ย้อนเวลา พลิกชะตารัก

"เดาว่าวันนี้ คุณอารมณ์ไม่ดี? " กชอรเอ่ยขึ้นอย่างใจเย็น เธอค่อยๆ เอี้ยวตัวนั่งลงข้างๆมาวินรับแก้วเครื่องดื่มจากกชอร "ฉันแค่รู้สึกเบื่อๆ "กชกรอยู่ภายใต้การดูแลจากครอบครัวของพ่อเลี้ยงมานาน เธอเป็นเด็กกำพร้ามาตั้งแต่กำเนิด เธอเติบโตมาพร้อมๆ กับมาวิน จนเธอรู้จักนิสัยใจคอของพ่อเลี้ยงมาวินเป็นอย่างดี กชอรเฝ้ารอการกลับมาของมาวินอย่างอดทน แม้เธอจะรับรู้ว่าตำแหน่งของเธอนั้นแทบไม่มีโอกาสอยู่ในใจของมาวินได้เลยมาวินไม่ชอบให้บรรดาผู้หญิงของเขาเข้ามาวุ่นวายในชีวิตส่วนตัวและเขาก็ไม่ชอบการอธิบายให้คนภายนอกรับรู้ กชอรแค่ยกมือของเธอขึ้นนวดเบาๆ บนไหล่ของเขาบรรยากาศในคลับเฮ้าส์แสงไฟสลัวบวกกับกลิ่นบุหรี่และแอลกอฮอล์อบอวลไปทั่วห้อง พ่อเลี้ยงรู้สึกผ่อนคลายขึ้นเล็กน้อย พ่อเลี้ยงนั่งดื่มอยู่สักพัก จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นจากโซฟาแล้วออกไปจากที่นั่นเขามาถึงร้านอาหารตามคำสั่ง เป็นร้านอาหารสไตล์ฝรั่งเศส ในร้านมีโต๊ะอาหารถูกจัดเตรียมไว้เพียงสามโต๊ะเท่านั้น บรรยากาศโดยรอบดูสงบเรียบง่ายและดูมีราคาแพง ทันทีที่มาวินเดินเข้ามาถึง ประตูของร้านก็ถูกเปิดออกโดยอัตโนมัติ"สวัสดีครับ พ่อเลี้ยงเชิญทางนี้เลยครับ" ชายหนุ่มแต่งกายด้วยชุดพนักงานต้อนรับสีขาว เมื่อเห็นมาวินก็รีบเข้ามาต้อนรับโดยตรงมาวินยังไม่ทันก้าวถึงโต๊ะอาหารที่ถูกจองไว้ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงเรียกทักทายที่คุ้นเคยจากด้านหลังของเขา"อ้าว หลานชายมาถึงนานแล้วเหรอ""สวัสดีครับลุงอำพล เพิ่งมาตอนนี้เลยครับ""ไปนั่งเลยๆ คนกันเองทั้งนั้น อ้อ นี่น้องริน น่าจะจำได้ที่ลุงเคยเล่าให้ฟังตอนไปเยี่ยมพ่อของวินที่บ้าน" ชายวัยกลางคนยิ้มกว้างด้วยใบหน้าที่สดใสรินลณีมาในชุดเดรสสีแดง พร้อมเสื้อคลุมลายคลาสสิคดูมีสไตล์ รินลณีมีรูปร่างหน้าตาที่สวยงามและโดดเด่น เมื่อรู้ว่าวันนี้เธอจะต้องมาพบกับว่าที่สามีของเธอ เธอตรวจสอบประวัติของมาวิน เขามีสนามเด็กเล่นที่กว้างใหญ่ และคุ้นเคยกับรูปร่างหน้าตาของหญิงสาวที่หลากหลาย รินลณีมีความคิดว่ามาวินจะไม่รู้สึกตื่นเต้นกับการพบเจอครั้งแรกในวันนี้ เมื่อเธอได้รับข้อมูลจากผู้เป็นพ่อ เธอรู้ว่าถูกใช้เป็นเครื่องมือเดิมพันทางธุรกิจของพ่อเท่านั้น เธอคิดว่าเป็นเรื่องไร้สาระ แต่หัวใจของเธอเพิ่งได้รับความเสียหายเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ก่อนที่เธอจะเดินทางกลับมาที่นี่ แต่วันนี้การพบกันครั้งแรก มาวินมองเธอด้วยสายตาที่เย็นชา เธอสังเกตได้ว่าชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าก็มีความคิดเช่นเดียวกัน รินลณีนึกถึงการเจรจาเรื่องนี้กับมาวินโดยตรง"สวัสดีค่ะ พี่วิน" เธอทักทายเขาเหมือนกับการเริ่มแสดงความคุ้นเคย"สวัสดีครับ" มาวินทักทายกลับตามมารยาทหัวใจของมาวินเริ่มรู้สึกไม่มีอิสระ เขามาถึงตามคำสั่งของชายชราที่ไม่สามารถเดินได้ และเป็นคำขอเดียวหลังจากที่เขาไม่สามารถเดินได้อีกต่อไป มาวินมีความคิดที่ว่าขาของเขาหนึ่งข้างย้ายเข้าไปอยู่ในกรงโดยที่ไม่มีโอกาสเรียกร้องได้ เขาไม่เคยแต่งงานและไม่เคยมีความคิดนี้มาก่อนในชีวิตเพราะไม่คิดว่าการแต่งงานคือการมีอิสระในชีวิต แม้ว่าผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าของเขาจะมีหน้าตาที่สวยงามก็ตาม เธอดูอ่อนโยน แต่เยือกเย็น ไม่มีชีวิตชีวา เช่นเดียวกับต้นไม้ที่ขาดน้ำสักครู่อาหารที่พวกเขาได้ทำการจองไว้ล่วงหน้าก็เริ่มนำมาเสิร์ฟที่โต๊ะ จากนั้นชายวัยกลางคนก็เริ่มต้นการสนทนาขึ้นอีกครั้ง"พ่อของวินเป็นอย่างไรบ้าง ช่วงนี้ลุงไม่ค่อยมีเวลาเข้าไปเยี่ยมเลย""ก็เรื่อยๆ ครับผมเองก็ไม่ค่อยได้เข้าไป ช่วงนี้งานเยอะพอสมควรครับคุณลุง" เขาตอบกลับอย่างสุภาพ มาวินรู้สึกได้ว่าอำพลกำลังจะพาเขาเข้าไปในหัวข้อการสนทนาเกี่ยวกับการแต่งงานระหว่างเขากับรินลณีอำพลเป็นนักการเมืองที่มีอิทธิพล เขามีการติดต่อธุรกิจการค้าที่ดินในเมืองเชียงใหม่หลายแห่ง ในช่วงที่พ่อของมาวินเริ่มทำธุรกิจเขาเริ่มต้นจากการทำบ้านจัดสรรบนที่ดินหลายแห่ง ในธุรกิจหลายโครงการมีการร่วมทุนระหว่างสองครอบครัว พวกเขาจึงมีความเห็นที่ตรงกันในเรื่องนี้จู่ๆ สิทธาเลขาของอำพลเดินเข้ามาที่โต๊ะอาหาร "ท่านครับ มีโทรศัพท์ด่วนของท่านครับ"อำพลเดินออกไปด้านนอกสักครู่ เขาเดินกลับมาในร้านอาหารพร้อมกับมีสีหน้ากังวล "เอ่อวิน ลุงรบกวนทานอาหารเป็นเพื่อนน้องแล้วกลับไปส่งน้องที่บ้านให้ลุงหน่อยได้ไหม ลุงติดภารกิจด่วน""ไม่มีปัญหาครับ ผมดูแลเอง" มาวินพยักหน้ารับมาวินและรินลณีนั่งรับประทานอาหารในร้านอย่างเงียบๆ พวกเขาเดินกลับมาที่รถของมาวิน เมื่อมาวินได้รับแจ้งว่าเขาถึงเวลาที่ต้องแต่งงานแล้ว พ่อของเขาได้เตรียมผู้หญิงที่เหมาะสมไว้ให้ ซึ่งเป็นลูกสาวของนักการเมืองใหญ่และยังเป็นหุ้นส่วนทางธุรกิจอีกด้วย เขาโต้แย้งกับพ่อเรื่องนี้หลายครั้ง มาวินยังมีความเชื่อที่ว่าการทะเลาะกันในครั้งนั้น ทำให้พ่อของเขาประสบอุบัติเหตุ ทำให้เขาเกิดความคิดที่จะเริ่มสนทนากับรินลณีในตอนนี้"เอ่อ ตอนนี้ทำอะไรอยู่เหรอครับ" มาวินเอ่ยถามขึ้น"รินมาช่วยพี่ชายดูแลบริษัทค่ะ" รินลณีรู้สึกผ่อนคลายขึ้นเล็กน้อยเมื่อพ่อเลี้ยงเริ่มมีการพูดคุย"บริษัท? ""ใช่ค่ะ รินเพิ่งจะนำเข้าอาหารเสริมมาจากต่างประเทศ จึงไปขออาศัยพรีเซนเตอร์จากบริษัทของพี่ชายเพื่อช่วยโปรโมต""อ่อครับ""พรุ่งนี้จะมีการถ่ายทำเพื่อเปิดตัว ถ้าพี่วินสะดวกเชิญแวะเข้าไปที่บริษัทได้นะคะ"มาวินพยักหน้าแบบงงๆ เขาไม่มีความรู้เกี่ยวกับธุรกิจพวกนี้ มาวินมีกิจการมากมายที่แตกต่างส่วนใหญ่เป็นกิจการบ้านจัดสรรและโรงแรมหลายแห่ง เขามีความคิดที่ต้องการศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับรินลณี เมื่อเขาคิดว่าหากจำเป็นต้องแต่งงาน..........................ณัชชาตื่นแต่เช้าอีกวัน วันนี้ต้องเข้าบริษัทเพื่อถ่ายแบบพรีเซนเตอร์ของคุณรินลณี เธอได้รับการกระตุ้นทุกชั่วโมงจากมะตูมเรื่องนี้ ณัชชาออกจากหอพักด้วยรถแท็กซี่ วันนี้รถที่วิ่งอยู่บนถนนไม่หนาแน่นเธอจึงมาถึงที่บริษัทแต่เช้า ณัชชาโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วก้มมองไปที่นาฬิกาเธอคิดว่าวันนี้เธอต้องการกินอาหารเช้าก่อนเข้าทำงาน"ยังพอมีเวลา" ณัชชาเดินตรงไปที่ร้านอาหารที่อยู่ด้านในอาคารของบริษัท เธอจำได้ว่าจักรินพาเธอไปเมื่อวานจู่ๆ สายตาของณัชชาก็เหลือบไปเห็นจักรินนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารมุมเดียวกันกับเมื่อวาน แต่วันนี้แขกรับเชิญคือมะตูมผู้จัดการของเธอ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 18 ภรรยาในอนาคต

นิยายแนะนำ

ย้อนเวลา พลิกชะตารัก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 18 ภรรยาในอนาคต

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้