ซูเปอร์ดอกเตอร์แห่งห้องพยาบาล [นิยายแปล]

    ตอนที่ 13 นักศึกษาชายบึกบึน

    ฉินลู่วางถ้วยชาลงบนโต๊ะก่อนพูดขึ้นว่า “เข้ามาได้”

            ฉินลู่พูดจบ ก็มีนักศึกษาชายร่างโตโครงใหญ่กำยำและบึกบึนคนหนึ่งวิ่งเข้ามาอย่างหน้าตื่น เขาปิดประตูแล้วล็อกกลอนทันที

            ฉินลู่สะดุ้ง เขานึกว่าเป็๲คนร้ายที่จะเข้ามาขโมยของในห้องพยาบาลจึงรีบลุกขึ้นยืนพร้อมกับตั้งท่ารอการต่อสู้

            “คะ...คือว่า...หมอ ช่วยตรวจให้ผมหน่อย...”นักศึกษาชายบึกบึนพูดอย่างเขินอาย

            “ตรวจเหรอ” ฉินลู่พูดพลางชี้ไปที่ประตูไม้ “แค่มาให้ฉันตรวจ ทำไมต้องล็อกประตูด้วย”

            ใบหน้าดำคล้ำของนักศึกษาชายบึกบึนแดงขึ้น เขาพูดติดๆ ขัดๆ ว่า “หมอ ผะ...ผมอาการของผมแบบนี้ จะให้คะ...ใครมาเห็นไม่ได้ ผมก็เลยล็อกประตู...”

            “ให้คนอื่นเห็นไม่ได้งั้นเหรอ” ฉินลู่เริ่มรู้สึกสนใจขึ้นมา เขาเดินกลับไปนั่งที่เก้าอี้และพูดว่า“รู้สึกไม่สบายตรงไหนล่ะ”

            “เอ่อ...ตะ...ตรง...”

            “พูดดังๆ หน่อย ฉันไม่ได้ยิน” ฉินลู่ยกชาขึ้นมาดื่ม

            “ตรงท้องน้อย!”นักศึกษาชายชี้ที่ท้องน้อยของตัวเอง

            “พรวด...”

            ฉินลู่พ่นน้ำชาในปากออกมาเต็มพื้น “นายว่าไงนะ”

            นักศึกษาชายบึกบึนอายจนแทบอยากจะตายๆ ไปซะเขาทำหน้าเหมือนจะร้องไห้พร้อมกับพูดว่า “ผมรู้สึกไม่ค่อยดีที่ท้องน้อย”

            เขาพูด พลางชี้ลงไปที่เป้าของตัวเอง ทำให้ฉินลู่เข้าใจทันที

            “อ้อ แบบนี้นี่เอง” ฉินลู่กลั้นหัวเราะเอาไว้และพยายามทำหน้าให้นิ่งที่สุด “เข้าใจแล้ว ไหนลองบอกหน่อยซิว่าตรงนั้นของนายรู้สึกไม่สบายยังไง แล้วตอนนี้รู้สึกยังไงบ้าง มันปวดหรือว่าคันมานี่มา มานั่งพูดตรงนี้”

             นักศึกษาชายบึกบึนเดินลากเท้ามานั่งตรงหน้าฉินลู่เขาทำหน้ากระอักกระอ่วนอยู่นาน แล้วจึงค่อยพูดออกมาว่า “ปกติก็ไม่เจ็บไม่คันแต่มันปวดมากเวลาถ่ายเบา ปวดมากจนทนไม่ไหว ปัสสาวะก็เป็๞สีเหลืองเข้มด้วยแถมมีเ๧ื๪๨อีกต่างหาก มันติดๆ ขัดๆ ปัสสาวะไม่สุด ทำให้รู้สึกเจ็บมากๆ”

            “แล้วอาการอื่นล่ะ” ฉินลู่เหมือนจะคิดอะไรออก“น่าจะยังมีอาการอื่นอีกนะ บอกมาให้หมดเลย”

            “อีกอย่างก็คือ ตอนที่ผมตื่นนอนตอนเช้า มีเมือกสีเหลืองๆที่มีกลิ่นคาวไหลออกมาด้วย” นักศึกษาชายบึกบึนร้อนใจจนแทบจะร้องไห้ออกมาแล้ว “หมอผมเป็๞โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์หรือเปล่า แต่ว่าผม...ผมยังไม่เคยทำแบบนั้นกับผู้หญิงมาก่อนแล้วจะเป็๞โรคแบบนั้นได้ยังไง...”

            ฉินลู่ชอบใจ “นายจะกังวลไปทำไม นายยังไม่เคยมีอะไรกับผู้หญิงสักหน่อยแล้วนายจะเป็๲โรคอย่างว่าได้ยังไง นายคิดมากไปแล้ว”

            “งั้น...อาการของผมตอนนี้เกิดจากอะไรล่ะ...”

            ฉินลู่ครุ่นคิด ก่อนพูดตอบว่า “๰่๥๹นี้นายได้ไปอาบน้ำหรือเล่นน้ำตามสระว่ายน้ำแม่น้ำ หรือบ่อแช่น้ำอะไรแบบนี้หรือเปล่า”

            นักศึกษาชายบึกบึนนิ่งนึก ก่อนรีบพยักหน้าและตอบว่า “ใช่ครับ ใช่! ๰่๭๫นี้อากาศร้อนมาก ผมมักไปว่ายน้ำกับพวกเพื่อนๆที่สระว่ายน้ำ หมอ ที่ผมเป็๞แบบนี้ เป็๞เพราะผมไปที่สระว่ายน้ำมาเหรอ”

            “ก็ใช่น่ะสิ” ฉินลู่หยิบปากกาออกมาด้ามหนึ่งจากกล่องใส่ปากกาบนโต๊ะและฉีกกระดาษออกมาหนึ่งใบ เขาลงมือเขียนพลางพูดว่า “สระว่ายน้ำที่นายไปน่ะมีแบคทีเรียมากมาย น้ำก็ไม่สะอาดอาการตรงนั้นของนายเป็๲เพียงแค่อาการจากการติดเชื้อในท่อปัสสาวะเท่านั้นไม่ร้ายแรงอะไรหรอก กินยาให้ตรงเวลา ๰่๥๹นี้ก็อย่าเพิ่งไปที่สระว่ายน้ำก็แล้วกันไม่นานก็จะดีขึ้นเอง นายน่ะ ภูมิคุ้มกันต่ำเกินไป ดูนายร่างกายกำยำขนาดนี้แต่เสียดายที่มันช่วยอะไรเ๱ื่๵๹ภูมิคุ้มกันไม่ได้เลย”

            “งั้นก็ดีมากเลย!ผม๻๷ใ๯แทบแย่!” นักศึกษาชายบึกบึนลุกขึ้นยืนด้วยความดีอกดีใจ“โชคดีที่ไม่ใช่โรคทางเพศสัมพันธ์ โชคดีจริงๆ ...”

            ฉินลู่หัวเราะ พลางยื่นกระดาษในมือให้เขา “นายรักษาตัวให้ดีเมื่อตัวเองสะอาด ก็จะไม่เป็๲โรคทางเพศสัมพันธ์หรอก วางใจเถอะ รับใบนี่แล้วไปซื้อยาตามนี้มากินสักอาทิตย์นึง หมั่นล้างตรงนั้นบ่อยๆอาการก็คงจะดีขึ้นแล้วล่ะ จำไว้ว่า๰่๥๹นี้อย่าเพิ่งไปที่สระน้ำต่อให้หายแล้วก็ห้ามไป ถ้านายเป็๲อะไรขึ้นมาฉันไม่รับผิดชอบนะ อีกอย่างอย่าดื่มเหล้า พวกของเผ็ดร้อนก็ห้ามกิน กางเกงชั้นในก็ให้ซักบ่อยๆและหมั่นเปลี่ยนตลอด เข้าใจหรือเปล่า”

            “เข้าใจครับ เข้าใจแล้ว!”นักศึกษาชายบึกบึนรีบพยักหน้า พลางรับเอากระดาษจากมือฉินลู่ แล้วเก็บใส่กระเป๋าอย่างระมัดระวังจากนั้นเขาก็ลุกขึ้นยืนและโค้งคำนับฉินลู่ “หมอ ขอบคุณมากเลยครับ”

            “ไม่ต้องขอบคุณหรอก มันเป็๲หน้าที่ของฉัน” ฉินลู่ชี้ไปที่นอกประตู“นายไปซื้อยาเถอะ”

            “ครับ” นักศึกษาชายบึกบึนที่กำลังจะก้าวเท้าเดินไปที่ประตูห้อง พลันชะงักดึงเท้ากลับมา

            ฉินลู่เห็นแล้วรู้สึกแปลกใจ “นายเป็๲อะไรอีกหรือเปล่า”

            นักศึกษาชายบึกบึนถามเป็๞นัยว่า “คือว่า...หมอครับ เ๹ื่๪๫อาการของผมหมอช่วยเก็บเป็๞ความลับได้ไหม”

            ฉินลู่ชอบอกชอบใจ ก่อนพูดแกล้งนักศึกษาชายว่า “ถ้าฉันไม่ยอมช่วย นายจะฆ่าฉันปิดปากหรือไง”

            “ไม่กล้าๆๆ” นักศึกษาชายบึกบึนโบกมือไปมา

            “ฮ่าๆ” ฉินลู่หัวเราะออกมา จากนั้นก็พูดด้วยสีหน้าจริงจังว่า“นายวางใจเถอะ ในฐานะหมอ ฉันก็ต้องรักษาคุณธรรมจริยธรรมของอาชีพนี้อยู่แล้วฉันไม่มีทางแพร่งพรายหรือเปิดเผยอาการของคนไข้นอกเสียจากว่าจะได้รับอนุญาตแล้วเท่านั้น”

            “งั้นก็ดีเลยครับ ขอบคุณหมอมากจริงๆ นะครับ”นักศึกษาชายบึกบึนพยักหน้าด้วยความซาบซึ้ง เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วเริ่มบิดไปบิดมาอีกครั้ง

            ฉินลู่ยอมใจนักศึกษาชายบึกบึนคนนี้จริงๆ เขาถามขึ้นมาว่า “นักศึกษานายมีเ๱ื่๵๹อะไรอีกเหรอ”

            “เอ่อ...คือ ผมยังมีอีกหนึ่งคำถาม...”

            “ว่ามา”

            นักศึกษาชายบึกบึนกลืนน้ำลายดัง “เอื๊อก” ก่อนพูดกับฉินลู่ว่า “ผม...๰่๭๫นี้ผมทำอย่างว่า...ทำเ๹ื่๪๫นั้น...”

            ฉินลู่ถามด้วยความสงสัย “เ๱ื่๵๹นั้นเ๱ื่๵๹อะไร”

            “ยืนปัสสาวะ” นักศึกษาชายบึกบึนตบมือเบาๆ

            “หา” ฉินลู่งงเข้าไปใหญ่

            “ก็ยืนปัสสาวะไงครับ” นักศึกษาชายบึกบึนพูดอธิบายพร้อมกับตบมือติดต่อกันอีกสามที

            “ยืนปัสสาวะอะไร”

            นักศึกษาชายบึกบึนร้อนใจจนเริ่มเอามือเกาหูเกาแก้มแล้ว“ก็ที่ผมปวดท้องน้อยไง ก่อนหน้านี้ยืนปัสสาวะแล้วมันปวดถ้าตอนนี้ไปยืนปัสสาวะแล้วจะยังปวดไหม”

            “อ้อ!” ฉินลู่กระจ่างทันทีแล้วเขาก็พูดออกมาว่า “ถ้ารักษาความสะอาดให้ดี ยังไงก็ไม่ปวดแล้ว”

            “จริงสิ แล้ว๰่๭๫นี้ผมทำเ๹ื่๪๫อย่างว่าได้ไหมครับ คือว่าก่อนหน้านี้ผมยังไม่เคยเลย แต่ว่าเร็วๆ นี้ก็ไม่แน่”นักศึกษาชายบึกบึนใช้มือทำท่านู่นนี่ “หลายวันก่อน ผมเพิ่งตกลงคบกับผู้หญิงคนหนึ่งและ๰่๭๫นี้เธอก็นัดผมออกไปเจอบ่อยๆ ด้วย ผมรู้สึกว่า...ผมคิดว่าน่าจะ...หมอเข้าใจแหละแต่ว่าอาการของผมตอนนี้ จะ...ทำเ๹ื่๪๫อย่างว่าได้ไหมครับ”

            “เข้าใจแล้วละ” ฉินลู่พยักหน้า และพูดด้วยหน้ายิ้มๆ ว่า “เสียใจด้วยนะอย่างน้อยก็ต้องรอให้ผ่านไปสักสองสัปดาห์ก่อน ๰่๥๹นี้ก็ให้เลิกคิดไปได้เลยถ้านายไม่เชื่อฉัน อาการของนายอาจจะแย่กว่าเดิมก็ได้นะ ดังนั้นทางที่ดีนายก็ควรรักษาความสะอาดของตัวเองให้ดีเสียก่อน”

            “อ๋า...” นักศึกษาชายบึกบึนทำหน้าเศร้าอีกครั้ง

            ฉินลู่สนุกเข้าไปใหญ่ เขาพูดต่อว่า “ฉันเตือนเลยนะว่าต้องระวังให้ดี เพื่อสุขภาพของตัวนายเองยังไงก็อดทนอีกสักหน่อยแล้วกัน รอให้ผ่านไปสักครึ่งเดือนแล้วนายค่อยกลับมาให้ฉันตรวจดูอีกที ถ้าหายดีเรียบร้อยแล้วนายก็จะทำเ๱ื่๵๹อย่างว่าได้”

            ฉินลู่พูดออกมาแบบนั้นก็จริง แต่ในใจกลับคิดว่ารอให้เด็กคนนี้มาหาเขาครั้งหน้า เขาก็จะบอกว่าต้องรักษาตัวต่อไปอีกครึ่งเดือน...

            ช่างเป็๞วิธีที่เยี่ยมไปเลย...