USAGICHAN ------------------------------------------------ ✩
ในมหาลัยเวลานี้คนค่อนข้างเบาบางเพราะส่วนมากเลิกเรียกกลับบ้านกลับหอพัก ไม่ก็ไปเที่ยวเล่นตามประสาวัยรุ่น แน่นอนพวกเขาก็เป็หนึ่งในนั้น แอลและฮารุอยู่หอพักเพราะอย่างนั้นหลังเลิกเรียนเลยมีเวลาเที่ยวเล่นตามสบายไม่ต้องกังวลว่าจะต้องกลับบ้านกี่โมง ส่วนวินเนอร์อยู่บ้านก็จริงแต่ทางบ้านค่อนข้างปล่อยให้เที่ยวเล่นตามสบาย แต่ต้องโทรรายงานในบางครั้งที่ไปค้างที่อื่น
“ตกลงมึงจะไปทำงานพิเศษป่ะ แอล” ฮารุพูดขึ้นพลางคาดเข็มขัด หลังจากที่พวกเขาขึ้นมานั่งบนรถของวินเรียบร้อยแล้ว ไอ้วินขับส่วนเขานั่งหน้าข้างคนขับ ส่วนไอ้แอลนั่งเบาะหลัง
“งานอะไรว่ะ?”
“เด็กเสริฟ” วินตอบแทน
“ที่ผับครอบครัวมึงอ่ะหรอ” ครอบครัวของวินเนอร์ พ่อของเขาทำงานที่อเมริกาบินไปๆมาๆ ส่วนแม่เป็แม่บ้าน และคอยช่วยดูบัญชีให้พี่ชายของเขา “เวกัส” พวกเราเรียกกันเฮียเวย์ เฮียอายุห่างจากเรา 5 ปี เปิดผับในย่านคนมีตัง เป็ผับใหญ่เลยและพวกเราไปเที่ยวกันบ่อยเพราะกินฟรี เฮียเวย์ใจป๋าสุดๆไปเลย
“แค่ชั่วคราวจนกว่าจะหาพนักงานได้” วินตอบพร้อมขับรถออกจากมหาลัยไปร้านข้าวที่พวกเขาตกลงจะไปกินกันเย็นนี้ซึ่งอยู่ห่างจากมหาลัยไปไม่มาก
“เฮียบอกถ้าพวกมึงจะทำ เฮียจะให้ค่าจ้าง 2 เท่า”
“โหหห เฮียป๋าสุดๆ” แอลตาลุกวาว เอาจริงๆ เขาก็ไม่ได้เดือดร้อนเงินอะไร แต่ได้เงินมากินขนมเล่นๆ ก็ไม่เลวเท่าไรหรอก
“ฮารุมึงจะทำด้วยป่ะ?” แอลหันไปหาแนวร่วมในการหาตังซื้อขนมกิน ฮารุหันมาพยักหน้างึกๆ เป็เชิงว่าเอาด้วย ทำให้แอลยิ้มกว้าง
“เยี่ยม! วินมึงก็ทำด้วยใช่ป่ะหว่ะ”
“ทำ” ตอบนิ่ง พลางเลี้ยวรถเข้าไปจอดในที่จอดรถของร้าน
“ดีเลย เอ่อ แล้วเริ่มทำวันไหนว่ะ” แอลถาม ก่อนเปิดประตูรถ พวกเขาลงรถก่อนเดินเข้าไปในร้าน
“กี่ท่านค่ะ” พนักงานเดินเข้ามาต้อนรับ
“3 คนครับ” ฮารุยิ้มตอบ ก่อนเดินตามพนักงานที่ผายมือไปทางโต๊ะว่างข้างหน้าต่าง พวกเราเดินไปนั่งก่อนเริ่มสั่งอาหาร
“ตกลงมึงเลี้ยงใช่ป่ะ วิน” แอลถามเพื่อความชัวร์ ขณะพลิกเมนูดูว่ามีอะไรน่าสนใจ
“เออ” ตอบสั้นๆ ก่อนยกน้ำดื่ม ได้ยินดังนั้นแอลก็ชี้ๆ สั่งไม่ยั้งก่อนโดนฮารุเบรคเพราะมันจะมากเกินจนเหลือทิ้งแน่ๆ ไอ้นี้เห็นของฟรีหน่อยไม่ได้
“ตกลงเริ่มงานวันไหนหว่ะ” แอลถามอีกรอบ ขณะที่พวกเขารอให้อาหารมาเสริฟ
“วันนี้”
“ห๊ะ วันนี้!!!” แอลและฮารุประสานเสียงกันขึ้นมา อะไรว่ะ กะทันหันเกินไปแล้ว
“วันนี้เพื่อนเฮียจะมา คนในร้านเลยจะเยอะกว่าปกติ” วินพูดอย่างไม่สนใจอาการใของเพื่อน
“เพื่อนเฮียมาแล้วเกี่ยวอะไรกับคนเยอะว่ะ” แอลถามอย่างงุนงง เกี่ยวอะไรกันหว่ะ วินยังไม่ทันได้ตอบ อาหารที่สั่งก็ทยอยมาเสริฟจนบทสนทนาต้องหยุดอยู่แค่ตรงนั้น วินยกข้าวผัดปูกับทอดมันกุ้งมาไว้หน้าฮารุ ตัวเตี้ยไม่พอยังกินเหมือนเด็กอีกนะมึง ถึงจะคิดอย่างั้นก็ยังเอื้อมมือไปตักน้ำซุปวุ้นเส้นให้
“กูทำเองได้” ฮารุท่าจะแย่งถ้วยจากวินแต่วินยกมือหลบก่อน
“มึงตักถึงหรอ แขนสั้นแค่นั้น” วินพูดก่อนตักซุปต่อ ปล่อยให้ฮารุฮึดฮัดอยู่คนเดียว แอลมองสองคนนี้อย่างขำๆ เพื่อนเขาสองคนนี้เป็เพื่อนสมัยเด็ก เพราะบ้านอยู่ติดกันเลยอยู่ด้วยกันมาั้แ่อนุบาลเลยมั้ง ส่วนเขาพึ่งมารู้จักสองคนนี้ตอนมัธยมตอนปลายและเข้ามหาลัยเดียวกัน
พ่อของฮารุต้องย้ายไปทำงานต่างจังหวัดตอนที่ฮารุกำลังจะเข้ามหาลัยพอดี ทำให้แม่เขาต้องย้ายตามพ่อไปด้วย ทำให้ฮารุต้องพักอยู่หอพักคนเดียว ตอนแรกทางบ้านของวินบอกให้พ่อแม่ของฮารุว่าให้ฮารุนั้นไปพักอยู่ที่บ้านวิน พ่อแม่ของทั้งสองก็รู้จักกันดีด้วยเพราะเป็เพื่อนบ้านกันมานาน แถมทางบ้านวินยังเอ็นดูฮารุเหมือนเป็ลูกชายอีกคนของบ้าน แต่ฮารุบอกว่าจะเป็การรบกวนและดึงดั้นจะออกมาอยู่คนเดียว แต่ในบางครั้งฮารุก็ไปค้างที่บ้านวินบ้างเพราะไม่กล้าปฏิเสธคำเชิญของแม่วินเนอร์ที่บอกว่าคิดถึงเขา
“ตกลงพวกมึงจะเริ่มทำวันนี้เลยป่ะ กูจะได้โทรบอกเฮียก่อน” วินถามหลังจากพวกเขาเริ่มกินข้าวมาได้สักพัก
“เริ่มวันนี้ก็ได้ พรุ่งนี้วันเสาร์ยังไงก็ว่างอยู่ละ” แอลตอบแก้มตุ๋ย เพราะข้าวเต็มปาก ส่วนฮารุพยักหน้ารับเฉยๆ
“โอเค” ตอบรับ ก่อนหยิบมือถือโทรหาเฮีย
“ใช่เฮีย เริ่มทำวันนี้และ... กินข้าวอยู่ กินเสร็จเดียวเข้าไป… เค แค่นี้และ” กดวาง และกินข้าวต่อ
“เออ ตกลงว่าคนเยอะเพราะอะไรนะ มึงก็เล่าให้จบดิหว่ะ” แอลถามเหมือนนึกขึ้นได้หลังการที่กินจนเริ่มอิ่ม สั่งมาเยอะเกินไปแฮะ ดีนะที่ฮารุเบรกไว้ไม่งั้นถ้าสั่งเยอะกว่านี้ แค่นี้ก็เกือบอ้วกละ
“นั้นดิ ไม่ใช่ว่าผับเฮียคนเยอะเป็ปกติหรอว่ะ พวกเราไปเมื่อไรคนก็เพียบ” ฮารุเสริมก่อนตักพุดดิ้งเข้าปาก กินคาวแล้วต้องกินหวานต่อสิ ถึงจะครบเครื่องเื่ของกิน
วินเปรยตามองเพื่อนสมัยเด็กที่ตักพุดดิ้งเข้าปากจนแก้มพอง มึงกินเยอะกว่าไอ้แอลอีกมั้ง แถมยังต่อด้วยของหวานอีก ทำไมมันยังตัวแค่นี้ว่ะ
“เห็นว่าพวกผู้หญิงจะมาลุ้นว่าใครจะได้นอนกับเพื่อนเฮียนะ”
“อะไรนะ ได้นอนกับใครนะ” แอลถามงงๆ วินยกน้ำดื่มก่อนตอบง่ายๆ
“พวกมึงไม่เคยได้ยินสาวๆในมหาลัยพูดกันหรอ เื่คู่นอนของผับกูอ่ะ”
“อะไร เกมจับคู่ไรงี้หรอ” ทำไมเขาไม่เห็นเคยได้ยินหว่ะ ฮารุเดา
วินถอนหายใจ โอเค กูอธิบายก็ได้
“เพื่อนเฮียคนนี้ เห็นว่าเป็ประธานบริษัทอะไรนี้และ และในหนึ่งเดือน เขาจะแวะมาหาคู่นอน”
“อ๋อ มาผับ มาหิ้วสาวไปนอนด้วย ก็ปกตินี้หว่า” ฮารุตอบ ก่อนยกมือเรียกพนักงานมาคิดเงิน
“ได้ข่าวว่าเพื่อนเฮียเป็ ไบท์ นะน่ะ”
“ไบท์ ได้ทั้งชายทั้งหญิงนะหรอ แล้วไง เกี่ยวอะไรกับคนมาผับเยอะหว่ะ” แอลก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี แค่คนมาเที่ยวและหาคนไปนอนด้วยแค่นั้นเอง
“เพราะว่าเื่มาก” วินตอบ ก่อนรับใบเสร็จจากพนักงาน ก่อนหยิบเงินจ่าย
“เื่มากอะไร”
“เหมือนจะมีกฎ 4 ข้อ ว่าจะไม่ยุ่งกับคู่นอนละมั้ง”
“กฏ?” หาคู่ขาต้องมีกฎด้วยหรอว่ะ
“1. ไม่จูบ 2. ไม่ค้างคืน 3. ไม่สานต่อความสัมพันธ์ และ 4.ต้องไม่ซ้ำคนเดิม ” วินยกนิ้วมานับก่อนพูดอธิบายเป็ข้อๆ ไป
“ก็ปกติของวันไนท์สแตนด์ป่ะ ถึงบางข้อจะดูเยอะไปหน่อยก็เถอะ” เช่นจูบเนี้ย มีอะไรกันโดยไม่จูบ มาถึงก็เอากันเลยงี้อ่อ แอลคิดตามขำๆ
วินยักไหล่ “ก็นะ เพราะกฎพวกนี้ไง ทำให้สาวๆ สนใจอยากลอง แถมคนที่เคยนอนกับเขาก็อยากเข้าไปหาบางคนก็บอกว่าติดใจ บางคนก็อยากลองดูว่าต้องไม่ซ้ำคนนั้นจะจริงรึเปล่า” วินร่ายยาว ก่อนรับเงินทอนจากพนักงานที่เอาใบเสร็จมาให้
“ใช่คนนั้นป่ะวิน วันที่กูไปค้างบ้านมึงแล้วเราไปนั่งดื่มที่ผับ วันนั้นมีสาวๆ ส่งแก้วไวน์ไปหาจนล้นโต๊ะอ่ะ” ฮารุโพล่งพูดขึ้นมาเหมือนนึกขึ้นมาได้ ก่อนได้คำตอบก็ต้องลุกขึ้นเดินออกจากร้านไปขึ้นรถ
“ใช่” วินตอบหลังจากขึ้นมานั่งบนรถแล้ว
“โห งั้นวันนี้คนต้องเยอะแหงๆ” แอลโอดครวญ เริ่มทำงานวันแรกก็ยุ่งเลยหรอว่ะเนี้ย
“เอาน่า เผื่อเลิกงานแล้ว มึงจะได้หิ้วสาวๆไปนอนด้วยไง” ฮารุบอก ปกติถ้าพวกเราไปเที่ยวกัน พวกเราจะค้างที่นั้นเลย ผับของเฮียมีโรงแรมในตัวเมาหนักแค่ไหนก็มีที่ให้นอน เพราะงั้นพวกเราจะมีห้องประจำที่เฮียล็อคห้องไว้ให้อยู่แล้ว
“มึงไม่ต้องมาแนะนำกู ดูแลตัวเองไปเหอะ ระวังลูกค้าหนุ่มๆลากตัวไปนะเว้ยย” ฮารุเพื่อนเขา นอกจากจะตัวเล็กแล้ว ยังหน้าหวานอีก ถ้าเอาอะไรยัดหน้าอกมันคงแยกไม่ออกว่าผู้หญิงหรือผู้ชาย
“ไอ้แอลล !!!” ไอ้เพื่อนเลว กูแมนขนาดนี้ใครจะกล้ามาลากกู
“ตอนมึงทำงานอยู่ใกล้ไอ้วินไว้นะมึง มีไรมันจะได้ช่วยมึงได้ทัน”
“ไม่โว้ยยยยย” ไอ้นี้ ยังเล่นไม่เลิก ก่อนหันไปแยกเขี้ยวใส่คนขับรถที่กระตุกยิ้มมุมปาก
“ยิ้มไรว่ะ ไอ้วิน”
“เปล่า” วินหุบยิ้มก่อนขับรถออกไป
USAGICHAN ------------------------------------------------ ✩
หมายเหตุ : เื่นี้เคยลงที่เวปอื่นเมื่อ 3 ปีที่แล้ว แต่ไม่ได้ลงเวปนี้และเื่นี้ยังไม่ได้มีการเขียนต่อค่ะ
28K
