Chapter 4
แค่ขอกอดเอง
@คอนโดของแกมม่า
ผมเปิดประตูเข้ามาแล้วอุ้มกอบัวไปวางไว้ที่โซฟากลางห้องซึ่งเป็ส่วนที่เอาไว้รับแขก
"ผู้หญิงอะไร ทำไมตัวเบาจัง"
ผมบ่นพึมพำกับตัวเอง ได้กินข้าวกินปลาบ้างรึเปล่า ตอนผมอุ้มนี่แทบไม่ต้องใช้แรงเลย กอบัวตัวเล็กแล้วก็ดูอ่อนแอ ภายนอกของเธอมันดูน่าถนุดถนอมมากๆ ไม่อยากจะเชื่อว่าจะไปเจอเธอที่ร้านเหล้าในสถานการณ์แบบนั้น
"อื้ออ ร้อนจัง"
เสียงเล็กเปร่งออกมาจากริมฝีปากอวบอิ่ม ร้อนเหรอ งั้นปรับแอร์ให้เย็นขึ้นกว่านี้อีกสักหน่อยละกัน
ผมหยิบรีโมตแอร์มาปรับแอร์ให้เย็นขึ้นกว่าเดิม
ผมในตอนนี้สวมเสื้อยืดสีดำและกางเกงยีนส์ ส่วนกอบัวใส่ชุดเดรสสีเหลือง ดูท่าจะเป็ชุดแบรนเนมด์ด้วยแฮะ ผมเคยเห็นพวกผู้หญิงใส่ชุดแนวๆนี้กัน ก็ไหนว่าจนนักจนหนาทำไมถึงมีตังไปซื้อเสื้อผ้าแบรนด์เนมใส่วะ?
"อื้ออ ร้อน"
กอบัวพยายามถอดชุดเดรสสีเหลืองของตัวเองออก ผมเห็นแบบนั้นก็ใรีบห้าม
"กอบัว ใจเย็นๆสิ ทำอะไรเนี่ย"
ผมเองในตอนนี้ก็เมามากและอยากจะอาบน้ำนอนเต็มที ผมพยายามดึงแขนกอบัวเอาไว้ไม่ให้ถอดเสื้อผ้าของตัวเอง แต่ก็เหมือนจะสายเกินไป
มือเล็กเหวี่ยงชุดเดรสสีเหลืองออกไปกองไว้ที่พื้น เรือนร่างของเธอในตอนนี้มีเพียงบราเซียและกางเกงชั้นในสีขาวปกคลุมเอาไว้
เฮือกก อะไรวะเนี่ย!
นี่มันบ้ามาก ผมอยู่ในห้องสองต่อสองกับผู้หญิงหน้าตาสวย แถมตอนนี้เธอยังแก้ผ้าอยู่อีก
แล้วผมควรทำยังไงต่อไปดีวะ
"กอบัว พี่ว่าเข้าไปพักในห้องก่อนดีกว่านะ"
สิ่งที่ทำได้ตอนนี้คือพยายามคุมสติตัวเอง แต่ก็แม่งยากว่ะ! ผู้หญิงมาแก้ผ้าอยู่ตรงหน้าแบบนี้ ไอ้ผมมันก็ชายแท้ทั้งแท่ง แถมยัยกอบัวนี่ก็หน้าตาดีใช่เล่น
ผมเองยอมรับเลยว่าตัวเองก็มึนๆไม่ได้มีสติอะไรมากนัก
"อื้อ เริ่มหนาว ขอกอด.."
ร่างของเราสองคนแนบชิดกันมากยิ่งขึ้น เธอดึงตัวผมเข้าไปกอดเอาไว้แน่น
บอกตามตรงนะ...เริ่มจะไม่ไหวแล้วว่ะ
ตอนแรกผมไม่ได้คิดอะไรกับกอบัวเกินไปกว่าคำว่ารุ่นพี่รุ่นน้อง ที่ยอมให้เธอมาอยู่ด้วยเพราะเห็นว่าเป็เพื่อนไดอาน่าคนพิเศษของไอ้เฮิร์ตซ์เพื่อนรักผม
แต่ตอนนี้...ร่างเล็กกอดผมเอาไว้แน่น ลมหายใจอุ่นๆหาดใจรดต้นคอผมอย่างรวยริน
โทษนะกอบัว พี่ก็ผู้ชาย มีเื มีเนื้อ แถมยังเมาๆมึนๆคุมสติไม่ค่อยอยู่อีก
ผมไม่รอช้ารีบช้อนตัวอุ้มคนตัวเล็กเข้าไปในห้องนอนของตัวเอง
"อื้อ อยากกอด"
ผมวางเธอลงบนเตียงขนาดคิงไซส์ กอบัวโอบคอผมให้ก้มลงไปหาเธอ
"อยากให้อยู่ใกล้ๆเหรอ"
"อื้อ อยากกอดให้นานกว่านี้"
เอาวะ เป็ไงเป็กันวะไอ้แกม กูก็ควบคุมตัวเองไม่ได้แล้วโว้ย!
ผมโน้มตัวลงจูบริ่มฝีปากอวบอิ่มสีระเรื่อนั้นอย่างรุนแรง เธอเหมือนจะใเล็กน้อยแต่สักพักก็ปรับตัวได้
ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าในอุ้งปากอุ่น กอบัวพยายามสอดลิ้นเข้ามานัวเนียร่วมด้วยแต่ก็ยังดูไม่ชำนาญการนัก อาจจะเพราะไม่ได้ทำบ่อยบวกกับเมาขาดสติอยู่
มือไม้ของผมเริ่มอยู่ไม่สุข มันสอดเข้าไปภายใต้บราเซียสีขาวสะอาดตาแล้วจับขยำเล่น เนื้อนมนวลเนียนขาวสวยดูแล้วเพิ่มอารมณ์ตัณหามากกว่าเดิม
ในเมื่อมันปิดกั้นทัศนียภาพนักผมเลยจัดกันปลดตะขอแล้วโยนมันออกไปไกล
เนื้อนมนวลโดดเด้งเข้ามาปะทะสายตา แม่ง ซ่อนรูปกว่าที่คิดเอาไว้เยอะ
ใครจะไปคิดว่ายัยเด็กหน้าหวานดูเรียบร้อยคนนั้นนมจะใหญ่ขนาดนี้ได้ขนาดนี้วะ
จากที่ตอนแรกรุกล้ำริมฝีปากปากอุ่น ตอนนี้ผมเลื่อนตัวลงมาแล้วงับปากเข้าที่ยอดปทุมถันสีหวานฉ่ำ
"อ๊า"
เสียงครางเล็กๆออกมาจากอุ้งปากสวยของสาวรุ่นน้อง ดูเหมือนว่าเธอเองก็จะพอใจกับััที่ได้รับอยู่ไม่น้อย มันทั้งเสียง ทั้งรู้สึกดีไปพร้อมๆกัน
"อื้ม"
ผมลิ้มชิมรสนวลเนื้อนมอย่างเป็สุข เอากับผู้หญิงมาก็เยอะ แต่ทำไมผมรู้สึกว่ากอบัวดึงดูดแบบแปลกๆ เธอสวย เธอหวาน ดูเรียบร้อย แต่ทำไมเนื้อในมันเซ็กซี่ยั่วเย้าได้ขนาดนี้ เหมือนมีฟีโรโมนบางอย่างดึงดูดเอาไว้
จากตอนแรกชิมแค่ท่อนบน ตอนนี้ผมรู้สึกอยากจะถลำลงไปที่ท่อนล่าง
ผมผละตัวออกแล้วดังแพนตี้สีขาวตัวน้อยค่อยๆลอดผ่านออกเรียวขาสวยแล้วโยนมันทิ้งไปไกล
มือหนาจับขาเรียวอ้าออกจนสุด กลีบกุหลาบสีแดงแจ๋โผล่ออกมาทักทายให้ได้เห็น
มันปิดสนิทและดูสวยมากเลยล่ะ สวยกว่าที่เคยเห็นของใครๆ...แต่ทำไม มันมีน้ำไหลออกมากเยอะขนาดนั้นวะ
น้ำหวานสีใสไหลซึมออกมาจากกลีบกุหลาบไม่หยุดหย่อน
หน้าของกอบัวแดงระเรื่อเป็ริ้ว เธอหลับตาแล้วครางอื้ออึงในลำคอแล้วแอ่นโหนกอวบเข้าหาผมอย่าง้า
"อื้อ กอดดด"
"เยิ้มขนาดนี้...คงไม่ใช่แค่อยากกอดแล้วมั้งกอบัว"
6K
