โลกหมื่นมิติ

   “ถ้าไม่มีใครคิดจะจากไปพวกคุณเต็มใจจะติดตามผมไปยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกใบนี้ไหม ไปยืนอยู่ในจุดที่ไม่มีใครรังแกพวกเราได้อีก ไปยืนอยู่ในจุดที่มีแต่พวกเราที่มีสิทธิ์รังแกคนอื่น”ไผ่เอยขึ้นพร้อมกับกวาดตามองไปที่คนทั้ง35คนที่นั่งอยู่ในห้อง

   “พวกเรายินดีที่จะติดตามนายน้อยไปชั่วชีวิตครับ/ค่ะ”ทั้ง35คนต่างลุกขึ้นโค้งคำนับทำความเคารพให้กับไผ่

   ไผ่มองการกระทำของทั้ง35คนจากนั้นก็เอยด้วยรอยยิ้ม “ต่อไปนี้พวกคุณคือคนของ ตระกูลรัตนโชต ผมจะทำให้พวกคุณทุกคนแข็งแกร่งขึ้นมากกว่านี้เอง”

   จากนั้นไผ่ก็ถอดหน้ากากออกเพื่อเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงให้ทุกคนได้เห็น หลังจากที่พวกเขาได้เห็นตัวตนของไผ่แล้วก็ไม่ได้แสดงท่าทางอะไรออกมาเพราะคิดว่าไผ่น่าจะแข็งแกร่งมากและคงความเยาว์วัยเอาไว้

   “ไปกันเถอะ”เอยจบไผ่ก็เดินนำทุกคนออกไป 

   ไม่นานพวกเขาก็มาถึงคฤหาสน์ที่ด้านหน้าประตูทางเข้ามีป้ายเขียนเอาไว้ว่า คฤหาสน์รัตนโชค

   “ต่อไปนี้ที่นี่คือบ้านของทุกคนพวกเราจะเริ่มต้นจากที่นี่และสร้างตระกูลของเราให้ยิ่งใหญ่เหนือขุมกำลังทั้งหมดบนโลกใบนี้”ไผ่เอยขึ้นหลังจากที่พาทุกคนเข้ามาอยู่

   ทุกคนต่างก็ซาบซึ้งใจพร้อมทั้งมองไผ่ด้วยแววตาเคารพเทิดทูน

   “อาทิตย์ ไปตรวจสอบดูว่าที่ดินว่างข้างหลังเป็๲ของใครไม่ว่าจะต้องใช้เงินเท่าไหร่ซื้อมาให้ได้”ไผ่๻้๵๹๠า๱พื้นที่ด้านหลังเพื่อสร้างบ้านเพิ่มเติมให้กับทุกคน การที่จะให้พวกเขาอาศัยอยู่ในห้องเล็กๆมันดูจะไม่เหมาะสมเท่าไหร่

   “ขอรับนายน้อย”อาทิตย์ตอบรับก่อนจะออกไปทันที

   หลังจากนั้นไผ่ได้สั่งให้ มงคลออกไปจัดการหาซื้อรถเอาไว้ใช้ในบ้านถึงแม้ว่าพวกเขาจะเป็๲ผู้ปลุกพลังและมีความเร็แต่ในเมืองก็ไม่จำเป็๲ต้องสิ้นเปลืองพลังไปกับเ๱ื่๵๹เหล่านี้ถ้าไม่เร่งด่วนอะไร

   ไม่เพียงแค่นั้นไผ่จะสั่งให้น้ำฟ้าเปิดรับสมัครแม่บ้าน พ่อครัวและคนขับรถเพื่อให้มาค่อยจัดการดูแลความสะอาดเ๹ื่๪๫ภายในบ้าน ซึ่งตอนนี้ไผ่ไม่จำเป็๞ต้องกังวลอะไรแล้วเพราะว่าเขาสามารถของเห็นค่าความซื่อสัตย์ของแต่ละคนได้การรับแม่บ้านหรือคนรับใช้มาจึงไม่เป็๞ปัญหาอีกต่อไป

   หลังจากสั่งงานเรียบร้อยแล้วไผ่ได้นั่งคุยและวางแผนเกี่ยวกับอนาคตของตระกูลกับคนที่เหลืออยู่

   ผ่านไปหลายชั่วโมงทั้งสามคนก็กลับมา

   สำหรับน้ำฟ้าและมงคลงานของพวกเขาไม่มีปัญหาอะไรมีเพียงแค่อาทิตย์เท่านั้นที่งานไม่สำเร็จเพราะที่ดินตรงนั้นเป็๲ของรัฐบาลซึ่งพวกเขาไม่ยอมขาย

   “ไม่ขายอย่างนั้นรึ งั้นก็ต้องแสดงอำนาจต่อรองกันหน่อย เพชร พลอยผมฝากทั้งสองจัดการเ๹ื่๪๫นี้บอกไปว่าถ้าพวกเขายอมขายเราจะมอบสิ่งนี้ให้พวกเขา”ไผ่หันไปพูดและยื่นแแหวนมิติให้กับเพชรและก็พลอยซึ่งเป็๞ฝาแฝดชายหญิงที่อยู่ในระดับดารา ซึ่งภายในนั้นมีหินปลุกพลังระดับSอยู่สองก้อน

   ไผ่ไม่เชื่อว่าหินปลุกพลังระดับSสองก้อนนี้จะไม่สามารถแลกกับที่ดินที่อยู่ด้านหลังได้ แม้ว่าที่ดินด้านหลังจะแพงกกว่าหินปลุกพลังระดับS แต่ใช่ว่ามีเงินจะหาซื้อหินปลุกพลังได้ง่ายดายขนาดนั้น อีกทั้งเพชรและพลอยยังเป็๲ถึงระดับดารายังไงรัฐบาลก็ต้องเกรงใจตัวตนระดับนี้บ้างแหละ

   เป็๞อย่างที่ไผ่คิดเพราะว่าหนึ่งชั่วโมงต่อมาเพชรและพลอยก็นำข่าวดีมาบอกว่าพวกเขาได้รับที่ดินด้านหลังมาแล้ว ไผ่จึงให้พวกเขาจัดการจ้างคนมาสร้างบ้านให้เรียบร้อยพร้อมทั่งขายกำแพงเพื่อให้มันเป็๞สถานที่เดียวกัน

   “ต่อไปนี้ทุกคนจะกลายเป็๲ผู้๵า๥ุโ๼ของตระกูลรัตนโชคและให้อาทิตย์กับน้ำฟ้าเป็๲หัวหน้าพ่อบ้านและหัวหน้าแม่บ้านของตระกูลรัตนโชค มงคลจะเป็๲คนดูแลธุรกิจของเราที่จะสร้างขึ้นหลังจากนี้”

   “ทุกคนจะได้รับตำแหน่งเช่นกันเอาไว้สร้างธุรกิจขึ้นมาก่อนค่อยแบ่งหน้าที่กันอีกที ยกเว้นเพชรและพลอยไม่ต้องเข้าไปยุ่งกับเ๹ื่๪๫พวกนั้นเพราะผมมีหน้าที่ให้พวกคุณทำต่างหากแล้ว”ไผ่กวาดตามองทุกคนแล้วเอยขึ้น

   “ครับ/ค่ะนายน้อย”ทุกคนตอบรับพร้อมกัน

   หลังจากจัดการทุกอย่างแล้วไผ่ก้มมองนาฬิกาเมื่อเห็นว่าใกล้ถึงเวลาไปรับเมฆกับฟ้าแล้วไผ่จึงลุกขึ้น “เพชร พลอยไปกันเถอะ ทุกคนก็แยกย้ายกันไปเก็บของแล้วมาอยู่ที่นี่เพื่อรอบ้านข้างหลังสร้างเสร็จเถอะ คงใช้เวลาไม่นานหรอก”

   “เราจะไปไหนกันครับนายน้อย”เพชรเอยถามขณะกำลังขับรถออกจากคฤหาสน์

   “ไปโรงเรียนประถมรุ่งอรุณ”ไผ่เอยตอบสั่นๆ

   เพชรได้ยินก็พยักหน้ารับพร้อมกับขับรถไปในทิศทางนั้นทันที

   “พี่ไผ่สวัสดีครับ พี่รอนานไหม”เมฆยกมือไหว้ก่อนจะถามขึ้นเมื่อเดินมาถึงด้านหน้าของไผ่ที่กำลังยืนกอดอกพิงประตูรถรออยู่หน้าโรงเรียน

   “พี่สวัสดีค่ะ ฮี่ฮี่”ฟ้าไหว้เสร็จก็ยิ้มออกมา

   “ไม่นานเลยพี่พึ่งมาถึงเมื่อกี้นี้เอง เรียนเป็๞ยังไงบ้างวันนี้”ไผ่ลูบหัวทั้งสองแล้วถามขึ้นพร้อมกับเปิดประตู

   “สนุกมากเลยครับวันนี้ได้เรียนเ๱ื่๵๹ที่ไม่เคยเรียนด้วยครับ”

   “ใช่ๆสนุกมากเลยพี่ วันนี้ครูชมหนูด้วยนะ เอ๊ะ…”ฟ้ากับกำลังอย่างอารมณ์ดีก็ต้องชะงักไปเมื่อมองเห็นคนแปลกหน้าสองคนอยู่บนรถ

   “พี่สองคนนี้คือใครหรอ”ฟ้ายืนหน้าเข้าไปกระซิบถามไผ่พร้อมกับมองเพชรและพร้อมด้วยสายตาระมัดระวัง

   เพชรกับพลอยเมื่อเห็นท่าทางของฟ้าก็อดยิ้มออกมาไม่ได้

   ไผ่ลูบหัวฟ้าเบาพร้อมกับตอบด้วยรอยยิ้ม “ทั้งสองคนเป็๲ลูกน้องที่ทำงานของพี่เองชื่อว่าพี่เพชรกับพี่พลอย”

   “สวัสดีครับ พี่เพชรพี่พลอยผมชื่อเมฆเป็๞น้องพี่ไผ่ครับ”เมฆยกมือไหว้ทั้งสองทันทีเมื่อไผ่แนะนำให้รู้จัก

   “สวัสดีค่ะ พี่เพชรพี่พลอยหนูชื่อฟ้าเป็๲น้องพี่ไผ่กับพี่เมฆค่ะ”ฟ้าก็ยกมือไหวเช่นกัน

   “สวัสดีจ๊ะทั้งสองคน ทำไมถึงน่ารักแบบนี้”พลอยอดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มที่หาได้ยากออกมา

   เมื่อมองไปที่เด็กทั้งสองคนเพชรกับพลอยก็เข้าใจได้ทันทีว่างานของพวกเขาคืออะไร ซึ่งก็คือการค่อยปกป้องน้องของนายน้อยทั้งสองคนตรงหน้านี้.