"โหย….ท่านอาจารย์นี้จะพาผมมาตายใช่ใหมสารภาพมานะ"
ศาสตราที่นอนแผ่หราหอบหายใจบนเนินเขาลูกเตี้ยสบถออกมา
"เหอะ!ไอ้หนูงานแค่นี้ใช้เวลาไปตั้งชั่วโมงไม่ได้เื่หัดเอาเวลาที่บ่นเื่กลับบ้านตั้งใจฝึกควบคุมพลังตนเองชะบ้างสิฟ่ะ"
บามุสบ่นออกมาเสียงดังในขณะที่สายตามองลงไปยังตื่นเขาที่มีศพสัตว์อสูรั์สี่ตากองกันอยู่นับพันตัว เืสีเขียวไหลนองเต็มพื้นดินที่ไร้ซึ่งต้นหญ้า สภาพแวดล้อมถูกทำลายย่อยยับูเาหาย หลุมบ่อมีให้เห็นทุกที่ พื้นดินหายไปถึงกึ่งหนึ่งโดยมีน้ำทะเลเข้ามาแทนที เมื่อบามุสเห็นสภาพเหล่านี้เขาก็พ่นลมหายใจออกมาอย่างหงุดหงิด
"ดูสิ่งที่เ้าทำสิดวงดาวชิบหายหมดถ้ายังควบคุมพลังบ้านั้นไม่ได้ก็อย่าหวังว่าจะได้ไปไหนเลย"
เขาหันมาดุศาสตราที่นอนแผ่หราอยู่พร้อมเดินเข้าไปใกล้ใช้นิ้วชี้จิ้มไปที่หน้าผากเขาอย่างแรงอยู่หลายที
"โอ๊ยๆๆพอแล้วๆผมพยายาเต็มที่แล้วนะ"
ศาสตรารีบลุกขึ้นเอามือกุมหน้าผากตนเองกล่าวแก้ตัวออกมาอย่างรวดเร็ว บามุสจากที่เล่าเื่ราวต่างๆรวมถึงบอกกล่าวเื่ผู้พิทักษ์ของวิหารดราก้อนเซนต์ไปมากมายแล้วก็นำเขามาฝึกภาคปฎิบัติ ในหลายที่ซึ่งแต่ละที่ที่พาเขาไปนั้นล้วนเป็สถานที่ไม่มีผู้ใดกล้าเข้าไปสำรวจแทบทั้งสิ้น ในตอนแรกบามุสยังพอช่วยเหลือเขาบ้างเมื่อเข้าตาจนแต่มา่หลังนี้เองที่เขาจะไม่ยื่นมือเข้าช่วยเหลือแม้แต่น้อยปล่อยให้ศาสตราเป็คนจัดการเองทั้งหมดนั้นทำให้เขาเกือบตายไปหลายครั้งหลายคราจนเขาอดคิดไม่ได้ว่าอาจารย์ของเขาผู้นี้จะพยายามให้ตนเป็อาหารเหล่าอสูรกายอย่างเืเย็น ถ้าไม่ติดตรงที่บามุสช่วยสอนสั่งและช่วยเหลือเื่ต่างๆที่เขาไม่เข้าใจให้ ยกเว้นการจับเขาโยนลงกลางกองทัพอสูรกายครั้งแล้วครั้งเล่าแล้วละก็คงจะคิดจริงๆว่าอาจารย์ผู้นี้้าให้เขาตายอย่างทรมารที่สุดเป็แน่
"รีบลุกชะเ้าตัวหัวโจกมันมาแล้วนั้นไปตัดการมันซะ"
บามุสใช้เท้าเตะเขาจนลุกขึ้นพร้อมกับชี้ไปทางั์ที่มีใบหน้าน่าเกลียดมีสี่ตาสี่แขนิัดำเมื่อมวิ่งมาทางที่พวกเขาอยู่อย่างรวดเร็วจนฝุ่นตลบ เมื่อศาสตราเห็มันสีหน้าก็มืดดำลงพร้อมกับกล่าวออกมาอย่างไม่เห็นด้วย
"เดี๋ยวๆจารย์นั้นมันบามอสสัตว์ประหลาดพลังระดับราชันย์เลยนะจารย์"
"ก็เออนะสิพลังระดับนั้นแหละถึงจะพอทำให้ไอ้กากแบบเ้าพัฒนาได้นะ ไปสิรีบไป ชิ้วๆ"
บามุสยืนแคะหูตนเองกล่าวออกมาพร่างโปกมือไล่เขาให้รีบไป ศาสตราเมื่อเห็นเช่นนั้นก็บ่นออกมาอุบอิบก่อนทะยานร่างไปหาเ้าั์นั้น
"จารย์นะจารย์ถ้าข้าตายจะเป็ผีไปหลอกให้อยู่ไม่เป็สุขเลยคอยดู"
"มา!!เข้ามาไอ้ั์คนยิ่งอารมณ์ไม่ดีอยู่ด้วย"
ศาสตราะโออกมาก่อนพุ่งเข้าไปจู่โจมเ้าั์ พลังงานของเขาถูกปลอดปล่อยออกมาห่อหุ้มร่างกายทันใดนั้นตัวเขาก็หายวับไปปรากฏอีกทีไปอยู่ด้านหลังศีรษะขนาดใหญ่ของเ้าั์บามอส ศาสตราตวัดเท้าเตะออกไปอย่างแรง โดนเข้าจังๆที่ศีรษะของเ้าั์บามอสจนมันล้มลงพร้อมกับลากไถลไปกับพื้น แต่มันก็สามารถม้วนตัวขึ้นยืนและคำรามออกมาเสียงดังพร้อมกับปล่อยลำแสงสีแดงขนาดใหญ่ออกมาจากปากของมัน ลำแสงนั้นพุ่งเข้าหาศาสตราอย่างรวดเร็ว แต่เขาผลักฝ่ามือออกมาเกิดวงแสงสีฟ้าเป็รูปดาวห้าแฉกขึ้นเบื้องหน้าตนเอง ลำแสงสีแดงเข้าปะทะโล่แสงจนบรรยากาศรอบข้างแตกร้าวออกมา
"อุ๊!!สมกับเป็พลังระดับราชันย์วงเวทโล่ดาราเกือบเอาไม่อยู่แฮะ"
ทั่วทั้งร่างของศาสตราสั่นสะท้านเขากล่าวออกมาในขณะต้านรับกับลำแสงสีแดง ศาสตราเบี่ยงโล่ออกเล็กน้อยลำแสงสีแดงก็แฉลบเปลี่ยนทิศทางออกไป ศาสตราพลิกตัวพร้อมกลายเป็เส้นแสงพุ่งเข้าหาเ้าั์บามอส เมื่อเข้าใกล้มันในขณะที่มันยังไม่รู้ตัวเขาก็ง้งหมัดที่มีแสงสีเงินห่อหุ้มออกไปบริเวณทรวงอกของมัน
"หมื่นทิวาพังทลาย!!!"
ทันทีที่เขาะโก้องออกมาเ้าั์ก็ถูกกระแทกออกไปแต่พลังทำลายของหมัดศาสตรายังไม่หมดเกิดวงกลมสีเงินเล็กๆที่มีสัญลักษ์มากมายภายในวงเรียงเป็วงนับสิบบนทรวงอกของเ้าั์บามอสทันทีที่มันเข้าปะทะกับูเาเื้ัพลังภายในวงกลมเล็กพวกนั้นก็ะเิปะทุเรียงติดต่อกัน จนเ้าั์บามอสทะลุูเาขนาดใหญ่ออกไปอีกเมื่อูเาขนาดใหญ่พักทลายลงตัวเ้าั์ยังคงลากไถลไปกับพื้นดินจนตกลงไปในทะเล แต่ไม่นานมันก็โผล่ออกมามันคล่นขึ้นฝั่งอีกครั้งมันมองไปยังศาสตราด้วยความโกรธเกี้ยวอย่างถึงที่สุด มันยกมือขึ้นทุบทรวงอกที่เต็มไปด้วยเืสีเขียวและคำรามออกมาเสียงดังก่อนดีดตัวออกไปอย่างแรงพุ่งเข้าหาศาสตรา
"ไอ้ั์บ้านี้พลังของหมื่นทิวายังทำอะไรมันไม่ได้งั้นรึจะอึดถึกทนอะไรขนาดนี้วะ"
ศาสตราปะทุพลังของตนขึ้นมาอีกครั้งและพุ่งบินตรงไปหามัน เมื่อเ้าั์เห็นว่าศาสตราพุ่งเข้ามาหามันด้วยควาเร็วมันก็ซัดหมัดอันใหญ่โตออกไปอย่างแรง แต่ศาสตราหลบหมัดนั้นได้โดยการบินวนรอบหมัดของมัน แต่การโจมตีของเ้าั์ยังไม่หยุดลงแขนอีกสามข้างของมันระดมต่อยออกมาอย่างรวดเร็วผิดกับขนาดของมันอย่างลิบลับ ศาสตราที่พยายามหลบหมัดสุดท้ายก็โดนเข้าเต็มๆจนปลิวกระเด็นตกพื้นราวดาวตกล่วงกระแทกพื้น เ้าั์เมื่อมันโจมตีได้มันก็ทุบอกอย่างยินดีมันอ้าปากกว้างออกและยิงลำแสงสีแดงซ้ำไปยังจุดตกของศาสตรา แรงะเิทำลายออกเป็บริเวณกว้างพื้นดินแทบจะหายไป บ้างก็ยกสูงขึ้น เ้าั์เมื่อเห็นเช่นนั้นก็ทุบอกคำรามออกมาอย่างบ้าคลั่งราวกับคิงคอง
"ไอ้เวร...นี่"
ศาสตราที่ลอยตัวขึ้นมาจากหลุมเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง มองไปยังเ้าั์บามอสด้วยดวงตาที่แดงก่ำ
"เฮ้ยๆไอ้หนูอย่าบ้าขึ้นมานะเว้ยเดี๋ยวดาวดวงนี้ก็ถูกทำลายก่อนชะหรอก"
เสียงะโของบามุสดังมาแต่ไกลเรียกสติของศาสตราขึ้นมาได้ทันก่อนที่เขาจะคลุุ้มคลั่งด้วยความโกรธ ดวงตาสีแดงของศาสตราหม่นแสงลงเมื่อได้ยินเสียงะโของบามุส
"แล้วจะให้ทำยังไงละจารย์ขนาดหมื่นทิวายังทำอะไรมันไม่ได้เลยนะหนังหนาชะมัดยาด"
ศาสตราะโกลับไปยังบามุสในขณะเ้าั์ยังทุบอกไม่เลิก
"เ้านี้มันโง่ชะมัดหมื่นทิวาจะไปทำอะไรมันได้พลังป้องกันด้านกายภาพมันหนาและแข็งขนาดนั้น ก็เปลี่ยนไปโจมตีด้านอื่นสิฟ่ะ ด้านจิติญญา ทะลวงทำลายภายใน รึไม่ก็เล็งไปยังจุดที่ละเอียดอ่อนของมัน อะไรเทือกนี้คิดมั้งสิคิด"
บามุสกล่าวออกมาอย่างเหนื่อยหน่ายไปยังศิษย์ของตน
"พูดนะมันง่ายนะจารย์แต่ทำนะมันยาก"
ศาสตราบ่นอุบอิบขึ้นมา แต่เขาก็ยังคงกลายเป็เส้นแสงพุ่งเข้าไปหาเ้าั์อยู่ดี เมื่อเ้าั์เห็นเช่นนั้นมันก็ปล่อยแสงสีแดงออกมาอีกครั้ง
"ไอ้บ้านี้ยังจะมาไม่เดิมอีก"
ศาสตราหลบลำแสนบินขึ้นสูงก่อนจะหยุดพร้อมกับล่อนดิ่งไปหามัน
"มวลดาราหมื่นสังหาร"
ศาสตราสะบัดมือออกไป เส้นแสงขนาดเล็กพุ่งออกมานับไม่ถ้วนพุ่งโจมตีไปยังดวงตาทั้งสี่ของมัน ทันทีดวงตาของเ้าั์มบามอสโดนระดมโจมตีจากเส้นแสงเข้ามันก็ร้องออกมาด้วยความเ็ปยกมือขึ้นบังดวงตาตนเองเอาไว้ ศาสตราที่ยังคงดิ่งลงมาชูมือทั้งสองขึ้นลำแสงมากมายพุ่งเข้ารวมที่ฝ่ามือของเขา
"คมมีด์ผ่าห้วงจักรวาล!!!
ใบดาบแสงขนาดมหึมาสูงจรดหมู่เฆมปรากฏขึ้น ทันใดนั้นศาสตราก็ฟาดฟันมันลงมาผ่านร่างเ้าั์บามอส เ้าั์นิ่งสนิทไร้การเคลื่อนไหวแต่เพียงไม่นานร่างของมันก็ถูกผ่าครึ่งออกเป็สองส่วนแยกล้มลงไปทั้งทางซ้ายและขวาพร้อมๆกันเืทะลักออกมามากมาย ศาสตราหอบหายใจอยู่เบื้องหน้าศพขนาดใหญ่ทรุดตัวนั่งลงกับพื้น
"นาน นานเกินไปยังต้องฝึกมากกว่านี้ไอ้หนู"
เสียงกล่าวที่ดังมาจากเื้ัเขาดังขึ้นมา บามุสที่อยู่ๆปรากฏตัวมาอยู่ด้านหลังศาสตรากล่าวออกมาอย่างไม่ค่อยจะพอใจเท่าไหร่นัก
"โธ่..จารย์ข้าเพิ่งจะเริ่มเรียนเองนะได้แค่นี้ดีถมไปแล้วจารย์"
ศาสตราบ่นออกมา
"ดีบ้าดีบอนะสิผู้พิทักษ์คนอื่นๆของดราก้อนเซนต์อย่างเ้าั์นี้ใช้เวลาไม่ถึงห้านาทีด้วยซ้ำแต่เ้าใช้เวลาไปเกือบครึ่งชั่วโมงทั้งที่ได้รับยีนส์อันนั้นเข้าไปแท้ๆเฮ้อ.."
คำกล่าวของบามุสสร้างความแคลบแครงของศาสตรามาโดยตลอดในเื่ของยีนส์ที่เขาได้รับมาแต่พอถามเมื่อใดบามุสก็ยอมบอกหรืออธิบายอะไรออกมาเลย
"ทีนี้กลับกันได้ยังละท่านอาจารย์ที่เคารพรักกระผมเหนื่อยเต็มที่แล้วนะขอรับ"
ศาสตราเงยหน้าขึ้นกล่าวยอกล้อทำให้บามุสเตะไปที่เขาเปรี้ยงหนึ่งก่อนจะนำตัวเขาออกจากดาวดวงนี้ไป