เมื่อจินหลงออกมาจากสมาคมโอสถเเล้วก็ได้เดินสอบถามผู้คนในเมืองหลวงถึงสถานที่ที่ขายเสื้อผ้าชั้นดี พอจินหลงได้เดินทางมาถึงสถานที่ขายเสื้อผ้าตามที่สอบถามมาจากผู้คนในเมืองหลวงเเล้วจึงได้ทำการเดินเข้าไปในร้าน ซึ่งสถานที่ขายเสื้อผ้าหลังนี้นั้นนับว่าเป็สถานที่ที่ดีที่สุดในเมืองหลวงทวีปหมื่นภูผา เนื่องด้วยเป็สินค้าชั้นดี ปราณีต ส่วนใหญ่มีแต่ลูกคุณหนูตละกูลใหญ่ๆกับพวกขุนนางถึงสามารถซื้อของเหล่านี้ได้เพราะราคาที่เเพงอย่างมาก
ยามที่เฝ้าร้านขายเสื้อผ้าแห่งนี้นั้นเป็นักรบรับจ้างระดับจอมยุทธขั้นกลางที่ทางร้านว่าจ้างให้มาดูแลความปลอดภัยของร้าน แต่เมื่อเห็นจินหลงที่ท่าทางกำลังจะเดินเข้ามาภายในร้านจึงแปลกใจเพราะจากการแต่งตัวน่าจะเป็ลูกชาวบ้านธรรมดา ซึ่งส่วนใหญ่ชาวบ้านธรรมดาจะไม่มาเดินแถวนี้กัน ถ้าเป็พวกลูดคุณหนูกับพวกขุนนางก็ว่าไปอย่าง
"หลงทางมาหรอหนุ่มน้อย" ยามผู้นั้นสอบถามอย่างสุภาพ
"ข้าเเค่จะมาซื้อเสื้อผ้า" จินหลงตอบกลับด้วยเสียงเรียบนิ่ง
"งั้นเชิญ" ยามผู้นั้นแปลกใจเล็กน้อยเพราะจากการเเต่งตัวเด็กหนุ่มตรงหน้าไม่น่าจะมีเงินพอซื้อเสื้อผ้าในร้านแห่งนี้ได้เลย แต่ด้วยความที่ตัวเองถูกว่าจ้างมาเป็แค่ยามเท่านั้นก็ไม่มีสมควรไล่ลูกค้า ถึงจะมองว่าเด็กหนุ่มตรงหน้าไม่น่าจะมีเงินเยอะขนาดนั้นก็ตาม คิดได้เช่นนั้นจึงปล่อยจินหลงผ่านไป
จินหลงชื่นชมยามคนนี้อย่างมากที่ไม่ได้แสดงท่าทีรังเกียจตนและเชื้อเชิญให้เข้าไปในร้านอย่างสุภาพจึงได้ดีดเหรียญไปทางยามผู้นั้น 1 เหรียญ และเดินเข้าไปยังในร้าน
ยามผู้นั้นรับเหรียญที่จินหลงดีดให้มาพรางแปลกใจที่เด็กหนุ่มคนนั้นดีดเหรียญมาให้ตน
"เหรียญเงิน" ยามรับจ้างผู้นั้นตกตะลึงอย่างมากเพราะ 1 เหรียญเงิน เท่ากับค่าจ้าง 10 วันเลยทีเดียว
จินหลงนั้นความจริงในตัวมีเงินเเค่ 1 เหรียญเงิน กับ 1 เหรียญทองแดงเท่านั้นที่ได้มาจากหนานกง แต่จินหลงนั้นมีทักษะสายเืของเทพเ้าอยู่ นั่นคือ 'ทํกษะเพิ่มพูน' เพียงเเค่จินหลงได้เคยัักับของชิ้นนั้นก็สามารถเพิ่มจำนวนสิ่งของชิ้นนั้นได้อย่างไม่มีวันหมด ไม่เว้นเเม้เเต่วัตถุดิบในการหลอมโอสถ เทียบได้ว่าตอนนี้จินหลงมีเงินมากพอที่จะซื้อร้านขายเสื้อเเห่งนี้ก็ยังได้
ภายในร้านเถ้าแก่พอเห็นมีลูกค้าเดินเข้ามาภายในร้านก็รีบวิ่งไปต้อนรับลูกค้าอย่างดี พอเห็นจินหลงที่เเต่งตัวธรรมดาก็ผิดหวังเล็กน้อย แต่ก็ไม่แสดงออกถึงความไม่พอใจแต่อย่างใดเพราะวันนี้เถ้าแก่ยังขายเสื้อผ้าไม่ได้ซักชิ้นเดียวจึงหวังว่าเด็กหนุ่มตรงหน้าจะสามารถจ่ายเงินซื้อเสื้อผ้าของตนได้
"ไม่ทราบว่าคุณชาย้าซื้อสิ่งใดขอรับ" เถ้าแก่พูดด้วยเสียงนอบน้อม
"ข้า้าซื้อชุดคลุม 2 ชุด กับเสื้อผ้าผู้หญิงทั้งหมดภายในร้าน"
เถ้าแก่เกิดอาการใคิดว่าตนหูฝาดไปจึงได้สอบถามย้ำ
"เสื้อผ้าผู้หญิงทั้งหมดภายในร้านเลยหรอคุณชาย"
จินหลงเข้าใจในทันทีเลยว่าเหตุใดเถ้าแก่ถึงถามย้ำตน
"ใช่ แน่นอนว่าข้ามีปัญญาจ่าย" จินหลงตอบกลับพร้อมปล่อยพลังปราณกดดันใส่เถ้าแก่เล็กน้อย
เถ้าแก่เหงื่อตกเพราะได้รับแรงกดดันจากจินหลง เเละรีบวิ่งไปรวบรวมสิ่งของที่จินหลง้า
"ข้าได้รวบรวมสิ่งของที่คุณชาย้าไว้ทั้งหมดเเล้วขอรับ เชิญคุณชายเลือกดู" เถ้าแก่ตอบด้วยเสียงที่ตะกุกตะกัก
จินหลงไม่ได้ตรวจดูเสื้อผ้าของผู้หญิงเลยเเม้เเต่ชิ้นเดียว แต่กลับกำลังเลือกชุดคลุมที่ตน้าอยู่
"ข้า้าชุดคลุม 2 ตัวนี้ และเสื้อผ้าผู้หญิงทั้งหมด ราคาเท่าใด" จินหลงพูดด้วยเสียงที่ฟังดูแล้วน่าเกรงขาม
โดยชุดคลุมที่จินหลงเลือกนั้นตัวแรกเป็ชุดคลุมสีดำทมิฬทั้งตัวมองดูแล้วน่าเกรงขามเป็อย่างมาก ส่วนตัวที่สองนั้นเป็ชุดคลุมสีขาวทั้งตัวให้ความรู้สึกถึงความสูงส่งเหนือผู้ใด
"ทั้งหมด 4 เหรียญเงิน กับอีก 50,000 เหรียญทองแดง ขอรับคุณชาย" เถ้าแก่พูดด้วยเสียงที่ประหม่า
"ข้าสามารถแลกเงินที่นี้ได้หรือไม่" จินหลงหวังแลกเหรียญเงินที่ตนเองมีอยู่กับเหรียญทองเพื่อที่จะสามารถใช้ทักษะเพิ่มพูนให้กับเหรียญทอง
"ถ้าคุณชาย้าข้าสามารถให้แลกได้ แต่ข้าสามารถให้แลกได้เเค่มากสุด 1 เหรียญทองเท่านั้น" แน่นอนว่าถึงแม้มูลค่าเงินจะเท่ากันแต่จะมีใครโง่พอที่จะยอมแลกเหรียญเงินที่ระดับต่ำกว่า
2K
