(ดาว)ร้ายคว้ารัก(เธอ)

ตอนที่ 12สัญญา เพชรพันปีถอนหายใจเบาๆ ดูเหมือนว่าเรื่องยุ่งๆ วุ่นๆ กำลังจะพุ่งเข้ามา ฟังจากที่พี่ชายเพิ่งบอกมาเธอไม่เคยเจอเพื่อนของบิดาคนนี้มาก่อน ถึงแม้จะเคยได้ยินท่านเล่าให้ฟังบ้างแต่ก็ไม่ได้สนใจมากนัก และตอนนี้สิ่งที่บิดากำลังจะทำ มันสร้างความไม่สบายใจให้มากถึงมากที่สุด“เฮียบอกให้รู้ไว้ก่อนแกจะได้ไม่ตกใจ อาทิตย์หน้ากลับมาบ้าน แกเจอว่าที่เนื้อคู่ที่เตี่ยเตรียมไว้ให้แน่” รัตนเพทายเอ่ย“แล้วเฮียเพทำไมไม่ค้าน” หญิงสาวถามพี่ชายเสียงเข้ม แถมยังทำท่าจะหาเรื่องอีกต่างหาก“ค้านแล้วโว้ย แต่คำค้านตกไป” รัตนเพทายรีบบอกน้องสาวทันทีด้วยความที่ยอมน้องมาตั้งแต่เด็ก เลยทำให้เมื่อโตขึ้นเลยอ่อนข้อให้ตลอด แต่เมื่อถึงเวลาจริงจัง เขาก็จริงจังจนน้องๆ ต้องทำตามเช่นกัน“หนูต้องทำอะไรสักอย่าง” หญิงสาวคิดหาทางออกสำหรับเรื่องนี้“คิดจะทำอะไรไอ้เพชร” รัตนเพทายเดาใจน้องไม่ออก“ยังคิดไม่ออก แต่ไม่ยอมให้เตี่ยจับคู่ให้แน่”“จะทำอะไรคิดดีๆ นะโว้ย ความจริงเฮียว่าถ้าเขาอยากจะแนะนำให้รู้จัก แกก็ทำความรู้จักไปเถอะ แค่รู้จักเท่านั้น ถ้าไม่ชอบก็ไม่ต้องเอา” รัตนเพทายแนะนำ เพราะเห็นว่าแค่การทำความรู้จักกันธรรมดาไม่ใช่เรื่องเสียหาย แต่ถ้าบิดาคิดจะจับคู่แล้วล่ะก็ เขาเป็นอีกคนที่จะค้านหัวชนฝา“เฮีย ทำอะไรให้หนูหน่อยได้ไหม” เพชรพันปีคิดแผนบางอย่างออกและค่อยๆ เล่าให้พี่ชายฟัง“เอาแน่เหรอ” รัตนเพทายถามอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจ“แน่” แม่ค้าสาวตอบอย่างมั่นใจ“มันเสี่ยงนะ โดนเตี่ยด่าแน่” พี่ชายเตือนก่อนล่วงหน้า“เฮียไม่ต้องห่วงหรอก เรื่องนี้เพชรรับผิดชอบเอง” เพชรพันปีย้ำ แล้วกดวางสายไปเสียดื้อๆ ทิ้งให้คนเป็นพี่ยืนงงไปพักใหญ่“ไอ้ตัวแสบ” รัตนเพทายบ่น ถึงอย่างไรเขาก็จะทำตามความต้องการของน้องสาวแน่ คุณหมอธรชวนเพชรพันปีรับประทานอาหารกลางวันด้วยกัน ถึงแม้เพชรพันปีจะพูดคุยอย่างสนุกสนานกับพ่อและพ่อบ้านใหญ่ หรือในเวลาที่ทั้งสองทะเลาะกันก็ตาม แววตาของเธอจะไม่มีความกังวลเหมือนกับตอนนี้ เพราะตั้งแต่รู้จักกันเพชรพันปีจะสดใสร่าเริงเสมอ“เป็นอะไร ทำไมดูเครียด” ธามเอ่ยถาม เขาสังเกตว่าวันนี้เธอเปลี่ยนไป“เปล่า” หญิงสาวปฏิเสธ“อย่ามาโกหก บอกมาว่ามีอะไรไม่สบายใจ” ธามรุกแม่ค้าสาวมองหน้าเขาเล็กน้อยแล้วถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะเล่าเรื่องที่ไม่สบายใจออกมา ธามรับฟังด้วยท่าทางที่สงบ การที่เขาเป็นผู้ฟังที่ดีทำให้เธอสบายใจมากขึ้นเมื่อได้พูดสิ่งที่อัดอั้นตันใจออกมา“คุณไม่อยากถูกจับคู่” เขาสรุปเมื่อฟังจนจบ“คงไม่มีใครอยากถูกทำแบบนั้น” เพชรพันปียอมรับ“แต่คุณจะยอมไปทำความรู้จักตามที่พ่อคุณต้องการอย่างนั้นใช่ไหม”“ใช่ เพราะแค่ทำความรู้จักมันไม่ได้เสียหายอะไร เพราะฉันก็รู้จักลูกของเพื่อนพ่อหลายคน” แม้ปากจะบอกว่าแค่ทำความรู้จัก แต่สีหน้าของเพชรพันปีก็ยังมีความกังวลอยู่“ถ้าเขาดี คุณจะชอบเขาไหม” ธามถามต่อ“ไม่รู้” หญิงสาวส่ายหน้า“อ้าว แต่ผมว่าอย่าไปชอบเขาเลย”“ทำไม”ธามบอกไม่ถูกเหมือนกันว่า ทำไมไม่อยากให้เธอชอบผู้ชายคนนั้น จะว่าไปลึกๆ ในใจไม่อยากให้เธอชอบใครเลยด้วยซ้ำ“ก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ไม่อยากให้ชอบ”“ถ้าไม่ใช่คุณ ฉันคงคิดว่าคนที่พูดคือคนที่แอบชอบฉันอยู่นะ”“จะบ้าหรือไง ผมนี่นะจะไปคิดแบบนั้น” ชายหนุ่มรีบออกตัวทันที“ใช่ไง เพราะเป็นคุณ ฉันถึงคิดว่าไม่ใช่ ว่าแต่ถ้าเป็นคุณ เกิดถูกจับคู่แบบนี้คุณจะทำยังไง” หญิงสาวย้อนถามเขาบ้าง“ผมก็จะทำแบบคุณคือไปรู้จัก แต่จะชอบหรือไม่มันต้องขึ้นอยู่กับหลายอย่าง อย่างแรกเลยคือหน้าตาซึ่งเป็นส่วนสำคัญนะ เพราะมันเป็นสิ่งแรกที่เราต้องเจอ ถ้าสวยมันก็ทำให้ความน่าสนใจมีมากขึ้น แต่จะว่าไปคนสวยหลายคนก็สร้างความปวดหัวให้ผมบ่อย เพราะคนบางคนภายนอกสวยงาม แต่ภายในกลับอัปลักษณ์”“เจอมาเยอะสิ”“ก็ตามข่าวนั่นแหละ อย่ามาสนใจเรื่องของผมเลย ตอนนี้เรื่องของคุณน่าสนใจและน่าห่วงกว่าเยอะ”“ฉันจัดการเรื่องนี้ได้ไม่ต้องห่วง”ธามมองด้วยความกังวล แต่ก็เชื่อว่าเธอจะสามารถจัดการเรื่องนี้ได้“สัญญามาว่าจะไม่ไปหลงเสน่ห์ของเขา”“ทำไมต้องสัญญา” เพชรพันปีถามด้วยความแปลกใจเมื่อโดนขอให้สัญญาแบบนี้“เพื่อความมั่นใจว่าคุณจะทำตามที่พูดได้ ผมหวังดีกับคุณนะ ไม่อยากให้คุณกลืนน้ำลายตัวเอง” ธามแกล้งทำเป็นแนะนำ“ตกลง”ธามยิ้ม รู้สึกดีใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน โดยไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงดีใจ น้ำนิ่งถึงกับงงเมื่อจู่ๆ ธามก็ถามเรื่องครอบครัวของเพชรพันปี ทั้งที่เขาเคยพูดว่าไม่คิดแม้แต่จะสนใจ“พ่อของน้องเพชร เถ้าแก่ทองคำแท้ทำงานเป็นลูกจ้างในโรงสีมาก่อน สร้างตัวมาจนมีฐานะ แล้วก็มาพบรักกับคุณแม่พลอยพันแสง ตอนนั้นฐานะต่างกันมากเถ้าแก่ต้องใช้ความพยายามสูงมากกว่าจะเด็ดดอกฟ้าลูกสาวผู้ใหญ่บ้านมาได้”“อย่างนั้นเหรอครับ”“นึกยังไงถึงอยากรู้เรื่องครอบครัวของน้องเพชรฮะ อย่าบอกนะว่าชอบเเข้าให้แล้ว” ผู้จัดการสาวห้าวถามด้วยความสงสัย คำถามนั้นทำให้คนที่ถูกถามหน้าตึงขึ้นมาเล็กน้อย“เปล่า ไม่ได้ชอบ ผมไม่ชอบผู้หญิงบ้าๆ แบบนั้นหรอก เพียงแต่ว่าตอนนี้เราสงบศึกและเจรจาสันติภาพกันแล้ว ผมอยากรู้พื้นฐานครอบครัว เรื่องราวของพ่อแม่พี่น้องของคนที่ผมเซ็นสัญญาเป็นพันธมิตรกันแล้วก็เท่านั้น” นักแสดงหนุ่มรีบตอบ ทำเสียงเข้มกลบเกลื่อนความรู้สึกในใจ“ก็ไม่มีอะไรมาก เตี่ยกับแม่ของน้องเพชรก็เป็นอย่างที่พี่บอกไป พี่ชายคนโตชื่อรัตนเพทาย พี่สาวคนรองชื่อทับทิมสยาม แล้วก็น้องเพชรชื่อเพชรพันปี น้องเพชรเหมือนเป็นลูกหลง เพราะห่างกับพี่คนรองสิบสองปีพอดี”“ตระกูลเครื่องประดับเลยนะครับ” ธามเอ่ยขึ้นเมื่อรู้จักชื่อของทุกคนจนหมด“ใช่ พี่ชายของน้องเพชรแต่งงานไปแล้ว พี่สาวก็เหมือนกัน พี่สาวเป็นเพื่อนของพี่เอง สนิทกันมาก ทับทิมเป็นคนสวย อ่อนหวาน เรียกได้ว่าเป็นกุลสตรีทุกกระเบียดนิ้วเลย หัวอ่อน แต่เรื่องของทับทิมทำให้คุณเตี่ยไม่ชอบผู้ชายหน้าไทยทุกคนไปเลย” น้ำนิ่งหยุดพูดเมื่อคิดได้ว่ามันเป็นเรื่องส่วนตัวมากจนเกินไป“ทำไมครับ เล่าต่อสิพี่น้ำนิ่ง”“มันเป็นเรื่องส่วนตัวไปนะ”“เล่าเถอะครับ ผมไม่เอาไปพูดที่ไหนหรอก ผมแค่อยากรู้ว่าเพราะอะไร”น้ำนิ่งถอนหายใจออกมาเบาๆ รู้สึกเห็นใจเพื่อนทุกครั้งเมื่อคิดถึงเรื่องนี้“ตอนที่ทับทิมเข้ามาเรียนในกรุงเทพฯ ดันไปรักกับผู้ชายคนหนึ่ง เป็นนักแสดงตัวประกอบไม่ได้ดังอะไรเลย ผู้ชายคนนั้นหล่อ ตอนนั้นพี่เองก็ไม่สนับสนุน ทับทิมพอรักใครก็ทุ่ม ทุ่มทุกอย่างเปย์ให้หมด ทีนี้มันก็หลอกล่อเอาทุกอย่างที่มันต้องการ พอไม่ได้สันดานก็เริ่มออก มีลงไม้ลงมือด้วย ทับทิมไม่ยอมบอกเรื่องนี้กับทางบ้าน ที่บ้านมารู้ก็ตอนที่ถูกผู้ชายทิ้งแล้ว” เสียงของน้ำนิ่งแข็งขึ้น แววตาก็มีความโกรธปรากฏขึ้นแบบปิดไม่มิด“ทิ้งเหรอครับ” ธามอึ้งไปเล็กน้อย“ใช่ มันไปได้ไฮโซอายุคราวแม่เลยทิ้งเพื่อนพี่ ตอนนั้นทับทิมร้องไห้ทั้งวันทั้งคืน คุณเตี่ยกับคุณแม่พลอยก็เสียใจมากเพราะรู้เรื่องก็สายไปแล้ว คุณเตี่ยเคยไปขอร้องให้ผู้ชายกลับมาหาลูกด้วยนะ แต่ไอ้เวรนั่นบอกว่ามันไม่สนใจ มันบอกว่าทับทิมให้ในสิ่งที่มันต้องการไม่ได้ มันได้พวกคุณนายใจเปลี่ยวที่เปย์ให้มันไม่อั้น มันเลยไม่สนใจคนเก่า ตอนหลังคุณเตี่ยมารู้ว่ามันเคยทำร้ายร่างกายทับทิม คราวนี้คุณเตี่ยไปลอบดักตีหัวเลย คราวนั้นน้องเพชรก็ไปด้วย พี่เองก็ไป”“ลำพังเพชรพันปีไปผมไม่แปลกใจนะเพราะขาลุยอยู่แล้ว พอจะรู้ว่ารักครอบครัวมาก ดังนั้นถ้าใครมาทำอะไรคนในบ้านเธอต้องจัดการแน่ แต่พี่น้ำนิ่งนะ รู้จักกันมาเป็นสิบปีพี่เป็นคนใจเย็น ไม่คิดว่าจะไปลุยกับเขาด้วย”“ก็มันอดไม่ไหว หมั่นไส้” น้ำนิ่งยิ้ม“แล้วผลเป็นยังไงครับ”“มันก็น่วมไง ส่วนคุณเตี่ยก็ขึ้นโรงพักโดนค่าปรับไป เรื่องนี้คุณเตี่ยรับผิดคนเดียวไม่ให้เอาเรื่องน้องเพชรกับพี่ คุณเตี่ยแมนมากนะรับทุกเรื่องคนเดียวเลย ไอ้เวรนั่นก็ไม่กล้าเรียกร้องมากด้วย เพราะคุณเตี่ยขู่ไว้ว่าถ้าเอาเรื่องจะทำให้อยู่เมืองไทยไม่ได้ มันเลยกลัว” น้ำนิ่งเล่าด้วยความสะใจ“แล้วพี่สาวของเพชรพันปีใช้เวลานานไหมกว่าที่จะดีขึ้น”“หลายปีเลย ทับทิมแทบจะกลายเป็นโรคซึมเศร้า แต่ครอบครัวดีมากช่วยกันดูแล”“เพราะแบบนี้หรือครับ เขาถึงไม่ชอบดาราหน้าไทยๆ” ธามถามต่อ“ใช่เพราะแบบนี้แหละ จริงๆ มันก็ยังมีเรื่องเล็กๆ น้อยๆ คือกว่าจะได้คุณแม่พลอยมาเป็นคู่นี่คุณเตี่ยโดนหนักมาก ครอบครัวของคุณแม่เป็นคนไทยแท้ๆ หน้านี่คมเข้มกันทุกคน คุณเตี่ยเลยแบบแอบเจ็บใจ”“เห็นว่าตอนนี้พี่สาวของเพชรพันปีแต่งงานแล้ว”“ใช่ แต่งงานแล้วมีลูกด้วย คุณเตี่ยกับคุณแม่บินไปหาที่เยอรมันเลยนะฮะ สามีคนนี้ดีมาก เป็นผู้ชายที่ดีจริงๆ ใจดีแถมรวยด้วย อาจจะไม่ได้หล่อมากแต่ว่าเป็นคนที่รักทับทิมมาก และรักครอบครัวทับทิมด้วย คุณเตี่ยน่ะรักลูกเขยคนนี้มาก” น้ำนิ่งพูดด้วยสีหน้ามีความสุขเมื่อคิดถึงเรื่องนี้“พี่น้ำนิ่งเองก็ดูจะมีความสุขด้วยนะครับ”“เพื่อนได้ดีมีความสุข เราก็ดีใจไปด้วยฮะ”“แล้วแฟนเก่าของคุณทับทิมสยาม เป็นไงต่อครับ”“มันก็เกาะไฮโซเหมือนเดิม แต่ตอนหลังเห็นว่ามันไปเกาะเศรษฐีนีแถวอเมริกา” น้ำนิ่งพูดด้วยความชิงชัง“คงวาทศิลป์ดี”“กะล่อนเป็นไฟเลย พี่เกลียดมันมากจริงๆ ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยเกลียดใครเท่าไอ้บ้านี่”“เขาว่ากว่าจะพบความสุขมันต้องเจอความทุกข์ก่อนนี่ครับ พี่สาวของเพชรพันปีก็คงเป็นแบบนั้น ฟ้าหลังฝนสดใสเสมอ”“ก็คงจะจริง” ท่าทางน้ำนิ่งสงบลงแล้ว“ว่าแต่พี่น้ำนิ่งจะเดินทางไปยุโรปวันไหนครับ” ธามถามต่อ เพราะรู้มาว่าช่วงที่เขาพักงานเธอจะเดินทางไปเยี่ยมญาติที่ยุโรปเหมือนกัน“อาทิตย์หน้าฮะ ระหว่างที่พี่ไม่อยู่ คุณธามไม่ต้องกังวลนะ มีอะไรโทรหาพี่ได้ตลอด”“ไม่มีอะไรต้องกังวลหรอกครับ ผมพักงานไม่ยุ่งกับเรื่องในวงการอยู่แล้ว อีเวนต์ไม่ได้รับด้วย จะมีก็แค่งานประกาศรางวัลซึ่งพี่น้ำนิ่งก็วางแผนทุกอย่างไว้ให้แล้ว พี่น้ำนิ่งควรพักบ้าง หลายปีมานี้พี่เหนื่อยเพราะเรื่องของผมมาเยอะ ไหนจะต้องกันนักข่าว ไหนจะต้องจัดคิว ไหนจะต้องดูแลทุกอย่าง ถ้าผมไม่ได้พี่ผมคงแย่ พี่น้ำนิ่งเหมือนคนในครอบครัวนะครับ”ผู้จัดการสาวห้าวซึ้งเมื่อเจอคำพูดนั้น ธามกับเธอไม่ค่อยได้พูดกันมากนัก แต่ก็เข้าใจกันเป็นอย่างดี ตลอดเวลาที่ทำงานด้วยกัน ถึงแม้ว่าสื่อจะเล่นข่าวที่ไม่ดีของเขาอย่างไร แต่เธอก็ไม่สนใจเพราะรู้ว่าเนื้อแท้ของผู้ชายคนนี้เป็นอย่างไร ธามรับของที่เพชรพันปีส่งมาให้ ตามปกติทุกเสาร์อาทิตย์เธอจะต้องกลับบ้าน และเป็นสิ่งที่หญิงสาวทำเป็นประจำคือ วันศุกร์ช่วงเย็นเธอจะต้องทำอาหารสำหรับวันเสาร์และอาทิตย์มาให้“เข้ามาก่อนสิ” นักแสดงหนุ่มชวน หญิงสาวเดินเข้ามาในบ้านอย่างง่ายดาย มันเป็นเรื่องปกติไปเสียแล้วที่เธอเข้าออกบ้านหลังนี้“ทำอะไรมาบ้าง”“เต้าเจี้ยวหลน มีผักพวกแตงกวา ขมิ้นขาว แล้วก็ผักกาดขาว กินคู่กันอร่อยดี ถ้าอยากให้อร่อยไปอีกแบบ คุณแวะไปที่ตลาด ซื้อปูม้าสดๆ มาสักตัวแล้วเวลาอุ่นให้ใส่ไปในเต้าเจี้ยวหลน รับรองอร่อย”“ไม่ กินแบบปกติดีกว่า รอคุณกลับมาแล้วทำแบบใส่ปูม้าให้กินน่าจะอร่อยกว่าทำเอง” ชายหนุ่มตอบแบบไม่เสียเวลาคิด หญิงสาวไหวไหล่แล้วพูดต่อ“มีแกงส้มด้วยนะ เป็นแกงส้มชะอมทอด ฉันแยกน้ำกับผักไว้หมดแล้ว วันนี้คุณให้เด็กที่บ้านอุ่นได้เลยถ้าอยากกิน ของหวานเป็นลูกลานลอยแก้ว”“ลูกลานเหรอ”“ใช่ ฉันไปได้ลูกลานมาพอดี ก็เลยทำเอามาเผื่อคุณด้วย เคยกินไหม”“เคย แต่ไม่คิดว่าคุณจะทำของยากๆ พวกนี้ได้”“ไม่ยากหรอก เพราะมีคนปอกไว้ให้แล้ว ฉันแค่เอามันมาทำต่ออีกนิดหน่อยเท่านั้น ส่วนของวันอาทิตย์เป็นแกงมัสมั่นเนื้อ รับรองว่าอร่อยเพราะเครื่องแกงตำเอง ฉันแช่แข็งมาแล้ว สิ่งที่คุณต้องทำคือเอาออกมาอุ่น จะเอาเข้าไมโครเวฟหรือทำยังไงก็ได้ กินคู่กับข้าวสวยร้อนๆ แต่ฉันเอาแผ่นโรตีใส่มาให้ด้วยนะ เผื่ออยากกิน”“โรตีทำเองหรือเปล่า”“ทำเองทุกอย่างนั่นแหละ” หญิงสาวตอบอย่างฉะฉาน“แล้วก็ยังมีผัดหน่อไม้ฝรั่งกับกุ้งสดและแกงจืดวุ้นเส้น ขนมเป็นกล้วยเชื่อม พอดีได้กล้วยหักมุกมาเลยทำ”“พร้อมจะกลับบ้านแล้วเหรอ” เขาหันมาถามเรื่องส่วนตัวของเพชรพันปีบ้าง“พร้อม” หญิงสาวตอบเสียงดังฟังชัด“อย่าลืมสิ่งที่เราตกลงกันไว้นะ” ธามย้ำ“รู้แล้ว”“ทวนคำสัญญาของเราให้ผมฟังอีกทีได้ไหม”“ทำไมต้องทวน” แม่ค้าสาวมองหน้าเขาอย่างอ่อนใจ“คุณจะได้จำมันไง ผมกลัวว่าคุณจะเป็นโรคความจำสั้นแบบพวกปลาทอง”“คุณย้ำเหมือนกับเป็นแฟนกันเลย หวงหรือไง” เพชรพันปีแกล้งพูด“ผมไม่ได้หวง แต่แอบห่วง” ธามรีบพูด“ห่วงเหรอ” แม่ค้าคนสวยใจเต้นแรงเมื่อได้ยินคำว่าห่วงจากปากของเขา“ใช่”“ชอบฉันล่ะสิ”“ใครว่าผมชอบคุณ” ธามย้อนถามกวนๆ“อ้าว ก็คุณบอกว่าห่วง”“ห่วงผู้ชายไม่ได้ห่วงคุณ ผมกลัวว่าเขาจะบ้าตายเมื่อต้องมาเจอผู้หญิงที่แสนร้ายกาจแบบคุณต่างหาก ส่วนคุณผมไม่ห่วงหรอก ผมรู้ว่าคุณเอาตัวรอดได้”“นึกว่าห่วงฉันเสียอีก” หญิงสาวค้อนขวับเข้าให้“คุณไม่มีอะไรน่าห่วงหรอก ผมรู้ว่าคุณเก่งและมีความร้ายกาจอยู่ในตัว เรื่องนี้คุณผ่านได้ง่ายมาก” ธามพูดออกมาด้วยความเชื่อมั่น และเชื่อว่าผู้หญิงคนนี้จะจัดการเรื่องต่างๆ ได้“ถือเป็นชมสินะ” เพชรพันปีค่อยรู้สึกมีกำลังใจขึ้น“ใช่ ผมชม คุณเป็นคนเก่งนะเพชรพันปี ถึงแม้จะร้ายแต่คุณมีสติที่ดี และคุณคงไม่ยอมทำตัวเป็นตุ๊กตาให้ใครมาจับแต่งตัวหรือจับคู่หรอก”ทั้งคู่สบตากัน เพชรพันปีรู้สึกดีที่ธามเข้าใจในตัวเธอ------------------------------------------------------------------------------------
โหลด (ดาว)ร้ายคว้ารัก(เธอ) มาอ่านเพลินๆเลยค่ะ กดข้างล่างนี่เลย ???? https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMjA3NzE5IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMTEzMTI4Ijt9สำหรับท่านใดอยากได้แบบรูปเล่ม สามารถติดต่อได้ที่????เพจ ตะวันเปรมปรีดิ์????Line :tawan9645 มี @ นำหน้าด้วยนะคะ
เมนูพบรักวันนี้ขอนำเสนอเต้าเจี้ยวหลนกับมัสมั่นเนื้อค่ะ

error loaded

พิมพ์คำอธิบายที่นี่
error loaded

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 12.....สัญญา (รีอัพ)

นิยายแนะนำ

(ดาว)ร้ายคว้ารัก(เธอ)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 12.....สัญญา (รีอัพ)

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้