สายลมหนาวกรรโชกผ่านยอดวิหารโกธิคย่านเมืองเก่ากรุงปราก เกล็ดหิมะเริ่มจับตัวบนถนนหินโบราณสะท้อนแสงไฟถนนสีส้มสลัว
ทว่าสำหรับ 'แพรวา' ความหนาวเหน็บภายนอกไม่อาจเทียบได้เลยกับความร้อนระอุแปลกประหลาดที่คุกรุ่นอยู่ตรงหน้าท้องน้อย
หลังจากเผชิญพายุราคะกับ ‘แจน’ นายแบบหนุ่มที่โหมกระหน่ำจนร่างของเขาแทบหมดเรี่ยวแรง แพรวาก็รู้ดีว่าไม่อาจหลีกหนีพันธะของรอยสัก ‘บุปผาซัคคิวบัส’ ได้อีก
เธอจึงตัดสินใจเดินทางกลับมาทวงถามความจริงจาก ‘เอเดรียน’ ช่างสักลึกลับผู้ลงเข็มให้เธอ
มือเรียวผลักประตูไม้โอ๊กบานหนาของร้านสัก “L'Obscurité” เข้าไป เสียงกระดิ่งทองเหลืองดังกังวานใส
ไออุ่นจากเตาผิงอิฐด้านในพุ่งเข้าปะทะผิวกายพร้อมกลิ่นหอมสะอาดทว่าลึกลับของไม้กฤษณาและกุหลาบอบแห้ง ปลุกรอยสักตรงเอวต่ำของเธอให้เริ่มเต้นตุบ ๆ ตอบรับทันที
เอเดรียน ช่างสักหนุ่มลูกครึ่งไทย-เช็กก้าวมาจากเงามืด ร่างสูงใหญ่ในเสื้อเชิ้ตสีดำเผยรอยสักสีดำแดงเต็มลำแขนแกร่ง ใบหน้าหล่อเหลายังคงเรียบเฉย ทว่าดวงตาสีนิลคู่คมกริบจ้องสบตาเธออย่างรู้เท่าทัน "ผมคิดไว้แล้วว่าคุณต้องกลับมาเร็วขนาดนี้"
"เอเดรียน... คุณรู้อยู่แล้วใช่ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน!" แพรวาเอ่ยเสียงสั่นระคนคาดคั้น
เธอถอดเสื้อโค้ตหนาออกเผยร่างบางในเสื้อไหมพรมคอเต่ารัดรูปสีครีมที่ขับเน้นอกอวบอิ่มชูชันกับเอวคอดกิ่ว
มือเรียวกุมหน้าท้องน้อยแน่น "มันคืออะไรกันแน่? รอยสักกุหลาบปีศาจนี่... และสิ่งที่ฉันต้องทำกับคู่ขาเพื่อประคองชีวิตตัวเอง!"
เอเดรียนยิ้มมุมปาก
ั์ตาสีนิลมองหน้าท้องเนียนของเธออย่างมีความหมาย "นั่งลงก่อนครับ ชาอุ่น ๆ จะช่วยลดความปั่นป่วนของกระแสราคะในตัวคุณได้"
เขาส่งถ้วยชาร้อนให้ แพรวารับมาถือไว้พลางััไอร้อนที่แล่นริก ๆ จากรอยสักเมื่อเขาขยับเข้าใกล้
"รอยสักที่คุณเลือกคือ 'บุปผาซัคคิวบัส' ตราประทับโบราณที่ผูกสัญญาปีศาจราคะเข้ากับจิติญญาคุณ" เอเดรียนอธิบายเสียงทุ้มลึก "มันจะเรียกร้องกามารมณ์เพื่อแปลงเป็พลังชีวิตหล่อเลี้ยงตรา หากปล่อยให้มันหิวโหย มันจะแผดเผาจิติญญาและกลืนกินพลังชีวิตของคุณจนมอดไหม้
ส่วนมนุษย์ปกติที่ร่วมรักกับคุณจะถูกสูบพลังงานจนอ่อนเปลี้ยเพลียแรงและเสพติดคุณจนถอนตัวไม่ขึ้น... ทว่ามันมีวิธีควบคุมกระแสพลังงานนั้น"
"วิธีควบคุมงั้นเหรอ?" แพรวาถามเสียงพร่า ท้องน้อยเริ่มม้วนร้อนรุ่ม "บอกฉันทีเถอะ ฉันไม่อยากทำร้ายใคร"
เอเดรียนก้าวเข้ามาชิด กลิ่นกายผสมกลิ่นไม้กฤษณาโชยสะกดใจ "เพราะคุณต้องคุมกระแสพลัง ไม่ให้ตราครอบงำบงการ และคนเดียวที่สอนคุณได้คือผม... เพราะผมมีสายเื 'อินคิวบัส' กึ่งปีศาจราคะอยู่ในตัว
พลังงานของผมไม่มีวันหมด และร่างกายของผมสามารถปรับสมดุลกับตราของคุณได้โดยตรงโดยไม่เกิดอันตราย"
แววตาสีนิลของเขาแฝงความเร่าร้อนสะกดให้แพรวาอ่อนยวบ ตราประทับกุหลาบเต้นระรัวจนปล่อยหยาดน้ำหวานใสเปียกชื้นกางเกงชั้นในลูกไม้
"ตามผมเข้ามาข้างในสิครับ แพรวา... ผมจะมอบ 'บทเรียนแรก' ในการควบคุมรอยสักนี้ให้คุณเอง"
เอเดรียนจูงร่างบางผ่านม่านกำมะหยี่เข้าสู่ห้องสักด้านในที่อุ่นด้วยเตาผิงไฟฟ้า ตรงกลางมีเก้าอี้สักหนังตัวใหญ่สีดำสนิทตั้งเด่นสง่า ช่างสักหนุ่มรั้งตัวเธอเข้าหาอกกว้างกระซิบสั่งเสียงทุ้มต่ำ
"ถอดชุดออกซะ แพรวา... เหลือไว้แค่ส่วนล่างชิ้นบางของคุณก็พอ"
แพรวาหอบสะท้าน ยอมถอดเสื้อไหมพรมออก เผยทรวงอกอวบอิ่มชูชันยอดชมพูหวานเกร็งตั้งสู้สายตาร้อนแรง ก่อนจะร่นกางเกงยีนส์กองกับพื้น เหลือเพียงชั้นในลูกไม้สีดำตัวบางเฉียบที่ปิดหน้าท้องน้อยและรอยสักกุหลาบสีแดงชาดวูบวาบ
เอเดรียนทรุดนั่งบนเก้าอี้สักหนัง ดึงร่างบางขึ้นนั่งคร่อมตักกว้าง สองขาเธอแยกออกคร่อมสะโพกสอบ บดเบียดสะโพกกลมกลึงเข้ากับส่วนกึ่งกลางกายของเขาที่เริ่มแข็งขึงดุนดันขึ้นมา
"บทเรียนนี้... ผมจะใช้พลังของรอยเข็มเปล่านำทางกระแสราคะของคุณ"
เขาสวมเข็มสักไร้หมึกตัวใหม่ กดเปิดเครื่องดังระรัวสม่ำเสมอ แรงสั่นะเืทำหัวใจเธอเต้นระทึก เอเดรียนจ้องตาสวยฉ่ำปรือ "ปลายเข็มเปล่านี้จะลากตามแนวอักขระเพื่อชักนำพลัง ไม่ให้คุณสูญเสียสติ"
เอเดรียนประคองเครื่องสักด้วยมือขวา มือซ้ายโอบขอบเอวคอด ปลายเข็มโลหะแหลมคมจรดลงบนผิวเนื้ออ่อนบริเวณรอยสักหน้าท้องต่ำเบา ๆ
ความรู้สึกแสบปนสั่นระริกแล่นปราด แพรวาเกร็งหน้าท้องตอบรับ สองมือคว้าไหล่กว้างไว้มั่น ปลายเข็มไร้หมึกไม่ได้เจาะผิวให้มีเื ทว่าแรงสั่นะเืกลับปลุกมนตราซัคคิวบัสแผ่ดิ่งลงสู่จุดกระสันด้านล่างอย่างรวดเร็ว
"มันเจ็บแต่ซาบซ่านเหลือเกิน..." แพรวาเชิดหน้าครวญครางในลำคอด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า
"อย่าเพิ่งเกร็งแพรวา... คุมลมหายใจให้อยู่ในจังหวะเดียวกับเครื่องสัก" เอเดรียนสอนพลางลากหัวเข็มเปล่าไปตามลายกุหลาบอย่างประณีต
ปลายนิ้วชี้มือซ้ายลูบไล้บดเบียดปากร่องรักที่เปียกชื้นผ่านกางเกงชั้นในลูกไม้
ััเปียกชุ่มส่งเสียงเฉอะแฉะ
แพรวาสั่นสะท้าน ทรวงอกกระเพื่อมโยนส่งกลิ่นฟีโรโมนหอมหวานอบอวลกระตุ้นอารมณ์ดิบช่างสักหนุ่ม
"ตอนนี้... ได้เวลาปรับสมดุลพลังงานแล้ว" เอเดรียนพึมพำเสียงต่ำ เขาจัดการปลดกางเกงตัวเองออก ปล่อยตัวตนใหญ่โตยาวเหยียดร้อนฉ่าแข็งขึงตึงเปรี๊ยะชี้เด่น แพรวาจ้องท่อนเนื้อแกร่งด้วยสายตาฉ่ำปรือ
มือหนาเกี่ยวขอบกางเกงชั้นในลูกไม้ของเธอดึงหลุดพ้นเรียวขา เผยเนินเนื้อสาวอุ่นแฉะมีน้ำหวานเยิ้มไหลซึม เอเดรียนใช้สองมือใหญ่ประคองสะโพกงอนงามของเธอยกลอยขึ้นเหนือกายร้อนฉ่าของเขา
"คร่อมตักผมไว้ แพรวา... ค่อย ๆ กดตัวลงมา กลืนกินผมช้า ๆ" เอเดรียนสั่งเสียงพร่า
แพรวาหอบสะท้าน กอดไหล่แกร่งไว้แน่น ประคองร่องสาวเปียกชุ่มจ่อกับแก่นกายร้อนฉ่าแล้วกดสะโพกลงไปช้า ๆ
เสียงเนื้อเบียดแทรกชื้นแฉะสอดประสานเสียงลมหายใจสะดุดหยุดกึก ตัวตนใหญ่โตของเขาทะลวงผ่านกลีบเนื้ออุ่นแฉะเบียดขยายโพรงรักตึงแน่นเข้าไปลึกสุดก้นบึ้งร่องสาว ความคับตึงอัดแน่นทำให้เธอซ่านเสียวแทบสิ้นสติ
"แน่นและตอดรัดดีเหลือเกิน แพรวา..." เอเดรียนครางเสียงต่ำเมื่อเธอกดสะโพกจนแนบชิดโคนกาย
สองร่างหลอมรวมกันบนเก้าอี้สักไฟฟ้า
ช่างสักหนุ่มกดเปิดเครื่องสักอีกครั้ง ปลายเข็มเปล่าสั่นะเืจรดลงลากรอบรอยสักหน้าท้องต่ำเพื่อคุมสายพลังงาน
ขณะที่สะโพกแกร่งของเขากระแทกสอบสวนเสยขึ้นจากด้านล่างอย่างหนักหน่วง
"เอเดรียน... ปลายเข็มสั่นจนร่องรักมันสะท้านระริกตามไปหมดแล้ว..." แพรวาครวญสะอื้น กอดคอแกร่งแน่น
"นั่นคือการกระจายพลัง อย่าปล่อยให้มันกระจุกเกร็ง" เอเดรียนกระซิบสั่งเสียงต่ำ
พลางกระแทกสะโพกสอบสวนเสยถี่รวดจ้วงแทงจุดกระสันภายในซ้ำ ๆ
แพรวาบิดเอวร่อนสะโพกกลมกลึงสู้แรงรักบนเก้าอี้สักอย่างบ้าคลั่ง ร่อนสะโพกบดเบียดโคนกายใหญ่จนเกิดเสียงชื้นแฉะดังประสานเสียงหอบหายใจ
"บดลงมาแรง ๆ... กลืนกินผมให้หมด" เอเดรียนครางต่ำเร่งจังหวะ สองมือหนาบีบบดสะโพกงอนของเธอจนเนื้อนุ่มล้นง่ามนิ้ว รูดกระแทกสวนแก่นกายอย่างดุดันกระชั้นรวดเร็วจนเกิดเสียงผิวเนื้อกระทบเก้าอี้สักหนังเสียงดังสนั่นห้อง
ตราสักที่หน้าท้องแบนราบของเธอส่องสว่างสีแดงชาดเจิดจ้า
สอดรับกับรอยสักสีทองของเอเดรียนบนแผงอกแกร่ง
พลังงานราคะของทั้งสองไหลเวียนถ่ายทอดกระแสเวทมนตร์แลกเปลี่ยนกันอย่างสมดุล
แพรวาเชิดใบหน้าสวยขึ้นหอบสะท้าน ร่างกายบิดเกร็งบดสะโพกร่อนขยี้เนื้อนุ่มเข้าหากายแกร่งอย่างเร่าร้อน ทรวงอกสองเต้าโยนกระเพื่อมไหวตามแรงควบขี่ขย่มบดเบียด
"เอเดรียน... ฉันไม่ไหวแล้ว... แทบจะขาดใจอยู่แล้ว..." แพรวาร้องกระสับกระส่ายด้วยความซาบซ่านเหนือคำบรรยาย
"พร้อมกันนะแพรวา... ส่งพลังกลับมา!" เอเดรียนปิดเครื่องสัก สองมือแกร่งล็อกสะโพกสอบเธอไว้แน่น ยันตัวกระแทกแก่นกายสวนเสยเข้าใส่ช่องทางรักตึงแน่นสุดมดลูกติดต่อกันอย่างดุดัน
แพรวาหวีดร้องเสียงหลง ร่างบางบิดเกร็งกระตุกเกร็งขย่มบดคาตัวตนของเขาแ่า
ร่องรักบีบรัดตอดระรัวถี่จัด
เอเดรียนครางเสียงทุ้มต่ำลึกอย่างสมสุข กระแทกแก่นกายคาอัดแน่น
กวาดปล่อยน้ำรักอุ่นร้อนทะลักฉีดล้นช่องทางรักจนเอ่อล้น ร่างกายสองร่างแนบชิดสั่นสะท้านอุ่นสบายหน้าเตาผิง
พายุราคะสงบลง ทั้งคู่เอนกายพิงกันบนเบาะหนังของเก้าอี้สักอย่างเหนื่อยอ่อน
ลมหายใจค่อย ๆ ราบเรียบ กลิ่นเสน่หาอบอวลทั่วห้อง
รอยสักกุหลาบสีชาดที่หน้าท้องลดความร้อนลง ผิวพรรณของเธอกลับมามีน้ำมีนวลเปล่งปลั่งด้วยพลังชีวิตที่สมดุล เอเดรียนเอื้อมปลายนิ้วหนามาลูบผมเปียกชื้นของเธอแ่เบา
"กระแสพลังสมบูรณ์แล้ว แพรวา... ตอนนี้คุณรู้วิธีกดความปั่นป่วนและคุมท่วงท่าแล้วใช่ไหม?"
"ขอบคุณนะเอเดรียน ฉันรู้สึกเบาหวิว ไม่ปวดเกร็งหน้าท้องอีกแล้ว" แพรวาซบหน้ากับอกแกร่งกระซิบแ่
"แต่จำไว้นะ... นี่แค่บทเรียนแรก"
เอเดรียนผละออกเล็กน้อย จ้องตาเธอเขม็ง "ตราซัคคิวบัสกระหายไร้ขอบเขต ยิ่งคุณเดินทางไปััสถานที่โบราณทั่วยุโรป อุณหภูมิและประวัติศาสตร์จะกระตุ้นมันขึ้นมา และแต่ละที่ก็้าท่วงท่าต่างกันออกไปอย่างสิ้นเชิง"
แพรวากำลังจะถามต่อ ทว่าจู่ ๆ ตราที่หน้าท้องกระตุกเต้นตุบอย่างแรง
ภาพนิมิตแล่นพุ่งเข้าสู่สมองจนเธอสติพร่าปรือ...
เธอเห็นสายน้ำสะท้อนแสงจันทร์ยามค่ำคืนในเมืองโบราณ เรือกอนโดลาเลื้อยผ่านใต้โค้งสะพานหินเก่าแก่ท่ามกลางสายหมอกหนา
ผู้คนสวมเสื้อคลุมยาวและหน้ากากแฟนซีหรูหราลายหน้ากากจะงอยปากนกอันน่าสะพรึงกลัว กลิ่นอายเย็นชื้นโชยปะทะพร้อมเสียงกระซิบหวานหยดย้อยก้องกังวาน:
"มนตราขั้นถัดไปรอเ้าอยู่ ณ เมืองแห่งหน้ากากและสายน้ำเสน่หา... จงเดินทางสู่เวนิส... เวนิส อิตาลี..."
แพรวาหอบสะดุ้งสุดตัว ั์ตาสั่นระริกมองเอเดรียน "เอเดรียน... ฉันเห็นสายน้ำและเรือกอนโดลา... มีเสียงสั่งให้ฉันรีบไปที่เวนิส"
เอเดรียนกระตุกยิ้มอย่างลึกลับ "การเดินทางจริงเริ่มต้นแล้วแพรวา... เวนิสมีพลังสายน้ำหนาแน่น เหมาะแก่การฝึกราคะขั้นสูง รีบไปซะก่อนตราตื่นขึ้นมาเผาคุณอีกรอบ... แล้วผมจะตามไปพบและชี้แนะคุณที่นั่นเอง"
เอเดรียนเอ่ยจบพลางขยับตัวทำท่าจะผละจากไป ทว่าแพรวากลับเอื้อมมือไปคว้าท่อนแขนแกร่งของเขาไว้โดยสัญชาตญาณ ดวงตากลมโตสั่นไหวแหงนมองใบหน้าคมคายของช่างสักหนุ่มลึกลับด้วยความรู้สึกหลากหลาย
ในส่วนลึกของจิตใจ... เธอรู้สึกผูกพันและหลงใหลในตัวเขาอย่างรุนแรงจนน่าใจหาย แพรวาไม่แน่ใจเลยสักนิดว่าความรู้สึกวูบวาบและเสน่หาอันเปี่ยมล้นนี้ เกิดขึ้นเพราะ 'มนตราอินคิวบัส' กึ่งปีศาจจากตัวเขาที่สะกดกักขังใจเธอไว้ หรือเป็เพราะอิทธิพลของ 'มนตราซัคคิวบัส' จากตราประทับรอยสักกุหลาบตรงหน้าท้องน้อยของเธอเองที่คอยเพรียกหาเขา แต่สิ่งที่ร่างกายและหัวใจปฏิเสธไม่ได้เลยคือเธอช่างโหยหาััจากชายตรงหน้าเหลือเกิน
"เอเดรียน..." หญิงสาวกระซิบเรียกชื่อเขาเสียงเบาหวิวราวกับละเมอ ร่างระหงขยับเข้าประชิดแผงอกอุ่น สองแขนเรียวยกขึ้นโอบรอบลำคอแกร่ง ดึงรั้งให้ชายหนุ่มโน้มใบหน้าลงมาหาตนเอง
เอเดรียนไม่เพียงไม่ปฏิเสธ ั์ตาสีเข้มดูล้ำลึกคู่นั้นกวาดมองใบหน้าหวานสลัวเลือนราง ก่อนจะก้มลงปิดประทับริมฝีปากหยักเข้ากับกลีบปากอวบอิ่มของเธอทันที
มันเริ่มต้นด้วยความอ่อนหวาน นุ่มนวล ก่อนจะทวีความเร่าร้อนและดูดดื่มขึ้นทุกวินาที ปลายลิ้นชื้นอุ่นของช่างสักหนุ่มสอดแทรกเข้ามาลูบไล้พัวพันเกี่ยวกระหวัดในโพรงปากหวานอย่างประณีตเนิบนาบ บดเบียดกลีบเนื้อนุ่มซ้ำ ๆ ราวกับจะตีตราสลักลงลึกในจิติญญา แพรวาจูบตอบเขาอย่างโหยหาและอาลัยอาวรณ์ สองมือขยุ้มเส้นผมหนาท้ายทอยของเขาแน่น จูบลาแสนยาวนานวาบหวามนี้พัดพาเอาสติและิญญาลอยล่อง จนเหนี่ยวรั้งให้เธอรู้สึกไม่อยากละจากเขาไปไหน ไม่อยากแม้กระทั่งก้าวขาออกจากห้องสักแห่งนี้เพื่อไปเดินทางไกล
เมื่อริมฝีปากผละออกจากกันอย่างเชื่องช้าแ่เบา ลมหายใจของทั้งคู่ยังหอบกระเส่าปนเปกันอยู่ ั์ตาฉ่ำปรือของแพรวาช้อนสบประสาทตาเขาด้วยความเว้าวอน
"รีบไปเถอะครับ..." เอเดรียนกระซิบเสียงต่ำพร่า ลมหายใจอุ่นเป่ารดแก้มใส ปลายนิ้วหนาไล้เกลี่ยขอบปากอวบอิ่มที่แดงเจ่อจากรอยจูบเบา ๆ "ก่อนที่ผมจะเปลี่ยนใจไม่ยอมปล่อยคุณไปจากเก้าอี้สักตัวนี้"
แพรวาสูดลมหายใจลึก พยายามดึงสติอันน้อยนิดกลับคืนมา เธอพยักหน้ารับคำอย่างแสนเสียดายและอาลัยอาวรณ์ ก่อนจะตัดใจจัดแจงเสื้อผ้าแล้วพาร่างหุ่นนาฬิกาทรายสะกดสายตาเดินออกจากร้านสักมุ่งหน้าสู่สนามบิน เพื่อเริ่มต้นทริปทั่วยุโรปที่จะเปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล
868
