ไครเซอเอนหลังลงบนผืนปูนที่แข็งกระด่าง เขานอนครุ่นคิดไปมาถึงชะตากรรมของตนเองที่เขาได้รับ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดนั่นเขาไม่ได้เป็คนทำ จนกระทั่งเมื่อไม่กี่10ปีก่อน สภาเมืองแอลตัดสินใจว่าจะแปรเปลี่ยนสถานที่แห่งนั่นให้กลายเป็ย่านที่อยู่อาศัยและเต็มไปด้วยความหรูหรา ผู้ว่าการเมืองแอลอยากที่จะได้พื้นที่ทางเหนือสุดของเมืองแอล ซึ่งนั่นก็คือสลัม ถิ่นที่อยู่ของคนที่มีฐานะแร้งแค้นและยากจนนั่นเอง พวกเขาอาศัยอยู่ในสถานที่แห่งนั่นมาเนิ่นนานหลายร้อยปี แต่ชาวบ้านนะหรอ แน่นอนว่าพวกเขาจะต้องไม่ยอมอยู่แล้ว แต่ละคนตัดสินใจที่จะปักหลักอยู่ในสถานที่เดิมของตน
ด้วยภาพรักที่ดีงามในสายตาของผู้อื่น สภาเมืองจึงไม่อาจที่จะตัดสินใจทำอะไรได้ แต่ในเมื่อมีแสงสว่าง มันก็ย่อมมีความมืด เมื่อ2ปีก่อน พวกมันทั้งหมดก็ได้ตัดสินใจที่จะเผาย่านสลัมแห่งนั่นทั้งเป็ ผู้ที่นำมาก็คือคุณชายของตระกูลอังเดร ลูกชายของผู้ว่าการเมืองแอล เ้านั่นนำผู้คนเข้าสู่อาณาเขต ส่วนผู้ว่าการนั่นก็ประกาศสิ่งต่างๆให้กับฝูงชนได้รับรู้ พวกเขาปิดเื่นี้ไว้อย่างเงียบเชียบราวกับว่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นมันไม่มีอะไรและพวกเขาก็จะต้องหาผู้ที่ลงมือในการวางเพลิงครั้งนี้ แน่นอนแล้วว่าบุคคลผู้นั่นจะต้องโชคร้ายอย่างถึงที่สุด ชายหนุ่มผมสีเทาตัดสั้นถูกป้ายความผิดว่าเป็ผู้ที่ลงมือและถูกกล่าวหาว่าเป็อาชญากรที่ชั่วร้าย
"ไม่ว่าจะหน้าไหนๆ มันก็เป็เหมือนกันหมด ด้านหน้าดีมีคุณธรรม แต่ด้านหลังเต็มไปด้วยความเน่าเหม็นที่ฟุ้งจนสะอิดสะเอียน"
ไครเซอร์เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวที่แทบจะปกปิดไม่อยู่ ทั้งการ์เดี้ยนสาขาเมืองแอล ทั้งผู้ว่าการการเมืองแอล ไม่ว่าจะหน้าไหนๆก็ใช้อำนาจของตนเองในทางที่ผิด ยิ่งมีพลังอำนาจมากเท่าไหร่พวกมันแต่ละคนก็ยิ่งหลงระเริงไปกับความบ้าคลั่งนั่น ตัวอย่างที่มีให้เห็นก็ไม่ใช่แค่เขาผู้เดียว ไม่ว่าจะทำผิดกฏหมายอะไร พวกมันก็เพียงแค่ใช้อำนาจของตนในการแก้ปัญหาก็เท่านั้น เพราะงี้แหละเขาถึงได้บอกว่ามันเป็ยุคสมัยที่เลวร้ายที่สุดเลยก็ว่าได้
"เหอะ โลกมันโหดร้ายจริงๆนั่นแหละ เ้าโทมัสนั่นเป็ถึงนักสู้แห่งดวงดาวระดับ1 แม้แต่มันยังเป็ได้แล้วทำไมเราถึงไม่มีคุณสมบัติ"
ชายหนุ่มคิดจบก็เริ่มหลับตาลงด้วยความอ่อนเพลีย ถึงจะคิดไปแบบนั่นแต่มันเองจะทำอะไรได้ มันเป็เพียงแค่คนธรรมดาคนนึง ไม่ได้เป็แม้แต่ริปเปอร์เลยด้วยซ้ำ อย่าว่าแต่ริปเปอร์เลย แม้แต่การเป็นักสู้แห่งดวงดาวที่มีพลังเหนืุ์มันก็ยังเป็ไม่ได้ ไม่มีพลังอำนาจอะไรที่ปรากฏขึ้นเลยซักนิด แล้วมันจะเอาอะไรไปเปลี่ยนแปลงชะตาชีวิตของตนเองที่มีอยู่ในตอนนี้ละ
เมื่อโลกเข้าสู่ยุคอวกาศทุกสิ่งก็เริ่มเปลี่ยนแปลงไป ไม่ใช่เพียงแค่เทคโนโลยีที่ก้าวไกลขึ้นอย่างมาก มนุษย์บางส่วนได้รับสสารแห่งอนุภาพของจักรวาล พวกเขาได้รับการเติมเต็มในส่วนที่ขาดหายไป สสารแห่งจักรวาลนั่นล่องลอยไปมาทั่วทุกหนแห่งของหมู่ดาว มันมีคุณสมบัติที่จะแปรเปลี่ยนสิ่งชีวีตนั่นๆให้วิวัฒนาการขึ้นได้อย่างมหาศาล ใครที่มีคุณสมบัติของร่างกายและตรงต่อความ้า สสารตัวนั่นที่ล่องลอยไปมาในทุกหนแห่งจะเข้าแทรกซึมไปทั่วทั้งเซลล์ภายในร่าง เซลล์ในทุกๆส่วนยกระดับขึ้นไปอีกขั้น พวกเขาจะได้รับพละกำลังที่เหนืุ์ สามารถยกรถคันใหญ่ที่หนักอึ้งได้ด้วยสองฝ่ามือ การเคลื่อนไหวที่รวดเร็วยิ่งกว่าเสือซีตาร์ที่ได้ขึ้นชื่อว่ารวดเร็วที่สุดในสัตว์บก มีพละพลังขาและะโได้สูงอย่างไม่น่าเชื่อ ประสาทััที่ไวยิ่งกว่าของแมลงราวกับว่ารับรู้ได้ถึงรอบด้าน ทุกสิ่งเป็ไปได้จากการที่อานุภาคแห่งจักรวาลได้เข้ามาเปลี่ยนแปลง พวกเขาทั้งหมดถูกเรียกว่านักสู้แห่งดวงดาว มีเส้นทางที่สว่างไสวก้าวไกลเกินกว่าที่สิ่งชีวิตจะจินตนาการได้
ส่วนที่เหนือขึ้นไปกว่านักสู้แห่งดวงดาวนั่น พวกเขาจะถูกเรียกว่าริปเปอร์ สิ่งมีชีวิตที่ถูกเรียกว่าอยู่จุดสูงสุดในบรรดาเผ่าพันธุ์นั่นๆ ก่อนที่ริปเปอร์จะเกิดขึ้น ร่างกายของแต่ละคนไม่เหมือนกัน จึงทำให้การเดินทางผ่านประตูมิติวาปเป็ความเสี่ยงที่ใหญ่หลวง แต่มันก็เป็โอกาสที่จะเปลี่ยนแปลงชีวิตของทุกคน ว่ากันว่าเมื่อประตูมิติวาปได้ถูกสร้างขึ้นพวกเขาก็ได้ทดลองสิ่งต่างๆไปมากมาย ใครที่สามารถเดินทางผ่านประตูมิติวาปนั่นได้จะถูกเรียกว่านักเดินทาง มีอัตรา90%จากสิ่งมีชีวิตทั้งหมดที่สามารถเดินทางผ่านประตูมิติเพื่อเคลื่อนย้ายไปยังอีกฟากของจักรวาลได้อย่างปลอดภัย ส่วนผู้คนที่เดินทางอีก5%นั่น ถึงพวกเขาจะเดินทางผ่านประตูมิติวาปได้ แต่พวกเขาทั้งหมดเมื่อออกมาก็จะต้องพิการไปตลอดชีวิต บางคนเดินทางผ่านประตูและเหลือกลับมาเพียงแค่ส่วนหัว บางคน่ล่างหายไปเข้าไปในประตูมิติวาป แต่ทว่าพวกเขาทั้งหมดนั่นไม่ตกตายลงราวกับว่าเป็ปรากฏการณ์อันลึกลับ ส่วนอีก4.99%นั่นหายสาบสูญไปในกระแสของการเดินทาง แต่นักวิจัยที่ยิ่งใหญ่ทั้งหลายท่านได้ลงความเห็นกันว่าพวกเขาทั้งหมดนั่นแตกสลายและตกตายลงไปแล้ว
สำหรับผู้ที่สามารถเดินทางผ่านประตูมิติในโอกาส0.1%นั่น พวกเขาจะได้รับการเปลี่ยนแปลงของเซลล์ภายในร่าง พลังงานพิเศษที่แตกต่างไปจากนักสู้แห่งดวงดาวก็ได้ประจักษ์ขึ้นแก่จักรวาล มีเพียงแค่0.1%ที่จะได้ถูกขนานนามว่าริปเปอร์ สิ่งมีชีวิตที่พลังพิเศษอันยิ่งใหญ่ ว่ากันว่าริปเปอร์คนนึงสามารถแปรเปลี่ยนชะตากรรมของดวงดาวดวงนึงได้เลยด้วยซ้ำ ริปเปอร์นั่นพลังที่เวอร์วังยิ่งกว่านักสู้แห่งดวงดาวเป็ไหนๆ บางคนสามารถควบคุมธาตุสสารและเปลี่ยนมันเป็การโจมตีที่รุนแรง บางคนสามารถขยายร่างกายและเพิ่มพละกำลังให้มีมวลน้ำหนักมากยิ่งขึ้นหลายสิบเท่า บางคนสามารถจ้องมองได้ในระยะหลายสิบกิโลเมตรด้วยดวงตาที่ราวกับเป็เนตรของพระเ้า บางคนก็ได้รับพลังแห่งสัตว์ร้าย สามารถแปรเปลี่ยนร่างกายเป็สิงโตที่น่าสะพรึงกลัว สิ่งเล่านี้คือคำนิยามที่พวกเขาเพิ่งพบเจอและยิ่งพวกเขาเป็นักสู้แห่งดวงดาวระดับสูงมากเท่าไหร่ พลังริปเปอร์ของพวกเขานั่นก็ยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้น
ว่ากันว่าในจักรวาลแห่งนี้มีริปเปอร์ไม่ถึงหนึ่งแสนคน จากสิ่งมีชีวิตทั้งหมดของอารยธรรมต่างๆที่มีอยู่หลายพันแห่งและมีมากมายนับไม่ถ้วน ใครที่มีพลังริปเปอร์ก็จะถูกเคารพยกย่องจากผู้คน ต่อให้จะเป็สิ่งชีวิตเผ่าพันธุ์อื่นๆพวกเขาก็ยังมีท่าทีเคารพยำเกรง มันคือสถานะที่เรียกได้ว่าอยู่จุดสูงสุดของจักรวาล
"การเป็คนดีมีคุณธรรมมันยากเกินไปใช่ไหม? ในเมื่อจักรวาลมันโหดร้ายเช่นนี้งั้นเราจะเป็คนดีไปทำไมละ"
ไครเซอบ่นพึมพำออกมาราวกับว่ากำลังคิดอะไรที่เพ้อฝัน
"ริปเปอร์!! ถ้าเรามีพลังอย่างริปเปอร์ละก็ เราจะฆ่าพวกมันให้หมด..!!"
แต่ถึงจะคิดเช่นนั่นแล้ว มันก็เป็ได้เพียงแค่ความคิดเท่านั้น อย่าว่าแต่ริปเปอร์เลย มันตอนนี้ไม่ใช่นักสู้แห่งดวงดาวระดับที่1เลยด้วยซ้ำ แล้วจะเอาอะไรไปทำสิ่งต่างๆได้ละ ยิ่งคิดก็ยิ่งน่าตลกนัก
...
เปนคนดีมันยากนักใช่ไหม
417
