“ตัวตนที่ถูกขนานามว่าจักรพรรดิ เป็นตัวตนที่แข็งแกร่งไร้คู่เปรียบ เผ่าพันธุ์มนุษย์ได้รวบรวมตัวตนจักรพรรดิทั้งหลายและก่อตั้งก๊กแห่งมวลมนุษย์ ซิ่งมีนามว่า จักรพรรดิหอคอยเก้าชั้นฟ้า” หยางเซิงกล่าวด้วยความภาคภูมิ
จักรพรรดิหอคอยเก้าชั้นฟ้าเป็นหนึ่งในบรรดาเหล่าก๊กที่ทรงงอำนาจ ที่พยายามคานอำนาจกันระหว่างเผ่าพันธุ์อื่น ภายใต้สถานการณ์อันสงบนี้ นอกเขตแดนทวีปมนุษย์มีการแย่งชิงเขตแดน แย่งชิงทรัพพยากร ไลล่ากันเพื่อลูกแก้วทักษะ มีเพียงการฆ่าฟันอย่างป่าเถื่อน
ผู้อ่อนแอคือผู้ที่ถูกกลืนกิน
“ทวีปมนุษย์ถูกลุกลานโดยจักรพรรดิแห่งก๊กปีศาจ ลูกแก้วแห่งสติปัญญเป็นเป้าหมายหลักของพวกมัน จนท้ายที่สุด มนุษย์พากันอพยพและไปรวมตัวกันที่จุดยุทธศาสตร์ร้ายร้อมไปด้วยภูเขาสูงเสียดฟ้าเชื่อมกันเป็นกำแพงธรรมชาติอันแข็งแกร่ง และได้สร้างเขตแดนปิดกั้นออกจากโลกภายนอก”
“มนุษยชาติผนึกกำลังเป็นหนึ่งเดียวซึ่งเป็นเรื่องอันน่ายินดีเป็นอย่างมาก” หมิงหลงเอ่ยเสริม หมิงหลงได้รับข้อมูลที่เป็นประโยชน์ โดยภาพรวมของโลกภายนอกแบบคร่าวๆ
“ใช่แล้วน้องหลง” หยางเซิงผงกหัวเล็กน้อยๆ
‘จักพรรดิปีศาจ สิน่ะ ตัวตนเช่นข้ายังคงเป็นมดปลวกในสายตาพวกมัน หนทางแห่งการบ่มเพาะไร้ซึ่งเส้นทางจุดจบ’ ที่สุดแล้ว หนทางแห่งกายเนื้อคือหนทางสู่ความตาย สิ่งที่ทวดหมิงเฉินเคยบอก ยังคงดังก้องอยู่ในส่วนลึกของวิญญาณ
“ว่าแต่น้องหลงจะเดินทางไปไหนต่อ” หยางเซิงถามด้วยความหยากรู้
“ข้าไปเมืองใกล้ๆ ขายชิ้นส่วนปีศาจกูล เพื่อหาค่าใช้จ่ายสำหรับห้องพัก” เป็นการเข้าเมืองเป็นครั้งแรก ความตื่นเต้นปรากฏในแววตาอันเปร่งประกาย
“น่าเสียดายที่ข้าต้องรีบกลับไปแจ้งภารกิจให้กับทางพรรค ไม่เช่นนั้นข้าจะนำทางเจ้าเที่ยวชมรอบเมืองอย่างแน่นอน แต่ทางไปเมืองปล่อยให้เป็นหน้าที่ข้า” ในรอยยิ้มแผงไปด้วยความเคร้าใจที่แผ่ออกมาจากไอวิญญาณ เขาติดหนีบุญคุณหมิงหลง ทั้งช่วยชีวิต และกระทั้งมอบลูกแก้วทักษะอันล้ำค่าให้เขา
“ตกลง เชิญพี่หยางเซิงนำทาง” เด็กหนุ่มมีลางสังหรณ์ว่าจะได้พบเจอกับชายหนุ่มผู้นี้อีกแน่นอน
ก่อนออกเดินทาง เด็กหนุ่มทั้งสองไม่ลืมแบ่งชิ้นส่วนกูลและสมบัติในแหวนมิติ ทว่าในตอนแรกหยางเซิงกับปฏิเสธที่จะรับมัน แต่หมิงหลงต่างยืนยันหนักแน่นที่จะแบ่งให้กับเขา ท้ายที่สุดจึงยอมรับแต่โดยดี
ในมือหมิงหลงปรากฏขวดแก้วบรรจุโลหิตเหลวสีดำทมิฬ 3ขวด มันช่วยในการพัฒนาวิชากายาเทพของเขาหลังจากนี้
“เดินทางได้ !!” ใบหน้าเด็กหนุ่มย้อมไปด้วยท่าทางตื่นเต้น
ฟุ่บบ !!
………………..
ณ เมืองนภาคราม
ในวันที่ฟ้าแจ่มใส ท้องนภาเปิดโล่งไร้ซึ่งเมฆหมอก แสงสุริยันอ่อนๆได้สาดส่องไปที่เมืองแห่งนี้
เด็กหนุ่มทั้งสองได้เดินทางผ่านพ้นเส้นแบ่งผืนป่า เบื้องหน้าเป็นที่ราบปกคลุมไปด้วยต้นหญ้าสีเขียวสด กว้างขวางราวกับสามารถเอื้อมมือถึงเมืองขนาดใหญ่ที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า
รอบๆเมืองมีโดมสีขาวใส คลอบคลุมเมืองขนาดใหญ่ ดูเปราะบางและน่าเกรงขามในเวลาเดียวกัน
มีกำแพงเหล็กหนาสูงตง่านราว30เมตร มีทหารยามคอยเดินตรวจตาอย่างคับคั่ง จุดศูนย์กลางของเมืองมีสิ่งก่อสร้างสูงตง่านถูกเคลือบไปด้วยเหล็กทั่งหมด บนยอดสูงสุดมีธงรูปอสูรกระทิง3เขาสีเทา ที่กำลังโบกสบัดไปมาตามสายลม
“น้องหลง หวังว่าเราจะพบกันเร็วๆนี้” หยางเซิงกล่าวอำลา
“ไว้เราพบกันใหม่” หมิงหลงผงกหัวยิ้มอ่อนๆ
หลังจากได้แยกกัน หมิงหลงได้ก้าวเท้าเข้าเมืองพร้อมทั้งก้าวผ่านโดมปราณใสๆ ในชั่วขณะที่ได้เดินผ่าน ราวกับโดนตรวจสอบโดยโดมปราณใสๆ
จากที่สอบถามจึงได้รู้ว่า มันเป็นม่านพลังป้องกันเมืองและตรวจสอบปีศาจที่แอบแผงเข้ามา
หลังจากนั้นไม่นาน หมิงหลงได้มาถึงใจกลางฝูงชนพลุกพล่าน เด็กหนุ่มได้สาดสายตามองบางอย่างอยู่
ร้านรับซื้อของทั่วไปภายในเมือง
มือหมิงหลงได้ผลักประตูเข้ามา ลูกค้าในร้านต่างมองเขาด้วยท่าทีเหยียดหยาม ด้วยเสื้อผ้าที่เขาสวมใส่ราวกับขอทานไม่มีผิดเพี้ยน
แต่ผู้ดูแลต่างยิ้่มๆด้วยท่าทีเรียบเฉย
“ผู้ดูแล ท่านรับซื้อซากปีศาจหรือไม่?” เมื่อลูกค้าจอมดูถูกได้ยินต่างตกตลึง อ้าปากค้าง ‘ปีศาจ? !!’
“โฮ๊ะๆ รับแน่นอนเด็กน้อย” ผู้ดูดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ
“ข้ามีซากปีศาจกูลระดับขอบเขตก่อกำเนิดปราณ และอาวุธอีกเล็กน้อย ผู้ดูแลจะให้ราคาเท่าใด?” พร้อมกับเอาซากออกมา ส่วนตัว ส่วนหัว แขนขาอย่างละข้างออกมา และ อาวุธระดับปฐพี ขั้น ต่ำ กลาง นับ 10อันชิ้น
ระดับอาวุธถูกแบ่งออกเป็น 5ระดับ พื้นฐาน มนุษย์ ปฐพี นภา สุริยัน และแบ่งเป็นอีก 4ขั้นย่อย ต่ำ กลาง สูง สุดยอด
ผู้ดูแลมีทีท่าตกใจเล็กน้อย แต่ก็กลับเยือกเย็นทันใด และมีท่าทีครุ่นคิดซักพักนึง
แม้ปีศาจตัวตนระดับต่ำถือว่าพบเจอได้ยากแล้ว การที่ฝู้ฝึกตนขอบเขตกำเนิดปราณล่ามันได้นั้นเหนือสามัญสำนึกไปมากนัก
“50 ทอง ข้าให้ได้เพียงเท่านี้ หากชิ้นส่วนร่างกายปีศาจครบสมบูรณ์เจ้าจะได้ราคาดีกว่านี้”
“ข้าตกลง”
ไอวิญญาณภายในกายของผู้ดูแลไม่สั่นไหวแม้แต่น้อย ซึ่งเป็นสิ่งยืนยันในความบริสุทธิ์ใจของเขา
‘เราคงต้องซื้อเสื้อผ้ามาเปลี่ยนอันดับแรก’
หมิงหลงเริ่มรู้สึกอึดอัดกับสายตาที่จ้องมาอย่างเหยียดๆ
“ผู้ดูแล ร้านท่านพอจะมีเสื้อผ้าขายบ้างไหม หากมีจัดให้ข้า 3ชุด พร้อมหักเงินได้เลย”
“มีแน่นอน เจ้ารอซักครู่” พร้อมกับสั่งเด็กในร้านให้จัดของที่สั้งในทันที
เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้น หมิงหลงได้เข้าหาที่พัก คืนนึกตกเป็นเงิน50เหรียญเงิน มันหมายความว่าเงินที่เขาได้รับมานั้น เป็นจำนานมหาศาล
ภายในห้องพัก
ในมือเด็กหนุ่มขณะนี้ ปรากฏโลหิตปีศาจกูล3ขวด พร้อมยกมือขึ้นกระดกโลหิตดำทมิฬ3ขวดทั้งหมด และได้เริ่มคู้ขาเข้ามาตั้งท่ากายตรง เริ่มบ่มเพาะวิชากายาเทพในทันที ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงได้เข้าถ่าโถมทั่วทุกรูขุมขนของเด็กหนุ่ม
อั่กก!!
‘นึกไม่ถึงว่าสายเลือดจะรุนแรงถึงเพียงนี้ กรอดดด’ หมิงหลงกัดฟันสู้ต่อความเจ็บปวด
‘ทนต่อไปไม่ไหวแล้ว!!’ ร่างของเด็กหนุ่มราวกับจะระเบิดในเสี้ยววินาทีนั้น
สภาวะห้วงลึกที่ 5 กายาถอดจิต
ฟุุ่บบ !!
หมิงหลงตัดสินใจเข้าสภาวะดับกายในทันที เป็นสภาวะสำนึกรู้ล่องลอยในสถานที่อันมืดมิดภายในจิตและตัดขาดจากร่างกายโดยสิ้นเชิง
ก่อนเข้าสู่สภาวะห้วงลึกที่ 5 เด็กหนุ่มไม่ลืมใช้พลังวิญญาณควบคุมการไหลเวียนของลมปราณ กำหนดให้ไหลเวียนไปในเส้นทางวิชากายาเทพ
เมื่อใดเด็กหนุ่มเกิดรู้สึกเบื่อหน่ายกับการบ่มเพาะปราณ บ่อยครั้งจะถอดจิตออกมาเที่ยวเล่นก่อนกลับเข้ากายเสมอ
แต่กลับมีความอันตรายที่แอบแผง เพราะเป็นสภาวะที่ไม่อาจสัมผัสถึงการคงอยู่ของกายเนื้อ
จึงเป็นเหตุผล ที่ไม่สามารถใช้แบบไม่เลือกสถานที่ได้