ฉันลากสังขารตัวเองเดินข้ามฟากมายังฝั่งที่ร้านของนายน้ำเชี่ยวตั้งอยู่และมันก็ทำให้ฉันได้รู้ความจริงอีกหนึ่งอย่างว่าร้านของนายน้ำเชี่ยวในเวลาแดดร่มลมตกแบบนี้ขายดีชะมัด!
เพราะตอนที่ฉันลากสังขารของตัวเองมาถึงโต๊ะทุกโต๊ะได้ถูกจับจองไปหมดแล้วด้วยหนุ่มๆสาวๆ เอ่อ...ค่อนไปทางสาวเสียส่วนใหญ่ทั้งสาวใสในวัยศึกษาและสาวใหญ่ในวัยทำงานแถมที่หน้าเคาน์เตอร์ก็มีเสียงวี้ดว้ายกระตู้ฮู้ของ...
เอ่อ...สาวๆอีกนั่นแหละ
สลับกับเสียงหัวเราะที่ฉันว่ามันคุ้นหูพิลึก
อ้อ...ใช่ฉันเข้าใจไม่ผิดหรอกเพราะเสียงหัวเราะนั่นมันเป็เสียงหัวเราะของนายน้ำเชี่ยวนั่นแหละพอนายนั่นเห็นฉันก็หันมาโบกมือทักทายทำเอาสาวๆกลุ่มนั้นพลอยหันมามองที่ฉันไปด้วยแต่แค่แป๊บเดียวเท่านั้นนับเป็วินาทียังได้ที่สาวๆกลุ่มนั้นหันมาสนใจฉันก่อนจะพากันหันกลับไปสนใจนายน้ำเชี่ยวต่อ
ฉันเบียดแทรกตัวเองเข้าไปแอบกระซิบสั่งนมสดคาราเมลของโปรดกับพนักงานที่คุ้นเคยกันดีคนหนึ่งเพื่อที่ฉันจะได้ไม่ต้องเสียเวลารอนานก่อนจะพาตัวเองมายืนตัวลีบแอบอยู่แถวๆริมเคาน์เตอร์นั่นแหละเพราะฉันเกิดอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาน่ะสิว่านายน้ำเชี่ยวกับสาวๆกลุ่มนั้นกำลังทำอะไรกันอยู่ถึงได้ส่งเสียงหัวเราะคิกคักกันดังสนั่นลั่นร้าน
ฉันค่อยๆยื่นหน้าชะเง้อคอข้ามไหล่เด็กสาวคนหนึ่งเข้าไปมองแล้วก็ได้เห็นว่านายน้ำเชี่ยวกำลังทำลาเต้อาร์ตอยู่และที่มาของเสียงหัวเราะคิกคักนั่นก็เพราะลายที่นายน้ำเชี่ยวกำลังทำอยู่ไม่ใช่ลายหัวใจหรือลายใบไม้พื้นๆทั่วไปแต่นายน้ำเชี่ยวกำลังทำให้เ้ากระต่ายสีขาวลงไปอยู่ในแก้วแถมยังยื่นแขนขาออกมาเกาะขอบแก้วได้อย่างน่ารักน่าหยิกเสียจนฉันอยากได้มันบ้างสักแก้วไม่ได้เอามากินหรอกนะขืนคนคออ่อนกาแฟอย่างฉันกินเข้าไปตอนนี้คืนนี้คงไม่ต้องนอนกันพอดีแต่ฉันจะเอามาถ่ายรูปลงโซเชียลก็แหม...ของน่ารักๆ อย่างนั้นมันก็เข้ากั๊นเข้ากันกับคนสวยๆ อย่างฉันน่ะสิ!
รอจนกระทั่งสาวๆกลุ่มนั้นกลับไปแล้วนั่นแหละนายน้ำเชี่ยวถึงได้หันมาสนใจฉันมันก็เป็เวลาพอดีกับที่ฉันจับจองที่นั่งเป็ของตัวเองได้นายนั่นเดินตรงดิ่งมาที่ฉันพร้อมกับรอยยิ้มและสายตาที่ฉันเดาได้เลยว่าต้องมีถ้อยคำมากวนประสาทฉันอีกแน่ๆ
“ว่าไงครับเพื่อนรินมาหากันด้วยชุดแบบนี้อย่าบอกนะว่าจะชวนไปออกกำลังกายเซย์โนนะคร้าบเมื่อวานก็บอกไปแล้ว”
อีตาน้ำเชี่ยวนี่คงจะไม่ได้สังเกตเลยล่ะสิว่าฉันเหงื่อไหลไคลย้อยขนาดไหนหรือไม่ฉันก็คงสวยทุกสถานการณ์จนไม่ได้ผิดสังเกต
“ฉันไม่ง้อเพื่อนใจดำอย่างแกหรอกฉันไปของฉันมาเรียบร้อยแล้วย่ะ”
“อ้อ”
อีตาน้ำเชี่ยวร้องพลางเบิกตาตี่ๆคิ้วเข้มๆเพ่งมองพิจารณาฉันก่อนจะยกมุมปากขึ้นยิ้มแล้วถามคำถามให้ฉันแทบอยากพ่นน้ำใส่หน้าขาวๆนั่นนัก
“แล้วเจอไหมล่ะเนื้อคู่ที่ว่า”
ก็ถ้าฉันเจอฉันจะมานั่งแกร่วอยู่อย่างนี้ไหมล่ะแล้วดูยังจะมายิ้มเหมือนรู้ทันพ่นน้ำใส่จริงๆซะดีมะ ฉันส่งค้อนวงไม่เล็กนักไปให้แทนการพ่นน้ำใส่หน้าขาวๆนั่นแต่ดูเหมือนจะยิ่งทำให้นายน้ำเชี่ยวชอบอกชอบใจมากกว่าเดิมจนหัวเราะลั่น
“นี่ตกลงเพื่อนรินไปตามหาเนื้อคู่มาจริงๆ เหรอเนี่ย โอ๊ยขำว่ะอะไรจะจริงจังขนาดนั้นฮ่า ฮ่า โอ๊ย โอ๊ย ซี้ด...”
เปล่าหรอกประโยคหลังไม่ใช่ท่อนสร้อยของเสียงหัวเราะหรือเสียงลูกคอของนายน้ำเชี่ยวแต่ประการใดแต่มันเป็เพราะฉันกำลังบิดเนื้อขาวๆของนายน้ำเชี่ยวอยู่ต่างหาก ก็ดูเอาเถอะะโซะดังขนาดนั้นคนสวยๆอย่างฉันก็อายเป็เหมือนกันนี่นา!
นายน้ำเชี่ยวสูดปากพลางลูบแขนตัวเองป้อยแล้วมองฉันเหมือนอยากจะต่อว่าต่อขานแต่พอโดนฉันถลึงตาใส่นายนั่นก็ทำท่าหดคอหนีแต่ฉันดูออกว่านายนี่ไม่ได้กลัวฉันจริงๆหรอกแค่อยากทำท่ายั่วฉันเล่นมากกว่าก่อนจะหัวเราะขำเมื่อโดนฉันส่งค้อนให้อีกรอบ
“นี่เพื่อนรินเพื่อนรินเชื่อหมอดูคนนั้นขนาดนั้นเลยเหรอ”นายน้ำเชี่ยวถามฉันมาด้วยน้ำเสียงที่ยังติดจะหัวเราะอยู่ในทีแต่มันก็ไม่ได้ดังไปกว่าปกติให้ฉันพอจะทำใจหันไปเสวนาดีๆด้วยได้
“มันก็ไม่ได้เสียหายไม่ใช่เหรอ”
“อันนั้นมันก็จริง แต่จริงๆ แล้ววิธีเสียเหงื่อมันก็มีได้ตั้งหลายวิธีนะ”
“ยังไง”
“มาช่วยงานที่ร้านฉันสิฉันจ่ายค่าจ้างให้ด้วยเอาไหม”
ฉันกวาดตามองไปรอบๆร้านแล้วหันมาทำหน้ายี้ใส่คนที่เพิ่งเสนอตัวเป็เ้านายหมาดๆ ของฉัน
“แกจะให้ฉันมาช่วยงานที่ร้านที่มีแต่ลูกค้าสาวๆ เนี่ยนะแล้วฉันจะเจอเนื้อคู่ของฉันได้ยังไงไม่ทราบฉันชอบผู้ชายนะยะไม่ใช่ผู้หญิง”
“ที่จริงที่นี่ก็ไม่ได้มีแต่ผู้หญิงนะผู้ชายก็มี”
เอ่อ...ที่นายน้ำเชี่ยวพูดนี่หมายถึงลูกค้าใช่ไหมบ้าจริงแล้วทำไมต้องทำหน้าจริงจังแบบนั้นใส่ฉันด้วยหรือว่าจริงๆแล้วนายน้ำเชี่ยวจะหมายถึง...
“คิดอะไรอยู่ โน่นฉันหมายถึงไอ้โอ้ไอ้เอ็มแล้วก็ไอ้เอ้ที่ยืนหัวโด่อยู่โน่นเห็นไหมนั่นผู้ชายทั้งนั้น”
เฮ้อ! โล่งอกฉันนึกว่านายน้ำเชี่ยวจะอุตริคิดอะไรกับฉันซะอีก
“อะไรทำหน้าอย่างนั้นอย่าบอกนะคร้าบว่าเพื่อนรินคิดลามกกับผมอยู่”
“บ้าเหรอ อย่างนายน่าคิดลึกด้วยตายล่ะ”ฉันแหวกลับไปทันทีแต่ไม่ได้บอกหรอกว่าแอบเผลอคิดไปแวบหนึ่งเหมือนกัน
“ทำไมฉันออกจะหล่อแต่เพื่อนรินไม่เห็นเองต่างหาก”
“ย่ะ! พ่อคนหล่อเก็บไว้ให้ลูกค้าสาวๆ แถวนี้เขามองเถอะฉันว่าฉันกลับบ้านไปหายามานวดขาดีกว่าคุยกับแกเสียเวลา”
“คร้าบ คร้าบ คร้าบกินน้ำฟรีหมดแก้วแล้วนี่แล้วจะกลับไปนอนฝันหวานคิดถึงแผนการพรุ่งนี้ก็บอกมาเถอะ”
“เออ! ”
ฉันตอบรับไปสั้นๆอย่างไม่คิดจะปิดบังเพราะถึงยังไงซะนายน้ำเชี่ยวนี่ก็รู้ไส้รู้พุงลามเลยไปถึงไส้ติ่งของฉันจนหมดแล้วน่ะสิก็โตมาด้วยกันนี่นา
ธาราหัวเราะขำตามหลังคนที่หัวเสียเดินออกจากร้านไปก่อนจะพึมพำออกมาเบาแสนเบา
“ฉันก็เป็อีกคนที่เป็ผู้ชายรู้หรือเปล่า”
590
