อีอ้วนคนนี้แหละจะตามจีบพี่

สนามบาส

วันศุกร์

นักกีฬาบาสเกตบอลที่เพิ่งแข่งขันเสร็จแล้วเดินกลับมาที่ข้างสนาม‘ณิกา’ ถือน้ำวิ่งไปข้างสนาม “พี่นนท์คะน้ำค่ะ” ‘นนท์ปวิธ’ยื่นมือไปรับน้ำมาแล้วเปิดดื่ม

“พี่นนท์คะเย็นนี้ไปดูหนังกันไหมคะ มีหนังสนุกๆ เข้าโรงหลายเ๱ื่๵๹เลยค่ะ”

“พี่ไม่ว่าง”‘นนท์ปวิธ’ ตอบ และเดินไปทางล็อกเกอร์เก็บของ

“พี่นนท์ไปไหนคะณิกาไปด้วยได้ไหม พี่นนท์รอณิกาด้วย” ‘วโรณิกา’ เดินตามหลัง

พอถึงล็อกเกอร์แล้ว‘นนท์ปวิธ’ หยุด แต่คนข้างหลังมัวแต่ใจลอยคิดว่าจะทำยังไงให้ได้อยู่กับ ‘นนท์ปวิธ’ในวันเสาร์อาทิตย์นี้ จึงไม่ทันได้มองว่า ‘นนท์ปวิธ’ หยุดเดินแล้ว

ตุ้ม!! เคร้งๆ!!

‘วโรณิกา’ชน ‘นนท์ปวิธ’ จน ‘นนท์ปวิธ’ กระเด็นใส่ล็อกเกอร์จนเสียงดัง

‘วโรณิกา’ลุกขึ้นแล้วรีบสำรวจ ‘นนท์ปวิธ’ “พี่นนท์เป็๲ยังไงบ้างคะ เจ็บตรงไหนไหมคะ”

“พี่แค่ไม่ตอบว่าไปไหนนี่กะจะชนพี่ให้ตายเลยใช่ไหม!!”

‘นนท์ปวิธ’พูดพร้อมลุกขึ้น ตอนนี้ตาหน้า ‘นนท์ปวิธ’ ออกอาการจุกไม่ไหว

“ขอโทษค่ะณิกาไม่ตั้งใจ ณิกาไม่ได้ตั้งใจจริงๆ นะคะ”

‘นนท์ปวิธ’เอาผ้าเช็ดตัวและเสื้อผ้า ค่อยๆ เดินไปห้องอาบน้ำ ‘ณิกา’ เดินตามหลังไป

“รออยู่ตรงนี้แหละจะไปอาบน้ำกับพี่หรือยังไง”

“ได้หรอคะ”‘วโรณิกา’ ทำตาโต

“แน่นอนว่าไม่ได้” พูดเสร็จก็เดินเข้าไปในห้องอาบน้ำ

“ออ”‘วโรณิกา’ คอตก คิดว่าคราวนี้จะได้เห็นซิกแพคพี่นนท์แล้วนะเนี่ย เฮ้ย เสียดายไม่ได้เห็นซิกแพคพี่นนท์แน่นๆ ของพี่นนท์ เคยเห็นแค่ครั้งเดียวเอง เสียดายช่างน่าเสียดาย ‘วโรณิกา’ บ่นในใจ

พอ ‘นนท์ปวิธ’ออกมาจากห้องน้ำ

“พี่นนท์เย็นนี้พี่ไปไหนคะ ยังไม่ได้ตอบณิกาเลย”

“พี่ไปรับพี่ชายกลับมาจากจีน”

“ออไปด้วยได้ไหมคะ ไม่ไปก็ได้ค่ะ” ‘วโรณิกา’ พูดเองตอบเอง

“ณิกาจะถามว่าเสาร์อาทิตย์นี้พี่นนท์ว่างไหมคะช่วยติวหนังสือให้ณิกาหน่อยได้ไหม มีหลายวิชาที่ณิกาไม่เข้าใจค่ะจะให้พี่ช่วยติวให้หน่อย” วโรณิกา พูดไปเพราะอยากอยู่ใกล้นนท์ปวิธทั้งนั้นแหละตงติวอะไร เกรด 4 ทุกวิชาขนาดนี้

“พี่ว่างวันเสาร์๰่๥๹บ่าย”นนท์ปวิธตอบ

“งั้นบ่ายโมงวันเสาร์เจอกันห้องสมุดนะคะวันนี้ณิกากลับก่อนนะคะ บายค่ะ” ณิการีบเดินออกไป เพราะได้ตามที่๻้๪๫๷า๹แล้วถึงจะได้แค่ครึ่งวันก็ตาม

วันรุ่งขึ้นวโรณิกากับมาลาริน(มาลาริน จิรวัฒนศิลป์ เพื่อนสนิท ‘วโรณิกา’) ออกไปเดินตลาดนัดเช้า ตลาดนี้มีข้าวกับข้าว ขนม เสื้อผ้า ของใช้ ราคาย่อมเยา เหมาะกับนักศึกษาอย่างพวกเธอมากตลาดเช้าอยู่ไม่ไกลหอพักนัก ทั้งสองเดินเท้าไปทุกวันเสาร์ เพราะความชอบกินที่เหมือนกันของทั้งสองสาวทำให้เข้ากันเป็๲อย่างดีถึงแม้

‘มาราลิน’จะเรียนคนละคณะกับ ‘วโรณิกา’ ก็ตาม

ที่ทั้งสองคนมาเป็๲เพื่อนกันและสนิทกันนั่นก็เพราะว่าวันรับน้องวันสุดท้ายของมหาลัย พอรับน้องเสร็จแล้วนักศึกษาทุกคนทั้งปีหนึ่งและปีสองที่มารับน้องก็ต่างแยกย้าย พอทำกิจกรรมเสร็จก็ปาเข้าไป1 ทุ่มแล้วถึงแม้รุ่นพี่จะเอาอาหารกล่องมาแจกไปแล้ว๻ั้๹แ๻่ตอน 5 โมงครึ่งแล้วแต่พอทำกิจกรรมวิ่งไปวิ่งมา ‘วโรณิกา’ ก็หิวข้าวอีกแล้ว

พอขับมอเตอร์ไซออกจากสนามใหญ่ที่ใช้รับน้อง‘วโรณิกา’ ก็ไปจอดร้านอาหารตามสั่งหน้ามหาลัยทันที ตอนนี้หน้ามหาลัยทั้งรถทั้งคนเต็มไปหมด

ณิกาเดินไปสั่งอาหาร“ป้าคะเอากะเพราหมูกรอบพิเศษข้าว+ไข่ดาว2 ค่ะ”พอสั่งอาหารเสร็จแล้วก็ไปหยิบอิชิตันรสน้ำผึ้งมะนาวในตู้แช่ 1 ขวด แล้วไปนั่งโต๊ะที่ว่างอยู่

‘มาลาริน’ก็เดินมาสั่งอาหาร “ป้าคะ เอาคะน้าหมูกรอบพิเศษข้าว+ไข่ดาว2 ค่ะ” พอสั่งอาหารเสร็จแล้วก็ไปหยิบน้ำเปล่า1 ขวดในตู้แช่พอจะไปนั่งโต๊ะ ปรากฏว่าโต๊ะเต็มทุกโต๊ะ ไม่มีโต๊ะว่างเลย ‘มาลาริน’จึงเดินไปทางโต๊ะของ ‘วโรณิกา’ แล้วเอ่ยขึ้น “ตรงนี้มีคนนั่งไหมโต๊ะเต็มหมดแล้วเราขอนั่งด้วยคนได้ไหม” วโรณิการพยักหน้า “ได้สิ เรามาคนเดียว ตรงนี้ยังว่างอยู่”

จากนั้นทั้งสองก็คุยกันถูกคอมากโดยเฉพาะเ๱ื่๵๹กิน ทั้งสองนัดกันว่าจะไปกินร้านโน้นร้านนี้จากนั้นมาทั้งสองก็ย้ายมาอยู่หอนอกด้วยกันตอนเทอม2 วันหยุดยาวก็ชวนอีกฝ่ายไปบ้านตัวเองพาไปกินอาหารฝีมือแม่ตัวเอง ชวนกันไปเที่ยว จนสนิทกันมากทั้งที่เพิ่งจะเจอกันตอนปี1นี่เอง

ขณะเดิน“ณิกาวันนี้กินอะไรดี” ‘มาลาริน’ ถาม

“กินต้มยำกุงหอยลวก หนวดปลาหมึกย่างร้าน ป้าผึ้งไหม ไม่ได้กินมานานแล้ว อ้อแล้วเอาปลาส้มหมกหน่อไม้ ข้าวเหนียวด้วยไหมอยากกิน” วโรณิกาตอบ

“ได้สิอยากกินเหมือนกันแล้วขนมล่ะ รินเอาขนมครก กุ้ยช่ายทอด กล้วยมันทอด แล้วกันณิกาล่ะ”

“ณิกาอยากกินขนมบ้าบิ่นเปาะเปี้ยทอด ขนมถ้วย แล้วกัน ส่วนน้ำวันนี้ก็กินชาเขียวไข่มุกเยอะๆ เหมือนเดิมรินเอาชาเย็นไข่มุกเยอะๆ ใช่ไหมเดี๋ยวจะได้สั่งไว้ก่อนเลยตอนกลับมาค่อยมาเอาร้านป้าไผ่คนเยอะตลอด” ‘วโรณิกา’ พูด

“อื้มๆณิกาสั่งเลย” ‘มาลาริน’ ตอบ

พอมาถึงร้านชานมไข่มุก

“ป้าไผ่เอาชาเขียวไข่มุกเยอะๆ1 แก้วชาเย็นไข่มุกเยอะๆ 1 แก้ว เดี๋ยวมาเอานะคะ” ‘วโรณิกา’ พูดกับแม่ค้า

แล้วทั้งสองก็เดินไปซื้อกับข้าวและขนมกัน

พอได้ของที่ตัวเองอยากกินครบแล้วทั้งสองก็มาเอาน้ำชานมไข่มุกที่สั่งไว้และเดินกลับหอพัก

พอถึงหอพัก“ณิกาเทใส่จานเรียบร้อยแล้ว รินมากินข้าว” ‘วโรณิกา’ เรียก ‘มาลาริน’ที่ไปคุยโทรศัพท์

‘มาลาริน’วางสายแล้วเดินกลับมาตรงโต๊ะอาหาร และเริ่มกินข้าวกัน

“รินวันนี้ณิการไปติวกับพี่นนท์ที่ห้องสมุดนะ”วโรณิการพูด

“ไปติวให้มันจริงเถอะ อยากจะอยู่ใกล้พี่เขาละสิไม่ว่า” ‘มาลาริน’ ตอบเพื่อน

“แกก็รู้ว่าณิกาน่ะชอบพี่นนท์มากตามจีบมาจะสองปีแล้วจนพี่เขาจะไปฝึกงานละ ยังจีบไม่ติดเลยอะริน มันจะต้องทำยังไงละของที่พี่นนท์ชอบกินณิกาน่ะอุตส่าห์ไปยืนต่อแถวไปให้พี่แกทุกวันพี่นนท์ก็ไม่ยอมใจอ่อนให้ หนังสือที่พี่นนท์ชอบก็ซื้อให้พี่นนท์อยากได้อะไรถ้าณิการู้ฉันก็ทำให้ทุกอย่าง แต่ทำไมพี่นนท์ไม่ตอบรับรักณิกาสักที”

“ย่ะนอกจากของกินที่ณิกาให้แล้วพี่นนท์รับไว้ นอกนั้นก็กองอยู่ในห้องพี่เขาไม่เอาณิกาก็ยังจะไปสันหาซื้อมาให้พี่นนท์น่ะก็เคยบอกแล้วว่าไม่ต้องซื้อให้”

“ก็คนมันรักอ่ะเห็นของแล้วก็นึกถึงพี่นนท์ แค่ได้ยินพี่เตวิช (เตวิช ทวีโชติสุนทรเพื่อนสนิทนนท์ปวิธ) พูดลอยๆ ว่าพี่นนท์อยากได้ อยากกิน ณิกาก็รีบหาทันทีเลย”

“เฮ้ยไม่รู้จะพูดคำใดกับณิกาเลย เอาเป็๞ว่าสู้ๆ นะ”