Racing Love รักต้องซิ่ง

    ๑๑ แก๊งชะนีขี่ไม้กวาด



    ตุ๊ง...ติ๊ง...ตุ๊ง...ติ๊ง...เสียงเตือนข้อความในแชทไลน์ที่ดังขึ้นรัวๆ ทำเอาเบญจกัลยาณีที่เพิ่งจะหลับไปได้ไม่กี่ชั่วโมงสะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมความหงุดหงิด อยากจะหยิบโทรศัพท์มือถือปาออกไปนอกหน้าต่างแต่ก็นึกเสียดายความอึดถึกทนของมัน และเงินในกระเป๋าตัวเอง ครั้นจะทนนอนต่อก็คงหลับไม่ลงเสียแล้ว เพราะเสียงกระตุ้นเร้าขนาดนั้น จึงเอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์มาเปิดดูพลางบ่นอุบ

    “คุยอะไรกันนักหนาวะ” 

    ห้องชะนีขี่ไม้กวาด (6) 

    St.bery : หวาดีทุกโคน มีเ๱ื่๵๹จะเม้า

    MueyMuey : แต่เช้าเลยนะมึง อีสตรอว์

    St.bery : เช้าบ้านเตี่ยมึงสิ สิบโมงแร้ว

    MueyMuey : อีนี่ เดี๋ยวเตี่ยกูก็มาแหกอกมึงหรอก

    Hedsod : พวกมึงเลิกเถียงกันก่อน อีสตรอว์มึงจะเม้าอะไร

    Boonie : นั่นสิคะ อยากรู้เหมือนกัน

    I_ต้าว_Lotus : เออ อีหมวยมึงเงียบก่อน อีสตรอว์เมิงเหลามา

    St.bery : เมื่อคืนกูเห็นนังเบนมันซ้อนท้ายเด็กแว้นต่างถิ่นไปน่ะสิ

    เบญจกัลยาณีมองภาษาสก๊อยของเพื่อนสาวในแชทไลน์แล้วก็ถึงกับกุมขมับ เพราะแม้จะอ่านได้ แต่ก็ทำให้สมองปลาทองที่มีขนาดเท่าปลายก้อยทำงานหนักมากกว่าปรกติ พลางนึกหวั่นว่าถ้าครูเพ็ญศรีที่สอนภาษาไทยมาเห็นเข้า คงรีบคว้าไม้เรียวไล่ฟาดเรียงตัวแทบไม่ทัน โทษฐานทำภาษาไทยวิบัติ

    Hedsod : อีเบนออนแล้ว

    St.bery : อีเบน อ่านแร้วอย่าเงียบ เหลามา

    สก๊อยสาวหรี่ตา อยากจะพิมพ์เล่าเหมือนกัน แต่จะให้พิมพ์เป็๞ภาษาสก๊อยมีหวังทั้งสมองและมือหงิกแน่ เพราะขนาดพิมพ์ธรรมดายังรู้สึกได้เลยว่าต้องรัวนิ้วจนเมื่อยแน่ ก็เลยเปิดวิดีโอคอลเสียเลย พอเพื่อนๆ เข้ามากันครบก็เริ่มเล่า๻ั้๫แ๻่ตอนที่ตำรวจมา จนถึงตอนที่พายุขี่จักรยานยนต์มาส่งเธอที่บ้าน

    ‘แค่นั้นหรือมึง’ กุลสตรีเอ่ยถามทันทีที่เธอเล่าจบ

    “แค่นี้แหละ” 

    ‘แล้วไม่ได้ขอบงขอเบอร์ แลกไลน์อะไรกันเลยเรอะ’ เห็ดถอบถามบ้าง

    “ขออะไรกันล่ะ พอถึงหน้าบ้านปุ๊บก็บิดหนีปั๊บ กูก็กลัวแม่จะตื่น ใกล้ได้เวลาตื่นมาเตรียมของเปิดร้านแล้วด้วย ก็เลยรีบปีนกลับขึ้นมานอนนี่แหละ” 

    ‘โอ๊ย...อีเห็ดสด’ หมวยกรอกเสียงดัง

    ‘มึงเรียกกูทำไมอีหมวย’ 

    ‘กูไม่ได้เรียกมึง กูด่าอีเบญ เสือกทำผู้หลุดมือ’ 

    ‘แล้วอย่างนี้จะทำยังไงกันล่ะคะ ไม่รู้จะได้เจอกันอีกหรือเปล่า’ 

    ‘มันจะไปยากอะไรล่ะ’ กุลสตรีเอ่ยแทรกขึ้น

    “ยังไงมึง” เบญจกัลยาณีรีบถามด้วยความตื่นเต้น เพราะในใจก็อยากเจอพายุอีกสักครั้ง

    ‘ก็เขาเป็๲คนดัง เป็๲นักแข่งรถ วันๆ เขาไม่มานั่งหมกตัวอยู่แต่ในคอนโดเหมือนพวกหล่อนหรอก ต้องไปออกงานสังคม ไปแข่งรถ นู่นนี่นั่น มึงก็ไปตามงานที่เขาไปสิยะ ไม่เห็นจะยาก’ 

    ‘โห…อีสตรอว์นี่มันหัวแหลมว่ะ’ เห็ดถอบเอ่ยชม

    ‘อีนี่ ชมหรือด่ายะ’ 

    ‘กูชม อย่าหาเ๹ื่๪๫’ 

    ‘เออๆ ...อีเบญมึงไปจัดการเช็กตารางงานคุณพายุเลย’ 

    “โอเค”