คุณซีอีโอครับ โปรดทำตามแผนการหัวใจ

        แสงแดดอ่อนๆของเช้าวันใหม่ส่องผ่านกระจกหน้าต่างไซต์ทดลองทีมงานกำลังจัดเก็บอุปกรณ์เพื่อเตรียมเดินทางกลับ นารากำลังพูดคุยกับวิศวกรคนหนึ่งขณะที่อชิระยืนอยู่ไม่ไกล จดจ้องเธอด้วยสายตาที่บอกไม่ถูก

         พร้อมหรือยัง?  เขาเอ่ยถามหลังจากที่เธอพูดเสร็จ

         พร้อมแล้วค่ะ นารายิ้มก่อนจะลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ของเธอไปที่รถ

         ยังใหญ่เหมือนเดิม เขาบ่นพึมพำ

         คุณพูดอะไรคะ?

         ไม่มีอะไรรีบขึ้นรถเถอะ

        บนรถเสียงเพลงคลาสสิกดังเบาๆ เหมือนเดิม นารานั่งเงียบผิดปกติเธอเอาแต่จ้องมองวิวข้างทาง และไม่ได้พยายามเปิดหัวข้อสนทนาเหมือนที่เคย

         คุณเงียบผิดปกติ อชิระพูดขึ้น

         ก็คุณดูเหมือนอยากให้เงียบฉันเลยตามใจค่ะ

         ผมไม่ได้บอกว่าต้องเงียบ

         แต่คุณก็ไม่เคยชอบเวลาฉันพูดมากอยู่ดี เธอพูดพร้อมยิ้มบางๆ

        เขานิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบ  บางครั้งมันก็ดีกว่าที่ผมคิด

        นาราหันไปมองเขา โอ๊ะ! นี่ถือเป็นคำชมอีกแล้วใช่ไหมคะ?

        เขาไม่ได้ตอบแต่เปลี่ยนไปตั้งใจมองถนนแทน

        ระหว่างทางกลับรถเริ่มมีอาการแปลกๆ เครื่องยนต์ส่งเสียงดังจนทั้งสองคนสังเกตได้

         เสียงแบบนี้ไม่ใช่เรื่องดีเลยนะคะ นาราเอ่ยพร้อมขมวดคิ้ว

         ผมรู้  อชิระตอบสั้นๆ ก่อนจะหาที่จอดข้างทาง

        หลังจากจอดรถลงข้างถนนสายเปลี่ยวเขาลงไปเปิดฝากระโปรงรถเพื่อตรวจสอบ ขณะที่นาราเดินตามลงไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น

         คุณพอซ่อมรถเป็นไหมคะ?

         พอได้บ้างแต่ถ้าเป็นปัญหาใหญ่คงต้องเรียกช่าง

         โชคดีที่ฉันพอมีความรู้เรื่องเครื่องยนต์นิดหน่อย! เธอยิ้มอย่างภาคภูมิใจ

         คุณ? รู้เรื่องเครื่องยนต์?

         ก็เคยช่วยเพื่อนซ่อมรถเก่าบ้างค่ะ เธอพูดพร้อมเดินเข้ามาดูใกล้ๆ

        อชิระมองเธอด้วยสายตาครุ่นคิดก่อนจะหลีกทางให้เธอลองตรวจสอบ

         โอเค...ลองสตาร์ทรถดูค่ะ เธอบอกขณะที่ตัวเองก้มดูบางอย่างใต้ฝากระโปรง

        เขาทำตามแต่เครื่องยนต์ก็ยังไม่ติด

         อืม...ดูเหมือนจะเป็นปัญหาแบตเตอรี่ เธอพึมพำ

         เราคงต้องเรียกช่าง

         หรือเราแค่รอให้มันเย็นก่อนแล้วลองใหม่  เธอยักไหล่  บางทีเราอาจแค่โชคร้าย

        ทั้งสองคนตัดสินใจรอข้างรถท่ามกลางถนนที่เงียบสงัด มีเพียงเสียงลมพัดผ่าน นารานั่งลงบนหญ้าข้างทางขณะที่อชิระยืนกอดอกอยู่ใกล้ๆ

         บางทีนี่อาจเป็นโอกาสดีที่จะได้พัก เธอพูดพร้อมมองท้องฟ้า

         พัก?

         ใช่ค่ะคุณดูเหมือนคนที่ไม่เคยพักผ่อนเลย

         เพราะผมไม่มีเวลา

         คุณต้องหาเวลาค่ะชีวิตมันไม่ได้มีแค่งาน

        เขานิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะถาม  แล้วคุณล่ะ? คุณเคยพักจริงๆไหม?

         ฉันพยายามพักค่ะแต่บางครั้งฉันก็คิดมากเกินไป  เธอยิ้มจางๆ

         คิดเรื่องอะไร?

         เรื่องอนาคต...เรื่องความฝันที่อาจจะไปไม่ถึง

        เขาหันมามองเธอ คุณดูเหมือนคนที่ไม่กลัวอะไรเลย

         ก็แค่พยายามไม่แสดงออกค่ะ เธอพูดพร้อมหัวเราะเบาๆ

         คุณรู้ไหม... นาราหันไปมองเขา  ฉันไม่เคยคิดเลยว่าฉันจะมาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้—ติดอยู่กลางทางกับคุณซีอีโอ

         สถานการณ์นี้แย่ขนาดนั้นเลยเหรอ?  เขายิ้มมุมปาก

         ไม่ค่ะ เธอหัวเราะ  แต่ฉันก็ไม่เคยคิดว่าจะได้เห็นคุณในมุมที่...ดูสบายๆแบบนี้

         คุณคิดว่าผมเป็นยังไง?

         ก็...คนที่เคร่งเครียดชอบสั่ง และเย็นชาตลอดเวลา

        เขานิ่งไปก่อนจะพูดเบาๆ  บางทีผมอาจจะเป็นแบบนั้นจริงๆ

         แต่คุณก็ดีกว่าที่ฉันคิดนะคะ

        คำพูดของเธอทำให้เขาหันมามองเธออีกครั้ง

        หลังจากรออยู่นานพวกเขาลองสตาร์ทรถอีกครั้ง และครั้งนี้เครื่องยนต์ทำงานได้ตามปกติ

         ว้าว!ฉันบอกแล้วว่าบางครั้งเราก็แค่โชคร้าย  นาราพูดพร้อมปรบมือ

         หรือบางทีคุณอาจโชคดี เขาพูดเสียงเรียบ

         โชคดีที่มีคุณอยู่ด้วยค่ะ

        เขาไม่ได้ตอบอะไรแต่รอยยิ้มเล็กๆบนใบหน้าของเขาบ่งบอกว่าคำพูดของเธอมีผลกับเขามากกว่าที่เขาอยากยอมรับ