
ตุ๊ง...ติ๊ง...ตุ๊ง...ติ๊ง...เสียงเตือนข้อความในแชทไลน์ที่ดังขึ้นรัวๆ ทำเอาเบญจกัลยาณีที่เพิ่งจะหลับไปได้ไม่กี่ชั่วโมงสะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมความหงุดหงิด อยากจะหยิบโทรศัพท์มือถือปาออกไปนอกหน้าต่างแต่ก็นึกเสียดายความอึดถึกทนของมัน และเงินในกระเป๋าตัวเอง ครั้นจะทนนอนต่อก็คงหลับไม่ลงเสียแล้ว เพราะเสียงกระตุ้นเร้าขนาดนั้น จึงเอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์มาเปิดดูพลางบ่นอุบ
“คุยอะไรกันนักหนาวะ”
ห้องชะนีขี่ไม้กวาด (6)
St.bery : หวาดีทุกโคน มีเื่จะเม้า
MueyMuey : แต่เช้าเลยนะมึง อีสตรอว์
St.bery : เช้าบ้านเตี่ยมึงสิ สิบโมงแร้ว
MueyMuey : อีนี่ เดี๋ยวเตี่ยกูก็มาแหกอกมึงหรอก
Hedsod : พวกมึงเลิกเถียงกันก่อน อีสตรอว์มึงจะเม้าอะไร
Boonie : นั่นสิคะ อยากรู้เหมือนกัน
I_ต้าว_Lotus : เออ อีหมวยมึงเงียบก่อน อีสตรอว์เมิงเหลามา
St.bery : เมื่อคืนกูเห็นนังเบนมันซ้อนท้ายเด็กแว้นต่างถิ่นไปน่ะสิ
เบญจกัลยาณีมองภาษาสก๊อยของเพื่อนสาวในแชทไลน์แล้วก็ถึงกับกุมขมับ เพราะแม้จะอ่านได้ แต่ก็ทำให้สมองปลาทองที่มีขนาดเท่าปลายก้อยทำงานหนักมากกว่าปรกติ พลางนึกหวั่นว่าถ้าครูเพ็ญศรีที่สอนภาษาไทยมาเห็นเข้า คงรีบคว้าไม้เรียวไล่ฟาดเรียงตัวแทบไม่ทัน โทษฐานทำภาษาไทยวิบัติ
Hedsod : อีเบนออนแล้ว
St.bery : อีเบน อ่านแร้วอย่าเงียบ เหลามา
สก๊อยสาวหรี่ตา อยากจะพิมพ์เล่าเหมือนกัน แต่จะให้พิมพ์เป็ภาษาสก๊อยมีหวังทั้งสมองและมือหงิกแน่ เพราะขนาดพิมพ์ธรรมดายังรู้สึกได้เลยว่าต้องรัวนิ้วจนเมื่อยแน่ ก็เลยเปิดวิดีโอคอลเสียเลย พอเพื่อนๆ เข้ามากันครบก็เริ่มเล่าั้แ่ตอนที่ตำรวจมา จนถึงตอนที่พายุขี่จักรยานยนต์มาส่งเธอที่บ้าน
‘แค่นั้นหรือมึง’ กุลสตรีเอ่ยถามทันทีที่เธอเล่าจบ
“แค่นี้แหละ”
‘แล้วไม่ได้ขอบงขอเบอร์ แลกไลน์อะไรกันเลยเรอะ’ เห็ดถอบถามบ้าง
“ขออะไรกันล่ะ พอถึงหน้าบ้านปุ๊บก็บิดหนีปั๊บ กูก็กลัวแม่จะตื่น ใกล้ได้เวลาตื่นมาเตรียมของเปิดร้านแล้วด้วย ก็เลยรีบปีนกลับขึ้นมานอนนี่แหละ”
‘โอ๊ย...อีเห็ดสด’ หมวยกรอกเสียงดัง
‘มึงเรียกกูทำไมอีหมวย’
‘กูไม่ได้เรียกมึง กูด่าอีเบญ เสือกทำผู้หลุดมือ’
‘แล้วอย่างนี้จะทำยังไงกันล่ะคะ ไม่รู้จะได้เจอกันอีกหรือเปล่า’
‘มันจะไปยากอะไรล่ะ’ กุลสตรีเอ่ยแทรกขึ้น
“ยังไงมึง” เบญจกัลยาณีรีบถามด้วยความตื่นเต้น เพราะในใจก็อยากเจอพายุอีกสักครั้ง
‘ก็เขาเป็คนดัง เป็นักแข่งรถ วันๆ เขาไม่มานั่งหมกตัวอยู่แต่ในคอนโดเหมือนพวกหล่อนหรอก ต้องไปออกงานสังคม ไปแข่งรถ นู่นนี่นั่น มึงก็ไปตามงานที่เขาไปสิยะ ไม่เห็นจะยาก’
‘โห…อีสตรอว์นี่มันหัวแหลมว่ะ’ เห็ดถอบเอ่ยชม
‘อีนี่ ชมหรือด่ายะ’
‘กูชม อย่าหาเื่’
‘เออๆ ...อีเบญมึงไปจัดการเช็กตารางงานคุณพายุเลย’
“โอเค”