจส่วนตัว เชิญน้องพักผ่อนก่อนเถอะยังไม่สว่างมาก ไม่ต้องรีบลุกไปไหนหรอก”

หลังจากขุนนรศักดิ์ลุกออกไปจากห้องพักนึงแล้ว แก้วตายังนั่งงงคิดไม่ออกว่าเธอมาที่นี่แล้วมาอยู่ในร่างแม่หญิงจันทร์แก้วคนนี้ได้ยังไง เมื่อวานยังอยู่หน้าโรงพยาบาลคุยกับลุงคนนั้นอยู่เลย แถมยังมีสามีแล้วอีก ขอนั่งร้องให้สัก 2 ชั่วโมงได้มั้ยเนี้ย นั่งบ่นไปน้ำตาซึมไป

“โอ้ย ชั้นอยากจะบ้าตาย คนอื่นเขาข้ามภพมาตามหารักแท้ นี่ชั้นตื่นมาคือมีสามีแล้ว มาสิงร่างเมียเค้า ทีนี้ชั้นจะทำยังไงให้รอดพ้นจากตาพี่ขุนจอมหื่นได้ละเนี้ย โอ้ยๆๆๆๆ คิดแล้วอยากจะบ้าตายหลาย ๆ รอบ”

เธอนั่งคิดวนไปวนมาอยู่หลายรอบก็ยังคิดไม่ออกว่าจะทำยังไงต่อไปดี จนสาวใช้เดินเข้ามาในห้องและเดินตรงเข้ามาหาเธอ

เธอนั่งมองหน้าและคิดในใจ เอาละชื่ออะไรละเนี้ย นิ่งไว้ก่อนดีกว่า

จิก : “แม่นายตื่นแล้วเหรอเ๽้าค่ะ อาบน้ำเลยมั้ยเ๽้าค่ะ เดี๋ยวจิกจะไปจัดชุดมาไว้ให้”

แก้วตา : “เธอชื่อจิกเหรอ” แก้วตาถามย้ำอีกทีเมื่อกี้สาวใช้พูดเบามาก เธอได้ยินไม่ชัด

จิกหันมามองด้วยความสงสัยแต่ก็คิดไปว่าแม่นายคงเพิ่งย้ายเข้ามาบ้านท่านขุนเมื่อวาน จึงยังจำชื่อบ่าวไพร่ไม่ได้ครบทุกคนหรอก อาจจะหลงลืมไปบ้าง

จิก :” ชื่อจิกเ๽้าค่ะ ท่านขุนให้มาคอยรับใช้แม่นายเ๽้าค่ะ”

แก้วตารีบจำชื่อ อ่อ คนนี้ชื่อจิก อายุไม่น่าเกิน 25 หรอก ตัวผอม ๆ มีไฝที่ริมปากเม็ดโต แต่ดูท่าทางนิสัยดีคงพอพึ่งพาอาศัยได้บ้างถ้ายังอยู่ที่นี่

แก้วตา : “อาบเลยก็ได้จ้ะ พวกของใช้ฉันอยู่ตรงไหนเหรอจิก พาไปดูหน่อยสิ”

จิกก็พาหญิงสาวเดินเข้าไปอีกห้องที่อยู่ด้านใน ตอนแรกที่เธอไม่เห็นเพราะมีผ้าม่านกั้นไว้ก่อนถึงประตูห้อง ในนั้นมีอีกห้องที่ไว้เก็บพวกเสื้อผ้า เครื่องประดับ มีทั้งของเธอและชายหนุ่ม แบ่งกันคนละฝั่งห้อง และในนี้มีเตียงนอนอยู่ ไม่ใหญ่มากแต่เครื่องนอนครบ ดูเหมือนเธอจะหาทางเอาตัวรอดได้เปราะนึงสำหรับคืนนี้

หลังจากเธออาบน้ำเสร็จ จิกก็ช่วยเธอแต่งตัวและทำผมให้เธอแบบสาวที่มีสามีแล้ว เธอคิดในใจอย่างเซ็ง ๆ “ให้ชั้นมาเนี้ยจะได้ทำผมสวยแอ๊บแบ๊วคือไม่ได้เลยใช่มั้ย อะไรเนี้ย เห้อ คิดละอยากจะบ้าตายอีกรอบ”

เมื่อแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยเธอก็นั่งสำรวจข้าวของของแม่หญิงจันทร์แก้วว่ามีอะไรบ้างเพื่อจะได้คุ้นชิน แต่ยังโชคดีหน่อยที่จิกบอกว่าเธอพิ่งย้ายเข้ามาอยู่บ้านหลังนี้ หลังจากแต่งงานเมื่อวานนี้เอง ดังนั้นถ้าชั้นจะจำชื่อใครไม่ได้บ้างก็ไม่แปลกอะไร

“แต่เ๱ื่๵๹จริงตอนนี้คือ แม้แต่ชื่อสามีชั้นก็ยังจำไม่ได้เลย” แต่อีกใจก็แย้งสามีเค้าหรือสามีชั้นละเนี้ย นึกไป ขำไป เครียดไป หลายอารมณ์เลยตอนนี้สำหรับเธอ