handsome is sin คนอื่นมีดีที่วิชา แต่ข้ามีหน้าตาเป็นอาวุธ

ทึ่บบบบบบบบบบบ!! เสียงหนักๆดังออกมา ตอนนั้นนอกจากเสียงโอดโอยดังออกมาแทน โดยพื้นที่รอบข้างก็ดูเงียบ ฟงหมิงเดินไปชักกระบี่ออกจากแผลอีกฝ่าย ก่อนจะนำมันไปจี้ไปที่คอ “ ยอมแพ้ไหม ” ยิ้มออกมาเล็กน้อย ตอนนั้นเขากดกระบี่ทำให้เลือดซึมออกมาจากลำคออีกฝ่าย “ ข้ายอมแพ้........แต่นี่เจ้า......อยู่ระดับไหนกันแน่ ตั้งแต่ต้นข้าไม่เห็นเจ้าใช้พลังปราณเลย ” อดไม่ได้ที่จะถาม เพราะตนที่สู้มา ก็รู้สึกเหมือนอีกฝ่ายยังไม่เอาจริง ทั้งๆที่เขาก็ใช้ทุกอย่างที่มีแล้วในตอนแรก ทั้งการโจมตีที่ถนัด รวมถึงการคาดการณ์การโจมตีอีกฝ่าย ทว่าพอสู้จริงๆก็ทำให้เขางง ว่าตอนแรกคาดการณ์ว่าอีกฝ่ายต้องอ่อนกว่าตน ทว่าความเป็นจริงดูจะไม่ใช่ ชายหนุ่มตรงหน้าดูซ่อนอะไรหลายอย่างไว้มากทีเดียว จากการประมือกันเมื่อกี้นี้ “ เรื่องนั้นขอเก็บเป็นความลับนะ ” ฟงหมิงได้ยินอีกฝ่ายถามถึงระดับพลัง ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาเล็กน้อย ก่อนจะให้ลูกศิษย์สายแพทย์ที่รออยู่ด้านข้างสนามอยู่แล้วประคองร่างออกไป เหลือเพียงเขาที่เดินกลับเข้าไปหากลุ่มพวกซีเหนียง ที่ตอนนั้นนางยิ้มกว้างอย่างภูมิใจระหว่างมองชายหนุ่มเดินเข้ามาหา ส่วนทางด้านอี้หลาน ตอนนั้นนางก็หยิบเอาผ้าเช็ดหน้ามอบให้ฟงหมิงทันที ทำให้รอยยิ้มของซีเหนียงหายไปและกลายเป็นการกัดฟันกรอดแทน “ คู่ของข้าจะมีอีกทีก็พรุ่งนี้ ไปกันเถอะ ไปหาอะไรกินกัน ” ฟงหมิงที่หยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาเช็ดเหงื่ออย่างดูเป็นธรรมชาติก็ชวนสองสาวออกไปหาอะไรกิน ตอนนี้พูดตามตรงเขาไม่คิดว่าตัวเองจะทำได้ดีเลยด้วยซ้ำ จากความรู้สึกที่พลังแตกต่าง ทว่าพอขึ้นสนามจริงๆ หลายๆอย่างมันกลับอยู่ในหัว และความสามารถของอีกฝ่าย ก็ดูต่ำกว่าที่ประเมินไว้มากมาย จนเขารู้สึกผ่อนคลายมากทีเดียว “ นี่เดี๋ยวสิ พวกข้าขอไปด้วย ได้ไหมคุณชายฟง ” ทางหลินฉี ตอนนั้นนางก็รีบเดินมาด้านข้างของฟงหมิงร้องขอจะไปด้วยเช่นเดียวกัน การต่อสู้ของฟงหมิงเมื่อกี้ แม้นางจะไม่รู้สึกอะไรมาก แต่ว่าพอเห็นใบหน้าที่หล่อของอีกฝ่าย รวมถึงการตามติดของอี้หลานและซีเหนียง ก็ทำให้นางสงสัยและอยากจะตามไปรู้จักเขาด้วยเช่นเดียวกัน แน่นอนว่าฟงหมิงไม่ปฏิเสธ การเข้าสำนักครั้งนี้นอกจากพวกอี้หลาน และซีเหนียง รวมถึงอาจารย์ เขาก็ไม่รู้จักใครเลย ดังนั้นการได้มีสหายเพิ่มขึ้น แถมเป็นสาวสวยก็ไม่ใช่เรื่องที่แย่ แม้ซีเหนียงใบหน้าจะดูไม่พอใจ แต่นางก็ไม่กล่าวอะไร ระหว่างที่คนทั้ง 4 จะเดินพากันออกไป ฝ่ามุงล้อมของเหล่าลูกศิษย์ที่มองกลุ่มพวกเขา ทางด้านสงเหลาที่มองอยู่ก็อดไม่ได้ที่ขมวดคิ้วจนแทบจะกลายเป็นปม “ ซีเหนียง และอี้หลาน พวกนางไม่น่าจะเป็นสตรีเช่นนี้ได้สิ ” พึมพำกับตัวเอง สงเหลาเห็นพวกรวย และมีอำนาจมากมาย ระหว่างการรวมตัวของหลายนิกาย จากเทศกาลสำคัญ แต่หญิงสาวทั้งสองนั้นกลับไม่มีท่าทีหวั่นไหวใดๆเลย(จบ)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 17 แตกต่างจากที่คิด

นิยายแนะนำ

handsome is sin คนอื่นมีดีที่วิชา แต่ข้ามีหน้าตาเป็นอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 17 แตกต่างจากที่คิด

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้